گنجور

حاشیه‌ها

 

سفید


سفید در ‫۳ ماه قبل، شنبه ۲۳ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۱۸ دربارهٔ صائب تبریزی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۵:

معنی یک بیت بودیم از طریق اتحاد

چون دو مصرع گر چه در ظاهر جدا بودیم ما...

 

همیشه شعرهای صائب عزیز، متمایز و مشخص هستند از سایر اشعار. سبک خاص و منحصربفرد خودش را دارد... 

 

سفید در ‫۴ ماه قبل، سه شنبه ۵ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۴۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲۲:

حاشیه های متعدد درج شده است در بیان اشکال وزنی بیت آخر. 

ببینید دوستان، درست خواندن شعر، یک هنر بسیار مهم است و مثل هر هنر دیگری هم همگان ندارند و کار همه کس نیست، هم دارا بودنش نیاز به تمرین و تلاش دارد و قرار نیست همه به صورت پیش فرض بتوانند شعرها را درست بخوانند! شما باید بتوانید با خوانش کلمات بازی کنید و آن گاه خواهید دید که وزن شعرها اغلب جاها درست است. کمی تلاش کنیم پیش از های و هوی! 

 

در بیت آخر باید بخش اول کلمه ی چوگان را کشیده بخوانید تا وزن درست باشد: چووگان، نه چوگان. در این صورت خواهید دید که وزن هیچ ایرادی ندارد. 

 

 

سفید در ‫۴ ماه قبل، سه شنبه ۵ مرداد ۱۴۰۰، ساعت ۰۲:۱۱ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب هفتم در عالم تربیت » بخش ۲۱ - گفتار اندر پرورش زنان و ذکر صلاح و فساد ایشان:

هرکس به قدر فهمش، فهمید مدعا را

 

سفید در ‫۴ ماه قبل، چهار شنبه ۲۳ تیر ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۳۱ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۹۰:

دل ربود از من نگارم، جان ربودی کاشکی...

 

سفید در ‫۵ ماه قبل، شنبه ۱۲ تیر ۱۴۰۰، ساعت ۱۹:۴۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷:

زیبایی این شعر شگفت انگیز است... روح سماع می کند... 

 

سفید در ‫۵ ماه قبل، یک شنبه ۶ تیر ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۲۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۸۸:

شمس تبریزی تناقض چیست در احوال دل

هم مقیم عشق باشد هم ز عشق آواره‌ای... 

 

 

 

سفید در ‫۵ ماه قبل، جمعه ۲۸ خرداد ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۳۷ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب سوم در عشق و مستی و شور » بخش ۲۵ - مخاطبه شمع و پروانه:

عالی است عالی...

 

سفید در ‫۵ ماه قبل، چهار شنبه ۲۶ خرداد ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۴۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۴۰:

وای این شعر فوق العاده است... 

 

سفید در ‫۶ ماه قبل، شنبه ۸ خرداد ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۰۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۴۱:

چه بی رحمانه زیبایی...