بخش ۸۶ - تدبیر کردن موش به چغز کی من نمی‌توانم بر تو آمدن به وقت حاجت در آب میان ما وصلتی باید کی چون من بر لب جو آیم ترا توانم خبر کردن و تو چون بر سر سوراخ موش‌خانه آیی مرا توانی خبر کردن الی آخره
این سخن پایان ندارد گفت موش
چغز را روزی که ای مصباح هوش
وقتها خواهم که گویم با تو راز
تو درون آب داری ترک‌تاز
بر لب جو من ترا نعره‌زنان
نشنوی در آب نالهٔ عاشقان
من بدین وقت معین ای دلیر
می‌نگردم از محاکات تو سیر
پنج وقت آمد نماز و رهنمون
عاشقان را فی صلاة دائمون
نه به پنج آرام گیرد آن خمار
که در آن سرهاست نی پانصد هزار
نیست زر غبا وظیفهٔ عاشقان
سخت مستسقیست جان صادقان
نیست زر غبا وظیفهٔ ماهیان
زانک بی‌دریا ندارند انس جان
آب این دریا که هایل بقعه‌ایست
با خمار ماهیان خود جرعه‌ایست
یک دم هجران بر عاشق چو سال
وصل سالی متصل پیشش خیال
عشق مستسقیست مستسقی‌طلب
در پی هم این و آن چون روز و شب
روز بر شب عاشقست و مضطرست
چون ببینی شب برو عاشق‌ترست
نیستشان از جست‌وجو یک لحظه‌ایست
از پی همشان یکی دم ایست نیست
این گرفته پای آن آن گوش این
این بر آن مدهوش و آن بی‌هوش این
در دل معشوق جمله عاشق است
در دل عذرا همیشه وامق است
در دل عاشق به جز معشوق نیست
در میانشان فارق و فاروق نیست
بر یکی اشتر بود این دو درا
پس چه زر غبا بگنجد این دو را
هیچ کس با خویش زر غبا نمود
هیچ کس با خود به نوبت یار بود
آن یکیی نه که عقلش فهم کرد
فهم این موقوف شد بر مرگ مرد
ور به عقل ادراک این ممکن بدی
قهر نفس از بهر چه واجب شدی
با چنان رحمت که دارد شاه هش
بی‌ضرورت چون بگوید نفس کش
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: در این بخش از شعر، موش و چغز دربارهٔ ارتباط و شناخت یکدیگر گفتگو می‌کنند. موش می‌گوید که برای برقراری ارتباط در زمان نیاز، باید در کنار آب قرار بگیرند تا هرکدام بتوانند دیگری را از موقعیت خود آگاه کنند. در این میان، آنها به مفهوم عشق و جستجوی معشوق پرداخته و بیان می‌کنند که عشق و تیرگی‌های آن فراتر از زمان و مکان است و عاشقان همیشه در جستجوی یکدیگرند. عشق به مثابه یک دریا معرفی می‌شود که موجودات در آن غرق شده و در پی یکدیگر هستند، و در این مسیر، وحدت و جدایی آنها در هم تنیده است. در نهایت، عشق و عدم وجود فاصله میان عاشق و معشوق به تصویر کشیده شده و برغم وجود موانع، همواره جستجوی همیشگی وجود دارد.
هوش مصنوعی: موش می‌گوید که این صحبت‌ها هرگز به پایان نمی‌رسد و در روزی به چغز (یا موش) می‌گوید که ای چراغ دانایی و هوش، باید بدانیم که باید به یاد تو بود.
هوش مصنوعی: زمانی که بخواهم با تو رازهایم را بگویم، تو در درون آب در حال حرکت و ناپدیدی.
هوش مصنوعی: اگر من در کنار جوی باشم و به طرف تو فریاد بزنم، تو صدای من را نخواهی شنید، چون در آب، صداهای عاشقان به گوش نمی‌رسد.
هوش مصنوعی: ای دلیر، در این زمان مشخص، از تماشای رفتار تو سیر و خسته شده‌ام.
هوش مصنوعی: پنج وقت نماز در روز مقرر است و اهل عشق همیشه در حال راز و نیاز با خداوند هستند.
هوش مصنوعی: خمار (مست) نمی‌تواند به آرامش برسد، حتی اگر پنج بار یا حتی پانصد هزار بار هم برایش دعا و نیایش شود، زیرا عشق و شوقی که در دل‌هاست، قابل توصیف نیست.
هوش مصنوعی: زری که باید برای تأمین عشق و عاشقان استفاده شود، در واقع وظیفهٔ آنها نیست، بلکه این جان‌های پاک و صادق هستند که در این عرصه باید طلب کنند و به شدت در پی وصل و زیبایی هستند.
هوش مصنوعی: وظیفهٔ ماهیان این نیست که زر را بگیرند و به دنبال غنیمت بروند، چرا که آنها بدون دریا نمی‌توانند زندگی کنند و از آن جدا هستند و این موضوع برایشان اهمیت ندارد.
هوش مصنوعی: این دریا که مانند مکانی مقدس است، برای ماهیان به مانند حالتی مست‌کننده و خمارگونه است، که هر کدام از آنها تنها جزیی از روح خود را در آن می‌یابند.
هوش مصنوعی: یک لحظه فاصله و دوری از معشوق برای عاشق، به‌اندازه‌ای دشوار و سخت است که یک سال وصال و نزدیکی را در نظر می‌گیرد و بر او سنگینی می‌کند.
هوش مصنوعی: عشق مانند کسی است که دچار بیماری تشنگی شده و دائم در جستجوی آب است. او به دنبال این است که از دیگری سیراب شود، همان‌طور که روز و شب پیوسته به هم متصل هستند.
هوش مصنوعی: شب عاشق و مضطر است، و روز بر او می‌گذرد. وقتی که تو شب را می‌بینی، عشقش به تو بیشتر می‌شود.
هوش مصنوعی: این افراد از جست‌وجو و تلاش برای یافتن یکدیگر لحظه‌ای هم نمی‌ایستند و پیوسته در حال حرکتند.
هوش مصنوعی: این یکی به پای دیگری گره خورده و آن یکی در حال شنیدن صدای اوست. در واقع، این‌ها به شدت به هم وابسته‌اند؛ یکی آنقدر مجذوب دیگری است که هوش و حواسش را از دست داده است.
هوش مصنوعی: در دل معشوق، تمام عاشق‌ها وجود دارند و عذرا (عزیز) همیشه با وامق (عاشق) است. این بیت به ارتباط عمیق و تنگاتنگ عاشق و معشوق اشاره دارد.
هوش مصنوعی: در دل عاشق، غیر از معشوقش، هیچ چیزی وجود ندارد و هیچ چیز دیگری نمی‌تواند بین آنها جدایی بیندازد.
هوش مصنوعی: این دو نفر بر روی یک شتر سوار هستند، پس چطور می‌توانند در دل خود از زر و زرق و برق (یا ثروت) بگویند و خودشان را بزرگتر از آنچه که هستند، تصور کنند؟
هوش مصنوعی: هیچ کس با خودش در پنهانی و خفا به جمع آوری ثروت و زر نپرداخت و هیچ کس با خود به نوبت یاری نداشت.
هوش مصنوعی: فهمیدن این موضوع به عقل بستگی ندارد و عقل نمی‌تواند آن را درک کند، بلکه درک این مسأله نیازمند مرگ و گذر از حیات دنیوی است.
هوش مصنوعی: اگر به عقل بفهمی که این امکان وجود دارد، پس به چه دلیل قهری که نفس دارد، واجب شده است؟
هوش مصنوعی: با آن رحمت بزرگی که شاه (خدا) دارد، نیازی نیست که به او چیزی بگوییم؛ حتی وقتی نفس می‌کشیم، او از حال ما آگاه است.
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
مرتب‌سازی حاشیه‌ها: محبوب‌ترین | جدیدترین | قدیمی‌ترین
تا به حال ۸ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.