لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

بحثهای مذهبی و اعتقادی و ارجاع توهین‌آمیز نسبت به بزرگان ادیان و همینطور بحثهای قومیتی و توهین به فرهنگها و قومیتها و زبانها از مصادیق حاشیه‌های نامناسب محسوب می‌شوند.

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بگذارید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

  1. محبت همان قالوبلی است که تا قیامت درقراق معشوق ابدی باید سوخت

    Comment by الیاس — اردیبهشت ۹, ۱۳۹۱ @ ۱:۴۵ ب.ظ

  2. چاکو همان است که سپستر چاقو را ساخت و یعنی چاک دهنده

    Comment by امین کیخا — اردیبهشت ۴, ۱۳۹۲ @ ۱:۳۵ ب.ظ

  3. با درود فراوان
    با اینکه چندسال رفته ولی بازم این شعر دلمو آتیش زد
    تشکر برای سایت خوب و کامل شما.

    Comment by علی — خرداد ۲۳, ۱۳۹۴ @ ۲:۵۶ ق.ظ

  4. اگر عاشق به وصال معشوق رسیده باشد جز از عشق نگوید که خود عشق درد را نیز شامل است ویا از مراحل ابتدایی عاشقی کشیدن درد یا نهایت درد ویا بیشترین درد است که تا نهایت عشق و نهایت دردرا ندانی،عاشق نتوان چون عشق یا خدا میان یا تعادل درد و عشقه

    Comment by mehdi shiraz — آبان ۱۹, ۱۳۹۷ @ ۱۱:۳۴ ب.ظ

  5. و تا بالاترین عشق یا لذت و بالاترین درد یا غم و محنت را نکشیده باشی،از خدا که تعادل میان این دو یا شیطان و عشق واقعیست چیزی نخواهی فهمید! توضیح بیشتر بعدا

    Comment by mehdi shiraz — آبان ۱۹, ۱۳۹۷ @ ۱۱:۳۸ ب.ظ

  6. در افغانستان ما این چهار بیتی را چین می نگاریم و می خوانیم:

    اگر یار مرا دیدی به خلوت
    بگو ای بی وفا ای بی مروت
    گریبانم ز دست چاک چاک است
    نخواهم دوخت تا روز قیامت

    Comment by بارش — فروردین ۱, ۱۳۹۸ @ ۶:۴۱ ق.ظ

  7. گلایه از بیوفایی یار
    گریبان چاک بودن : کنایه از شدت رنج و ناراحتی از رفتار کسی
    زیبایی این کنایه تصویر کسی است که یقه خود را از شدت خشم و ناراحتی پاره کرده است.فاصله زمانی الان تا روز قیامت تابویی ساخته است که یک ضلع آن معلوم است و آن الان است اما ضلع دیگر این تابو تا بینهایت ادامه دارد.
    کنایه هایی که علاوه بر دلالت بر یک مفهوم (شدت رنج) نیاز به یک تصویر (پاره بودن یقه) دارند زیبا دل انگیز و خوش آیند هستند

    Comment by وحید سبزیان پور — فروردین ۱۴, ۱۳۹۹ @ ۶:۴۷ ق.ظ

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره