1. بیت اول و دوم اینجوری بهتره، فکر می کنم:

    ما نه ایم، مرد سجاده و مرد کلیم
    ما مرد می ایم و در خرا بات مقیم
    قاضی نخورد می، که ز آن دارد بیم
    دردی خرابات به از مال یتیم

    Comment by فروغ — اسفند ۲۳, ۱۳۹۱ @ ۱۲:۱۹ ق.ظ

  2. یعنی سابقه خوردن مال یتیم از طرف قاضی دستکم از از از زمان مهستی بوده و رایج هم بوده است

    Comment by بهرام مشهور — بهمن ۱۳, ۱۳۹۴ @ ۱:۱۱ ب.ظ

  3. افرین به فروغ
    حق با ایشان است. اینطور خوش آهنگ تر و وزین تر است.

    Comment by مصطفی — دی ۱۷, ۱۳۹۶ @ ۱۰:۴۱ ق.ظ

  4. وقت بخیر دوستان

    دریکی از کتابهایی که خوندم این شعر رو اینگونه هم آوردند:

    ما اهل مِی ایم و در خرابات مقیم
    نه مردم سجاده و نه مرد گلیم

    قاضی نخورد می که از آن دارد بیم
    دُردی خرابات به از مال یتیم

    Comment by حمیدرضا — فروردین ۱۱, ۱۳۹۸ @ ۱۱:۲۷ ب.ظ

لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بنویسید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره