گنجور

حاشیه‌ها

سام در ‫۱ سال قبل، یکشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۲۳:۲۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴۳:

عذب. [ ع َ ] ( ع ص ) خوش گوار.عذب. [ ع َ ] ( ع ص ) خوش گوار.

عذب. [ ع َ ذَ ] ( ع اِ ) خاشاک.

عذب. [ ع َ ذِ ]شراب و طعام گوارا

سام در ‫۱ سال قبل، یکشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۲۳:۲۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴۳:

مصطبه. [ م َ طَ ب َ / ب ِ ] ( از ع ، اِ ) مصطبة. میخانه. و به صاد و به ضاد هر دو آمده ( یعنی مصطبه و مضطبه ). . میخانه و میکده. . دکانی که آنجا نشینند و شراب خورند و به سین و صاد ( یعنی مسطبه و مصطبه ) هر دو آمده است.

( مصطبة ) مصطبة. [ م ِ طَ ب َ ] ( ع اِ ) مصطبه. تخت ( در معنی سکو ).

اگر نظر سکو باشد   و تخت      م ِصطَبِه‌ها      سکوها و تخت ها

اگر نظر میکده و میخانه است  میگوییم  مصطبه. [ م َ طَ ب ِ   صدرِ مَصطَبِه‌ها       بالای میکدها

سمیه شکری در ‫۱ سال قبل، یکشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۲۲:۲۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۷۰:

بعضی مصراع های غزلیات شمس را میشه مثل ذکر تکرار کرد.

مثل:

تاریکی ما چه بود در حضرت نور تو؟

برمک در ‫۱ سال قبل، یکشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۲۰:۵۳ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » داستان دوازده رخ » بخش ۲:

گله هرچ بودش ز اسبان یله به شهر اندر آورد یکسر گله

گله به چم جمیع و مجموعه است و در این سروده گله دوم به چم جمیع است



فرهود در ‫۱ سال قبل، یکشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۱۹:۵۴ در پاسخ به به دربارهٔ اوحدی مراغه‌ای » دیوان اشعار » فی لسان الاصفهانیه » شمارهٔ ۲:

شاعر اهل مراغه بوده است. گفته‌می‌شود زبان قدیم آذربایجان و تاتی و تالشی از یک خانواده بوده‌اند.

بنابراین با پرسیدن از کسانی‌که زبان تاتی و تالشی را مسلط باشند و شعر را بشناسند‌، گویا بتوان به نتیجه رسید.

ولی در عنوان شعر نوشته‌شده زبان اصفهانی. معلوم نیست! 

 

سید محمد مرعشی در ‫۱ سال قبل، یکشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۱۹:۰۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷:

با سلام و پوزش از اینکه لینک  شرح این غزل دوبار تکرار شده است 

سید محمد مرعشی در ‫۱ سال قبل، یکشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۱۸:۴۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷:

با سلام شرح این غزل رو اینجا ببینید 

پیوند به وبگاه بیرونی

مریم فقیهی کیا در ‫۱ سال قبل، یکشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۱۸:۴۴ دربارهٔ ناصرخسرو » سفرنامه » بخش ۲۳ - طرابرزن، جبیل و بیروت:

و از آنجا به شهر بیروت رسیدیم، طاقی سنگین دیدم چنانکه راه به میان آن طاق بیرون می‌رفت، بالای آن طاق را پنجاه گز تقدیر کردم.

تقدیر صحیح است‌.

یوسف شیردلپور در ‫۱ سال قبل، یکشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۰۸:۲۱ در پاسخ به میر ذبیح الله تاتار دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷:

جناب آقای میر ذبیح الله تاتار عزیز درودبرشما بسیار توضیحات تان عالی بود پیرامون این شعر وغزل حضرت حافظ درمورد ساقی وساغر بهرمند شدیم آرزوی بهترینها ❤️❤️🌷🌷👍🙏

وحید نجف آبادی در ‫۱ سال قبل، یکشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۰۴:۰۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۹:

جرعت دارد حوادث (اتفاقات تلخ روزانه)

که اطراف ما بگردد

به در ‫۱ سال قبل، یکشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۰۲:۴۹ دربارهٔ اوحدی مراغه‌ای » دیوان اشعار » فی لسان الاصفهانیه » شمارهٔ ۲:

کسی معنای این ابیات را می‌داند؟

بابک چندم در ‫۱ سال قبل، یکشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۰۰:۳۳ در پاسخ به دکتر حافظ رهنورد دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۳:

از مصرع آخر دو معنی کاملاً متضاد می توان گرفت:

۱- در تمامی وجودت کلاً و ابداً هیچ هنری نیست

۲-در تمامی وجودت هیچ هنری نیست که موجود نباشد-> وجودت سراپا مملو از هنر است

این یعنی منفی در منفی برابر است با مثبت(double negative) که در همین حاشیه چند نفر پیشتر توضیح داده اند...

دکتر حافظ رهنورد در ‫۱ سال قبل، شنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۲۳:۵۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۳:

 

دوستان فرمودند که خواجه با خدا رازونیاز کرده در این غزل و چون وصال دوست فلان است و بیسار، خواجه فرموده غیر از این نکته که حافظ ز تو ناخشنود است

ولی آیا حافظ به خدای خودش می‌گه در سراپای وجودت هنری نیست که نیست؟

 

جعفر عسکری در ‫۱ سال قبل، شنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۲۲:۲۳ در پاسخ به مهرناز دربارهٔ نظامی » خمسه » لیلی و مجنون » بخش ۱۴ - رفتن پدر مجنون به خواستاری لیلی:

چون اختیارات شاعری دارن. یعنی شاعر میتونه به جای دو هجای کوتاه، یک هجای بلند بیاره، (برعکسش ممکن نیست) در وزن مشکلی ایجاد نمیکنه، صرفا در خوانش ممکنه ایجاد سکته کنه!

مهرناز در ‫۱ سال قبل، شنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۱۸:۳۷ دربارهٔ نظامی » خمسه » لیلی و مجنون » بخش ۱۴ - رفتن پدر مجنون به خواستاری لیلی:

ابیات ۵,۷,۸چرا توی وزن درست خونده نمیشن ،میشه لطف کنید بفرمایید کجاها باید مکث کرد .من تا حالا به این مشکل نخورده بودم 

مهرانی در ‫۱ سال قبل، شنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۱۶:۴۸ دربارهٔ میرزا حبیب خراسانی » دیوان اشعار » بخش دو » غزلیات » شمارهٔ ۱۴۶:

با توجه به معنا و آهنگ شعر در مصراع اول بیت اول مراد صحیح نمیباشد و این یک اشتباه چاپی در نسخه ارائه شده است .

بیت به صورت زیر بیان کننده مفهوم مورد نظر می‌باشد.

 

هیچ می گوئی مرا  دلداده ای دیوانه بود
با خیالم آشنا وز خویشتن بیگانه بود

علی ا.م در ‫۱ سال قبل، شنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۱۶:۱۳ دربارهٔ فرخی یزدی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۲۸:

آری درس یک مدرس خوانده‌اند

مژگان چگینی در ‫۱ سال قبل، شنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۱۶:۰۹ در پاسخ به یوسف شیردلپور دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۷۲:

خیلی قشنگ بود

مژگان چگینی در ‫۱ سال قبل، شنبه ۲۷ اردیبهشت ۱۴۰۴، ساعت ۱۶:۰۲ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتی‌ها » دوبیتی شمارهٔ ۷۰:

درازی شب از بیمار واپرس

۱
۳۲۳
۳۲۴
۳۲۵
۳۲۶
۳۲۷
۵۷۳۱