1. وزن مصرع دوم بیت اول درست نیست.

    هرکجا بخت خوش افتاد همانجاست بهشت

    Comment by غلامرضا راوند — آذر ۸, ۱۳۹۳ @ ۲:۰۷ ق.ظ

  2. همونطور که آقاى راوند گفتن مصراع دوم بیت اول نادرست است
    هرکجا وقت خوش افتاد همانجاست بهشت

    Comment by مهبد طاهرى — شهریور ۲۵, ۱۳۹۴ @ ۱:۱۵ ب.ظ

  3. سلام
    طبقه گفته آقای راوند مصرع دوم باید اصلاح شود.

    ممنونم عالی بود.

    Comment by اشکان صفری — دی ۱۲, ۱۳۹۴ @ ۱۰:۳۷ ق.ظ

  4. مصرع اول بیت چهرم دوزخ از تیرگی بخت درون تو بود

    Comment by امیر — اسفند ۲۲, ۱۳۹۴ @ ۹:۰۷ ق.ظ

  5. عرض سلام و احترام

    عمر زاهد همه طی شد به تمنای بهشت اوندانست که در ترک تمناست بهشت

    Comment by مسلم — بهمن ۱۱, ۱۳۹۵ @ ۸:۵۳ ب.ظ

  6. اگر لذت ترک لذت بدانی
    دگر شهوت نفس لذت نخوانی
    این باور رهبانی چندان با دانش انسان شناسی امروز همخوانی ندارد.
    تنها کسی می تواند چنین چیزی را ادعا کند که ابتدا طعم لذت یا شهوت را چشیده باشد و نیازش مرتفع شده باشد.
    بسیار دور از واقع بینی است که به انسان گرسنه یا جوانی که نیاز جنسی اش برای سال ها برطرف نشده است بگوییم :
    اگر لذت ترک لذت بدانی
    دگر شهوت نفس لذت نخوانی
    بعد از ارضاء گرسنگی هم که ترک خوردن شاهکار نیست! این پیامد به طور طبیعی روی می دهد!!
    امروز می گویند انسانی که نیازهای فیزیولوژیک او بی پاسخ مانده است نمی تواند به مراتب بالاتری از رشد و تکامل نایل آید. اگر آدمی راستی گرسنه باشد و از خوردن پرهیز کند قوای جسمی و فکری اش تحلیل خواهد رفت.

    Comment by روفیا — بهمن ۱۲, ۱۳۹۵ @ ۹:۴۷ ق.ظ

  7. دوست عزیز، روفیا
    اشاره جالبی داشتید به “نیاز”
    پاسخ دادن به نیازها کاملا منطقی است، و چه نیکوست که با لذت همراه است.
    سئوال اینجاست که نیازهای انسان چیست و چه مراتبی دارد؟ نیازهای انسان با رشد عقل و معرفتش تنوع یافته و شکلهای عالی تری به خود می گیرد که به تناسب، پاسخ به آنها نیز لذتی به مراتب عالی تر خواهد داشت ..
    بیشتر به توجه بر این تفاوت ها تاکید شده است و نه بی اهمیت شمردن نیازهای ابتدایی تر از جمله نیازهای فیزیولوژیک که همه آگاهیم نیازهایی دائمی بوده و رسیدگی مناسب به آنها لذت بخش - هرچند زودگذر - است.
    می توان در این مرحله توقف نموده، با ترفندهایی لذت ناشی از پاسخ به آنها را مثلا با ایجاد تنوع، ارتقاء داد.. و یا به صورتی متعادل، به نیازهای عالی تر وجود نیز توجه داشت و آنگاه در درون خویش میزان ارزشمندی هر یک را سنجید..

    Comment by نادر.. — بهمن ۱۲, ۱۳۹۵ @ ۶:۳۳ ب.ظ

  8. دوستان
    فراموش نفرمایید که که شاعر در بیت تخلص به قول معروف ؛ بند را آب داده است!!
    صایب از روی بهشتی صفتان چشم مپوش!!

    چه در آََیینه رخ این زیبا یان بهشت راستین هویداست!

    Comment by پریشان روزگار — بهمن ۱۲, ۱۳۹۵ @ ۷:۱۳ ب.ظ

  9. نیکو گفتید دوست جان
    و حق مطلب را به جا آوردید!

    Comment by روفیا — بهمن ۱۳, ۱۳۹۵ @ ۹:۳۳ ب.ظ

  10. دوزخ از تیرگٖی بخت درون من و توست
    دل اگـر تیره نباشـد همه دنیاست بهشت

    به نظزرم بیت چهارم اینجوری بهم خوش آواتره و هم وزنش بهتر

    Comment by د.شرفی — مرداد ۲۹, ۱۳۹۶ @ ۱۰:۰۲ ق.ظ

  11. سلام
    حاشیه های نوشته شده خیلی خوب و مفید هستند
    درباره ترک لذت که عرفا و شعرا نوشتند منظور عادت کردن به زندگی با لذت و بنوعی وابسته شدن به این لذات برای ادامه زندگی هستش. اینکه لذات هدف نهایی و غایی انسان باشه و این یعنی گرفتاری و توقف در سیر بسوی خداست. مشغول شدن بلذت در حد رفع نیاز طبیعی خیلی هم خوب و عقلانیست اما غرق شدن در این لذات متل حبس شدن در قفس هست و بیماری

    Comment by حمید رضا ایرج — تیر ۱۴, ۱۳۹۷ @ ۱۰:۱۷ ق.ظ

  12. در تایید صحبت دوستان در باب موضوع نیاز، باید یادآور شد که نیازهای فیزیولوژیک برای آماده کردن جسم یا همان مرکب برای ماموریت اصلی است که آن نیز طی کردن راه کمال است. اگر توجه به نیازهای فیزیولوژیک در خدمت راه کمال باشد، موجب رشد و پیشرفت است و اگر به دل مشغولی و هدف اصلی زندگی تبدیل شود، به بیراهه رفتن است. مانند فردی که فقط مشغول رسیدن به هیکل و فیزیک بدنی خود است و غافل از توجه به جنبه های دیگر زندگی. یا مانند فردی که هر لحظه مشغول آراستن و رسیدن به ماشین خود است و دریغ از کوتاه ترین سفر با آن وسیله.

    Comment by مسافر — شهریور ۲۹, ۱۳۹۷ @ ۹:۱۱ ب.ظ

  13. سلام خدمت همه دوستان
    بنظرم مفهوم کاملا گویا و روان
    چرا خورده میگیرید از این همه سخن زیبا که هر کدام یک کتاب کامل

    Comment by امیر اسحاقی — فروردین ۲۴, ۱۳۹۸ @ ۸:۵۲ ق.ظ

  14. عمر زاهد به سر آمد به تمنای بهشت

    نشد آگاه که در ترک تمناست بهشت

    Comment by ایرانی — خرداد ۵, ۱۳۹۸ @ ۱۲:۳۵ ق.ظ

  15. با سلام و احترام
    با توجه به محتوای مصراع ها و کل غزل منظور شاعر نه تنها ترک لذت نیست بلکه او راه دستیابی به لذت را گوشزد کرده است که به صرف آرزو نمی توان به لذت های بهشتی دست یافت بلکه برای نیل به آنها باید همت و تلاش به خرد داد. «أَمْ لِلْإِنْسانِ ما تَمَنَّی؟… لَیسَ لِلإْنْسانِ إِلاّ ما سَعَی»(النجم: ۲۴ و ۳۹).

    Comment by حسنعلی رضائی — آذر ۷, ۱۳۹۸ @ ۸:۱۸ ق.ظ

  16. با سلام و عرض ادب و احترام
    بخشی ازنیازهای ما،تابع فیزیولوژی ماست،و بخشی ازخواسته های فیزیولوژیکی مامتاثر ازپردازش ذهنی ماست دراینکه انسان امروزی مدتهاست بخاطربرخورداری ازمواهب جدید ودستاوردهای تکنولوژی بشکلی نیمه خودآگاه تغییر رویکرد داده است وبیشتربدنبال لذتهای سطحی وناپایدارست،قابل توجه است، بطوریکه بخش فرهنگی سازمان ملل، بزرگترین معضل بشری درقرن بیستم رامشکل معنویت قلمدادکرد. واینکه انسان نه بارهبانیت بلکه بامعنویت و تکیه برادراکات حسی مبتنی بر فطرت خویش میتواندبه رستگاری نائل آید،شیوه ای اثبات شده است …..

    Comment by امین بهمنی — آذر ۱۰, ۱۳۹۸ @ ۸:۴۴ ق.ظ

  17. هرکجا وقت خوش افتاد همانجاست بهشت….. وبقول دوست و استاد گرانقدرم جناب آقای غلامرضا شهبازی : جالب اینجاست،خوب وبد،زشت وزیبا، آرامش وبیقراری،و…وجودندارد، این ذهن داستان ساز ماست که ما را متعادل و یا از تعادل خارج میکند.

    Comment by امین بهمنی — آذر ۱۰, ۱۳۹۸ @ ۹:۰۷ ق.ظ

لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بنویسید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره