آرمین علیرضایی در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۴:۲۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۵:

عرض سلام

دوستان عنایت کنید؛ که خوانش صحیحِ مصرع اول این چنین است:

خوشتر ز عیش و صحبتِ باغ و بهار چیست

صحبت به معنی(همنشینی) می باشد، لذا خوانش به صورت؛ باغ و بهار غلط می باشد

از همه دوستان که در بالا غرل خواندن تنها فریدون خان فرح اندوز درست خواندن

Arash Ahmadpour در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۵۰ دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱:

با سلام

این رباعی از حکیم عمر خیام است 🌹

سپاس

مظفر محمدی الموتی خشکچالی در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۳۵ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۹۴۷:

بیت چهارم: «ز نار»، اشتباه تایپی است: «زنار» صحیح است:
ز آن‌دم که عشق او بست از نیستی میانم / «زنّار» تازه‌ای شد احرام هر چه بستم

Arash Ahmadpour در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۲۴ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱:

سلام وقت بخیر

چرا این رباعی خیام اصلا در بین رباعیات خیام دیده نمی شود؟! 

آمد سحری ندا ز میخانه ما

کای رند خراباتی دیوانه ما

برخیز که پر کنیم پیمانه ز می

زان پیش که پر کنند پیمانه ما

 

باتشکر 🌹

افسانه چراغی در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۱۴ دربارهٔ باباافضل کاشانی » قصاید » قصیدۀ شمارهٔ ۲:

گُرم: غم و اندوه، زحمت سخت، گرفتگی دل، دلگیری

گُداز: گداختن، ذوب شدن، کاهش تن از غم و رنج

زکریا مقتدری در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۱۶ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۸ - زمانه:

معنی بیت دوم لطفا

امیر صالحی در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۱۱ در پاسخ به کوروش افشار دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر پنجم » بخش ۲۷ - در بیان آنک صفا و سادگی نفس مطمنه از فکرتها مشوش شود چنانک بر روی آینه چیزی نویسی یا نقش کنی اگر چه پاک کنی داغی بماند و نقصانی:

عالی بود

سام در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۰۳:۰۱ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۶:

از تو هر جایی ننالم تا تو هرجایی شدی

بر اساس دیوان سنایی  چاب شده به سال ۱۳۶۲  به اهتمام مدرس رضوی ماخذ نسخه کتابخانه ملی.

افشین آرامش در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، جمعه ۱۲ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۰۲:۲۹ در پاسخ به همایون دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۲:

غزل پر مغزی است. مصرع چون دو خصم خونی ملحد دل دوزخ سزا ، گواه این است که شعر سروده مولانا ست . در پیرامون خصم بیشتر تحقیق بفرمایید . مصرع برگرفته از داستان قرآن راجع به زندگی حضرت داود است که به حضرت مولانا به درستی به ماهیت خصم پی برده است از آنجا که هر دو رو ملحد می نامد درصورتی که در هیچ ترجمه ای فارسی قرآن هر دو خصم ملحد نام نبرده شده اند . پیرامون خصم بیشتر تحقیق کنید معنی لغوی منظور نیست ‌ . نقش حضرت علی در این شعر مستتر است . شعر چند لایه دارد .

افشین آرامش در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۱ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۲۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶:

منظور از شهاب ثاقب(در قرآن هم آمده است) امام علی می باشد . 

Honarpishe۸۴ در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۱ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۵۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۰:

واقعا در دشواری های عشق هیچکس نمیتونه مثل جناب حافظ اون رو بیان کنه

 

ح الف در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۱ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۲۴ در پاسخ به رضا اسعدی دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی یزدگرد » بخش ۳:

چو با تخت، منبر برابر شود / همه نامِ بوبکر و عُمّر شود

ز پیمان بگردند و از راستی / گرامی شود کژّی و کاستی

سکته رفع شد حالا؟!

Siamak Sario در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۱ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۲۱:۱۶ دربارهٔ ناصرخسرو » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۵۴:

در بیت اول مصرع دوم را لطفن اصلاح کنید

... قماشاتِ دغااند صحیح است و واوی که میان این دو واژه آورده‌اید شعر را از معنی انداخته. 

Neeknaam در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۱ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۲۰:۵۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۷۲:

این شعر را آقای علی پژوهشگر در محفل شخصی خوانده و در فیسبوک ضبط کرده ولی در اسپاتیفای نیست.

Ali Pajooheshgar

پیوند به وبگاه بیرونی

نیشتر در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۱ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۹:۳۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۶:

سلام/بیت چهارم (در این چمن چو درآید خزان به یغمایی       رهش به سرو سهی قامت بلند مباد) در خوانش قشنگ جناب آقای فریدون فرح اندوز ،  فراموش شده  

متشکرم

مجید majidrazzazi@gmail.com در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۱ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۳۸ در پاسخ به عرفان دربارهٔ ملک‌الشعرا بهار » مستزادها » مناظرهٔ ادبی (در جواب صادق سرمد از ادبای زمان):

"بدعت افکندند چند از اهل هوش" /توی دیوان اینطوری اومده. 

مجید majidrazzazi@gmail.com در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۱ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۵:۳۵ در پاسخ به مهناز ، س دربارهٔ ملک‌الشعرا بهار » مستزادها » مناظرهٔ ادبی (در جواب صادق سرمد از ادبای زمان):

اون اشتباه تایپی ه. بازم هست. 

احمدرضا ضیایی در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۱ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۱۴ دربارهٔ وطواط » غزلیات » شمارهٔ ۱۰:

این شعر به نام ادیب صابر هم ضبط شده و در دیوان اشعار او آمده است. این شعر مزین به صنعت زیبای تکرار میباشد و در متن موجود در گنجور(همین متن حاضر) به درستی نوشته نشده و کاستی دارد. در دیوان ادیب بدین شکل آمده است:

مشکست توده توده نهاده بر ارغوان

زلفین حلقه حلقهء آن ماه دلستان

زان توده توده، تودهء مشک آیدم حقیر

زین حلقه حلقه، حلقهء تنگ آیدم جهان

چون قطره قطره آب لطیفست عارضش

وز نور شعله شعله نهاده بر ارغوان

زان قطره قطره، قطرهء آبست در بخار

زین شعله شعله، شعلهء نارست چون دخان

هر روز دجله دجله ببارم من از دو چشم

کو طرفه طرفه گل شکفاند به بوستان

زان دجله دجله، دجله بغداد دردمند

زین طرفه طرفه، طرفهء بغداد شد نوان

تا پشته پشته بار فراقش همی کشم

چون ذره ذره کرد مرا در هوا هوان

زان پشته پشته، پشته چو کاه آیدم سبک

زین ذره ذره، ذره چو کوه آیدم گران

هجرانش پاره پاره زمن برد خواب و خور

من خیره خیره داده بدست عنا عنان 

زان پاره پاره، پاره شود مر مرا جگر

زین خیره خیره، خیره شود چشم خونفشان

چون نکته نکته در غزل آرم ز وصف او

بختم ز تحفه تحفهء دولت دهد نشان

زان نکته نکته، نکتهء رنج و جراحت است

زین تحفه تحفه، تحفه قبول خدایگان. 

ح الف در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۱ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۴۷ در پاسخ به دکتر رحمت مظاهری سیف دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۶:

نخست اینکه کتابی که شما نوشته‌اید برای مخاطب انگلیسی زبان است. استدلال خودتان را می‌توانید همین‌جا بگویید. خوانند‌ۀ انگلیسی زبان که حتی یک مصرع از حافظ را نمی‌تواند بخواند خود را درگیر نکات و دقایق شعر حافظ نخواهد کرد. مگر آن که بفرمایید که برای کارشناسان زبان فارسی و ادیبان و محققان و حافظ شناسان انگلیسی زبان نوشته‌اید که ایشان همه خود فارسی بلدند به طور معمول. دوم، جنابعالی نوشته‌اید که چنین اعترافی معمولاً آخر نامه می آید اما توجه نکردید که شعر نامه نیست و اینکه اتفاقاً شاعر در اواسط شعر، زمانی که مخاطب گرم خواندن است و در گرماگرم خواندن به او می گوید هُش دار که این حرفهایی که دارم می‌گویم به تو، به رمز و نمادین است.

ح الف در ‫۴ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۱۱ آذر ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۳۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۶:

 در بیت چهارم که ظاهراً بسیار هم مورد بحث قرار گرفته به نظر می‌رسد که به جای «کرامت» باید «عنایت» قرار بگیرد: من این حروف نوشتم چنان که غیر ندانست / تو هم ز روی عنایت چنان بخوان که تو دانی . عنایت به معنای توجه و لطف است که اینجا معنی می‌دهد و همینطور خوش آهنگ‌تر است