بداد پندم استاد عشق ز استادی
که هین بترس ز هر کس که دل بدو دادی
هر آن کسی که تو از نوش او بنوشیدی
ز بعد نوش کند نیش اوت فصادی
چو چشم مست کسی کرد حلقه در گوشت
ز گوش پنبه برون کن مجوی آزادی
بر این بنه دل خود را چو دخل خنده رسید
که غم نجوید عشرت ز خرمن شادی
مگر زمین مسلم دهد تو را سلطان
چنانک داد به بشر و جنید بغدادی
چو طوق موهبت آمد شکست گردن غم
رسید داد خدا و بمرد بیدادی
به هر کجا که روی ماه بر تو میتابد
مهست نورفشان بر خراب و آبادی
غلام ماه شدی شب تو را به از روزست
که پشتدار تو باشد میان هر وادی
خنک تو را و خنک جمله همرهان تو را
که سعد اکبری و نیکبخت افتادی
به وعدههای خوشش اعتماد کن ای جان
که شاه مثل ندارد به راست میعادی
به گوش تو همه تفسیر این بگوید شاه
چنانک اشتر خود را نوا زند حادی



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به رویارویی با عشق و اثرات آن میپردازد و به مخاطب توصیه میکند که در انتخاب انسانها برای عشق، احتیاط کند. او به خطرات عشق اشاره میکند و یادآور میشود که هر کسی که از عشق شیرینی میچشد، ممکن است بعداً تلخیای از آن تجربه کند. همچنین، شاعر به حال و هوای خوشایند هنگام عشق و دوستی اشاره کرده و به اهمیت اعتماد به وعدههای شاهانه و خوشآمد در زندگی میپردازد. به طور کلی، غزل مشحون از توصیههای عاشقانه و هشدارهایی در مورد آن است.
هوش مصنوعی: استاد عشق (مولانا) نصیحت کرد که مواظب باش از هر کسی که دل به او دادهای، بترس.
هوش مصنوعی: هر کسی که تو از نوشیدی و لذت بردی، بعداً باعث میشود که تو دچار نیش و زخم او شوی و این برای تو دردسرساز خواهد شد.
هوش مصنوعی: وقتی چشمش به کسی مست (مست و شاد) میشود و آن شخص را در نزدیکیش میبیند، از او بخواهید که از گوش به او نزدیک نشود و ذهن خود را از نگرانیها و آزادیها خالی کند.
هوش مصنوعی: دل خود را بر این در بگذار که وقتی خوشحالی به سراغت میآید، غم را فراموش کن و از شادیهای زندگی بهرهمند شو.
هوش مصنوعی: آیا زمین به تو سلطنت میدهد، همانگونه که به بشر و جنید بغدادی عطا کرده است؟ علامت این پرسش این است که شاید تو نیز شایسته این مقام هستی.
هوش مصنوعی: زمانی که نعمت و موهبتهای الهی مانند طوق گردن ما را در بر میگیرد، غم و اندوه ما را رها کرده و با برکت خداوند، نیکی و عدالت جایگزین ظلم و ستم میشود.
هوش مصنوعی: هرکجا که تو بروی، ماه بر تو میتابد و در اینجا نورش دنیا را روشن میکند؛ چه جایی که خراب باشد و چه جایی که آباد باشد.
هوش مصنوعی: اگر به عشق و محبت روی ماه (معشوق) گرفتار شدهای، شب تو از روز بهتر است، زیرا در این شب، تو تحت حمایت معشوقی هستی که در هر دشتی میتواند پشتبان تو باشد.
هوش مصنوعی: خوشا حال تو و خوشا حال تمام همراهانت که در صفا و خوشبختی قرار گرفتهاید و در شرایط خوبی به سر میبرید.
هوش مصنوعی: ای جان، به وعدههای شیرین و خوش او اعتماد کن، زیرا او مانند هیچ کس دیگر در برآورده کردن وعدههایش راستگو و صادق است.
هوش مصنوعی: به گوش تو خواهد گفت که این معنی را، که شاه بر اساس علاقه و محبت، به گوسالهاش توجه میکند و به او نوازش میدهد.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
عتاب رنگ به من نامهای فرستادی
مرا به پردهٔ تشریف راه نو دادی
صحیفههای معانی نوشتی و سر آن
به دست مهر ببستی و مهر بنهادی
چو نقش عارض و زلف تو نوک خامهٔ تو
[...]
مرا دلیست هوس خانۀ غم آبادی
که گر بدور فتادی مرا به افتادی
طرب نکوهی، انده کشی، غم اندوزی
ز کار عیش پشیمان، به درد دل شادی
درو بهر سر مویی نهفته درد دلی
[...]
چه باده بود که در دور از بگه دادی
که میشکافد دور زمانه از شادی
نبود باده به جان تو راست گو که چه بود
بهانه راست مکن کژ مگو به استادی
چه راست میطلبی ای دل سلیم از او
[...]
به خرمی و به خیر آمدی و آزادی
که از صروف زمان در امان حق بادی
به اتفاق همایون و طلعت میمون
دری ز شادی بر روی خلق بگشادی
به هر مقام که پای مبارکت برسد
[...]
نه قلزمم که به هم در شوم به هر بادی
که در میانه دلم هست کوه فولادی
غلط شدم که دلِ نا شکیب فرتوتم
چو آبِ تیره شود گر برون زند بادی
مثالِ صبر ِ من از روی ِ دوست دانی چیست
[...]
معرفی ترانههایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.