مهیار ابراهیمی قطب آبادی در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۱۷ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۰۷:۲۳ در پاسخ به احمد آذرکمان دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۳:

بسی لذت بردم . سپاس

مهیار ابراهیمی قطب آبادی در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۱۷ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۰۵:۳۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۶:

بی نظیر است این اشعار 

راگه ایلام در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۱۷ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۰۴:۵۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۳:

خوش می‌کنم به بادهٔ مُشکین مشامِ جان

کز دلق پوش صومعه بویِ ریا شنید

باده مُشکین همان شراب خوشبو میباشد.شراب انگور قرمز را با مواد افزودنی چون زنجبیل یا هل یا مشک و غیره ..در می آمیزند تا عطر و بوی دیگری گیرد.

بوی شراب خوشبو برای من دلپذیر تر از بوی پیراهن زاهد است.

تقابل یکرنگی و ریا

عباسی-فسا @abbasi۲۱۵۳ در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۱۷ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۰۲:۵۲ در پاسخ به علی دربارهٔ حافظ » اشعار منتسب » شمارهٔ ۱۵:

برخی کلمات زبان عربی وارد زبان فارسی شده اند و معنای اولیه خود را از دست داده اند

از جمله کلمه «ملت» که در زبان عربی و زبان اصلی به معنای آیین و کیش است. در متون قدیم تر نیز به همین معنا به کار رفته است چون واژه ملت به معنای اهل یک کشور در سده اخیر در جهان باب شده است و قبل از آن چیزی به این نام وجود نداشته است

در قرآن هم داریم وَمَا جَعَلَ عَلَیْکُمْ فِی الدِّینِ مِنْ حَرَجٍ مِلَّةَ أَبِیکُمْ إِبْرَاهِیمَ 

 

واژه های این چنینی زیاد داریم. واژه کثیف نیز بدینگونه است. 

در زبان عربی به معنی پرپشت و انبوه اما وارد زبان فارسی شده و به معنایی ناپاک و پلشت استفاده می شود

منصور نوین در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۱۷ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۰۲:۰۸ در پاسخ به امیری دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » سهراب » بخش ۱۷:

سلام این ابیات از کجا اومده؟ اینا توی متن شعر دیده نمیشه؟

منصور نوین در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، جمعه ۱۷ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۰۲:۰۷ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » سهراب » بخش ۱۷:

رستم در هیچ جنگی اینطور تحقیر نشده بود....

علی در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۲۲:۰۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴:

سلام و احترام.
دوستان،سؤالی برایم پیش آمده،ممنون میشوم در صورت امکان بنده را راهنمایی نمایید:
در بیت اول،مصراع دوم،نقش دستوری واژه غریب چیست؟

گفتم ای سلطان خوبان رحم کن بر این غریب

گفت در دنبال دل، ره گم کُنَد مسکین غریب

پیشاپیش از وقتی که برای پاسخگویی قرار میدهید،سپاسگزارم.

 

باند جمزباند در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۵۴ در پاسخ به مسعود سعیدی دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۱:

نه داداش اتفاقا میگه که هی نصیحت نکنید که اسرار نگه دارم ، من دیوانه ام و برگشتی ندارم دیگه بسه صبر اعصبی هستم

همون چیزی ک حافظ میگه : فاش میگویم و ...

اخر سر هم صوفی بزرگ ابوحفظ میره پیشش : سعدی میبندش بیهوش میشه و شعر معروف : شمایل تو بدیدم نه عقل ماند و نه هوشم ... روهمین که به هوش میاد  میخونه

و در طریقت یلی میشه برای خودش ک خوشا بحالش 

حبیب شاکر در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۵۴ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۰:

سلام بر دوستان.یک چهار پاره که دلنوشته است هرچند شاید مرتبط نباشد 

.............

خدایا یاریم کن باتو باشم 

که من دور از تو دلگیرم همیشه 

نگو نالایقی یا کم سعادت 

من این فرمایشات حالیم نمیشه 

................. 

خدایا دست من تنها بسوی 

شما که منشأ خیری درازه 

بدون منت و هر وقت و هر جا 

در خونت به روی هر کی بازه 

.................. 

تو میدونی که من جز خونه ی تو 

در هیچ خونه ای دیگه نمیرم 

پیش هرکی و هر جا رفتنی نیست 

فقط پیش تو من آروم می گیرم 

.................. 

تو که دستهای سبز و مهربونت 

پدید آرنده ی باغ و بهاره 

یه کاری کن دلای سرد ما را 

از این خواب زمستونی در آره 

................ 

خدایا دستهای خالیم را 

بگیر با دست پر مهرت همیشه 

تو که بالاتر از دست تو دستی 

همه خوب میدونن پیدا نمیشه 

.................. 

بذار از ابر مهر تو بباره 

به دشت خشک خشک مهربانی 

مگر این دشت خشکیده دوباره

بگیره رنگ و بوی زندگانی 

.............. 

سپاس از دوستان خوب و ادب ورز

الیوت الدرسون در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۱۲:۴۷ در پاسخ به محسن دربارهٔ سعدی » بوستان » باب دوم در احسان » بخش ۲۶ - حکایت:

خیر منظور میوه انار است که وقتی  میرسد  شکاف برمیدارد و میترکد 

محسن جهان در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۱۲:۱۸ دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۶۰:

عارف عالیقدر در این رباعی از "طلب" سخن می‌گوید:

چنانچه همواره طالب و نیازمند مسیر حق باشی، بدون شک راه برایت هویدا و آشکار خواهد بود. و اگر در ظاهر و پنهان با او راست باشی، او نیز هر آینه با تو مدارا کرده و کمک و یاریش را خواهی داشت.

و زمانیکه روح خود را از درون صیقل دهی و مخلص الله شوی مطمئن باش که او نیز همراهیت می‌کند.

در سکوت در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۱۱:۵۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴۹:

این غزل را "در سکوت" بشنوید

در سکوت در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۱۱:۵۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴۸:

این غزل را "در سکوت" بشنوید

اسد محمدزاده در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۱۰:۳۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲:

درود دوستان

در بیت اول مفهومی رندانه گنجانده شده است حضرت حافظ می‌فرماید:

این زیبایی است که از روی زیبای شما معنا پیدا می‌کند. به عبارت دیگر زیبایی بدون روی رخشان شما معنا و مفهومی ندارد.

با ایهام مصراع دوم این معنا قابل درک تر می شود در مصراع دوم می‌فرماید:

چاه زنخدان شما موجب حفظ آبروی خوبی و زیبایی شده است. 

این درک عمیق از شعر حافظ است که لایه های معنایی شعر او را بر ما آشکار می کند.

بدرود و در پناه حق باشید

رضا رحمتی در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۱۰:۰۹ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی اسکندر » بخش ۴۷:

با درود..

 بیت آخر الحاقی است. 

علی عابد در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۰۲:۱۱ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » تک‌بیتهای برگزیده » تک‌بیت شمارهٔ ۱۱۹:

گران = سنگین

احمدکریمی در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۰۱:۰۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵۹:

در خصوص بیت ششم که می‌فرماید:

نذر کردم گر از این غم به درآیم روزی

تا در میکده شادان و غزل‌خوان بروم

در غزل ۲۹۰ حضرت حافظ در بیتی میفرماید:

بکوی میکده گریان و سر فکنده روم

چرا که شرم همی آیدم ز حاصل خویش

چه تفاوتی این بین حاصل شده که حافظ یک بار شادان و غزل خوان، و بار دیگر گریان و سرافکنده عزم رفتن به میخانه کرده است؟!

 از طرفی حافظ که میخانه را نماد ریاکاری زُدایی میداند، در هر دو حالت به میخانه رجوع کرده است. اما یک بار گریان و پشیمان و بار دیگر شادان و غزل خوان. یک بار پشیمان است و بار دیگر در جستجوی جبران و شروعی دوباره.

 

 

 

Sobhansahra در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، پنجشنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۰۰:۱۲ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۲۷:

گاه در قافیه‌ی بیت هفتم و ابتدای مصرع دوم بیت آخر به معنای تخت و سریر است. 

علی دادمهر در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۱۵ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۲۲:۱۰ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۱۶:

بعد از ملکای سنایی زیباترین شعر در وصف خداوند بود 

واقعا لذت بردم

احمد نیکو در ‫۳ سال و ۱۰ ماه قبل، چهارشنبه ۱۵ تیر ۱۴۰۱، ساعت ۲۱:۳۸ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۰۹:

در این شعر از حافظ کلمه (وِرد) بکار رفته است.

هرگنج سعادت که خدا داد به حافظ 

از یُمن دعای شب و ورد سحری بود