سیدعلی (رضا) ساقی در دیروز چهارشنبه، ساعت ۱۵:۳۷ در پاسخ به محمد مهدی غفوریان دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹۰:
ممنون ازلطف ومحبت شما🌹🙏
سیدعلی (رضا) ساقی در دیروز چهارشنبه، ساعت ۱۵:۲۸ در پاسخ به امیر ایرانی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸۹:
ممنون ازلطف ومحبت شما🌹🙏
سناتور سنتور در دیروز چهارشنبه، ساعت ۱۴:۰۱ دربارهٔ کلیم » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۰:
ما اجر از عبادت ناکرده می‌بریم
هر طاعتی که فوت شود بی‌ریاتر است
بر ساز بخت تار کشیده است عنکبوت
طنبور ما ز دست تهی بی‌نواتر است
دیدم کلیم، فقر غنی، کلبهٔ فقیر
ویرانهٔ جنون ز همه دل‌گشاتر است
میرزا ابوطالب کلیم کاشانی
کلیم همدانی
استاد قیامتکار
طلبای حکیم
استاد.میراحمدی در دیروز چهارشنبه، ساعت ۱۴:۰۰ در پاسخ به دکتر حافظ رهنورد دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۰۲:
من همچنان منتظر پاسخ شما هستم جناب دکتر
چگونه ممکن است شاعر شعر عرفانی بسراید ولی مقصودش عرفانی نباشد
لطفاً قضیه را روشن کنید
عدم پاسخ شما را دلیل بر بی پایه و اساس بودن ادعایتان میگیرم!
سیدمحمد جهانشاهی در دیروز چهارشنبه، ساعت ۱۳:۵۳ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۴:
بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۴
جلوهٔ او داد فرمانِ نگاه، آیینه را
هاله کرد آخِر به رویِ همچو ماه، آیینه رامنعِ پروازِ خیالَت، در کفِ تدبیر نیست
تا کجا جوهر نهد، بر دیدگاه آیینه را؟از شکستِ رنگِ عَجز اندودِ ما، غافل مباش
بشکند تمثالِ ما طرف‌ِ کلاه، آیینه رابس که ما آزادگان را، از تعلّق وحشت است
عکسِ ما چون آب، داند قعرِ چاه آیینه راامیتازِ جلوه، از ما حیرت آغوشان مَخواه
دورگَردِ دیده می‌باشد نگاه، آیینه رافرشِ نادانی‌ست، هرجا آب و رنگِ عشرتی‌ست
ساده‌لوحی داد عَرضِ دستگاه، آیینه راگفتگو، سِیلِ بَنایِ سینه صافی می‌شود
امتحانی می‌توان کردن به آه، آیینه راعَرضِ هستی بر دلِ روشن، غبارِ ماتم است
از نفَسها خانه می‌گردد سیاه، آیینه رااین زمان اربابِ جوهر، دامِ تزویرند و بس
می‌توان دانست آبِ زیرِ کاه، آیینه رابا صفایِ دل، چه لازم اینقدَر پرداختن؟
جلوه بی‌رنگی‌ست، اینجا نیست راه آیینه راجز به جِیبِ دل، سراغِ امن نتوان یافتن
چون نفَس، از هرزه‌گردی کن پناه آیینه رابیدل، اندر جلوه‌گاهِ حسنِ طاقت‌سوزِ او ست
جوهرِ حیرت، زبانِ عذرخواه آیینه را
سیدعلی (رضا) ساقی در دیروز چهارشنبه، ساعت ۱۲:۲۲ در پاسخ به تماشاگه راز دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸۶:
زیبایی درقلم وزبان وچشمان شماست که نوشته های این حقیر رامی پسندیدازبزرگواری ولطف ومحبت شماسپاسگزارم🌹🙏
سیدمحمد جهانشاهی در دیروز چهارشنبه، ساعت ۱۲:۱۸ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۳:
بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۳
نیست با حسنَت، مجالِ گفتگو آیینه را
سُرمه می‌ریزد، نگاهَت در گلو آیینه راغیرِ جوهر، در تماشایِ خطِ نُورُسته‌ات
می‌کند صد آرزو در دل نُمو، آیینه راخاتمِ فولاد را، از رنگِ گُل بندد نگین
آنکه با آن جلوه سازد روبرو، آیینه راصورتّ حالم، پریشان‌تر ز جوشِ جوهر است
یادِ گیسویِ که کرد آشفته‌گو، آیینه را؟گر چنین شرمَت نگه را محوِ مژگان می‌کند
رفته‌رفته می‌بَرد جوهر فُرو، آیینه راتا رسد داغی به کف، صد شعله می‌باید گداخت
یافت اسکندر به چندین جستجو، آیینه رادر تپِشگاهِ تمنّا، بی‌کمالی نیست صبر
عَرضِ جوهر شد شکستِ آرزو، آیینه رادل اگر در جَهد کوشد، مفتِ اِحرامِ صفا ست
هم به قدرِ صیقل است آبِ وضو، آیینه راحسن و قبحِ ما ست اینجا، باعثِ ردّ و قبول
ورنه یک چشم است بر زشت و نکو، آیینه راراحتِ دل خواهی، از عَرضِ کمال آزاد باش
تا ز جوهر نشکنی در دیده مو، آیینه راصورتِ بی‌معنیِ هستی، ندارد امتحان
عکسِ گل نظّاره کن، امّا مَبو آیینه راصافیِ دل هم، گریبان‌چاکیِ راز است و بس
کو هجومِ زنگ، تا گردد رفو آیینه را؟ای بسا دل، کز تحیّر خاک بر سر کرده‌است
هر کجا خاکستری یابی، بِجو آیینه راخاکساریها ست بیدل، رونقِ اهلِ صفا
می‌کند خاکستر افزون آبرو، آیینه را
سیدمحمد جهانشاهی در دیروز چهارشنبه، ساعت ۱۲:۰۸ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۲:
بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۲
با بد و نیک است یک رنگی، هوس آیینه را
نیست اظهارِ خلافِ هیچ کَس، آیینه راسرمهٔ بینِش، جهان در چشمِ ما تاریک کرد
شوخیِ جوهر بوَد در دیده خَس، آیینه راوقتِ عارف، از دمِ هستی مکدّر می‌شود
چون سیاهی زیر میسازد نفَس، آیینه راپاک بینان، از خَمِ دامِ عقوبت ایمنند
در نظربازی نمی‌گیرد عسَس، آیینه رااز تماشاگاهِ دل، ما را سرِ پرواز نیست
طوطیِ حیرانِ ما داند قفس، آیینه راحسن، هر جا دستِ بیدادِ تجلّی واکند
نیست جز حیرت کَسی فریادرس، آیینه راچیست حیرت، تا نگردد پرده ی سازِ فغان
جلوه‌ای داری که میسازد جرس، آیینه رادل ز نادانی، عبث فالِ تجمّل می‌زند
زین چمن رنگی به رویِ کار بَس، آیینه راعالمِ اقبال، محوِ پردهٔ اِدبارِ ما ست
صد هُما گم کرده در بالِ مگس، آیینه راخامُشی، آیینه‌دارِ معنیِ روشن دلی‌ست
نیست بیدل چاره از پاسِ نفس، آیینه را
سیدمحمد جهانشاهی در دیروز چهارشنبه، ساعت ۱۰:۵۹ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۱:
بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۱
ساختم قانعْ، دلِ از عافیت بیگانه را
برگِ بیدی فرش کردم، خانهٔ دیوانه رامطلبَم از مِی‌پرَستی، تَردماغی‌ها نبود
یک دُو ساغر آب دادم، گریهٔ مستانه رادل سپندِ گردشِ چَشمی، که یادِ مستی‌اش
شعلهٔ جوّاله میسازد، خطِ پیمانه راالتفاتِ عشق، آتش ریخت در بنیادِ دل
سیل شد تَردستیِ معمار، این ویرانه راتا کنم تمهیدِ آغوشی، دل از جا رفته است
دَر گشودن، شهپرِ پرواز بود این خانه راعالمی را، انفعالِ وضعِ بیکاری گداخت
ناخنِ سَرخاریِ دل‌ها مگردان، شانه راهر سپندی، گوشِ چندین بزم می‌مالد به‌هم
خوابناکان کاش از ما بشنوَند، افسانه راحایلِ آن شمعِ یکتایی، فضولی‌هایِ تو ست
از نظر بردار چون مژگان، پَرِ پروانه راآگهی گر ریشه پردازد، جهانی می‌شود
سِیرِ این مزرع، یکی صد می‌نماید دانه راحقِّ زنّارِ وفا، بیدل نمی‌گردد ادا
تا سلیمانی نسازی، سنگِ این بتخانه را
سیدمحمد جهانشاهی در دیروز چهارشنبه، ساعت ۰۹:۵۲ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۰:
بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۰
کردم رقم به کِلکِ نفَس، مدِّ ناله را
دادم به بادِ شعلهٔ شوقَت، رساله رااز سُرمه چشمِ شوخِ تو تمکین‌پذیر نیست
نتوان به گَرد مانعِ رَم شد، غزاله رااز ره مرُو، به عیشِ شبستانِ این چمن
جز شمعِ کُشته چیست به فانوس، لاله رادل فردِ باطل است، خوشا جوشِ داغِ عشق
تا بیدلی به ثبت رساند، قباله راکو گوش کز چکیدنِ خونم نوا کشد؟
درکوچه‌هایِ زخم، غباری‌ست ناله راهنگام شِیب، غافل از اسرارِ خود مباش
کیفیّتِ رسا ست، مِیِ دیر ساله راعریانیِ تو کَسوتِ یکتایی است و بس
تا چند، بارِ دوش نمایی، دو شاله راناقص نبُرد صرفه، ز تقلیدِ کاملان
وضعِ گهر طلسم‌گداز است، ژاله راآن شب‌که مَه ز سیرِ خطَش آب داد چشم
گردابِ بحرِ خجلتِ خود دید، هاله راخط پیش از آنکه با لبِ او آشنا شود
حیرانِ سرمه ساخته، چشمِ پیاله راآزادگان ز کُلفَتِ اسباب فارغند
نتوان نگاه داشت به زنجیر، ناله رامشتِ خسی‌ست، پیکرِ موهومِ ما و من
وقفِ دهانِ شعله کنید، این نواله رارنگِ رطوبتِ چمنِ دهر بنگرید
کاندر بغل سیاه شد آیینه، لاله رابیدل، دلت هوایِ محبّت گرفته است
شبنم خیال می‌کند این غنچه، ژاله را
ملک آرشی در دیروز چهارشنبه، ساعت ۰۹:۰۵ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۲۰۱ - در مدح بهرامشاه:
به مارماهی مانی نه این تمام و نه آن
منافقی چه کنی مار باش یا ماهی
استاد.میراحمدی در دیروز چهارشنبه، ساعت ۰۷:۴۵ دربارهٔ عراقی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۰:
فرق حافظ با شاعر سطح پایین‌تری چون عراقی در چنین مواردی است که آشکار می‌شود
حافظ اساسا در غزلیات عرفانی از واژه های عرفانی مثل وحدت و کثرت استفاده نکرده است ؛با آنکه این دو واژه از مبانی بحث عرفانی هستند
اما عراقی در بیت اول از زلف و خط و خال گفته و قانون غزل که معاشقه است را رعایت کرده ولی در ین بیت به جاده خاکی زده است
سیدعلی (رضا) ساقی در دیروز چهارشنبه، ساعت ۰۲:۰۵ در پاسخ به شیدایی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸۴:
ممنون ازلطف ومحبت شما🌹🙏
شرح کامل غزلیات دروبگاه:
سیدعلی (رضا) ساقی در دیروز چهارشنبه، ساعت ۰۲:۰۴ در پاسخ به فاطمه یاراحمدی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸۴:
ممنون ازلطف ومحبت شما🌹🙏
شرح غزلیات دروبگاه:
سیدعلی (رضا) ساقی در دیروز چهارشنبه، ساعت ۰۲:۰۳ در پاسخ به هما تقوی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸۴:
ازلطف ومحبت شما سپاسگزارم🌹🙏
سیدعلی (رضا) ساقی در دیروز چهارشنبه، ساعت ۰۲:۰۳ در پاسخ به شیرین دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸۴:
ممنون ازلطف ومحبت شما🌹🙏
سیدعلی (رضا) ساقی در دیروز چهارشنبه، ساعت ۰۲:۰۲ در پاسخ به علی پارسا دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸۴:
خوشحالم که به مذاقتان خوش نشست ممنون ازلطف ومحبت شما🌹🙏
سیدعلی (رضا) ساقی در دیروز چهارشنبه، ساعت ۰۲:۰۱ در پاسخ به شراره دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸۴:
سپاس ازلطفتان🌹🙏
سیدعلی (رضا) ساقی در دیروز چهارشنبه، ساعت ۰۲:۰۱ در پاسخ به سمیع الله دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸۴:
ممنون ازلطف ومحبت شما🌹🙏
سیدعلی (رضا) ساقی در دیروز چهارشنبه، ساعت ۱۵:۵۰ در پاسخ به فرهنگ معظمی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹۱: