1. `پیشنهاد میکنم کلمه (چرا) در مصرع اول ودوم بیت اول به دو کلمه (چه را) تغییر کند تا ضمن روشن تر شدن معنی با مقصود حضرت مولانا نیز انطباق کامل یابد.

    Comment by فرهاد اشتری — آذر ۲, ۱۳۹۰ @ ۸:۴۳ ق.ظ

  2. حرف (ی) در انتهای کلمه بیامیزی در مصرع دوم بیت سوم اضافه است.

    Comment by فرهاد اشتری — آذر ۵, ۱۳۹۰ @ ۱۰:۰۴ ق.ظ

  3. احمد شاملو در آلبوم مولوی به زیبایی این شعر را دکلمه کرده است .

    Comment by میثم مقصود — دی ۲۰, ۱۳۹۱ @ ۱:۰۲ ب.ظ

  4. جمال‌الدین عبدالرزاق اصفهانی شاعر نامدار قرن ششم و پدر کمال‌الدین اصفهانی شعری بر همین وزن و قافیه دارد که به نظر می‌رسد مولانا در شعر جاری به آن نظر داشته است. متن این غزل لطیف به نقل از تاریخ ادبیات ایران دکتر صفا جلد دوم صفحهٔ ۷۳۹ به این شرح است:
    یا ز چشمت جفا بیاموزم
    یا دلت را وفا بیاموزم
    پرده بردار تا خلایق را
    معنی «والضحی» بیاموزم
    تو ز من شرم و من ز تو شوخی
    یا بیاموز یا بیاموزم
    نشوی هیچ گونه دست‌آموز
    چه کنم تا تو را بیاموزم؟
    به کدامین دعات خواهم یافت
    تا روم آن دعا بیاموزم؟

    Comment by حمیدرضا — خرداد ۱۵, ۱۳۹۳ @ ۱۰:۳۲ ق.ظ

  5. به به حمید رضای نیکو رای

    Comment by امین کیخا — خرداد ۱۵, ۱۳۹۳ @ ۷:۱۲ ب.ظ

  6. یا بیاموز یا بیاموزم

    مرجع آقای ذبیح‌الله صفا در تاریخ ادبیات فارسی ظاهراً همان دیوان چاپی مرحوم وحید دستگردی بوده است. غزل کامل در دیوان چاپی وحید چهار بیت دیگر هم دارد که آقای صفا غزل را خلاصه کرده است و چهار بیت را انداخته است. صورت کامل غزل به شرح زیر است:

    یا ز چشمت جفا بیاموزم
    یا دلت را وفا بیاموزم
    پرده بردار تا خلایق را
    معنی «والضحی» بیاموزم
    تو ز من شرم و من ز تو شوخی
    یا بیاموز یا بیاموزم
    بارها چرخ گفت می‌خواهم // که ز طبعش جفا بیاموزم
    پردهٔ عالمی دریده شود // گر ازو یک نوا بیاموزم
    نشوی هیچ گونه دست‌آموز
    چه کنم تا تو را بیاموزم؟
    به کدامین دعات خواهم یافت
    تا روم آن دعا بیاموزم؟
    از خیالت وفا طلب کردم // گفت کو؟ از کجا بیاموزم؟
    گفتم آخرنباشی‌ام در چشم // گفت: اول شنا بیاموزم

    مرحوم وحید در پاورقی نوشته است که این غزل با اندکی تعییر در آتشکدهٔ آذر بیگدلی به نام خواجه شمس‌الدین جوینی ضبط شده است.
    می‌دانیم که خواچه شمس‌الدین جوینی یک قرن بعد از جمال‌الدین می‌زیسته است. وحید دیوان چاپی را از روی ده نسخهٔ خطی جمع آوری و مقابله و تصحیح کرده است. ظاهراً مرحوم وحید با ده نسخهٔ خطی در دست هم نتواسته است یقین کند که آیا این غزل از جوینی است یا از جمال‌الدین.

    Comment by رسته — خرداد ۱۹, ۱۳۹۳ @ ۷:۰۹ ق.ظ

  7. همان گونه که از نسخ معتبر می توان فهمید:
    “در وصالت چه را بیاموزم
    در فراقت چرا بیاموزم”
    صحیح است و مقصود مولانا را می رساند

    Comment by امیر احمد — مرداد ۲۶, ۱۳۹۳ @ ۸:۲۲ ب.ظ

لطفاً توجه داشته باشید که حاشیه‌ها برای ثبت نظرات شما راجع به همین شعر در نظر گرفته شده‌اند. در صورتی که در متن ثبت شده‌ی شعر در گنجور غلط املایی مشاهده کردید، یا با مقابله با نسخه‌ی چاپی در دسترستان اشتباهاتی یافتید، در مورد این شعر نظر یا احساس خاصی دارید یا مطلب خاصی در مورد آن می‌دانید یا دوست دارید درباره‌ی آن از دیگران چیزی بپرسید یک حاشیه برای آن بنویسید. لطفاً از درج مطالب غیرمرتبط با متن این شعر خاص خودداری فرمایید و حتی‌الامکان سعی کنید متن حاشیه‌ی خود را با حروف فارسی درج کنید (حاشیه‌ها بازبینی خواهند شد و موارد غیرمرتبط و ناقض این نکات حذف می‌شوند).

لطفاً در صورتی که اشتباهات را با استناد به نسخه‌های چاپی گزارش می‌کنید این مسئله را (حتی‌الامکان با ذکر نام مصحح) ذکر نمایید تا بتوانیم بین پیشنهادهای تصحیحی حدسی حاشیه‌گذاران و پیشنهادهای مستند تمایز قایل شویم.

حاشیه بنویسید

* ورود نام و پست الکترونیکی اجباری است، پست الکترونیکی نشان داده نمی‌شود.

خوراک حاشیه‌های این شعر را با این نشانی به خبرخوان خود اضافه کنید.

بستن پنجره