لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

بحثهای مذهبی و اعتقادی و ارجاع توهین‌آمیز نسبت به بزرگان ادیان و همینطور بحثهای قومیتی و توهین به فرهنگها و قومیتها و زبانها از مصادیق حاشیه‌های نامناسب محسوب می‌شوند.

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بگذارید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

  1. از فرقت آن سیمتن ماه جبین
    شد همچو قلم جسم من ز ارحزین
    از دوری آن یار زیبا اندام و پیشانی سفید.در مصرع۲ فراق دوری را شاعر میگوید که از دوری یار لاغر شده یعنی از نان خوردن افتاده
    مسطرزده نامهٔ نوشتم سوی دوست
    ‌‌یعنی تنم از هجر تو گردیده چنین
    با این حال خرابم.نامه ای نوشتم سوی دوست
    یعنی در نبود تو اینچنین لاغر شدم
    مسطرزده یعنی منظور شاعر همان لاغریش در این دوران فراق را گفته.مسطر از سطر یا خط که در کاغذهای نامه هست گرفته شده ..که شاعر لاغریش را مانند قلم و خطکش گفته!
    این رباعی را: ملاحکیم سبزواری فقیه متکلم و فیلسوف شیعه ایرانی گفته است وچقدر زیباست شیخی برایمان شعر چندپهلو بگوید.!!خدایش بیامرزد

    Comment by احمد ترکمان — فروردین ۱۶, ۱۴۰۰ @ ۷:۵۰ ق.ظ

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره