لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

بحثهای مذهبی و اعتقادی و ارجاع توهین‌آمیز نسبت به بزرگان ادیان و همینطور بحثهای قومیتی و توهین به فرهنگها و قومیتها و زبانها از مصادیق حاشیه‌های نامناسب محسوب می‌شوند.

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بگذارید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

  1. که همواره باشی تو زان تن درست نباید به دارو ترا دست شست
    بیت فوق در شاهنامه چاپ امیرکبیر به صورت زیر است.
    که همواره باشی تو زو تندرست بباید به دارو ترا روده شست
    تنش را به داروی کوهی بشست همی داشتش سالیان تن درست
    بیت فوق در شاهنامه چاپ امیرکبیر به صورت زیر است.
    تن شه به داروی کوهی بشست همی داشتی هر زمان تندرست
    چنان شد که او شب نخفتی بسی بیامیختی شاد با هر کسی
    بیت فوق در شاهنامه چاپ امیرکبیر به صورت زیر است.
    چنان بد که او شب نخفتی بسی نیامیختی شاد با هر کسی
    سکندر بدو گفت من روشنم از آزار سستی ندارد تنم
    بیت فوق در شاهنامه چاپ امیرکبیر به صورت زیر است.
    سکندر بدو گفت من روشنم از آزار هستی ندارد تنم
    مفهوم بیت این است که از بس تنم در عذاب است که هستی (وجود) در تنم نیست. بنابراین از آزار سستی ندارد تنم معنایی ندارد.
    به شبگیر هور اندر آمد پزشک نگه کرد و بی‌بار دیدش سرشک
    بیت فوق در شاهنامه چاپ امیرکبیر به صورت زیر است.
    به شبگیر چون اندر آمد پزشک نگه کرد در شاه و دیدش سرشک
    بفرمود تا خوان بیاراستند نوازندهٔ رود و می‌خواستند
    بعد از بیت فوق این بیت جا افتاده است.
    سکندر چو اورا بدانگونه دید ز شادی رخش همچو گل بشکفید.

    Comment by حسن امین لو — خرداد ۲۵, ۱۳۹۶ @ ۴:۴۰ ب.ظ

  2. بیت ۱۷ :
    همی زهر بشناخت از پادزهر درست است

    Comment by بینام — اردیبهشت ۹, ۱۳۹۷ @ ۳:۰۵ ب.ظ

  3. در سرودهء حکیم فردوسی در بالا که مشاهده میکنید :
    سکندر بخندید و زو شاد شد
    ز تیمسار وز درد آزاد شد
    به شوانایی بسیار اشتباه نوشتاریست و در میان معانی جدید و باستانی در این جایگاه تیمسار معنایی ندارد و ایجاد سکته در شعر میکند و باید تیمار باشد بویژه اینکه تیمار و درد در سایر سرودگان حکیم فردوسی دیده میشود و در گنجینه واژگان کاربردی حکیم توس جای دارد
    .
    دلش پر نهیبست و پر خون جگر
    ز تیمار وز درد چندان پسر
    حکیم فردوسی

    Comment by Dariush — آذر ۲۴, ۱۳۹۸ @ ۷:۵۲ ب.ظ

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره