kadirdemir در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۳ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۴۲ در پاسخ به رامین کبیری دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵:

اگر به طور ''نیکی به جای آر و فرصت ...'' باشد اون وقت در وزن شعر مشکل ایجاد می شود.

لیلا حاتمی در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۳ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۱۶:۲۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴:

آقا رضا صمیمانه از زحمات و دانش شما سپاسگذارم

محمدعلی در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۳ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۲۶ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱۴۹ - هنگام حبس در عزلت و قناعت و تخلص به مدح خاتم انبیاء:

غم بختی‌ای است توسن و من «بار» کاروان

از خان «به پشت» بختی توسن درآورم

فریبرز بذرگران در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۳ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۱۳ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۳۶:

سعدی در این بیت که کلاً شش کلمه ا‌ست. و به‌قدری حیرت‌انگیز این شش کلمه رو کنار هم جا داده که مو به تن آدم راست می‌شه. اون شش کلمه اینه: شهری متحدّثانِ حُسنت الا متحیرانِ خاموش. بهتر از چیزیه که در نگاه اول به نظر می‌رسه. ‏یعنی کل شهر دارن در مورد زیباییت حرف می‌زنن، جز افرادی که از شدت حیرت ساکت شده‌ن. یعنی ببین، تمام چیزی که مردم شهر در موردش حرف می‌زنن حدیث زیباییِ توست؛ اما اگه می‌بینی یه عده ساکتن، به این دلیلی نیست که به زیباییت اقرار نمی‌کنن، به این دلیله که از شدت حیرت نمی‌دونن چی بگن.

sunset در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۳ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۲۱ دربارهٔ رهی معیری » منظومه‌ها » خلقت زن:

با سلام و عرض ادب خدمت دوستان گرامی

اما سرکار خانم ملیکا رضایی؛ مطابق آنچه فرمودید: 

«اگر حجاب کامل نبود دیگر پاک هم نیست...»

حال که زنان ما این را می دادند؛ جای سوال دارد که چرا همین یک کار را انجام نمی دهند تا پوششی باشد بر تمام بدی ها و زشتی های اخلاقی و انسانی؟ چرا زنان روزگار ما (که به ظن شما، اکثراً پاک هستند) حاضر هستند تمام این پاکی ها را با یک بی حجابی معاوضه کنند؟ و دیگران صرفا با همین بی حجابی، حکم به ناپاکی آنها بدهند؟

صیاد معنی در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۳ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۲۳ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب پنجم در رضا » بخش ۶ - حکایت:

به بدبختی و نیکبختی قلم         بگردید و ما همچنان در شکم

این بیت اشاره به این حدیث بحث برانگیز دارد:

السَّعیدُ مَن سَعِدَ فی بَطنِ امِّهِ، و الشَّقِی مَن شَقِی فی بَطنِ امِّهِ

 خوشبخت از همان شکم مادر خود خوشبخت است و بدبخت از همان شکم مادر خود، بدبخت است.

 

آیا به راستی سرنوشت انسان از ابتدا نوشته شده است و انسان هیچ اختیاری در سعادت خویش ندارد؟

Polestar در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۳ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۴۶ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۳۴:

بیت پنجم به اشتباه تکرار شده!

Polestar در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، چهارشنبه ۳ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۳۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۳۸:

 

بیت دومش عالیه

فاطمه زندی در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۲ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۵۳ دربارهٔ عطار » منطق‌الطیر » عذر آوردن مرغان » حکایت مرگ ققنس:

درود خدمت شما بزرگواران 
بیت نهم مصراع دوم 
اشتباه تایپ شده است
هیزم آرد گِردِ خود ده حُزمَه بیش 
شاد و سربلند باشید

مهدی در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۲ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۰۸ دربارهٔ نظامی عروضی » چهارمقاله » مقالت دوم: در ماهیت علم شعر و صلاحیت شاعر » بخش ۲ - در ناگزیری بقای اسم پادشاه از شاعران نیکو:

درفیروز فخری لطفاً اصلاح فرمایید

حنّان در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۲ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۴۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۸:

بیت دوم این غزل در دیوان حافظ به اهتمام تیمور برهان لیمودهی چاپ سال 1374 به جای "دولتی طالع" به این صورت آمده است:

الا ای طایر دولت که قدر وقت میدانی ... 

با سپاس از دوستان که حاشیه های زیبایی بر این غزل نوشته اند.

کوروش در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، سه‌شنبه ۲ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۳۰ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۸۶ - تدبیر کردن موش به چغز کی من نمی‌توانم بر تو آمدن به وقت حاجت در آب میان ما وصلتی باید کی چون من بر لب جو آیم ترا توانم خبر کردن و تو چون بر سر سوراخ موش‌خانه آیی مرا توانی خبر کردن الی آخره:

با چنان رحمت که دارد شاه هش

بی‌ضرورت چون بگوید نفس کش

شاه هش یعنی چه .؟

باربد در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۵۸ دربارهٔ عارف قزوینی » تصنیف‌ها » شمارهٔ ۲۵ - گریه کن:

سلام

کلنل پسیان تبریزی مردی وطن پرست و شجاع بود که برای آزادی ایران از شر حکام نالایق وطن فروش قیام کرد و در راه میهن شهید شد.

ن.ف در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۱۷:۴۵ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵:

باسلام

به نظر بنده در این شعر سعدی معشوق آسمانیست( گرچه ممکنه در کلِ اشعار سعدی معشوق زمینی هم باشد اما غالبا آسمانی است و چه سندی برتر از این دو بیت سعدی که میفرماید: باور مکن که صورت او عقل من ببرد/عقل من آن ببرد که صورت نگار اوست-گر دیگران به منظر زیبا نظر کنند/ ما را نظر به قدرت پروردگار اوست.غزل ۹۳) و به نظر بنده در این بیت هم میشود آثار آسمانی بودن محبوب  را دید. دوستی گفتن با توجه به بیت اول که توصیه شده معشوق رویش را از همگان بپوشاند پس معشوق زمینیست زیرا اگر آسمانی بود آنگاه توصیه به آشکار کردن معشوق میشد نه پنهان کردن.اما به نظرم اگر به بیت ۶ و ۷ که هر دو این مفهوم را میرسانند که معشوق خودش را به همگان نشان ندهد چون بی بصران و افراد نا آگاه او را درک نمیکنند و فقط افراد صاحب بصیرت و اهل نظر میتوانند او را در یابند پس میشود نتیجه گرفت که معشوق خداست و به خدا گفته میشود که فقط افراد آگاه میتوانند او را دریابند. یعنی به گونه ای بیت ۶ و ۷ تکمیل کننده بیت اول هستند.

بهراد معظمی گودرزی در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۴۴ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۴۷:

همه مست اند و گرد نیکوان می گردند اما عده ای برای کتمان کردن آن زاهدی پیشه می کنند... مستی و گرد نیکان گردیدن اگر عیار بهشتی و جهنمی بودن باشد پس همگی جهنمی اند.

به وضوح این رباعی نقد ریاکاران و متظاهران زمان شاعر است؛ که به زیور اغراق نیز آراسته است در شعر خیام برخلاف شعر حافظ مضمون مقابله با زهاد به ندرت دیده می شود که این خود می تواند گواهی بر غیرموثق بودن انتساب این رباعی به خیام باشد

دکتر صحافیان در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۵۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۵:

اگر صوفی، شراب حال خوش را به اندازه بنوشد، گوارای اوست و اگر بیش از حد خویش بخواهد، فکر سلوک و ژرفای آن را باید فراموش کند.
۲-آنکه اندازه نگه دارد و جرعه ای کمتر بنوشد، می تواند به دیدار شاهد مقصود برسد. ایهام جرعه از دست دادن:کمتر خوردن-ریختن -بخشیدن-از دست دادن
۳-پیر و مراد ما گفت: اشتباهی در قلم آفرینش راه نیافته است، آفرین بر او که فقط زیبایی ها را می بیند و از خطاهای سرنوشت دیده بر هم می دوزد! این بیت چالشی ترین بیت حافظ است:
"حافظ قرنها قبل از ولتر و بعد از خیام، خطایی را که بر قلم صنع هست با ترس بر زبان می آورد، اما باز فورا رندانه لب می گزد و خاموش می شود. شاید آنچه او را به خاموشی می خواند داستان پدرش آدم است که مصلحت جویی او را واداشت تا در دنبال سقوط ابدی خویش همه بیدادها را چون گناه نخستین به گردن گیرد تا از فرجام غم انگیز شیطان که خطا را به پروردگار خود منتسب کرد در امان بماند."(از کوچه رندان، ۱۴۱)
دکتر حمیدیان: طنز حافظ و شیطنت کلی شعر را اگر در نظر بگیریم، معمای اعتراض حافظ به سرنوشت حل خواهد شد...نه چون استاد زرین کوب که طنز کلامی بیت را به صورت فکر ثابت و جدی  بیان کردند( شرح شوق، ۱۷۲۵) 
ایهام در مصراع دوم:
- پیر جایز نمی شمارد کسی دم از خطا و صواب در کل آفرینش بزند(حسن و قبح، خطا و صواب در دایره کارهای انسانی است و در کلیت آفرینش و حیطه حق، معنا ندارد. بیت 5و7- نسخه خانلری: 6 و 7- که به معشوق اختیار تام می دهد، با این تفسیر مطابق است)
-آفرینش کاملترین شکل ممکن است، پیر از بالا می نگرد وخطاهای دید افقی به جهان را می پوشاند.
۴- شاه ترکان(افراسیاب) نیز سخن مدعیان را می پذیرد و گناه خون سیاووش بر کردارش می نشیند، شرمش باد از این گناه!
۵- هر چند از سر غرور با من سخن نگفت، اما جانم فدای لب شیرینش که چون پسته سربسته خاموش است.
۶- حضور پیوسته اش مرا آیینه دار زیبایی خط و خالش کرده، امید است که لبم بوسه ربای آغوشش گردد!
۷- اگر چشم مست مهربانش،یک قدح از خون دل عاشق بخورد، نوش جانش!
۸- حافظ شهره جهان شد به بندگی ات، حلقه زیبای موهایت در گوشم باشد!
دکتر مهدی صحافیان
 آرامش و پرواز روح

 پیوند به وبگاه بیرونی

دکتر صحافیان در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۳۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۶:

 

1-آرزو می کنم که جسمت نیازمند ناز طبیبان نشود و جانت هیچ آزردگی خاطری پیدا نکند( در آسودگی خاطر،به طببب نیازی نداری)

2-تو که هستی؟! که آسودگی و سلامت کران تا به کران هستی وابسته توست، کالبدت از هر آسیبی به دور باشد!

-واج آرایی حرف ز

۳- از آسودگی و سلامتت، ظاهر و باطن هستی به کمال می رسد، پس ظاهرت اندوهگین و درونت فسرده مباد.لف و نشر مرتب بین صورت و معنی و ظاهر و باطن(خانلری: کمال صورت و معنی ز امن و صحت تست.لف ونشر مشوش بین صورت و معنی با امن وصحت)

۴- آنگاه که پاییز به تاراج باغ روی آورد، راهش به سرو افراشته ات بسته باد!

۵- آنگاه که زیبایی ات جلوه گری کند فرصت عیبجویی برای بدخواهان نخواهد بود

۶- و اگر کسی روی چو ماهت را با چشم بد ببیند، چشمش بر آتش عشقت سپند باشد!(خانلری:بجز چشم او سپند مباد)

۷- شفا( ایهام به کتاب ابن سینا) از گفتار شیرین حافظ بجوی تا از شربت گلاب و قند بی نیاز شوی.

دکتر مهدی صحافیان آرامش و پرواز روح @

 

 پیوند به وبگاه بیرونی

کوروش در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۲۳ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۷۹ - آواز دادن هاتف مر طالب گنج را و اعلام کردن از حقیقت اسرار آن:

چرا مولانا اینطوری دعوت به ابله بودن کرده کسی میتونه توضیح بده ؟ 

کوروش در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۰۸:۵۶ در پاسخ به عبدالعزیز دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۷۸ - انابت آن طالب گنج به حق تعالی بعد از طلب بسیار و عجز و اضطرار کی ای ولی الاظهار تو کن این پنهان را آشکار:

از لحاظ عقلانی منافات دارن با هم

کوروش در ‫۴ سال و ۸ ماه قبل، دوشنبه ۱ شهریور ۱۴۰۰، ساعت ۰۳:۳۵ در پاسخ به سپهر دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۶۹ - باز دادن شاه گنج‌نامه را به آن فقیر کی بگیر ما از سر این برخاستیم:

جلیست درست بوده