محمدعلی شهیدی در ۴ سال قبل، چهارشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۰۶:۳۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۴:
در این شعر عبارت "خواهد شد" به صورت بسیار هنرمندانه و دقیقی در چند معنا به مار رفته است اما در جایی پیدا نکردم معنای این عبارت در هر بیت یا مصراع به صورت دقیق ذکر شده باشد
از اساتید عزیز خواهش میکنم این کار ارزشمند را در جواب همین درخواست انجام دهند
مخصوصا در بیت ماه شعبان قدح از دست منه...
Fatemeh naghshvarian در ۴ سال قبل، چهارشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۰۱:۰۳ در پاسخ به Erfun دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۵:
اسیر تهرانی در ۴ سال قبل، سهشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۲۳:۵۹ در پاسخ به محمد طهماسبی دهنو دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷:
بسیار کامل و خواندنی بود. سپاس.
در سکوت در ۴ سال قبل، سهشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۲۰:۵۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۹:
این غزل را "در سکوت" بشنوید
احسان چراغی در ۴ سال قبل، سهشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۲۰:۵۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۹:
"تحصیل کام دل به تکاپوی خوشتر است" یعنی چه؟
امیر م. در ۴ سال قبل، سهشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۲۰:۱۵ در پاسخ به امید دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۸۵:
سلام. چرا در بیتهای دو «بند» اول، به صورت «مفاعلن مستفعلن مستفعلن» آمده است به جای سه عدد مستفعلن بقیه ابیات؟ آیا باید در نحوه خوانش تغییر ایجاد کنیم یا صرفاً از مسامحههای مولانا است؟ تا جایی که میدانستم اختیار بین هجای کوتاه و بلند فقط مربوط به رکن «فعلاتن» در اول مصراع بود؟
در ضمن، در دو چاپ مختلف از دیوان شمس (هر دو بر اساس تصحیح استاد فروزانفر) که دیده ام، هر دو بیت «بند»ها در اینجا، به صورت یک تکبیت (۶ رکنی) آمده است.
امیر م. در ۴ سال قبل، سهشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۹:۵۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۹۳:
در نسخه چاپ دکتر اردوان بیاتی که بر اساس همان تصحیح فروزانفر است، بیت آخر «بس» به جای «پس» دارد که معنی بسیار واضح تر و مناسب تر مینماید. اگر به نظرتان نیاز به تغییر هست من اصلاح کنم.
ناپیدا در ۴ سال قبل، سهشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۴۶ در پاسخ به nabavar دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۶:
ناباور ..درود عزیز!
سوالی داشتم ، نیا کیست ؟
من از شعرا کنونی کسی را نمیشناسم... درود بر شما
دهمرده در ۴ سال قبل، سهشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۴۸ در پاسخ به رضا عبداللهی دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۱۱۴ - قصهٔ بط بچگان کی مرغ خانگی پروردشان:
توضیحات کامل و جامع تشکر
همیرضا در ۴ سال قبل، سهشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۳۵ در پاسخ به مجيد ع دربارهٔ رودکی » ابیات پراکنده » شمارهٔ ۱۷۳:
تقطیع جنابعالی منوط به این است که الفهای «آن»های بعد از «است» ها را وصل بخوانیم. اگر این «آ»ها را قطع بخوانیم که به نظرم روش طبیعیتر خواندن آنهاست، وزن شعر این است:
مستفعلن مفعولن مستفعلن فع لن
همیرضا در ۴ سال قبل، سهشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۳۳ در پاسخ به مجيد ع دربارهٔ خواجوی کرمانی » دیوان اشعار » صنایع الکمال » حضریات » غزلیات » شمارهٔ ۳۳۱:
نکتهٔ بسیار جالبی را عنوان فرمودید و وزن زیبایی است که پیدا کردید، اما فقط برای بیت اول غزل (مصرع دوم با ارفاق به جهت تشدید نامتداول روی یای غالیه) همچنان که جلوتر تقطیع کردید قابل پذیرش است و برای سایر ابیات مصداق ندارد. کل غزل ذوبحرین نیست.
