1. به گفته دوست گرامی «مهدی» ذیل این شعر از سعدی:
    http://ganjoor.net/saadi/mavaez/ghazal2/sh14
    (از جان برون نیامده جانانت آرزوست …)
    به نقل از دکتر زرین‌کوب، اشارۀ سعدی در این حکایت (عارف ساکن روم که مهمانداریش فقط به حرف بوده و مهمانهایش گرسنگی می‌کشیدند) به مولاناست و دکتر زرین‌کوب؛ این حکایت و آن غزل را از نشانه‌های خوش نداشتن مولوی در نظر سعدی می‌داند.

    Comment by حمیدرضا — بهمن ۱۱, ۱۳۹۱ @ ۱۲:۲۴ ب.ظ

  2. لبق ماهر و زبر دست بیشتردرکلام وچربزبان و دیگدان اجاق

    Comment by قلمراد — اردیبهشت ۱۷, ۱۳۹۲ @ ۴:۴۷ ق.ظ

  3. “ولی بی مروت,چو بی بر درخت”یعنی مثل درخت بی میوه”لطفا بین دو وازه ی” چو “و “بی” فاصله بگذارید تا معنا و وزن شعر درست شود

    Comment by مهدی رضایی — مهر ۲۲, ۱۳۹۲ @ ۷:۵۴ ب.ظ

  4. مقالات بیهوده طبل تهیست.جواب دندان شکنی از سعدی بزرگوار به مولوی

    Comment by شاعر مردمی سعدی — فروردین ۱۶, ۱۳۹۶ @ ۱۱:۱۰ ق.ظ

  5. به نظر می آید قول استاد زرینکوب درست باشد و دیگدان سرد از آن مولوی بوده است.

    Comment by 7 — فروردین ۲۲, ۱۳۹۷ @ ۴:۴۴ ب.ظ

  6. همه شب نبودش قرار و هجوع
    ز تسبیح و تهلیل و ما را ز جوع
    سراسر شب بیقرار و بیخواب بود از گفتن سبحان الله و لا اله الا الله و ما نیز از شدت گرسنگی

    Comment by 7 — فروردین ۲۲, ۱۳۹۷ @ ۴:۵۱ ب.ظ

  7. دکتر سروش نیز این احتمال را قوی دانسته اند.

    Comment by خلیل — مرداد ۱۰, ۱۳۹۸ @ ۱۱:۲۱ ق.ظ

  8. ممکن است شخص مولانا بوده باشد با توجه به اینکه مولانا بگفته سلطان ولد ۳ روزه بوده و وقتی چیزی میخورده استفراغ میکرده و در اشعار خود در دیوان شمس بر نخوردن و روزه داری و همچنین شب زنده داری تاکید دارد. اشعار و حکایات سعدی بیشتر شرح آفتق و سفرها و تجربیات وی است اما مولانا استاد درون است و حالات عرفانی شاید به همین دلیل هم سعدی با یک شب مهمان او بودن او را قضاوت کرده و مولانا را بخوبی نشناخته باشد هرچند قطعی نیست که شخص مورد نظر سعدی هم مولانا بوده باشد.

    Comment by Behrouz — مرداد ۲۲, ۱۳۹۸ @ ۱۱:۴۰ ب.ظ

  9. مرا بوسه گفتا به “تصحیف” ده
    که درویش را “توشه” از “بوسه” به

    تصحیف در لغت به معنای (فرهنگ فارسی عمید):
    ۱. خطا کردن در نوشتن.
    ۲. تغییر دادن کلمه با کم یا زیاد کردن نقطه‌های آن.

    اگر به معنای دوم بگیریم که یعنی کم یا زیاد کردن نقطه ها میتوان دریافت که سعدی چگونه با ظرافت تمام تصحیف را برای دو واژه ی: “بوسه” و “توشه” به کار برده است. فقط کافی است جای نقطه ها را عوض کنیم و آن ها را کم یا زیاد کنیم تا “بوسه” به “توشه” تبدیل شود.

    در هر صورت منظور سعدی این است که در عوض بوسیدن دست و پای ما و گرسنه نگه داشتن ما، به ما نانی (توشه) بده و نیاز نیست کفش های ما را هم بوسه بزنی! ان کفش ها را بر سر ما بزن!

    Comment by مهدی — مهر ۱, ۱۳۹۸ @ ۶:۱۳ ق.ظ

لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بنویسید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره