گنجور

برای پیشنهاد تصاویر مرتبط با اشعار لازم است ابتدا با نام کاربری خود وارد گنجور شوید.

ورود به گنجور

 
قطران تبریزی
 

فهرست شعرها به ترتیب آخر حرف قافیه گردآوری شده است. برای پیدا کردن یک شعر کافی است حرف آخر قافیهٔ آن را در نظر بگیرید تا بتوانید آن را پیدا کنید.

مثلاً برای پیدا کردن شعری که مصرع «تب خاله مرا نمود معشوقه ز ناز» مصرع اول یکی از بیتهای آن است باید شعرهایی را نگاه کنید که آخر حرف قافیهٔ آنها «ز» است.

حرف آخر قافیه

الف
ب
ت
ج
د
ر
ز
ش
ق
ک
ل
م
ن
و
ه
ی

شمارهٔ ۱: ای وصل و هوای مهر تو بس ما را

شمارهٔ ۲: چون بنوازد به پیش من زیر کیا

شمارهٔ ۳: با روی تو دی ماه بهار است مرا

شمارهٔ ۴: بسپرد بپای ناکسان دهر مرا

شمارهٔ ۵: من خفته بدم دوش دل از یار جدا

شمارهٔ ۶: مادر چو بزاد آن بدعا خواسته را

شمارهٔ ۷: ای شاه چو کردگار بگشاد ترا

شمارهٔ ۸: ای نوش لب و لاله رخ و سیم قفا

شمارهٔ ۹: یک نیم دلم کلبچه یک نیم کباب

شمارهٔ ۱۰: تافتنه دلم بر آن لب میگونست

شمارهٔ ۱۱: ای گشته خجل ماه فلک از نظرت

شمارهٔ ۱۲: روی تو بشبهای سیه روز منست

شمارهٔ ۱۳: تا کی باشم صبور در محنت دوست

شمارهٔ ۱۴: چون دیده من دید ترا روز نخست

شمارهٔ ۱۵: آنی که وفا نباید از مهر تو جست

شمارهٔ ۱۶: چون جان و روان خویشتن داشتمت

شمارهٔ ۱۷: تا من بودم بود مرا دولت جفت

شمارهٔ ۱۸: بالات بود بسان سروان بهشت

شمارهٔ ۱۹: دارنده داد و دین ملک مملانست

شمارهٔ ۲۰: آرام دل ولی ملک مملانست

شمارهٔ ۲۱: تابنده چو خورشید ملک مملانست

شمارهٔ ۲۲: دلدار مرا بر دل من رحمت نیست

شمارهٔ ۲۳: از هجر تو ابر چشم باران ریز است

شمارهٔ ۲۴: هنگام سخا و جامه و جام تراست

شمارهٔ ۲۵: یک نیمه جهان سر او باغ شاه است

شمارهٔ ۲۶: ماننده شیر نر شمس الدین است

شمارهٔ ۲۷: بر ملک فکنده برخ شمس الامراست

شمارهٔ ۲۸: تا پرده روی ماه من عنبر گشت

شمارهٔ ۲۹: با آنکه دلم از غم هجرت خونست

شمارهٔ ۳۰: چشمم ز غمت بهر عقیقی که بسفت

شمارهٔ ۳۱: نیمی ز تنم برنج و نیمی بشکنج

شمارهٔ ۳۲: تا دلبر من بر ابرو افکند شکنج

شمارهٔ ۳۳: صد بار بدل پند بکردم نشنید

شمارهٔ ۳۴: هر کان رخ و آن زلف و لب دید

شمارهٔ ۳۵: گویند بهر درد بود صابر مرد

شمارهٔ ۳۶: آنی که دل من از تو خرم گردد

شمارهٔ ۳۷: از دوستی تو جز ندامت ناید

شمارهٔ ۳۸: تا کی ز فراق بر دلم بند بود

شمارهٔ ۳۹: بیداد گرا بگرد بیداد مگرد

شمارهٔ ۴۰: نیمی ز دلم باد شد و نیمی گرد

شمارهٔ ۴۱: از چشم و دل من آب و آتش خیزد

شمارهٔ ۴۲: با دام تو گاه غمزه لشگر شکند

شمارهٔ ۴۳: از دست و سنانت آب و آذر خیزد

شمارهٔ ۴۴: بر شاخ گل دولت تو خار نماند

شمارهٔ ۴۵: خون جگر ما بقمی بیش نبود

شمارهٔ ۴۶: ای شاه نخستین سفرت میمون باد

شمارهٔ ۴۷: هرچند ترا زمان بجان رنجان کرد

شمارهٔ ۴۸: ایزد چو بزرگ شهریاری نکند

شمارهٔ ۴۹: آن را که چو من زبان گهربار بود

شمارهٔ ۵۰: نوروز مهین جم همایون آورد

شمارهٔ ۵۱: شاپور عدیل مجد گردونی باد

شمارهٔ ۵۲: ایزد همه دولت جهانی بتو داد

شمارهٔ ۵۳: ایزد همه ساله هست با مردم راد

شمارهٔ ۵۴: تا مهر فکند بر من آن سرو بلند

شمارهٔ ۵۵: آنرا که چنو نگار دلکش باشد

شمارهٔ ۵۶: هان تشنه جگر مجوی زین باغ ثمر

شمارهٔ ۵۷: بسیار شنیدم من و دیدم بسیار

شمارهٔ ۵۸: تا تو نکنی بدشمن و دوست نظر

شمارهٔ ۵۹: با من ز قضای بد برآشفت دیار

شمارهٔ ۶۰: ای زلف تو از رخان من پرچین تر

شمارهٔ ۶۱: ای گشته بیداد و بدی کردن چیر

شمارهٔ ۶۲: نیمی ز تنم کمان شد و نیمی تیر

شمارهٔ ۶۳: چون کشته ببینم دو لب کرده فراز

شمارهٔ ۶۴: بنگر که چه گفت با دلم چشم براز

شمارهٔ ۶۵: تب خاله مرا نمود معشوقه ز ناز

شمارهٔ ۶۶: گر روز قضا خدا ترا پرسد باز

شمارهٔ ۶۷: نیمی ز دلم کبک شد و نیمی باز

شمارهٔ ۶۸: خاموش بوم تا نکند چندین ناز

شمارهٔ ۶۹: گر خیزد هیچ دیبه از هیچ طراز

شمارهٔ ۷۰: آن بت که بهین لفظ بود دشنامش

شمارهٔ ۷۱: تا غایب شد بت از کنار شمنش

شمارهٔ ۷۲: ای گشته ببیداد و بدی کردن فاش

شمارهٔ ۷۳: دندان تو و لب تو ای شهره رفیق

شمارهٔ ۷۴: چون چشمه آفتاب بر چرخ فلک

شمارهٔ ۷۵: دیدار بتان بیغش و دلشان غشناک

شمارهٔ ۷۶: سه چیز ترا سه چیز داده است جمال

شمارهٔ ۷۷: نسگالیده وصال آن مه نیک سگال

شمارهٔ ۷۸: گویند مرا بهجر آن ماه چگل

شمارهٔ ۷۹: چون ماه بود میان زین میر اجل

شمارهٔ ۸۰: تا کرد جهان زیر قلم میر اجل

شمارهٔ ۸۱: تا با تو شدم ز گردش دهر همال

شمارهٔ ۸۲: دیدم صنمی ز نور باری نه ز گل

شمارهٔ ۸۳: از طعنه و قول دشمن ای مهر گسل

شمارهٔ ۸۴: هم هست مرا هوای آن زلف بخم

شمارهٔ ۸۵: هر چند که بی بهانه دوری ز برم

شمارهٔ ۸۶: زان قد چو شمشاد بفریاد دلم

شمارهٔ ۸۷: تا کی ز فراق دوست فریاد کنم

شمارهٔ ۸۸: ما شاخ هوای تو ز دل برکندیم

شمارهٔ ۸۹: ما نامه عزل مهر تو بنوشتیم

شمارهٔ ۹۰: ما دل ز هوای مهر تو ببریدیم

شمارهٔ ۹۱: یکباره دل از هوای تو بگسستیم

شمارهٔ ۹۲: هندو بچه ای ببرد از راه دلم

شمارهٔ ۹۳: کوشم که بپوشم انده و نخروشم

شمارهٔ ۹۴: از بهر تو گنج خویشتن پالودم

شمارهٔ ۹۵: با چشم و لبت شرنگ و شکر بینم

شمارهٔ ۹۶: گویند مرا ز عشق آن تازه صنم

شمارهٔ ۹۷: تا دور شدی تو از من ای سرو روان

شمارهٔ ۹۸: ای کرده ببند دوستی بسته دلم

شمارهٔ ۹۹: چون بیتو بوم جفت غم و درد بوم

شمارهٔ ۱۰۰: خواهم که همیشه با تو پیوسته بوم

شمارهٔ ۱۰۱: از بسکه ز ناکسان رسید آزارم

شمارهٔ ۱۰۲: ای دوست بیا تا ره دیگر گیریم

شمارهٔ ۱۰۳: یوسف روئی کز او فغان کرد دلم

شمارهٔ ۱۰۴: ما دل ز وفا و مهر تو برداریم

شمارهٔ ۱۰۵: تا همبر من نشسته خاموشم

شمارهٔ ۱۰۶: تا بنده آن رخان تابنده شدم

شمارهٔ ۱۰۷: روی تو گل و بوی تو نسرین دارم

شمارهٔ ۱۰۸: افتادم در دام بتی سیم اندام

شمارهٔ ۱۰۹: بیمارم و ناردان لبت پندارم

شمارهٔ ۱۱۰: هر گه که ترا بطبع پاک انگارم

شمارهٔ ۱۱۱: یک بوسه بدادی بمن ای بت افزون

شمارهٔ ۱۱۲: آن زلف سیه بلای جانست ای جان

شمارهٔ ۱۱۳: از کبر دلا دست بعیوق مزن

شمارهٔ ۱۱۴: ای کام دل من و بلای حوران

شمارهٔ ۱۱۵: بر چرخ جوانمرد شبیخون کردن

شمارهٔ ۱۱۶: در کار جهانیان گشاد است از تو

شمارهٔ ۱۱۷: ای دوست مرا بدشمنان دادی تو

شمارهٔ ۱۱۸: خورشید بچهر و سرو بالائی تو

شمارهٔ ۱۱۹: ای مایه نیکوئی مقام دل تو

شمارهٔ ۱۲۰: سرگشته و زار و بیقرارم بی تو

شمارهٔ ۱۲۱: از دیده میان رود خونم بی تو

شمارهٔ ۱۲۲: پیوسته چو شمع در گدازم بی تو

شمارهٔ ۱۲۳: ای دل صنمی بده برده قرار من و تو

شمارهٔ ۱۲۴: آن چشم نگر بناز و خواب آلوده

شمارهٔ ۱۲۵: گر بنده بدم کنون شدم یکره شاه

شمارهٔ ۱۲۶: تا دست من از دامن تو شد کوتاه

شمارهٔ ۱۲۷: برداشت بت من از سر آن چتر سیاه

شمارهٔ ۱۲۸: ای طره تو ز مشگ و از عنبر به

شمارهٔ ۱۲۹: گر سوی هوا دلم همی جوید راه

شمارهٔ ۱۳۰: دوش آمد دست سوده و آسوده

شمارهٔ ۱۳۱: ای عالم علم جاودان از درگاه

شمارهٔ ۱۳۲: ای زهره جبین نیست چو رخسار تو ماه

شمارهٔ ۱۳۳: ناگه ز درم در آمد آن سرو سهی

شمارهٔ ۱۳۴: تا از بر من تو دوست دور افتادی

شمارهٔ ۱۳۵: گر برده دلم بر تو حاصل نبدی

شمارهٔ ۱۳۶: تا جامه مدح تو بپوشید رهی

شمارهٔ ۱۳۷: اقبال و مراد و کامرانی داری

شمارهٔ ۱۳۸: هرگه که کنی مصاف لشگر شکنی

شمارهٔ ۱۳۹: چندین سخن تلخ شنودن تا کی

شمارهٔ ۱۴۰: زانگه که مرا بیافریده است خدای

شمارهٔ ۱۴۱: صد بوسه بدادمش بزیر کف پای

شمارهٔ ۱۴۲: راز دل ازین و آن نهفتن تا کی

شمارهٔ ۱۴۳: ای ترک بگنجه از کجا افتادی

شمارهٔ ۱۴۴: افکنده و کنده است آن شمع سرای

شمارهٔ ۱۴۵: گر دل بوفای تو هبا داشتمی

شمارهٔ ۱۴۶: عناب لبا چو برگ عناب شدی

شمارهٔ ۱۴۷: هرچند تو در کنار من بیشتری

شمارهٔ ۱۴۸: بیجاده لب و یاسمن اندام منی

شمارهٔ ۱۴۹: ای آنکه خجستگی تو دادی بهمای

شمارهٔ ۱۵۰: ای ترک ستمکاره و بیدادگری

شمارهٔ ۱۵۱: ای آنکه بروی قبله خوبانی