saeed ahadkish در ۴ سال قبل، سهشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۵:۲۲ در پاسخ به محمود اسکندری دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۳۷:
من کجا گفتم خودم میفهمم و مولانا نمیفهمه ؟ من گفتم مولانا آدمه و قاعدتا مثل من مثل شما اشتباه میکنه
اینی که میگید هنر حد و مرز نداره واقعا ساده انگارانه است . بله شاید فرم اینجوری باشه ولی محتوا حد و مرز نداره ؟ یعنی اگه یه نفر بیاد با نهایت هنر سینمایی یه فیلم پور.ن بسازه شما تاییدش میکنی ؟ مجسمه های یونانی خیلی هنرمندانه است ولی واضحه که عریان بودنشون اشتباهه . یعنی خود حضرت داوود اون مجسمه ای که ازش ساختن رو تایید میکنه ؟ حالا هر چقدرم از لحاظ هنری خوب باشه
شکی در بی رقیب بودن شعرای کلاسیک ما نیست ولی خواهشا به خاطر علاقه کوکورانه از اونها اسطوره های مقدس نسازید جوری که بگیم هر کاری که اینها کردند بدون شک درسته و مو لا درزش نمیره
در سکوت در ۴ سال قبل، سهشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۱:۲۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۸:
این غزل را "در سکوت" بشنوید
ناپیدا در ۴ سال قبل، سهشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۱۰:۱۳ در پاسخ به حبیب شاکر دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۶۲:
عیدتان مبارک !
دنیا را جز رنج و عذاب بر آدم نبود
مشکلات را تا قیامت اتمام نبود
آن قیامت کی رسد از انتها ؟
این دریا همی بیکران بود تا بی انتها
کس از آن دنیا نیاید یک دمی تا دلی خوش کند
کی توانی تو دیدن شادی آن رفتگان را یک زمان ؟
شادی را در نیکی و نیک رایی ببین
آن کو دلی را شاد کرد شادش بدان
مانا بوید و شادی زی...
رضا آذرآیین در ۴ سال قبل، سهشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۰۸:۵۷ در پاسخ به علی پاکنیت دربارهٔ سعدی » مواعظ » مثلثات:
این ویرایشی کە فرستادید بسیار خوب و درست بود .
بهزاد یاراحمدی در ۴ سال قبل، سهشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۰۸:۵۴ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۸۹:
مصرع اول بیت دوم بدینصورت هم مشاهده شده که بنظر میرسد از بلاغت بیشتری برخوردار باشد:
یا نبایستی زد از آزادگی چون سرو لاف
سوشیانت کیخسروی در ۴ سال قبل، سهشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۰۸:۲۸ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۵۰ - مرتد شدن کاتب وحی به سبب آنک پرتو وحی برو زد آن آیت را پیش از پیغامبر صلی الله علیه و سلم بخواند گفت پس من هم محل وحیم:
گر ندیدی دیو را خود را ببین بی جنون نبود کبودی بر جبین
ظاهرا درطب گذشته آخرین مداوا در هر بیماری داغ نهادن بود. در درمان جنون نیزداغ نهادن بر پیشانی نوعی شوک درمانی بوده است مضافا اینکه فرد دیوانه را نشان دار هم می کرده است .
در خرمن صد زاهد عاقل زند آتش این داغ که ما بر دل دیوانه نهادیم(حافظ)
شاید در اینجا مولوی کنایه ای به برخی زهاد وعباد یا دین فروشان که جای مهر برپیشانی داشته اند دارد که می گوید توکه منکر دیو هستی خودت راببین که داغ دیوانگی برجبین داری
ایمان پارسا در ۴ سال قبل، سهشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۰۵:۲۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۰:
با سلام
شرح کامل این غزل را در کانال حافظانه، ملاحظه بفرمایید.
رآد در ۴ سال قبل، سهشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۰۳:۱۵ در پاسخ به رویا دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵:
هدفی برای وجود نیست. ما سازنده اهدافیم
شهرام سپاس در ۴ سال قبل، چهارشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۱، ساعت ۰۹:۴۹ دربارهٔ خواجوی کرمانی » دیوان اشعار » صنایع الکمال » سفریات » غزلیات » شمارهٔ ۱۶: