1. وه که در هوای بارانی چه میکند این شعر با دل و جان

    Comment by کسرا — شهریور ۸, ۱۳۹۵ @ ۱۲:۵۵ ب.ظ

  2. با صدای دلنشین همایون شجریان در آلبوم رگ خواب بسیار زیباتر شد

    Comment by آریو — اسفند ۲۵, ۱۳۹۵ @ ۲:۱۱ ب.ظ

  3. همایون شجریان با صدای دل نشینش ذر آلبوم رگ خواب قطعه ی ابر می بارد این شعر را خونده ولی متاسفانه تو سایت بیپ تونز این آلبوم فعلا موجود نیستش

    Comment by علی — اسفند ۲۵, ۱۳۹۵ @ ۱۰:۵۳ ب.ظ

  4. عجیب ترین و دلنشین ترین نکته ی این شعر واسه من اینه که هم عاشق از فراق می ناله هم معشوق!!!!!تا حالا غزل ندیده بودم اینطور!!!!اگه حماسه ی عاشقانه بود قابل هضم بود برام ولی این غزل انقدرررررر قوی این احساس دو طرفه رو بیان کرده که آدم از واکنش درمی ماند!!!!!
    صدای همایون هم که…گفتن ندارد!

    Comment by علی — اسفند ۲۷, ۱۳۹۵ @ ۳:۵۴ ب.ظ

  5. ای کاش ای کاش این شعر و بخونه کاش صدای شجریان و بشنوه اونوقت بفهمه چه غوغایی تو دلمه رفیق کاش بودی…

    Comment by کافه چی — اسفند ۲۷, ۱۳۹۵ @ ۱۱:۰۲ ب.ظ

  6. شاعر عالی، همایون عالی، فقط ببینید اهنگی که سهراب پورناظری زده چیه، اصلا وحشتناک و بی نظیره…

    Comment by امین — فروردین ۱۸, ۱۳۹۶ @ ۳:۳۲ ق.ظ

  7. سلام و خدا قوت
    بیت ۸ مصرع دوم، به لحاظ معنایی بجای “پیش” کلمه “بیش” صحیح نیست؟

    Comment by ناشناس — فروردین ۲۳, ۱۳۹۶ @ ۱:۰۹ ق.ظ

  8. بیت دوم ایا من جدا گریه کنم، ابر جدا، یار جدا نیست؟ قشنگتر نیست؟

    Comment by کیوان — اردیبهشت ۶, ۱۳۹۶ @ ۷:۴۵ ب.ظ

  9. این غزل اینقدر برام درد داشت که یک شبانه روز برای کسی که ازم جدا شده گریه کردم واقعا آتشی به دلم زد با صدای عالی همایون شجریان

    Comment by Ali — اردیبهشت ۸, ۱۳۹۶ @ ۸:۰۹ ب.ظ

  10. احتمالا بیت دوم به شکل زیر باید باشد:
    ابر، باران و من و …
    منظور شاعر این بوده که ابر سرشار از باران است و من و یار به وداع ایستاده ایم. به وداع ایستادن ابر خیلی منطقی به نظر نمی رسد.

    Comment by سروش — اردیبهشت ۱۷, ۱۳۹۶ @ ۵:۳۳ ق.ظ

  11. لطفن لینک آهنگ همایون شجریان رو هم اضافه کنید.

    سپاس.

    Comment by مهرداد — خرداد ۸, ۱۳۹۶ @ ۱۲:۳۵ ق.ظ

  12. خیر کیوان جان..اینچنین که هست و خود شاعر سروده، هم از لحاظ زبانی و هم موسیقیایی بهتر است

    Comment by منتقد — خرداد ۲۵, ۱۳۹۶ @ ۱:۱۳ ب.ظ

  13. سروش جان این ویرگولی که شما گذاشتید، تفاوتی در اصل قضیه نکرده

    Comment by منتقد — خرداد ۲۵, ۱۳۹۶ @ ۱:۱۴ ب.ظ

  14. مصرع اول بیت دوم صحیح اینست :
    ابر ، باران و …..
    درست معادل « ابر می بارد »
    یعنی باران صفت ابر است
    یعنی ابر در حال باریدن است و
    من و یار به وداع یکدیگر ایستاده ایم .
    اگر واو عطف بین ابر و باران بود پس
    چرا در مصرع بعد از من و ابر و یار
    می گوید ولی حرفی از باران نمی زند ؟

    Comment by maskhaz — خرداد ۲۶, ۱۳۹۶ @ ۶:۴۳ ب.ظ

  15. جناب maskhaz
    درست نوشته اند. مصرع اول بیت دوم - باران اسم نیست. اسم فعل است - یعنی ابر باران است - دارد مببارد از فعل باریدن
    همایون خان شجریان هم اشتباه خوانده و یک واو بین ابر و باران گذاشته.
    ابر باران - جوی روان - باران و روان صفت نیستند - اسم فعل اند.
    ابر باران - که با - جدا گریه کنان هم آهنگی پیدا میکنند.
    اگر به اشتباه - ابرو باران و من و یار بگوئیم - ۴ عامل داریم
    ابر - باران - من - یار
    در مصرع دوم شاعر فقط از ۳ عامل یاد میکند:من - ابر - یار

    Comment by بهمن — تیر ۶, ۱۳۹۶ @ ۶:۲۰ ب.ظ

  16. جناب بهمن
    ابر و جوی البته اسم اند، باران و روان اما صفت اند صفت فاعلی خاص یا صفت حالیه .
    اسم فعل ؟؟
    شاید اسم فاعل مورد نظر بوده است.

    Comment by بی سواد — تیر ۷, ۱۳۹۶ @ ۴:۴۴ ق.ظ

  17. جناب کیوان
    در دستور زبان فارسی هنگامی یک فعل یا لغت به قرینه لفظی حذف می شه که عینا در جمله بعدی تکرار بشه.اینجا اگر بگیم گریه کنم، جملات به این صورت میشه :ابر جدا گریه کنم، یار جدا گریه کنم، ابر جدا گریه کنم که بی معنی است اما اگر از واژه گریه کنان استفاده کنیم به این صورت میشه :من جدا گریه کنان، یار جدا گریه کنان، ابر جدا گریه کنان که هم وزن شعر حفظ میشه و هم معنی آن.

    Comment by ترانه — تیر ۹, ۱۳۹۶ @ ۱۲:۵۱ ق.ظ

  18. در پاسخ به دوستانى که درباره ى بیت دوم نظر دادند، به نظر من همین صورت نوشته شده کاملا صحیحه و همایون هم درست خوانده. منظور این بوده که ابر و باران هم دارن با هم وداع میکنن هنگام باریدن باران (چون باران از ابر جدا میشه) درست مثل که من و یار که داریم همان وقت وداع میکنیم. ابر و باران و من و یار، همه در حال وداع هستن. یه جور تشبیه استفاده شده.

    Comment by ساغر — تیر ۱۴, ۱۳۹۶ @ ۹:۱۸ ق.ظ

  19. این آهنگ توسط همایون شجریان در آلبوم رگ خواب به نام ابر می بارد اجرا شده.

    Comment by پوریا — شهریور ۵, ۱۳۹۶ @ ۵:۰۰ ب.ظ

  20. آقا سروش فکر کنم اون واو بین ابر و باران درست باشه…شاعر خیلی به نکته ظریفی اشاره داره. “ابر و باران” و “من و یار” به وداع ایستادیم. ابر داره با بارانی که ازش جدا میشه وداع می کنه و من و یار هم باهم وداع می کنیم. توی مصرع دوم گفتن دوستان که چرا از باران حرفی زده نمیشه. باران خودش مثل گریه هست دیگه نیاز نیست باران هم گریه کنه. بعلاوه قرار نیست توی شعر همه چیز به لحاظ منطقی جور بشه باهم. زیاد نباید مته به کون خشخاش گذاشت

    Comment by خسرو — شهریور ۱۳, ۱۳۹۶ @ ۱۲:۱۵ ق.ظ

  21. باران در مصرع اول بیت دوم (صفت ابر) است یعنی درحال باریدن
    بعد از کلمهء باران ( فعل : است ) به قرینهء معنوی حذف شده
    ابر در حال باریدن است و من و یار به وداع یکدیگر ایستاده ایم
    و در اینحال من از یکطرف گریه میکنم و ابر از یکطرف و
    یار هم از یکطرف می گرید . به همین سادگی .
    مته به چی گذاشتن ؟ فارسی را پاس بدارید لطفا

    Comment by maskhaz — مهر ۸, ۱۳۹۶ @ ۵:۱۷ ق.ظ

  22. از دوستان خواهش میکنم توضیحاتی در باره بیت چهارم - ای مرا در ته هر موی به زلفت بندی چه کنی بند زبندم همه یکبار جدا-بدهند. از قبل تشکر میکنم.

    Comment by فرهاد — آذر ۳, ۱۳۹۶ @ ۳:۱۶ ب.ظ

  23. فرهاد عزیز
    ای مرا در ته هر موی به زلفت بندی
    چه کنی بند ز بندم همه یکبار جدا
    می گوید : من بسته و گرفتار هر موی زلف توام
    { با شانه به زلفت } بند از بندم به یکباره جدا مکن
    زنده باشی

    Comment by حسین،۱ — آذر ۴, ۱۳۹۶ @ ۱:۰۴ ق.ظ

  24. حسین عزیز!
    تشکر از توضیح که دادی. حق داری. با شانه کردن بند بند تن آدم را جا به جا میکنند. تجربه هائی که این جا و آن جا دیده ام گویا با پرشان کردن مو هم میشود. که دیگر خدا به فریادت برسه…

    Comment by فرهاد — آذر ۱۳, ۱۳۹۶ @ ۲:۰۳ ب.ظ

  25. سلام من این شعر رو قبلا هم خونده بودم ولی از وقتی که با صدای همایون شجریان گوش دادم واقعا تازه فهمیدم چقدر زیباست و باید احسنت گفت به این عزیز و آقای سهراب پورناظری که با آهنگ زیباشون ای اثر رو جاودانه کردند

    Comment by علیرضا — آذر ۱۸, ۱۳۹۶ @ ۱۲:۱۲ ب.ظ

  26. ای مردم چشم یعنی چی ؟

    Comment by حمیدرضا — بهمن ۲۰, ۱۳۹۶ @ ۱۱:۵۳ ب.ظ

  27. حمید رضا جان
    ای مردم چشم، یعنی ای که چون چشم من عزیزی، چون مردمک چشم دوستت دارم ،
    مثل اینکه بگوئیم ای نور چشم من
    مردمک چشم که امروز مصطلح است ، همان مردم چشم است.
    زنده باشی

    Comment by حسین، ۱ — بهمن ۲۱, ۱۳۹۶ @ ۱۲:۰۵ ق.ظ

  28. زگریه مردم چشمم نشسته در خون است
    ببین که در طلبت حال مردمان چون است

    Comment by گمنام- — بهمن ۲۱, ۱۳۹۶ @ ۱۲:۳۴ ق.ظ

  29. دوستان دفتر شعری هدیه گرفتم که نگو

    الهام خوش

    دیدم آن غنچه که صد عشوهٔ پنهانی داشت
    بر لبش خنده و خوش چاه زنخدانی داشت
    بلبلی گرد رخ اش گشت و غزلخوانی کرد
    در حدیث دل خود ناله و افغانی داشت
    گفتم این بانگ دلاویز تو هوش از سر برد
    گفت رخساره ی او رنگ گلستانی داشت
    گر بلب زمزمه یی داشته ام خوش آهنگ
    همدم ام طرّه ی گیسوی پریشانی داشت
    ما نخواندیم مگر خطبه ی مدح رخ یار
    صبح صادق که صبا قصددرّافشانی داشت
    در فغان آیم اگر یار کند جلوه گری
    کی توانم که به دل قصه ی پنهانی داشت
    روزگاری که ز دل خون جگر می خوردم
    *مردم چشم * تماشاگه سلطانی داشت
    تا به امید وصالش پر و بالی زده ام
    دیدم این خون به رگ دل سر وسامانی داشت
    نغمه ها از لب ما گر چو شکر ریخت ، نبود
    به جز الهام خوشی کز لب جانانی داشت
    ببر این شعر ” نیا “ را و به تقدیم بده
    آنکه را سوز دل و قصه ی هجرانی داشت
    زنده باشید

    Comment by حسین، ۱ — بهمن ۲۱, ۱۳۹۶ @ ۳:۲۸ ق.ظ

  30. دل من به کرشمه فریفتی، دل و دین ربوده گریختی
    به کجا بجویمت به کجا همه گشته ام جهان به جهان

    Comment by گمنام- — بهمن ۲۱, ۱۳۹۶ @ ۷:۱۳ ب.ظ

  31. با سلام من هم چندبار بیت هشتم رو خوندم فکر می کنم بیش صحیحه نه پیش

    Comment by حمید میرزاخانی — اردیبهشت ۱۷, ۱۳۹۷ @ ۱:۲۹ ب.ظ

  32. سلام!
    خواهشی بزرگ از دوستانی که کتاب این غزلیات را دارند. مصراع اول از بیت چهارم بسیار مشغولم کرده است. “ای مرا در ته هر موی به زلفت بندی “حداقل میدانم همایون شجریان این بیت را “در سر هر موی” خوانده است. از دوستانی که نسخه بدلی دارند، هر قدر هم اختلاف کوچک به نظرشان بیاید خواهش میکنم آن را در اینجا درج کنند. بسیار خوشحالم خواهید کرد. از قبل تشکر میکنم.

    Comment by فرهاد — تیر ۱۴, ۱۳۹۷ @ ۸:۴۲ ب.ظ

  33. عرض ادب
    دیدم دوستان بر سر لغات پیش و بیش در بیت هشتم اختلاف کردند، بر آن شدم که بنده هم نظرمو عرض کنم.
    منظور از لغت پیش، که در نسخه سایت هم درج شده و به عقیده بنده شق صحیح هست، اینه که ای معشوق، بفرما، پیش از آنکه جان من رو از من طلب کنی، خود جانم را نثار تو میکنم.
    و بیش از آنجا غلطه که در فدا کردن جان کم و بیش وجود نداره، مقداری و طیفی نیست، صفر و صد است و سیاه و سفید؛ یا جان فدا میشود و یا خیر.
    یک نکته دیگر هم که در خیلی از حاشیه های اشعار دیدم و حائز اهمیته این است که تمنا میکنم از دوستان علاقه مند و شعرخوان، این قدر زود و عجولانه و خودسر نظرات غیر کارشناسانه و ظن های شخصی رو درباره ی اشعار اعمال نکنید. استدعای به جد دارم، چرا که اگر امروز میبینیم اینهمه اختلاف بر سر نسخه های اشعار هست و بعضا به کلی دیوان ها محتواشون فاسد و قلب شده، علتش ظن ها و اظهار نظرات از همین دسته هست از طرف کاتبانی که خودشون رو برتر و با سواد تر از شاعر آثار میدونستند و به زعم خودشون حنی لطفی میکردند در حق شعرا.
    سخن به درازا کشید، پوزش میخوام و پیشاپیش سپاسگزارم

    Comment by Sp — مهر ۲۸, ۱۳۹۷ @ ۱۲:۵۰ ق.ظ

  34. این غزل با صدای همایون شجریان زیر بارون با یار

    Comment by m.s — آذر ۱۳, ۱۳۹۷ @ ۷:۵۴ ب.ظ

  35. ای مرا در تهِ هر موی به زلفت بندی
    چه کنی بند ز بندم همه یکبار جدا

    مطابق نسخه : یمین الدین ابوالحسن خسرو و به تصحیح : اقبال صلاح الدین و با مقدمه و اشراف استاد محمد روشن

    ۱ : [تَهْ] (اِ) پایین ، زیر ، قعر
    ۲ : پایان چیزی
    ۳ : ریشه ، بیخ

    منظور شاعر از واژه ی “تَه” در مصرع فوق بخش تحتانی و زیرین زلف یار است که همان سر گیسو میشود
    گمان میکنم جناب شجریان تَه را به غلط بیخ و بن و ریشه مو انگاشته و به گمان خویش با جانشینی سر به جایِ ته آن را اصلاح نموده است

    Comment by شاهین — فروردین ۱۲, ۱۳۹۸ @ ۳:۳۴ ب.ظ

  36. اینجا نوشته “ای مرا در ته هر موی به زلفت بندی”
    چیزی که همایون جان شجریان میخونه میگه “ای مرا بر سر هر موی به زلفت بندی”
    کدومش درست تر هست؟
    اگر با دلیل بگین ممنون میشم

    Comment by علی ویرگول — تیر ۱۷, ۱۳۹۸ @ ۶:۵۷ ق.ظ

لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بنویسید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره