لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

بحثهای مذهبی و اعتقادی و ارجاع توهین‌آمیز نسبت به بزرگان ادیان و همینطور بحثهای قومیتی و توهین به فرهنگها و قومیتها و زبانها از مصادیق حاشیه‌های نامناسب محسوب می‌شوند.

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بگذارید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

  1. به نگاه بنده حضرت می فرمایند: آنان که راز دل خود را بر ملا کردند چون لاله و بنفشه به گریه افتادند و از غم خم شدند. در این بین آن کس که راز دل خود را برای خود نگه دارد (چون غنچه) خالق زیبایی ست.

    Comment by پژمان — تیر ۱۱, ۱۳۹۳ @ ۹:۰۷ ب.ظ

  2. گوشه دامن فراهم گرفتن یعنی کنج عافیت گرفتن و گوشه ٔ امن اختیار کردن است. منظور خیام این است که بهتر است از نیک و بد زمانه بگسلیم و شاد زندگی کنیم

    Comment by ایمان — شهریور ۱۱, ۱۳۹۳ @ ۸:۰۴ ب.ظ

  3. منظور اینست که در هنگام صبحگاهان که موقع نزول فیض الهی میباشد خوشبخت کسیست که دامن گداهی پهن کند ودست دعا به آستان پر فیض خداوند دراز کند.

    Comment by محمد تقی خالقی — مهر ۲۰, ۱۳۹۴ @ ۸:۲۷ ق.ظ

  4. من فکر می‌کنم خیام اینجا از پاک‌دامنی و عفت صحبت می‌کنه که البته از خیام عموما چنین چیزهایی رو نمی‌شنویم. لاله و بنفشه در شب پاک‌دامنی خودشونو حفظ نکردن اما با صبح و طلوع خورشید همه چیز روشن میشه و غنچه پاک‌دامن که خیام هم از اون خوشش میاد از بقیه متمایز میشه

    Comment by مجتبی — دی ۱۵, ۱۳۹۵ @ ۲:۰۴ ب.ظ

  5. براستی که ما چه تفسیرهایی میکنیم و از کجا به کجا میریم.

    Comment by محسن — دی ۲۷, ۱۳۹۶ @ ۷:۵۳ ق.ظ

  6. به نظرم خیلی از اشعاری که شاعران می سرایند معنای آنچنان پیچیده و باطنی ای که خوانندگان تصور می کنند در دل خود ندارد. صرفا بیانی زیبایی شناسانه از یک لحظه کشف و هیجان و شکفتگی هنری است.

    اینجا هم کاملا مشخص است که ساده ترین معنی این رباعی مقصود شاعر بوده؛ یعنی وقتی موقع طلوع خورشید که لاله و بفشه خودشان را اینقدر به زحمت می اندازند و یکی به گریه و تشویش می افتد و دیگری در برابر کسان سر خم میکند، غنچه وجاهت و وقار خودش را حفظ می کند و دامن بر می چیند و آرام عبور میکند! هم معنایی انسانی دارد و هم در این معنی که آن گریه و تعظیم برای غنچه است معنایی رندانه و صرفا زیبایی شناسانه.

    می بینید چقدر معنای قشنگ و ساده ای در این شعر نهفته است! و اصلا زیبایی شعر یعنی همین سادگی و خلوص و یک رنگی، نه تفاسیر آنچنانی که حتی خود مفسران هم به درک واقعی آن نائل نشده اند و تنها در قالب واژگان آن را می گویند.

    Comment by مهرداد پارسا — آذر ۱۹, ۱۳۹۷ @ ۱۰:۱۹ ق.ظ

  7. سپیده دم که لاله واژگون از میان گلبرگهای زیبای بنفشه سربرآورده، در صحن چمن برچهره زیبای او شبنم چون قطرات اشک شادی پدیدار میشود.
    هرگه که بنفشه جامه در رنگ زند
    در دامن گل باد صبا چنگ زند
    انصاف مرا از غنچه خوش می آید
    کو دامن خویشتن فراهم گیرد
    من غنچه ای را بیشتر دوست دارم که گلبرگهای آن زیاد از هم باز شده باشد.

    Comment by احمد نیکو — فروردین ۲۸, ۱۳۹۹ @ ۷:۳۱ ب.ظ

  8. اصلاحیه خط آخر حاشیه فوق بدین شرح می باشد:
    من غنچه ای را بیشتر دوست دارم که گلبرگهای آن زیاد از هم باز نشده باشد.

    Comment by احمد نیکو — فروردین ۲۸, ۱۳۹۹ @ ۸:۳۸ ب.ظ

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره