1. لطفا این موارد مربوط به جدانویسی، علامت‌گذاری و غلط‌های تایپی و مفهومی اصلاح شود.

    طریق عشق می‌ورزی، رها کن دین و دنیا را
    خلاص خویش می‌جویی، مجو ناموس و دعوا را

    به نور عقل نتوان رفت راه عشق، ای عاقل!
    ز مجنون پرس، اگر داری طریق حیّ لیلا را

    ز آهِ سینه‌ی عشاق، ظلمانی شود روضه
    اگر در روضه بنمایی به ما، نور تجلّا را

    هوای سروِ بالای تو دارد راستی، ور نی
    برای همه دوزخ برند از روضه طوبا را
    + مصراع دوم ناقص است، گویی کلمه یا واژه‌یی از قلم افتاده باشد.

    بیارا روضه‌ی رضوان به روی خود، که بی‌رویت
    ز دوزخ باز نشناسد کسی فردوس اعلا را

    تو تا صورت‌پرستی، اهل معنی را کجا بینی
    به چشمِ اهل معنی می‌توان دید، اهل معنا را

    کمال از غایت رندی، اگر باید خریداری
    به‌جای باده بفروشد، صلاح و زهد و تقوا را

    Comment by محمد پریزاد — خرداد ۶, ۱۳۹۸ @ ۸:۱۰ ب.ظ

لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بنویسید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره