محمدرضا مؤمننژاد در ۳ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۲ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۰۱:۰۷ دربارهٔ حافظ » اشعار منتسب » شمارهٔ ۵۰:
درود، چند بیت در این غزل ایراد دارند که با توجه به نسخ خطی قابل تأمل است
-بیت نخست بدین شکل صحیحتر مینماید:
اکنون که ز گل باز چمن شد چو بهشتی
ساقی، می گلرنگ طلب بر لبِ کِشتی
-بیت دوم "میِ خونرنگ" بجای "میِ گلرنگ" باید باشه.
-بعد از بیت سوم این بیت جاافتاده:
کلکت که مریزاد زبان شَکرینش
مهر از تو ندید اَرنه جوابی بنوشتی
-در بیت پنجم بجای "جهل من و ظلم تو" باید "جهل من و علم تو" درج میشد که تضاد جهل در مقابل علم به واقعیت نزدیکتر است تا جهل در برابر ظلم!
-بیت ششم "جلالاست" در انتهای مصرع بجای "جلالت" باید نگاشته شود
-و در نهایت در مصرع آخر "هر دم" بجای "مردم" صحیح است
پویا خردمند در ۳ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۲۱ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۲۱:۰۸ در پاسخ به محمدرضا خیراندیش دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱ - سرآغاز:
جفنگ نگو مومن
محمدرضا مؤمننژاد در ۳ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۲۱ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۱۹:۴۲ دربارهٔ حافظ » اشعار منتسب » شمارهٔ ۳۹:
درود، مصرع نخست بیت دوم اینگونه صحیح است:
ای کاخِ دولتی، ز چه خاکی؟ که مدرج است...
(با توجه به نسخههای خطی)
یوسف شیردلپور در ۳ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۲۱ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۱۹:۳۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹۴:
درود بردوستان دل
نه نشاط دوستانم نه فراغ بوستانم
بروید ای رفیقان به سفر که من اسیرم
نقش ضمیر غوغایست
اجرای خصوصی استاد محمد موسوی وشجریان
یوسف شیردلپور در ۳ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۲۱ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۲۵ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۷:
درود برهمه عزیزان گنجوری ودست اندرکاران زحمت کش،
دربعضی ازحاشیه ها خواندیم که اینقدر نگید اجرای استاد شجریان وبه حاشیه های دیگروموضوع دیگری بپردازید ولی مگر میشود ازمعرف یک اثر ناب آنهم شعروموسیقی اصل واصیل ایران گذشت؟
بقول عزیز وعزیزانی اگرنبودند امثال شجریان ها والبته درکنار استادان بنام موسیقی واهنگ ساز کتب شعرعطار وسعدی وحافظ ومولانا در قفس کتاب خانه ها یه کنجی ازکتاب خانه های اندک منازل بود وبس! اما چقققققدر زیبا وبجا استاد شجریان شناساند به ایران وجهان آواز ونغمه پرشور شعروادبیات ناب پارسی را دست مریزاد
درستایش استاد شجریان همین بس که بعد فراقش روز به روز هردم به خیل مشتاقان مریدانش افزون میشود!
