داوود ملکزاده در ۳ سال و ۱۱ ماه قبل، سهشنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۲۷ در پاسخ به وحید محمدپور کاریزکی دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۱۹:
استاد حبیب - که ارادت داریم خدمتشان - اشعاری را با تغییر - عمدی و سهوی - اشتباه خواندهاند. از جملهی آنها غزلی از شفیعی کدکنی است با مطلع "نفسم گرفت ازین شب، در این حصار بشکن..."؛ یکجایی بیت "ز برون کسی نیابد چو به یاری تو اینجا" را اینطوری خواندهاند: "ز برون کسی نیاید جویباری تو اینجا" (جویباری به جای چو به یاری) و احتمالن علتش این بوده که در کتاب شفیعی کدکنی چاپ قبل انقلاب، "چو به یاری" را چسبیده و به صورت "چو بیاری" چاپ کرده و این اتفاق افتاده. موارد دیگر هم دارد که از حوصلهی این مقال خارج است.
در خصوص این غزل هم هم قافیه کردن "خانهام" با "دلم" و "یکدلم" درست نیست. گویا در اصل این شعر، به جای "خانهام" آمده "منزلم" که درست مینماید.
Saman Sadollahi در ۳ سال و ۱۱ ماه قبل، سهشنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۱۰ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۳:
سلام چطوری میشه دکلمه ی این اشعار و خوند و اضافه کرد ایدیی چیزی بدین من ارسال کنم
در سکوت در ۳ سال و ۱۱ ماه قبل، سهشنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۰۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۲:
این غزل را "در سکوت" بشنوید
در سکوت در ۳ سال و ۱۱ ماه قبل، سهشنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۰۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۱:
این غزل را "در سکوت" بشنوید
سعید ا...ی در ۳ سال و ۱۱ ماه قبل، سهشنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۲:۳۶ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳:
درود وزن این شعر
مفتعلن فاعلن مفاعل و فع لن هست
رو ی تو خوش می ن ما ی دآ ی ن ی ما
مف ت ع لن فا ع لن م فا ع لُ فع لن
کآ ی ن پا کی ز اس تُ رو ی تو زی با
مف ت ع لن فا ع لن م فا ع لُ فع لن
محسن جهان در ۳ سال و ۱۱ ماه قبل، سهشنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۱:۵۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۲۳:
تفسیر بیت ۴:
مولانا در این بیت صراحتا از قول پروردگار و استناد به آیات قرآنی میفرماید: ای بشر اگر طالب عنایت و توجهات او در امور زندگیت هستی، فقط رضا و تسلیم در برابر مشیّت الهی کارساز است. که اگر رضایت وصلاح او مقدر شود باران رحمت بی انتها باریتعالی بر سرت خواهد بارید.
پیرمرد ۰ در ۳ سال و ۱۱ ماه قبل، سهشنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۱:۵۱ دربارهٔ کلیم » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۶:
با درود، در بیت یکم با توجه به مصرع دوم به نظر می آید که "بی پرده" درست باشد و نه "در پرده".
محمد علی کبیری در ۳ سال و ۱۱ ماه قبل، سهشنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۰:۵۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۸:
به نظر اب حسرت شد و در چشم،گهروار بماند صحیح تره با تشکر
عباس جنت در ۳ سال و ۱۱ ماه قبل، سهشنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۰:۵۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۴۶:
سرده = سرحلقۀ میخوارگان؛ ساقی
بنه = اصل ، ریشه .
لولی = کولی., جوان خوشاندام، بانشاط، سرمست
حمله در آینجا به معنای یورش نیست بلکه منظور کتابهای مقدس پیمبران است. حدیثی است از حضرت محمد که میفرمایند
«اشراف امتی حملة القرآن و اصحاب اللیل»
بهترین امت من حاملان قرآن و شب زنده دارن هستند
دارالحرج = خانه تنگ
یک حمله دیگر به شب این پاس بداریم
کان لولی شب دزد به اقرار درآمد
این بیت اشاره به رجعت حضرت مسیح است
حضرت مسیح در ده جای انجیل میگوید که مثل دزد در شب میاید مثلا
کتاب مکاشفات یوحنا 3:3
پس به یاد آور چگونه یافتهای و شنیدهای و حفظ کن و توبه نما زیرا هرگاه بیدار نباشی، مانند دزد بر تو خواهم آمد و از ساعت آمدن من بر تو مطّلع نخواهی شد
کتاب مکاشفات یوحنا 16:15
اینک، چون دزد میآیم! خوشابحال کسی که بیدار شده، رختِ خود را نگاه دارد، مبادا عریان راه رود و رسوایی او را ببینند.
مهدی در ۳ سال و ۱۱ ماه قبل، سهشنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۰:۳۳ دربارهٔ کمال خجندی » مقطعات » شمارهٔ ۵۳:
مصرع دوم از بیت دوم، تضمینی است از همام تبریزی:
شکر از مصر به تبریز میارید دگر // کان شکر را چه محل این شکرستان اینجاست
غزل کامل:
Amiroo۷۱۷۱s amir.hasheminezhad۲۰۲۳@gmail.com در ۳ سال و ۱۱ ماه قبل، سهشنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۰:۰۳ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۳۱ - ظاهر شدن فضل و زیرکی لقمان پیش امتحان کنندگان:
متاسفانه تحریف همچین اشعاری اونم توی قرن 21 که عصر ارتباطات شناخته شده به دست افرادی ناشناس و سکوت جامعه هنری و ادبی ایران بزرگ واقعا شرم آوره و بنظرم باید این ابیات که پیش تر در نسخ قدیمی بودند و دهان به دهان در میان مردم رواج دارند مجدد چاپ و به گنجینه هنر دنیا بازگردانده شوند به امید روزی که ایده اولوژی باعث تحریف آثار و تغییر عقاید مردم نگردد و باعث شود هر کسی با هر رنگ و نژاد و اعتقادی در کنار یکدیگر در صلح و آرامش زیست کنند.
از محبت خارها گل می شود
وز محبت سرکه ها مل می شوداز محبت دار تختی می شود
وز محبت بار بختی می شوداز محبت سجن گلشن می شود
بی محبت روضه گلخن می شوداز محبت نار نوری می شود
وز محبت دیو حوری می شوداز محبت سنگ روغن می شود
بی محبت موم آهن می شوداز محبت حزن شادی می شود
وز محبت غول هادی می شوداز محبت نیش نوشی می شود
وز محبت شیر موشی می شوداز محبت سُقم صحت می شود
وز محبت قهر رحمت می شوداز محبت مرده ، زنده می شود
وز محبت شاه بنده می شود
بینا در ۳ سال و ۱۱ ماه قبل، سهشنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۰۹:۴۸ در پاسخ به رضا دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴:
رضای گرامی
چقدر زیبا و روان این غزل دلانگیز حافظ رو شرح دادی
بسیار سپاسگزارم از وقت و انرژی که گذاشتی
احسان مز در ۳ سال و ۱۱ ماه قبل، سهشنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۰۳:۱۵ دربارهٔ کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۱۰۴۵:
بسیار غلط دارد
گر باد سوی خاک من آرد ز تو بویی
چون زلف تو ام جان دمد از هر سر مویی
شیرین زمانی تو من و دل شده فرهاد
کز دیده روان ساخته ام سوی تو جویی
گویی دل ما گو شکن آن زلف چو چوگان
من باز تراشم ز سر از بهر تو گویی
غیرت برم و باز کنم دیده خود را
از روی تو چون باز کنم دیده به رویی
در مجلس اهل نظر امروز ز مستان
جز غمزه تو نیست دگر عربده جویی
احسان مز در ۳ سال و ۱۱ ماه قبل، سهشنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۰۳:۰۸ دربارهٔ کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۱۰۷۵:
فرهاد شکایت ز دلی داشت نه از سنگ "که" غلط است
بنده hashemimasoud۶۸@yahoo.com در ۳ سال و ۱۱ ماه قبل، سهشنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۰۲:۳۱ دربارهٔ سلیم تهرانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۴:
سلام، در ادامه غزل شماره 4، غزل شماره 5 هم آمده است. لطفا جداسازی بفرمایید.
احسان مز در ۳ سال و ۱۱ ماه قبل، سهشنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۰۲:۱۹ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱ - دریاچه اشک:
خوانش بیت پنجم به نظر من غلط است
دارم از زلف تو اسباب پریشانی جمع
بعد از پریشانی نباید ساکن باشد؟
امین در ۳ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۹ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۴۰ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۶۷:
بی زبانی می گشاید بندهای سخت را
در قفس طوطی ز منقار سخنگوی خودست
واقعا حضرت صائب تمثیل های درجه یکی داره. چیزی که تو بخش عظیمی از اشعار وی رویت میکنیم هم همین است که یک نکته پند آموز در مصرع اول ، و یک تمثیل و مثل از همان نکته در مصرع دوم.
ساجده در ۳ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۹ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۳۴ در پاسخ به مرتضی امامی دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۳۰:
تشکر از شما❤
نوید احمدپور در ۳ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۹ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۵۷ در پاسخ به مسلم هاشمی دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۰۵:
۱_هزار گونه تلاش کردم تا سر عشقم را بپوشانم ( ولی چگونه می شود چون آب بر سر آتش بود و نجوشید )برایم مقدور نبود که بر سر آتش (عشق) باشم و نجوشم(و این راز عشق به دلیل جوشش من بر ملا شد)
۲_من دل از دست داده همان بهتر که در سماع (وجد ناشی از دیدن یار) حضور پیدا نکنم چرا که اگر با پای خودم وارد شوم (به دلیل بیهوش شدن از وجد دیدار یار و سماع ناشی از آن) مرا باید روی دوش بیرون ببرند -چقدر زیبا این مفاهیم را در یک بیت آورده از عجایب سخن استاد سخن همین هست که دلبری میکنند..و چقدر زیبا استاد شجریان در آواز ماهور گوشه دلکش این بیت رو اجرا میکنند روحشان شاد بادا..
جواد بیگی در ۳ سال و ۱۱ ماه قبل، سهشنبه ۱۰ خرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۴۵ در پاسخ به امین کیخا دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » ترجیع بند: