1. باسلام و احترام

    به نظر میرسد بیت سوم اینطور صحیح تر باشد:

    دگر به خفیه نمی بایدم شراب و سماع…

    (یعنی: دیگر نباید پنهانی نوشید و در سماع آمد)

    باسپاس، یوسفی فضل

    پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.

    Comment by حسین یوسفی فضل — اسفند ۱۴, ۱۳۹۲ @ ۱۰:۴۹ ق.ظ

  2. افرین بر تیز بینی جناب یوسفی ، چه بخفته شعر را از معنا می اندازد. در خفا نمی بایدمان نوشید که نیک نامی ننگ ماست.
    ما در خانه بروی غیر ببستیم از همه …….

    Comment by دکتر ترابی — اردیبهشت ۱۷, ۱۳۹۳ @ ۳:۵۷ ق.ظ

  3. سلام . به خشم رفته مارا که می برد پیغام یعنی چه ؟

    Comment by احسان — اردیبهشت ۱۸, ۱۳۹۳ @ ۷:۰۲ ق.ظ

  4. یعنی چه کسی پیام مارا به آنکه با خشم و کین از ما برید و رفت میرساند.

    Comment by سعید — اردیبهشت ۲۰, ۱۳۹۳ @ ۶:۱۵ ب.ظ

  5. باسلام ( دگر بخفیه نمی بایدم شراب و سماع که نیک نامی در دین عاشقان ننگ است ) نظر دوستان در مورد لغت خفیه قطعا صحیح می باشد سعدی می خواهد صوفی بودنش را اشکار کند در همه دوران تصوف و هم اکنون برخی از فقها اهل تصوف را مسلمان نمی دانسته و انها را نجس اعلام کرده اند و خون و مالشان را مباح دانسته اندبنابراین اغلب صوفیه مجبور بوده و هستند که صوفی بودن خود را مخفی نگاه دارندکه البته کاری است بسیار مشکل و عشق انها را رسوا میکند ( هزار جهد بکردم که سر عشق ببوشم نشد میسرم بر سر اتش که نجوشم ) بنابراین سعدی می گوید هر چه بادا باد (از نام چه برسی که مرا ننگ ز نام است از ننگ چه گویی که مرا نام ز ننگ است )

    Comment by وشایق — شهریور ۲۰, ۱۳۹۴ @ ۱:۱۹ ب.ظ

  6. به صوفیان میگوید مرا نصیحت نکنید ، که راه شما راه دیگری ست
    که من عاشقم ، شراب و موسیقی ، ساقی و آوای چنگ راه مرا از شما جدا کرده ،
    که من عاشقم
    که دین عاشقان نیک نامی را ننگ میداند

    Comment by مسعود سعیدی — شهریور ۲۰, ۱۳۹۴ @ ۱۱:۱۴ ب.ظ

  7. با سلام و سلام خاص خدمت جناب سعیدی عزیز تاریخ و اثار سعدی گواهی میدهد که او یکی از صوفیان بزرگ است و خود او مرشد راه بوده و دیگران را در سیر و سلوک دستگیری می کرده بنابراین شعر او با سیره او مخالف نیست و اگر جایی ظاهرا مخلفتی دیدیم باید ان شعر را تاویل و تفسیر کنیم با درود فراوان بر شما

    Comment by وشایق — شهریور ۲۸, ۱۳۹۴ @ ۱۱:۱۷ ب.ظ

  8. یکی دیگر از شاهکارهای استاد غزل سعدی شیرازی.

    Comment by امین — فروردین ۲۵, ۱۳۹۷ @ ۴:۲۵ ب.ظ

  9. تمام ابیات این غزل زیباست. عاشق سعدی شیرین سخنم.

    Comment by ایرانی — فروردین ۲۵, ۱۳۹۷ @ ۴:۲۷ ب.ظ

  10. با استناد به قرائت دکتر عبدالکریم سروش در درس بوستان سعدی مصراع آخر رنگ را با زنگ جایگزین کنید به معنای سیاهی پوست سیاهپوستان حبشی که از پوست آنها پاک نمیشود

    Comment by بی نام — مرداد ۹, ۱۳۹۷ @ ۷:۱۶ ب.ظ

  11. به گمانم آقای سروش میباید در قرایتشان تجدید نظر فرمایند

    Comment by ۸ — مرداد ۱۰, ۱۳۹۷ @ ۵:۵۵ ق.ظ

  12. در بیت آخر به جای کلمه رنگ ، زنگ درست تر است زنگی و یا زنگیان همان سیاه پوستان است که به هیچ طریقی سیاهی از پوستشان زایل نمی شود

    Comment by کعبه — شهریور ۱۱, ۱۳۹۷ @ ۶:۰۸ ق.ظ

  13. خود رنگ مثل خودنویس یا همین گوگل سرخود
    خودمانی
    خود زنگ بی ربط است

    Comment by گویان — شهریور ۱۹, ۱۳۹۸ @ ۱۰:۰۳ ب.ظ

لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بنویسید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره