بخش ۱۰۱ - رجوع کردن به قصهٔ آن پای‌مرد و آن غریب وام‌دار و بازگشتن ایشان از سر گور خواجه و خواب دیدن پای‌مرد خواجه را الی آخره
بی‌نهایت آمد این خوش سرگذشت
چون غریب از گور خواجه باز گشت
پای مردش سوی خانهٔ خویش برد
مهر صد دینار را فا او سپرد
لوتش آورد و حکایت‌هاش گفت
کز امید اندر دلش صد گل شکفت
آنچ بعد العسر یسر او دیده بود
با غریب از قصهٔ آن لب گشود
نیم‌شب بگذشت و افسانه کنان
خوابشان انداخت تا مرعای جان
دید پامرد آن همایون خواجه را
اندر آن شب خواب بر صدر سرا
خواجه گفت ای پای‌مرد با نمک
آنچ گفتی من شنیدم یک به یک
لیک پاسخ دادنم فرمان نبود
بی‌اشارت لب نیارستم گشود
ما چو واقف گشته‌ایم از چون و چند
مهر با لب‌های ما بنهاده‌اند
تا نگردد رازهای غیب فاش
تا نگردد منهدم عیش و معاش
تا ندرد پردهٔ غفلت تمام
تا نماند دیگ محنت نیم‌خام
ما همه گوشیم کر شد نقش گوش
ما همه نطقیم لیکن لب خموش
هر چه ما دادیم دیدیم این زمان
این جهان پرده‌ست و عینست آن جهان
روز کشتن روز پنهان کردنست
تخم در خاکی پریشان کردنست
وقت بدرودن گه منجل زدن
روز پاداش آمد و پیدا شدن
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این بخش از مثنوی، غریبی که وام‌دار بوده و به سر گور خواجه رفته، از خواب دیدن پای مرد خواجه خبر می‌دهد. خواجه به او می‌گوید که رازها و حکایت‌ها را تنها با اشارت می‌توان گفت و سخن بدون اجازه فاش نمی‌شود. غریب در دل خود شگفتی‌ها را می‌پروراند، و این داستان به او می‌آموزد که زندگی دنیوی تنها پرده‌ای است از حقایق عالم بالا. در نهایت، گوینده اعلام می‌کند که زمان پاداش و حقیقت نمایان خواهد شد.
هوش مصنوعی: این داستان خوش‌عاقبت و دلنشین به قدری زیبا و بی‌نهایت است که مانند یک غریب از دنیای مردگان (گور خواجه) باز می‌گردد.
هوش مصنوعی: پای مرد به سمت خانه‌اش رفت، و او مهر صد دیناری را که به عهده داشت، به کسی سپرد.
هوش مصنوعی: او (غریب) لوت (رنج، زحمت) را به خانه آورد و داستان‌ها را تعریف کرد که در دلش از امید، صد گل شکفت. یعنی او با وجود مشکلات، امیدش را از دست نداده و احساس شادی و خوشحالی می‌کند.
هوش مصنوعی: بسیاری از مشکلات به آسانی حل خواهند شد. او داستان غریبی را با توجه به تجربه‌اش از یک فرد غریب بازگو کرد که در شرایط سخت به یاریش آمده بود.
هوش مصنوعی: نیمه‌شب گذشت و قصه‌گویی آنها را به خواب برد تا به آرامش جانشان برسند.
هوش مصنوعی: پای‌مرد در آن شب، خواب خواجهٔ بزرگ و محترم را دید که بر بالای تخت نشسته است.
هوش مصنوعی: خواجه به پای‌مرد می‌گوید: ای مرد باهوش و خوش‌زبان، هرچه را که گفتی، من به‌طور کامل شنیدم.
هوش مصنوعی: ولی نمی‌توانم پاسخ دهم، زیرا این کار بر اساس دستور نبود و بدون اشاره کسی نمی‌توانستم لب به سخن بگشایم.
هوش مصنوعی: ما به حال و احوال و جزئیات امور آگاه شده‌ایم، ولی محبت و عشق را در سخنانی که از لب‌هایمان می‌گوید، پنهان کرده‌اند.
هوش مصنوعی: تا زمانی که رازهای باطنی و نامشهود آشکار نشود، زندگی و سعادت ما هم به خطر نخواهد افتاد.
هوش مصنوعی: تا زمانی که پردهٔ غفلت کاملاً پاره نشود و آگاهی کامل حاصل نگردد، رنج و مشکلات زندگی به طور کامل حل نخواهد شد و مانند دیگی که هنوز به خوبی نپخته، باقی خواهند ماند.
هوش مصنوعی: ما همه مانند گوش‌هایی هستیم که ناشنوا شده‌اند و فقط به شکل ظاهری وجود دارند؛ در حالی‌که همه ما سخن می‌گوییم، اما زبان‌مان ساکت است و نمی‌توانیم حقیقت را بیان کنیم.
هوش مصنوعی: سرانجام هر آنچه ما در این دنیا داده‌ایم و تجربه کرده‌ایم، باید بدانیم که این دنیا تنها یک پرده است و حقیقت اصلی در جهان دیگری وجود دارد.
هوش مصنوعی: روز کشتن، روزی است که در آن، تخم را در خاک پنهان می‌کنند و به نوعی، این عمل باعث می‌شود تا آن تخم در حالتی نامنظم کاشته شود.
هوش مصنوعی: زمانی که روز جدایی فرارسید، زمان جابه‌جا کردن، فرصت پاداش نیز رسید و این حقیقت آشکار شد.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۴ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.