بدون آنکه اجباری باشد فقط ازروی عشق،
من سه شب قبل رفته بودم روستای مادری مان روستایی بکربکر بدون گازوبرق، البته که بلطف مسؤلین 🤔
من بودم وخدا تانیمه های شب هم فقط ازاستاد شجریان شنیدم ومرور شعر برنامه گنجوری
وصبح سحرهم همین شعر حضرت عطار باهمکاری استادان مشکاتیان کامبیز روشن روان واجرای استاد شجریان چه لذتی داشت هوای بارنی وپشت کوره هیزمی وصدای شرشر باران چق وچوق سوختن هزیم ویک دنیاصفا عشق خدایی
درود هابرعطار وحافظ ومولانا سعدی ونیما مشیری اهنگ سازان شهیرما درود برخسرو آواز،
همچو شمعی درفراقت هرشبی
تاسحرعطار گریان خوشتراست،
09112388986
اینم شماره من
اگرگذردوستان به شمال رستم آباد
بخش رحمت آباد روستای سیردشت خورد سری به کلبه مابزن
حق یارتان... 💔💔🌹🌹💚💚
داود پورسلطان در ۳ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۲۱ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۱۷:۴۲ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۵۷:
سلام
دوستان فرهیخته ای که از بیت اخر تمایلات پدوفیلی مذکر برداشت کرده اند با توجه به غزلی دیگر این برداشت درست به نظر نمیرسد
فروغی فرموده است
تورا برهنه در اغوش باید اوردن
گرفتن از همه عضوت مراد اعضا را
ز پای تا به سرت میمکم چو نیشکر
به دستم ار بسپارند ان سرو پا را
این ابیات که در اول غزل هست و ما را به این فکر می اندازد که منظور دوستان حاصل شده
اما در اخر غزل به این بیت میرسیم
ستاره درگه مولود شاه ناصر دین
گرفت دامن اقبال مهد علیا را
که متوجه میشویم این شعر در مدح ناصر الدین شاه یا مادرش بوده در هر صورت با برداشت ظاهری از ابیات نخستین غزل در تضاد هست
کهتر نقشبندی در ۳ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۲۱ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۱۲:۱۳ دربارهٔ خالد نقشبندی » مثنویات » مناجات:
با سلام و عرض احترام و تشکر از زحمات شما
لطفاً در مناجات فوق، خط چهل و نه، نام شیخ عبدالصمد را به شیخ عبدالاحد اصلاح بفرمایید.
هر چند در کتاب مولانا خالد و پیروان طریقت او در صفحه ۳۲۸ این نام عبدالصمد آمده است اما در پاورقی همان صفحه به دیوان اشعار مولانا خالد چاپ ترکیه به سال ۱۹۵۵ میلادی اشاره نموده است که این نام در آن نسخه عبدالاحد ثبت شده است، و در حقیقت همین نام عبدالاحد صحیح می باشد، چون در سلسله مشایخ نقشبندی مجددی، پس از حضرت شیخ معصوم عروة الوثقی، شخصیتی با نام عبدالصمد ثبت نشده است، بلکه فرزند پنجم حضرت خازن الرحمه شیخ سعید، حضرت شیخ عبدالاحد بودند که هم در نزد پدر و هم در نزد عموی بزرگوارشان شیخ معصوم عروة الوثقی، جمیع کمالات طریقه را کسب فرمودند.
در کتاب هدیه احمدیه چاپ کانپور، که تمامی فرزندان حضرت امام ربانی مجدد الف ثانی را ثبت فرموده است، در صفحه نوزده نام مبارک و مقامات حضرت شیخ عبدالاحد نقشبندی مجددی ثبت شده است. رحمة الله تعالی علیهم اجمعین.
راستین معتبرزاده در ۳ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۲۱ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۱۱:۲۷ دربارهٔ قصاب کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۹۱:
بیت دهم، مصرع نخست:
دندان که در "دهان" نبود خنده بد نماست؛ درست است
که به اشتباه واژهی "دهن" آورده شده
محسن جهان در ۳ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۲۱ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۱۱:۲۶ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۴۹ - گفتن مهمان یوسف علیهالسلام کی آینهای آوردمت کی تا هر باری کی در وی نگری روی خوب خویش را بینی مرا یاد کنی:
تفسیر ابیات ۲۱ و ۲۲ فوق:
اغلب انسان ها همواره به دنبال عیبجویی از دیگران بوده و خود را مبرا از هر گونه نقص و عیب میدانند. و لذا مولانا در این ابیات میفرماید:
هر آنکس که نقصان خود را دریابد، بیدرنگ در جهت رفع آن شتابان میکوشد تا به فضایل الهی نائل گردد.
و کسانی که در این گمان هستند، کمال مطلق بوده و هیچ عیبی بر آنها وارد نیست، در جهل خود غوطه ور شده و دسترسی به صفات و کمالات باریتعالی بر ایشان غیر ممکن خواهد بود.
راستین معتبرزاده در ۳ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۲۱ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۱۱:۱۸ دربارهٔ قصاب کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۹۱:
بیت ششم، مصرع نخست:
نشکفت غنچهای که به "باد" فنا نرفت؛ درست میباشد
به اشتباه واژهی "یاد" آورده شده
راستین معتبرزاده در ۳ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۲۱ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۱۱:۱۴ دربارهٔ قصاب کاشانی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۲۹۱:
صیاد کی گذاشت که پَر وا کند کسی
در بیت سوم، مصرع دوم
واژهی "پروا" به اشتباه نوشته شده
صیاد کی گذاشت که "پَر" "وا" کند کسی
پر باز کردن: به معنی فرصت پرواز دادن
با درود و ارادت
راستین معتبرزاده
احسان در ۳ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۲۱ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۱۰:۵۷ دربارهٔ نظامی » خمسه » خسرو و شیرین » بخش ۳ - در استدلال نظر و توفیق شناخت:
بیت اول «سیّاحان افلاک» استعاره از سیارههاست و بیت نیز اشاره دارد به باور عامیانهٔ «ثبوت زمین و گردش خورشید و دیگر سیارات به دور زمین»
سعید یعقوبیان در ۳ سال و ۶ ماه قبل، شنبه ۲۱ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۰۸:۲۷ دربارهٔ ناصرخسرو » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۱۷۱:
این قصیده از حیث موسیقی شایستهی تأمل است. قطع و سدّی که در انتهای وزن وجود دارد غافلگیرکننده و غریب است. ناصر خسرو چنان به استادی کلمات را بر این وزن روان کرده که توقف پایانی دیگر به چشم نمیآید و میان معانی و بیان حل شده. سرودن بر این وزن، بسیار شاق و غامض است. نکتهی شیرین، آگاه بودن شاعر است به شاهکاری که در حال خلقش بوده. در چندین بیت به این موضوع میپردازد؛ قانع نمیشود و مستقیماً به این موضوع اشاره میکند: مفعول فاعلات مفاعیل فع. که علاوه بر جنبهی یادشده، این ابرازِ صریح، به خودی خود هم جسارتی خلاقه و بدیع بوده.
فرزند در ۳ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۰ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۲۳:۰۲ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » منوچهر » بخش ۱۹:
کجا بارهی او کند موی تر یعنی چه؟
قطره بقایی در ۳ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۰ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۱۹:۴۸ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۰۰:
واژه آینه ها باید به(آیینه) تغیر یابد زیرا وزن شعر (۲×مفعول مفاعیلن)است...همچنان بیت چهارم در آغازمصرع اول(زین) و مفعول مصرع دوم اشتباه دارد.
زین یک دو نفس هستی صد سنگ بدل بستم
ویرانه قیامت چید برخویش ز معمودی
kamran balani در ۳ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۰ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۴۸ دربارهٔ ایرج میرزا » قصیدهها » شمارهٔ ۹ - در هجو شیخ فصلاللّه نوری:
با درود
بیت هشتم
بر فکلی ها چو رسد دست او
چوب الک را به دولک می زند
امیر س در ۳ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۰ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۲۷ دربارهٔ سیف فرغانی » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۲۳:
ای تیغتان چو نیزه برای ستم دراز
این تیزی سنان شما نیز بگذرد
بزودی این امر محقق میشه... 😉
فریبا نصیرآبادی در ۳ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۰ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۱۳ در پاسخ به نیما داودی دربارهٔ شیخ محمود شبستری » گلشن راز » بخش ۹ - قاعده در شناخت عوالم پنهان و شرایط عروج بدان عوالم:
دقیقا آفرین برشما
فریبا نصیرآبادی در ۳ سال و ۶ ماه قبل، جمعه ۲۰ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۱۰ دربارهٔ شیخ محمود شبستری » گلشن راز » بخش ۹ - قاعده در شناخت عوالم پنهان و شرایط عروج بدان عوالم:
کاش یکبار برای همیشه این ابیات که در قرون گذشته از زن استفاده شده را متوجه باشیم ،صحبت هایی که از زن میشه به عنوان زن سنتی و زنانی که در منزل نشسته اند،دور بوده اند و بی خبر
زن به عنوان مظهر و سمبل هست،نه زن واقعی در بیرون و واقعیت
این در واقع زن ستیزی نیست بلکه یک سمبل و نماد از بی خبری ،ناقصی ست چراکه در آن زمان زن ها همه یا اکثرا بی سواد بوده اند و در منزل از اجتماع بی خبر
محسن کربلائی امینی در ۳ سال و ۶ ماه قبل، یکشنبه ۲۲ آبان ۱۴۰۱، ساعت ۰۱:۰۹ در پاسخ به امید صادقی دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۴۱: