علی میراحمدی در ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۲۹ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۳۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰۵:
شعر خوشی است با ردیفی ناخوش
علی میراحمدی در ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۲۹ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۱۰:۰۸ در پاسخ به مختارِ مجبور دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۲:
عقل درمیابد که جهان را خالق و خدایی است و دین صفات خدا را بیان کرده و راه ارتباط با خدا و عبادت و ذکر او را نشان میدهد.
علی میراحمدی در ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۲۹ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۰۹:۳۳ در پاسخ به HRezaa دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۶۶:
کم لطفی در کار نیست
اشعار ایشان تکرار مکررات غزل سنتی فارسی است.
شاعر نه سبک جدیدی آورده و نه در همان سبک پیشین نوآوری خاصی انجام داده است.
چنین شعری پیش از سروده شدن از یادها رفته است!
Papillon در ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۲۹ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۰۷:۵۸ دربارهٔ امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۸۲۵:
درود بر شما "رشک بتان آذری" میبایست درست باشد البته اگر که امیرخسرو اشاره به زیبایی و سفیدرویی زنان آذربایجان داشته باشد که به نظر میرسد چنین باشد چرا که مردمان محترم دهلی رنگ پوستی تیرهگون دارند و شاعر میگوید "چهره زیبای تو حتی باعث حسادت زنان زیبا و سفیدروی آذری است". رسمالخط آزری و آزربایجان رسمالخط بجا و پسندیدهایی نیست و مربوط به پانترکها و جداییطلبان است. خواهشمند است اصلاح بفرمایید.
HRezaa در ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۲۹ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۰۰:۴۴ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۶۶:
چه غزلهای بینظیری....
بنظرم جامعه ادبیات در معرفی استادی مثل شما کملطفی کردند.....
مختارِ مجبور در ۶ ماه قبل، سهشنبه ۲۸ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۲۱:۵۰ در پاسخ به ماهان دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵۲:
اولین و ساده ترین کار عقل اینه که میفهمه این جهان خالق داره
وقتی به خالق و خدا اعتقاد نداری در واقع عقل خودت را انکار کردی و حتی از کف عقلت هم استفاده نکردیانسان خردمند و آگاه اینطور حرف میزنه و خدا را یاد میکنه که فردوسی گفته
به نام خداوند خورشید و ماه
که دل را به نامش خرد داد راه
خداوند هستی و هم راستی
نخواهد ز تو کژی و کاستی
خداوند بهرام و کیوان و شید
از اویم نوید و بدویم امید
ستودن مر او را ندانم همی
از اندیشه جان برفشانم همی
از او گشت پیدا مکان و زمان
پی مور بر هستی او نشان
ز گردنده خورشید تا تیره خاک
دگر باد و آتش همان آب پاک
به هستی یزدان گواهی دهند
روان ترا آشنایی دهند
.. منا.. در ۶ ماه قبل، سهشنبه ۲۸ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۲۰:۰۸ دربارهٔ محمد وصیف سگزی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۳:
گویا بنابر برخی اقوال محققان این نخستین قطعه شعر فارسی با وزن عروضیست.
مجنون یوسفی در ۶ ماه قبل، سهشنبه ۲۸ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۱۵:۴۳ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۹:
بهشت است این که من دیدم نه رخسار
کمند است آن که وی دارد نه گیسو
شاهکار سعدی!
احمد خرمآبادیزاد در ۶ ماه قبل، سهشنبه ۲۸ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۴۶ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۲۱۴ - مطلع چهارم:
1-با توجه به ساختار بیت 55 در این قصیده، یعنی:
«تخت تو» تاج آسمان، «تاج تو» فرّ ایزدی/«حکم تو» طوقِ گردنان، «طوق تو» زلف سعتری
بیت شماره 54 تنها به شکل زیر با بیت 55 سازگار بوده و مفهوم روشنی خواهد داشت:
«مالَت» دستِ سائلان، «دستت» جامِ خسروی/«بندت» پایِ سرکشان، «پایت» تختِ سروری
2-در شرح دیوان خاقانی (نسخه خطی مجلس به شماره ثبت 91193) ضمن ثبت بیت 54 به شکل گفته شده، آنرا چنین معنی کرده است:
«همیشه مال تو به دست سائلان رسد و در دستت پیالۀ خسروی بُوَد؛ بند تو بر پای سرکشان و پای تو بر تخت سروری.»
برمک در ۶ ماه قبل، سهشنبه ۲۸ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۲۹ در پاسخ به شایگان دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی اردشیر » بخش ۱۴:
بیم دارا .
از اشکارا شدن راز دل پر بیم میشود
نگارنده در ۶ ماه قبل، سهشنبه ۲۸ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۲۸ در پاسخ به رضا دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۱۰۰ - ماخذهٔ یوسف صدیق صلواتالله علیه به حبس بضع سنین به سبب یاری خواستن از غیر حق و گفتن اذکرنی عند ربک مع تقریره:
سلام
با توجه به ابیات قبل «زندان» صحیح است نه مسجد:
لیک یوسف را به خود مشغول کرد
تا نیاید در دلش زان حبس درد
آنچنانش «انس» و «مستی» داد حق
که نه زندان ماند پیشش نه غسق
در ثانی عبارت «کنج زندان» معنی میدهد چون زندان جایی تنگ و تاریک است و «کنج مسجد» اینجا معنی درستی نخواهد داشت
برمک در ۶ ماه قبل، سهشنبه ۲۸ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۲۶ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی اردشیر » بخش ۱۴:
این بخش از شاهنامه چنان دستکاری شده که راستگرادنی ان نتوان .
این چند بیت به اندازه سی چهل برابر جای دیگر عربی دارد مگر میشود یک بارگی این اندازه
ملک آرشی در ۶ ماه قبل، سهشنبه ۲۸ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۱۲:۳۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۳:
مصحف گرامی اینقدر اعرابگذاری ندارد!
برمک در ۶ ماه قبل، سهشنبه ۲۸ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۱۰:۰۵ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی اردشیر » بخش ۱۴:
چو کار جهان مر مرا گشت راست
فزون شد ز من زندگانی بکاست
خدابین در ۶ ماه قبل، سهشنبه ۲۸ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۰۹:۲۱ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۲۰ - پیغام شاه پنهان با وزیر:
ممنون از سرکار خانم فرهادی
امیرحسین صدری در ۶ ماه قبل، سهشنبه ۲۸ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۰۹:۰۰ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۱۴:
واقعاً زیباست.
ماهور شجاعی در ۶ ماه قبل، سهشنبه ۲۸ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۰۸:۱۰ در پاسخ به محمدجواد بوالحسنی دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » جمشید » بخش ۴ - سقوط جمشید:
و حتی این روز ها شبیه تر دی ماه سال چهار
Fateme Zandi در ۶ ماه قبل، سهشنبه ۲۸ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۰۳:۳۱ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵:
درودها
نصیبِ دوزخ: کسی که غذای دوزخ است.
حتی اگر طلق بر خود انداید (نه افزاید) و طلق را که نسوز است لباس خود کند، شبیه چوب نفتاندود، آتش در او میجهد.
برمک در ۶ ماه قبل، سهشنبه ۲۸ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۰۳:۱۱ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » جمشید » بخش ۲ - مرداس تازی و فرزند ناخلفش ضحاک:
یکی مرد بود اندر آن روزگار
ز دشت سواران نیزه گذار
گرانمایه هم شاه و هم نیک مرد
ز ترس جهاندار با باد سرد
که مرداسپ نام گرانمایه بود
به داد و دهش برترین پایه بود
علی میراحمدی در ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۲۹ بهمن ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۴۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰۶: