1. سلام و خسته نباشید

    با توجه به معنا به نظر می‌رسد در بیت سوم، مصرع اول، “چه” باید به “چو” تغییر یابد.

    پاسخ: دوستان لطفاً با منبع چاپی مقایسه کنند نتیجه را اطلاع دهند تا اگر لازم است تصحیح کنیم. فکر می‌کنم در غزلیات شمس «چه» به جای «چو» زیاد به کار رفته باشد و این یا زبان خاص مولوی یا رسم‌الخط معمول دیوان او بوده.

    Comment by علی — بهمن ۲۵, ۱۳۸۸ @ ۷:۱۵ ب.ظ

  2. چه باید به چو تغییر یابد…

    Comment by رضا — آذر ۳۰, ۱۳۹۰ @ ۱:۵۱ ب.ظ

  3. در دیوان شمس گزیده ی دکتر شفیعی:
    فلک ها را چو مندیلی…

    ممنون. :)

    Comment by هانیه — خرداد ۸, ۱۳۹۱ @ ۱۰:۳۶ ق.ظ

  4. منابع دیگری که این شعر رو در آنها دیدم در مصرع دوم بیت اول “پیامدهای پرآتش ….” استند.

    Comment by علیرضا — آذر ۳, ۱۳۹۳ @ ۱۰:۰۴ ب.ظ

  5. سلامو ادب
    در بیت سوم برای مندیلی معنایی یافت نشد

    Comment by سید عباس — شهریور ۱۱, ۱۳۹۵ @ ۱۲:۱۲ ب.ظ

  6. جناب سید عباس،
    از فرهنگ معین
    مندیل: دستمال، دستار، عمامه

    Comment by بابک — شهریور ۱۱, ۱۳۹۵ @ ۱۲:۲۴ ب.ظ

  7. چه بجای چو زیاد بکار رفته است لکن اینجا در نوشته ها ” چو ” آمده است . نیز معنای مندیل ، همان عمامه یا دستاری است که عموما توانگران و آبرومندان بر سر می نهاده اند .
    درود و بدرود

    Comment by حسین فرزین — مرداد ۲۴, ۱۳۹۶ @ ۱۰:۴۶ ق.ظ

  8. درود و مهر فراوان..
    در نسخه تصحیح و طبع بدیع الزمان فروزانفر بیت سوم مصرع اول اینطور آمده:
    مُلکها را » چو « مندیلی به دست خویش درپیچد…
    لطفاً تصحیح بفرمایید،سپاس و درودها،سراج

    Comment by ســراج — دی ۱۳, ۱۳۹۶ @ ۱۰:۲۱ ق.ظ

  9. این غزل مثل مانیفست و بیانیّه عاشقی است

    عاشق نیرومند است و همواره با دستان پر از راه و سفر باز می‌‌گردد و با ناراستی و دروغ می‌‌ستیزد

    قابل توجه کسانی که عرفان و به خصوص عرفان ‌ایرانی را به کاهلی و گوشه نشینی متهم می‌‌کنند و حتی آنرا علت عقب ماند‌گی سرزمین خود به شمار می‌‌آورند

    و یا آنرا یک نوع گرایش مذهبی‌ و خرافی می‌‌دانند حال آنکه عرفای ما اکثرا مورد غضب حاکمان و زاهدان وابسته به آن‌ها بوده اند و بسیاری نیز جان خود را در این راه از دست داده اند زیرا اساس عرفان نو آوری و شکار معنی‌‌های نو و بزرگی‌ انسان حتی بر تر از فرشته‌های فرضی‌ در آسمان است، طوری که علم روانشناسی امروز اندک اندک به رموز کشف شده توسط عرفا از ضمیر ناخودآگاه و ژرفای درون آدمی پی‌ می‌‌برد

    Comment by همایون — فروردین ۲, ۱۳۹۷ @ ۱۱:۴۵ ب.ظ

  10. مندیل به معنای دستمال است. پارچه ای که با آن دست یا عرق را پاک کنند.

    Comment by شیما — فروردین ۹, ۱۳۹۸ @ ۳:۱۶ ب.ظ

لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بنویسید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره