1. در بیت پنجم می فرماید:
    خنک جانی که بر بامش همی چوبک زند امشب
    شود همچون سحر خندان، عطای بی عدد بیند

    چوبک : نام تخته و چوبی است که مهتر پاسبانان شبها بدست گیرد و آن چوب را بر تخته زند تا پاسبانان از صدای آن بیدار و هشیار باشند.

    Comment by هنگامه حیدری — اردیبهشت ۲, ۱۳۹۴ @ ۶:۵۷ ب.ظ

  2. سلام
    خسته نباشید
    در مصرع دوم بیت اول
    ” مفرش و بالش ”
    صحیح است

    Comment by ناصر جباریون — بهمن ۹, ۱۳۹۷ @ ۱۱:۲۰ ب.ظ

  3. سلام
    خسته نباشید
    در مصرع دوم - بیت اول
    ” مفرش و بالین ”
    صحیح است

    Comment by ناصر جباریون — بهمن ۹, ۱۳۹۷ @ ۱۱:۲۳ ب.ظ

لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بنویسید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره