ابو سعید در ۱ سال قبل، دوشنبه ۲۳ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۱۸:۱۰ در پاسخ به ملیکا رضایی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۷:
با سلام و احترام و تشکر
عزیز مضمونی که بنده اشاره کردم مضمون عرفانی نبود بلکه یک معادلهی عیان و آشکار هست. حافظ چرا حافظ شده؟ چون حافظ قرآن هست و قرآن به اشاره نازل شده نه به صراحت. این جفای در حق حضرت حافظ هست که اشعارش رو از قرآن و مفاهیم دینی جدا بدونیم فقط چون صرفا خودمون به علت العللی از مفاهیم دینی گریزانیم
حمزه علیدادی در ۱ سال قبل، دوشنبه ۲۳ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۳۷ در پاسخ به علی سعیدی دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۴۷ - تتمهٔ اعتماد آن مغرور بر تملق خرس:
من چند وقت پیش تحقیق میکردم، بعضی از تاریخ پژوهان و محققان معتقدند که آذربایجان (آذربایجان خودمون و جمهوری آذربایجان که اونم مال خودمون بود) تقریبا ۱۰۰۰ سال پیش به زبون فارسی حرف میزدن. به خاطر مسایل سیاسی و کوچ کردن بعضیها از آسیای میانه به مرور زمان زبونشون عوض شد.
خیلی از بزرگ شاعران فارسی زبون مال آذربایجان هستند.
نظامی گنجوی، خاقانی شروانی و ...
احمد خرمآبادیزاد در ۱ سال قبل، دوشنبه ۲۳ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۱۲:۴۹ دربارهٔ ملا احمد نراقی » مثنوی طاقدیس » بخش ۲۳۴ - روانه شدن جناب امام حسین ع به سمت عراق:
1-بیت شماره 13 به شکل «توشه بردارید از دیدار او/خوان دعا در گوش گوهربار او» به جای «توشه بردارید از دیدارها/خوان دعا در گوش گوهر بارها» بسیار گویاتر است. نسخۀ خطی مجلس به شماره ثبت 5379 نیز آن را تایید میکند.
2-در مصرع نخست بیت 14 «آمد ز پی» (به جای «آید ز پی») درست است؛ هم برای سازگاری با «رسید» در مصرع دوم و هم به استناد نسخه خطی.
3-مصرع نخست بیت 16 به شکل «رُسته کوپا جای نسرین یاسمن» نادرست است (البته گذشته از اشتباه چاپی). شکل درست آن به استناد نسخه خطی عبارت است از «رُسته گویا جای نسرین و سمن»
صبا در ۱ سال قبل، دوشنبه ۲۳ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۱۲:۲۳ دربارهٔ جلال عضد » دیوان اشعار » غزلیّات » شمارهٔ ۶:
چرا این غزل با غزل شمارهی ۲۷ از امیرخسرو دهلوی یکسان است؟
احمد خرمآبادیزاد در ۱ سال قبل، دوشنبه ۲۳ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۱۲:۰۷ دربارهٔ ملا احمد نراقی » مثنوی طاقدیس » بخش ۲۳۲ - پیغام آوردن جبرئیل به حضرت رسول و شهادت امام حسین ع:
به استناد بخش 78 تذکرةالاولیای عطار، انسان میتوان دارای جایگاههای زیر باشد:
زمین، آسمان، عرش، قابِ قوسیْن و نور
به همین خاطر عطار در این بخش میگوید: «کسی که از زمین تا نور برسد، مرد نیکی نخواهد بود اگر خود را از چند پشه فراتر ببیند.»
حسین یوسف در ۱ سال قبل، دوشنبه ۲۳ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۱۱:۳۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۳۰:
درود
تمنا می کنم این معنی توسط هوش مصنوعی رو حذف کنید، واقعا خیلی جاها شعر رو به بدترین شکل ممکن معنی کرده!
احمد اسدی در ۱ سال قبل، دوشنبه ۲۳ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۰۸:۱۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۱:
زبانت درکِش ای حافظ زمانی
حدیث بیزبانان بشنو از نی
به نظر میرسد حافظ با عبارت " بشنو از نی" به مثنوی مولانا و بیت آغازین آن اشاره میکند.
بشنو از نی چون حکایت می کند
وز جداییها شکایت می کند
و واژه "حدیث" نیز تناسبی با این بیت دیباچه مثنوی دارد:
نی حدیث راه پرخون می کند
قصه های عشق مجنون می کند.
اگر این برداشت صحیح باشد، اشاره و ارجاع حافظ در جایی که سخنش را در غزل تمام می کند به بیت سرآغاز مثنوی تلمیح بسیار پرمعنایی است، به خصوص که حافظ در مصراع اول این بیت خود را دعوت به سکوت و شنیدن حدیث از زبان نی می کند.
لاله نیکوسرشت در ۱ سال قبل، دوشنبه ۲۳ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۰۷:۵۶ دربارهٔ اقبال لاهوری » جاویدنامه » بخش ۴۱ - نوای طاهره:
کمپین مبارزه با نشر جعلیات که بررسی های ارزشمند و دقیقی از اشعار کهن و معاصر به عملمیآورد، این غزل را از علامه اقبال نمیداند (در زمره جعلیات اقبال آورده) و در پیامی از قول جناب استاد محیط طباطبایی، این غزل را از شاه طاهر داعی میداند.
نگارین گلشن در ۱ سال قبل، دوشنبه ۲۳ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۰۱:۳۸ در پاسخ به رضا دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۰:
عالی بود آقا رضا احسنت
دکتر حافظ رهنورد در ۱ سال قبل، یکشنبه ۲۲ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۲۳:۳۳ در پاسخ به مغبچه باده فروش دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۲:
درود
بنده سالها پیش در دوره دانشگاه پژوهش کردهام و اکنون حضور ذهن ندارم که دقیق بگویم؛ اما از گفتهام مطمئنم. بهخاطر دارم که جناب آهی در برنامه خود آن دو نسخه را معرفی کردند. میتوانید آن برنامه را برداشت کنید و گوش دهید تا منبع دقیق را متوجه شوید.
احمد خرمآبادیزاد در ۱ سال قبل، یکشنبه ۲۲ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۲۲:۴۱ دربارهٔ ملا احمد نراقی » مثنوی طاقدیس » بخش ۲۳۱ - رجوع به حکایت حضرت خلیل الرحمن:
1-مصرع دوم بیت 34 به شکل «ورنه بسپارم به خنجر من چه خر» کاملا نامفهوم است. به استناد نسخه خطی مجلس به شماره ثبت 5379، شکل درست آن عبارت است از «ورنه بسپارم به خنجر من خبر».
2-آخرین بیت، یعنی «بود روزی آن رسول سرفراز/در درون حجره خلوتگاه راز» متغلق است به آغاز بخش 232 مثنوی طاقدیس.
علیرضا بدیع در ۱ سال قبل، یکشنبه ۲۲ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۲۰:۳۱ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۲۳:
وزن شعر اصلاح شود. رمل مثمن محذوف است و نه سالم
Roozbeh Ettehad در ۱ سال قبل، یکشنبه ۲۲ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۲۰:۰۶ در پاسخ به دکتر ترابی دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » سهراب » بخش ۱۸:
که رستم منم که ام نماناد نام
با این مایه: که نامی از من نماند
محمد صیادزاده در ۱ سال قبل، یکشنبه ۲۲ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۱۷:۴۱ در پاسخ به Masoud masoudnj71@gmail.com دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۷۱:
با سلام،
در پلتفرمهای مختلف (اسپاتیفای، اپل موزیک و...) آلبوم همیشه در میان رو جستوجو کنید.
رضا از کرمان در ۱ سال قبل، یکشنبه ۲۲ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۱۷:۲۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۴۳:
درود
واقعا فایده تفسیر هوش مصنوعی بر اشعار چیه ؟بنظر بنده که فقط گند میزنه به هرچی شعره ببینید در تفسیر این غزل زیبا چه اراجیفی نوشته اصرار مدیران سایت بر بقای این تعابیر وتفسیر غلط از چه بابته نمیدونم.
شاد باشید
Delkhaste در ۱ سال قبل، یکشنبه ۲۲ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۱۶:۵۱ در پاسخ به امین آب آذرسا دربارهٔ ایرج میرزا » مثنویها » عارف نامه » بخش ۵:
اولاً در همین شعر هم گفته عصمت و بیحجابی میتوانند با هم جمع شوند. ثانیاً در هیچ کجای این شعر نگفته تجاوز به دیگری کار درستی است!! این شعر حکم تمثیل دارد. ثالثاً از کجای شعر استنباط کردید که میگوید عصمت و باحجابی نمیتوانند باهم باشند؟ گفته عصمت و باحجابی دو مقولهٔ جدا هستند یعنی لازم و ملزوم همدیگر نیستند.
احمد خرمآبادیزاد در ۱ سال قبل، یکشنبه ۲۲ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۱۴:۰۲ دربارهٔ ملا احمد نراقی » مثنوی طاقدیس » بخش ۲۳۰ - حدیث:المجاز قنطرة الحقیقه:
مصرع دوم بیت 2 به شکل «عشق باشد آن مرض نبود بدان» نادرست است؛ زیرا به این شکل، معنی کل بیت میشود «آنچه که صد غرض در آن پنهان است، مرض نیست و عشق نام دارد». شکل درست این مصرع به استناد نسخه خطی مجلس به شماره ثبت 5379 عبارت است از «عشق نبود آن، مرض باشد بدان»
احمد خرمآبادیزاد در ۱ سال قبل، یکشنبه ۲۲ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۲۹ دربارهٔ ملا احمد نراقی » مثنوی طاقدیس » بخش ۲۲۹ - رجوع به حکایت جوان خارکن که مایل به دختر پادشاه بود:
در مصرع دوم بیت 6 به شکل «کز چه شد آن انتقاض و آن مزید»، نامفهوم است. نخست آنکه، با توجه به درست بودن واژۀ «مزید» ونیز معنی آن، پی میبریم که در کنار آن باید واژهای به معنی «کاستی» وجود داشته باشد؛ یعنی، «انتقاص» را باید جایگزین «انتقاض» کنیم. دوم وجود غیر منطقی دو واژۀ «آن» در مصرع کنونی است. به استناد نسخه خطی مجلس به شماره ثبت 5379 شکل درست مصرع عبارت است از «کز چه شد آن انتقاص و این مزید».
سیدسینا حسینی در ۱ سال قبل، یکشنبه ۲۲ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۰۰ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب هفتم در عالم تربیت » بخش ۲۱ - گفتار اندر پرورش زنان و ذکر صلاح و فساد ایشان:
سعدی اول یه زن میگیره که دختر تاجر بوده و خلاصه خوشگل بوده.
بعد به تدریج میفهمه زنه خیلی حسود و بداخلاقه و با مردا گرم میگیره. بعد ازش طلاق میگیره.
اصلا زنش ضرب المثل شده تو ادبیات.
این شعرم بعد از طلاق و پرداخت مهریه نوشته
آوین در ۱ سال قبل، دوشنبه ۲۳ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۲۱:۱۱ در پاسخ به صاف دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵: