pure-az در ‫۴ سال قبل، سه‌شنبه ۳۰ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۰۳:۳۶ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۱۲:

با درود،

وزن این شعر «فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن» می‌باشد.

pure-az در ‫۴ سال قبل، سه‌شنبه ۳۰ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۰۳:۳۶ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۵۲:

با درود،

وزن این شعر «فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن» می‌باشد.

pure-az در ‫۴ سال قبل، سه‌شنبه ۳۰ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۰۳:۳۴ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۵۱:

با درود،

وزن این شعر «فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن» می‌باشد.

 

سیدمسعود در ‫۴ سال قبل، سه‌شنبه ۳۰ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۰۲:۵۴ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۲۶:

با سلام  به نظر میرسد که بیت چهارم   به ااین صورت صحیح تر باشد

بسکه آزرده مرا خوشترم ار راحت اوست

گر صد آزار ببینم ز دل آزار دگر

منظور این که ار (اگر) به معنی بیشتر کمک می‌کند تا (از) .  معشوق مرا بسیار آزار داده خودش هم آزرده شده  ولی اگر میخواهد بیشتر آزار مرا  ببیند راحت بنشیند و فقط تماشا کند که دیگران مرا آزار. میدهند و حتی زحمت آزار را هم به خود ندهد.

اسیر تهرانی در ‫۴ سال قبل، سه‌شنبه ۳۰ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۰۱:۴۵ در پاسخ به علی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴۷:

بسیار درست می‌فرمایید. 

اسیر تهرانی در ‫۴ سال قبل، سه‌شنبه ۳۰ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۰۱:۴۴ در پاسخ به احسان دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴۷:

ظاهرا «از آن شد» به معنای «از آن درجه گذشت» است و بیت به این شکل معنای درستی دارد: دل دیوانه از حد شنیدن نصیحت گذشت؛ دیگر نصیحت برای دل دیوانه فایده‌ای ندارد. 

 

هادی رنجبران در ‫۴ سال قبل، سه‌شنبه ۳۰ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۰۰:۴۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۹۵:

هادی رنجبران
پیرِ میخانه/ پیرِ میکده/ پیرِ خمخانه/ پیرِ مغان: اغلب عرفا و شاعران عارف مسلک به ضرورتِ وجودِ پیر راهدان که سالک را به طریق درست هدایت می¬کند، باور داشته¬اند و این مسئله را در آثار خود منعکس کرده¬اند. این عبارت در اصطلاح متصوفه عبارت از مرشد کامل و مکمل است؛ که مرید را به ترک رسوم و عادات، و به راه فقر و فنا می¬سپارد و نیز عاشق و سالک لاابالی را گویند که افعال و صفات جمیع اشیاء را محو در افعال و صفات الهی می¬داند و هیچ صفت به خود و دیگری منصوب ندارد.

عرشیا غلامی در ‫۴ سال قبل، دوشنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۱۷ دربارهٔ فرخی یزدی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۱۸:

سلام وزن شعر مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن است و در مصراع  آخر کلمه ی چون غلط است و به ضرورت وزن باید چو نوشته شود 

آلان حکمتی‌راد در ‫۴ سال قبل، دوشنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۷:۲۱ در پاسخ به 7 دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵:

سلام و درود، 

اگر اشتباه نکنم از عالی شیرازی می‌باشد

A A در ‫۴ سال قبل، دوشنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۱۲ در پاسخ به علی شاهنوشی دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۶۵:

منظورش همون اناالحق منصور حلاج

شیخ الاسود در ‫۴ سال قبل، دوشنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۴۲ در پاسخ به سیدعلی ساقی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۳:

سلام و وقت بخیر.

سید عزیز، صراحتا منظور از "سقف مقرنس" مسجد است، که حتی کِبر و فتنه انگیزی از عاکف و رهگذرش مبرا نیست.

به عینه دیده ام که عابدانش آیات قرآن را چگونه می خوانند و تأویلش را بر مبنای علو درجات خود می دانند.

خارج از نظر من، به طور شهودی واضح است که کسی نمی تواند از آسمان(چه فتنه اش، چه رخنه اش) به جایی پناه ببرد، آن هم میخانه.

میخانه مکانی است که همه در حال هوای خود دچار مستی و نهایت آزارشان دعای سلامتی است...

باری؛ اعوذ بالله من همزات الشیاطین

در سکوت در ‫۴ سال قبل، دوشنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۱:۰۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۲:

این غزل را "در سکوت" بشنوید

آرمان وکیلی صادقی در ‫۴ سال قبل، دوشنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۰۵:۳۴ در پاسخ به یکی (ودیگر هیچ) دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۷:

آفرین! و دیگر هیچ

مظفر طاهری در ‫۴ سال قبل، دوشنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۰۱:۰۴ دربارهٔ عطار » منطق‌الطیر » فی‌وصف حاله » پند ارسطاطالیس بر اسکندر هنگام مردن او:

کاف کفر اینجا به حق المعرفه

دوست تر دارم ز فای فلسفه

زانک اگر پرده شود از کفر باز

تو توانی کرد از کفر اهتراز.

عطار یک مسلمان سنی متعصب بوده و اینجا طی اعترافی صادقانه گفته است که کفر را به فلسفه ترجیح می‌دهد.

 مسلمانان از استدلال‌های سطحی و نخ‌نما شده کفار آگاه بوده‌اند و طی سالها متمادی برای آنان جواب مناسب داشته‌اند.

اما حرف‌های فیلسوف‌ها منطقی‌تر بوده است و هر روز نیز افکار جدیدتری مطرح می‌کرده‌اند و این خوشایند عطار مذهبی مسلمان نبوده و او را درمانده نموده است.

 او از یک طرف با استدلال‌های محکم و منطقی فیلسوفان، و از طرف دیگر با دینی مواجه بوده هیچ انعطافی نداشته است و خود را کامل و بی‌نقص دانسته است.

بنابراین پاک کردن صورت مسئله و نپرداختن به فلسفه را به عنوان راه چاره برگزیده است کما این که امروزه نیز پاره‌ای همین روش را توصیه میکنند.

رضا از کرمان در ‫۴ سال قبل، دوشنبه ۲۹ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۰۰:۲۶ در پاسخ به sofiya sofiya_gp@yahoo.com دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸:

سلام  سوفیای عزیز

   همانطور که آقا حمیدرضا نوشته نیاز به اصلاح نیست شما دوروز رو پشت هم وبی فاصله بخونین ویک مکث بلند بین دو روز و مرا بگذارید وزن مصرع اصلاح میشه 

  شاد وخرم باشید

حامد نامی در ‫۴ سال قبل، یکشنبه ۲۸ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۲۳:۰۸ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۰:

فلک در خاک می غلتید از شرم سرافرازی

اگر می دید معراج ز پای افتادن ما را

مفهوم این بیت چیست؟

فرزاد در ‫۴ سال قبل، یکشنبه ۲۸ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۲۱:۵۲ در پاسخ به امیر amirneyshabori51@gmail.com دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۰:

این مصرع در یک غزل دیگر تکرار شده است و در آنجا به این صورت آمده است

من چه در پای تو ریزم که پسند تو بود

سر و جان را نتوان گفت که مقداری هست...

کاربرد کلمه‌ی پسند در این غزل قافیه را به هم می‌ریزد

در سکوت در ‫۴ سال قبل، یکشنبه ۲۸ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۱۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۱:

این غزل را "در سکوت" بشنوید

sofiya sofiya_gp@yahoo.com در ‫۴ سال قبل، یکشنبه ۲۸ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۴۶ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۸:

وقت بخیر 

مصرع اول در بیت دوم این رباعی کاملا وزن شعر رو از بین برده ، بنده یک اصلاحیه کوچک زدم ک رد شد ولی متأسفانه اصلاحی هم انجام نشد.

 

S J در ‫۴ سال قبل، یکشنبه ۲۸ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۱۸ دربارهٔ حیدر شیرازی » دیوان مونس الارواح » غزلیات » شمارهٔ ۶۵ - این شعر در حضور شیخ ابواسحاق بن محمود شاه گفته شد:

در بیت چهارم "قصران" صحیح است یا "رقصان" ؟؟
معنای بیت چیست؟