لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

بحثهای مذهبی و اعتقادی و ارجاع توهین‌آمیز نسبت به بزرگان ادیان و همینطور بحثهای قومیتی و توهین به فرهنگها و قومیتها و زبانها از مصادیق حاشیه‌های نامناسب محسوب می‌شوند.

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بگذارید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

  1. مصرع دوم بیت دوم وزنش درست نیست

    Comment by اخمد — بهمن ۲۱, ۱۳۸۷ @ ۱:۲۲ ق.ظ

  2. مصرع اول بیت دوم هم دو هجای اضافی دارد و وزنش درست نیست.

    Comment by حمیدرضا — بهمن ۲۵, ۱۳۸۷ @ ۱۰:۳۳ ق.ظ

  3. فکر میکنم در بیت دوم ، درست تر این باشد :
    زنهار تن مرا چو شمع تنها
    مشمر کو جمله به نمک زار خدا

    Comment by سیما — بهمن ۸, ۱۳۹۰ @ ۸:۱۵ ب.ظ

  4. سلام دوستان بیت دوم از این رباعی کاملا مشکل داره و صحیحش اینه:
    زنهار تن مرا چو شمعِ تنها
    مشمار که او جمله نمکزار خدا

    Comment by ابوالفضل — بهمن ۲۲, ۱۳۹۳ @ ۱:۵۹ ب.ظ

  5. مصراع آخر به احتمال زیاد اینست:

    کو جمله فرو شد به نمکزار خدا

    Comment by عیسی نورآذر — فروردین ۲, ۱۳۹۶ @ ۹:۳۰ ب.ظ

  6. انسان که بتواند ظرفیت درک حداوند را پیدا کن همه اسرار حق بر او نازل میگردد و وسعت انسان بسیار زیاد است

    Comment by حامد اشرفى — اردیبهشت ۱۵, ۱۳۹۶ @ ۸:۱۵ ق.ظ

  7. منظور وسعت اندیشه انسان است ،( فراخ اندیشی)

    Comment by پریشان روزگار — اردیبهشت ۱۶, ۱۳۹۶ @ ۱:۴۴ ق.ظ

  8. آن دل که شد او قابل انوار خدا/پر باشد جان او ز اسرار خدا
    زنهار تن مرا چو تن ها مشمر/کاو جمله نمک شد به نمکزار خدا
    به تصحیح زین العابدین آذرخش

    Comment by کمال — خرداد ۵, ۱۳۹۶ @ ۲:۴۰ ق.ظ

  9. مردم ! مفهوم و در این شعر فهم بلند و تند میخواهد، هیچ ایراد ندارد وزن و قافیه را بگزار مفهموم را بنگر، موقف مولوی بسیار دور است تا شما ها حرف ایرادی داشته باشید.

    Comment by حبیب الرحمن — آبان ۸, ۱۳۹۶ @ ۱۰:۵۶ ق.ظ

  10. پس از سلام و عرض ادب به حواشی گذاران گنجور
    پس از چند سال آشنا ی با حاشیه های گنجور بنده هم شاید مخلص شما هم به این دسته روآورده ام.
    شاید حواشی بنده را در حیطه بابا طاهر عریان و ابوسعید ابوالخیر در ستون حاشیه ها مطالعه نموده آید.
    باری سرفصل جدیدم… بیشتر در مورد رباعی این شاعر (مولوی) بیشتر دورخواهد زد.
    آنهم بطور کلی… جمع رباعیات بصورت ابجد کبیر (جمل) خواهد بودتاپایان آنها دراین برهه…
    جمع این رباعی از ۶۴۹۸

    Comment by کمال داودوند — آذر ۵, ۱۳۹۶ @ ۶:۰۲ ق.ظ

  11. دوستان گرامی، من در مورد قالب رباعی پرسشی دارم. آیا کسی می‌‌تونه بهم کمک کنه؟ با سپاس فراوان

    Comment by پویا — بهمن ۱۱, ۱۳۹۶ @ ۷:۳۵ ب.ظ

  12. دوستان عزیزی که از وزن رباعی سررشته دارند لطفا به آیدی تلگرام بنده @pooban پیام بدهند. سوالی دارم در مورد رباعی. سپاس عزیزان

    Comment by پویا — بهمن ۱۱, ۱۳۹۶ @ ۷:۳۹ ب.ظ

  13. پویا جان
    رباعی عبارت است از چهار مصرع بر وزن ” لاحول ولا قوت الا بالله
    از ویکی :
    رباعی متشکل از دو بیت (چهار مصراع) است. رعایت قافیه در مصراعهای نخست، دوم و چهارم الزامی و در مصراع سوم اختیاری است
    اگر سوالی دیگر هست ، بپرس که شعر شناسان مبرز درین گنجور بسیار دیده ام
    زنده باشی

    Comment by حسین، ۱ — بهمن ۱۲, ۱۳۹۶ @ ۱:۲۱ ق.ظ

  14. آن دل که شد او قابلِ انوارِ خدا
    پُر باشد جانِ او ز اسرارِ خدا

    زنهار تنِ مرا چو تنها مَشمُر
    کو جمله نمک شد بنمک‌زارِ خدا


    درود بر عاشقان کویش

    Comment by کبوتر عشق — مرداد ۲۰, ۱۳۹۷ @ ۵:۵۶ ب.ظ

  15. مصرع دوم از بیت دوم چه معنایی دارد؟

    Comment by نوشین — مهر ۱۸, ۱۳۹۸ @ ۱۰:۵۰ ق.ظ

  16. کاش مولانا این رو هم میگفت چطوری دل قابل انوار خدا میشه!!!

    Comment by نوشین — مهر ۱۸, ۱۳۹۸ @ ۱۰:۵۲ ق.ظ

  17. کاو جمله نمک دان، نمک زار خدا

    شمع درگاه سوختن به مقام شهود میرسه اگر چه در ظاهر تنهاست اما با روشنی خود که حاصل از سوختن است به وصل جان جانان میرسه.
    و نمک هم از سوختن و ذوب شدن حاصل میاد که بی واسطه مبداء جان بخشیدنش رو پس از جذب شدن در اون واصل میشه.جان جانان

    Comment by ذاکری — آبان ۲۰, ۱۳۹۸ @ ۸:۲۳ ق.ظ

  18. آن دل که شد او قابل انوار خدا
    پر می شده جان او ز اسرار خدا

    زنهار تن مرا چو شمع تنها مشمر
    کو جمله نمک شد به نمکزار خدا

    Comment by سعید شیرازی — خرداد ۵, ۱۳۹۹ @ ۹:۴۱ ب.ظ

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره