سید احمد مجاب در ۴ ماه قبل، جمعه ۲۵ مهر ۱۴۰۴، ساعت ۰۱:۵۳ دربارهٔ فیاض لاهیجی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۵۳۲:
لبت را غنچهی فردوس (گفتن) حرف بیجا بود
امیرشریعتی در ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۴ مهر ۱۴۰۴، ساعت ۲۱:۵۴ دربارهٔ صفایی جندقی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۴۲:
با درود خدمت گنجور عزیز و دوستان گرانقدر
به حلقهحلقهٔ زلفت دلم گرفتار است
برای یک تن تنها که دید زندانها
چقدر این بیت زیباست، هر کدام از حلقههای زلف معشوق را به زندانی تشبیه کرده که عاشق را اسیر خود نموده است، شاعر محترم میفرماید: چه کسی دیده که برای یک نفر اینهمه زندان یا سلول درست کرده باشند، در حقیقت برای یک نفر، یک سلول کفایت میکند و به اینهمه زندان و سلول نیازی نیست...
ارادتمند
امیر شریعتی
سیدمحمد جهانشاهی در ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۴ مهر ۱۴۰۴، ساعت ۲۱:۰۴ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۶:
عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۶
چو جان و دل ز میِ عشق ، دوش جوش بر آورد
دلم ز دست در افتاد و جان خروش بر آوردشرابِ عشق نخورده ست هر که ، تا به قیامت
ز ذوقِ مستیِ عشقت ، دمی به هوش بر آوردبیار دُردیِ اندوه و صافِ عشقِ دلم را
که عقل پنبهٔ پندارِ خود ، ز گوش بر آوردبیار دُرد ، که معشوقِ من گرفت مرا مست
میان دُرد و به بازارِ دُرد نوش بر آوردفکند خرقه و زنّار داد و مست و خرابم
به گِردِ شهر ، چو رندانِ مِی فروش بر آوردمرا به خلق نمود و برفت دل ز پیِ او
چنان نمود ، که از راهِ دیده جوش بر آوردبه یک شراب ، که در حلقِ پیرِ قوم فرو ریخت
هزار نعره ، از آن پیرِ فوطهپوش بر آوردز آرزویِ رخِ او ، دلم چنانست که بیزار
هزار آه ، ز شُوقِ رخِ نکوش بر آوردسخن چگونه نیوشم ، برُو ، که خاطرِ عطّار
مرا به عشق ، ز عقلِ سخن نیوش بر آورد
رضا از کرمان در ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۴ مهر ۱۴۰۴، ساعت ۱۷:۳۵ در پاسخ به مسیح موید دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰:
درود بر شما
ممنون از پیام وحاشیه شما فقط لطف کنید حاشیه های تکراری را حذف بفرمایید .
سید مختار رحیمی در ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۴ مهر ۱۴۰۴، ساعت ۱۶:۴۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۱۹:
با سلام محضر دوستان
شمع و شکر (شیرینی) سمبل فراق ـ موم و عسل ـ هستند . در ایام قدیم شمع را از موم، پس از فرایند جدا سازی عسل از آن میساختن و جناب سعدی هم به آن اشاره داشته ، در غزل گفتگوی پروانه با شمع از زبان شمع : شبی یاد دارم که چشمم نخفت شنیدم که پروانه با شمع گفت : که من عاشقم گر بسوزم رواست ترا گریه و سوز باری چراست ؟ بگفت ای هوادار مسکین من.
برفت انگبین (عسل )یار شیرین من چو شیرینی از من بدر میرود چو فرهادم آتش بسر میرود
در این غزل ، جناب مولانا به تایید مقطع غزل « فراقش» به «وصال» و گنج حضور انجامیده و توصیه میکند فقط از «شمع و شکر » با هم بودن و یکی شدن و نه از رنج دوری این دو، سخن سرایی کنین. فقط و فقط مجازید از گنج حضور حدیث کنین و بس . چون شمع و شکر بهم رسیدند
امیررضا ایزدپناهی در ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۴ مهر ۱۴۰۴، ساعت ۱۵:۵۸ دربارهٔ حکیم نزاری » رباعیات » شمارهٔ ۵۴:
با توجه به قافیه دو مصراع نخست، پایان مصراع آخر باید چنین باشد: "صد عاشق مست"
برمک در ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۴ مهر ۱۴۰۴، ساعت ۱۴:۵۰ در پاسخ به سلمان یوسفی دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » ضحاک » بخش ۱ - پادشاهی ضحاک تازی هزار سال بود:
این چرتها چیست آژی / آزی/ آذی به معنی آزار و گزند و گزش است و هیچ پیوندی با آتش ندارد .آتش به پهلوی آتر و ریشه اش آگر است . همه چی را به دم دین نبندید
برمک در ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۴ مهر ۱۴۰۴، ساعت ۱۴:۳۶ در پاسخ به رضا راوند دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » ضحاک » بخش ۱ - پادشاهی ضحاک تازی هزار سال بود:
جر / وجر ،. وِجار /گزار= گزارش/ تعبیر / بجاآوردن / پرداختن
تر / در ، ویدر /گذر / گذار = گذر گذشتن به معنی عبور و گذار به معنی گذراندن و ترک کردن چیزیست است مانند بگذار دل مرا و بگذر سپاسگزار=سپاس پرداز
سپاس گذار = رها کننده سپاس
نمازگزار= نماز پرداز
نماز گذار = تارک الصلاة
مسیح موید در ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۴ مهر ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۰۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰:
به نظر من با توجه به اینکه حضرت حافظ کلمه حافظ رو برای تخلص خودشون انتخاب کردند اشاره ای بسیار محکم به این موضوع دارند که تمامی اشعار ایشون برگرفته از قرآن است و این رو در جای جای دیوان ایشون میتوان دید و این موضوع هم در عالم شهود به یکی از دوستاران ایشون هم توسط خود ایشون گفته شده است.
صبحخیزی و سلامت طلبی چون حافظ
هر چه کردم همه از دولتِ قرآن کردم
****
عشقت رِسَد به فریاد، ار خود به سانِ حافظ
قرآن ز بَر بخوانی، در چاردَه روایت
و با توجه به این نگرش می توان حکمتهای این حضرت رو بهتر درک و معنی کرد.
مسیح موید در ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۴ مهر ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۰۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸:
به نظر من با توجه به اینکه حضرت حافظ کلمه حافظ رو برای تخلص خودشون انتخاب کردند اشاره ای بسیار محکم به این موضوع دارند که تمامی اشعار ایشون برگرفته از قرآن است و این رو در جای جای دیوان ایشون میتوان دید و این موضوع هم در عالم شهود به یکی از دوستاران ایشون هم توسط خود ایشون گفته شده است.
صبحخیزی و سلامت طلبی چون حافظ
هر چه کردم همه از دولتِ قرآن کردم
****
عشقت رِسَد به فریاد، ار خود به سانِ حافظ
قرآن ز بَر بخوانی، در چاردَه روایت
و با توجه به این نگرش می توان حکمتهای این حضرت رو بهتر درک و معنی کرد.
مسیح موید در ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۴ مهر ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۰۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷:
به نظر من با توجه به اینکه حضرت حافظ کلمه حافظ رو برای تخلص خودشون انتخاب کردند اشاره ای بسیار محکم به این موضوع دارند که تمامی اشعار ایشون برگرفته از قرآن است و این رو در جای جای دیوان ایشون میتوان دید و این موضوع هم در عالم شهود به یکی از دوستاران ایشون هم توسط خود ایشون گفته شده است.
صبحخیزی و سلامت طلبی چون حافظ
هر چه کردم همه از دولتِ قرآن کردم
****
عشقت رِسَد به فریاد، ار خود به سانِ حافظ
قرآن ز بَر بخوانی، در چاردَه روایت
و با توجه به این نگرش می توان حکمتهای این حضرت رو بهتر درک و معنی کرد.
مسیح موید در ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۴ مهر ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۰۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶:
به نظر من با توجه به اینکه حضرت حافظ کلمه حافظ رو برای تخلص خودشون انتخاب کردند اشاره ای بسیار محکم به این موضوع دارند که تمامی اشعار ایشون برگرفته از قرآن است و این رو در جای جای دیوان ایشون میتوان دید و این موضوع هم در عالم شهود به یکی از دوستاران ایشون هم توسط خود ایشون گفته شده است.
صبحخیزی و سلامت طلبی چون حافظ
هر چه کردم همه از دولتِ قرآن کردم
****
عشقت رِسَد به فریاد، ار خود به سانِ حافظ
قرآن ز بَر بخوانی، در چاردَه روایت
و با توجه به این نگرش می توان حکمتهای این حضرت رو بهتر درک و معنی کرد.
مسیح موید در ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۴ مهر ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۰۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵:
به نظر من با توجه به اینکه حضرت حافظ کلمه حافظ رو برای تخلص خودشون انتخاب کردند اشاره ای بسیار محکم به این موضوع دارند که تمامی اشعار ایشون برگرفته از قرآن است و این رو در جای جای دیوان ایشون میتوان دید و این موضوع هم در عالم شهود به یکی از دوستاران ایشون هم توسط خود ایشون گفته شده است.
صبحخیزی و سلامت طلبی چون حافظ
هر چه کردم همه از دولتِ قرآن کردم
****
عشقت رِسَد به فریاد، ار خود به سانِ حافظ
قرآن ز بَر بخوانی، در چاردَه روایت
و با توجه به این نگرش می توان حکمتهای این حضرت رو بهتر درک و معنی کرد.
مسیح موید در ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۴ مهر ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۰۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴:
به نظر من با توجه به اینکه حضرت حافظ کلمه حافظ رو برای تخلص خودشون انتخاب کردند اشاره ای بسیار محکم به این موضوع دارند که تمامی اشعار ایشون برگرفته از قرآن است و این رو در جای جای دیوان ایشون میتوان دید و این موضوع هم در عالم شهود به یکی از دوستاران ایشون هم توسط خود ایشون گفته شده است.
صبحخیزی و سلامت طلبی چون حافظ
هر چه کردم همه از دولتِ قرآن کردم
****
عشقت رِسَد به فریاد، ار خود به سانِ حافظ
قرآن ز بَر بخوانی، در چاردَه روایت
و با توجه به این نگرش می توان حکمتهای این حضرت رو بهتر درک و معنی کرد.
مسیح موید در ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۴ مهر ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۰۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳:
به نظر من با توجه به اینکه حضرت حافظ کلمه حافظ رو برای تخلص خودشون انتخاب کردند اشاره ای بسیار محکم به این موضوع دارند که تمامی اشعار ایشون برگرفته از قرآن است و این رو در جای جای دیوان ایشون میتوان دید و این موضوع هم در عالم شهود به یکی از دوستاران ایشون هم توسط خود ایشون گفته شده است.
صبحخیزی و سلامت طلبی چون حافظ
هر چه کردم همه از دولتِ قرآن کردم
****
عشقت رِسَد به فریاد، ار خود به سانِ حافظ
قرآن ز بَر بخوانی، در چاردَه روایت
و با توجه به این نگرش می توان حکمتهای این حضرت رو بهتر درک و معنی کرد.
مسیح موید در ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۴ مهر ۱۴۰۴، ساعت ۱۲:۵۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲:
به نظر من با توجه به اینکه حضرت حافظ کلمه حافظ رو برای تخلص خودشون انتخاب کردند اشاره ای بسیار محکم به این موضوع دارند که تمامی اشعار ایشون برگرفته از قرآن است و این رو در جای جای دیوان ایشون میتوان دید و این موضوع هم در عالم شهود به یکی از دوستاران ایشون هم توسط خود ایشون گفته شده است.
صبحخیزی و سلامت طلبی چون حافظ
هر چه کردم همه از دولتِ قرآن کردم
****
عشقت رِسَد به فریاد، ار خود به سانِ حافظ
قرآن ز بَر بخوانی، در چاردَه روایت
و با توجه به این نگرش می توان حکمتهای این حضرت رو بهتر درک و معنی کرد.
مسیح موید در ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۴ مهر ۱۴۰۴، ساعت ۱۲:۵۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱:
به نظر من با توجه به اینکه حضرت حافظ کلمه حافظ رو برای تخلص خودشون انتخاب کردند اشاره ای بسیار محکم به این موضوع دارند که تمامی اشعار ایشون برگرفته از قرآن است و این رو در جای جای دیوان ایشون میتوان دید و این موضوع هم در عالم شهود به یکی از دوستاران ایشون هم توسط خود ایشون گفته شده است.
صبحخیزی و سلامت طلبی چون حافظ
هر چه کردم همه از دولتِ قرآن کردم
****
عشقت رِسَد به فریاد، ار خود به سانِ حافظ
قرآن ز بَر بخوانی، در چاردَه روایت
و با توجه به این نگرش می توان حکمتهای این حضرت رو بهتر درک و معنی کرد.
اسماعیل بهشتی در ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۴ مهر ۱۴۰۴، ساعت ۱۲:۵۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۵۲:
دو بیت اول مضمونی مشابه این شعر منسوب به مولانا دارد:
هر لحظه که تسلیمم در کارگه تقدیر
آرام تر از آهو بی باک تر از شیرمهر لحظه که می کوشم در کار کنم تدبیر
رنج از پی رنج آید زنجیر پی زنجیر
مسیح موید در ۴ ماه قبل، پنجشنبه ۲۴ مهر ۱۴۰۴، ساعت ۱۲:۵۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۸:
به نظر من با توجه به اینکه حضرت حافظ کلمه حافظ رو برای تخلص خودشون انتخاب کردند اشاره ای بسیار محکم به این موضوع دارند که تمامی اشعار ایشون برگرفته از قرآن است و این رو در جای جای دیوان ایشون میتوان دید و این موضوع هم در عالم شهود به یکی از دوستاران ایشون هم توسط خود ایشون گفته شده است.
صبحخیزی و سلامت طلبی چون حافظ
هر چه کردم همه از دولتِ قرآن کردم
****
عشقت رِسَد به فریاد، ار خود به سانِ حافظ
قرآن ز بَر بخوانی، در چاردَه روایت
و با توجه به این نگرش می توان حکمتهای این حضرت رو بهتر درک و معنی کرد.
خلیل شفیعی در ۴ ماه قبل، جمعه ۲۵ مهر ۱۴۰۴، ساعت ۰۳:۱۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۶: