جهن یزداد در ۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۵ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۲۲:۲۲ دربارهٔ رودکی » مثنویها » ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه » بخش ۵۸:
شیر غژم اورد و جست از جای خویش
امد ان خرگوش را الفغده پیش
میلاد میری در ۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۵ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۹:۳۶ دربارهٔ ملکالشعرا بهار » قطعات » شمارهٔ ۳ - تاریخ وفات ایرج میرزا:
بسی افسوس که سکته کرد و مرد و قدرش را ندانستند. اشعارشان باب طبع برخی دوستان عصا قورت داده و اتو کشیده نیست؟ نباشد. کسی که نخواست نخواند. ای کاش این مجموعه را به اشعار ایشان نیز بیارایید.
یوسف سهرابی در ۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۵ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۹:۲۵ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب پنجم در عشق و جوانی » حکایت شمارهٔ ۹:
دو بیت از ابتدای این مثنوی انداخته شده:
هرکه دل پیش دلبری دارد، ریش در دست دیگری دارد
آهوی پالهنگ در گردن، نتواند بخویشتن رفتن
یوسف سهرابی در ۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۵ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۹:۱۹ در پاسخ به رامین پارسا دربارهٔ سعدی » گلستان » باب پنجم در عشق و جوانی » حکایت شمارهٔ ۷:
درود بر شما.
از آنجاییکه در بیتِ پیشین، سعدی از به جوش آمدنِ غیرتِ خود، بخاطرِ برآمیختنِ یار با اغیار صحبت به میان میاورد و به نوعی از یار گله میکند، یار در جوابِ وی میگوید که من شمعِ جمعم، و اگر تو (پروانه) خودت را به کشتن بدهی، منظوری متوجهِ من نیست. فکر نمیکنم معشوق در اینجا به این چیزی که فرمودین - من برای این هستم که معشوق خودش را بکشد و عشق خود را ثابت کند - اشاره کرده باشه و چنین منظوری داشته باشه.
تندرست و سربلند باشید
سارا احمدی در ۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۵ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۹:۱۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶:
فقط کسانی که عاشق عارفان بزرگ شده باشند می توانند بفهمند که این اتفاقات ربطی به خداوند یا همجنس گرایی حافظ نداره بلکه یک اتفاق کاملا طبیعی بین عاشقی است که معشوقه اش عارف بزرگی است روح عاشقان با قدرت عشق و روح عارفان با قدرت ریاضت نفس با همدیگه ملاقات و عشق ورزی می کنند البته این عمل از قدرت و انرژی روح عارفان کم می کنه به همین خاطر عارفان توبه می کنند که گرد این مسائل نگردند اما عاشقان از این عمل سود می برند چون انرژی و قدرت عارفان را از طریق هم بستری به خودشون منتقل می کنند الان رسم عارفان این است که فقط برای تولید مثل هم بستر می شن و لاغیر تا قدرت هایشان را که برای رسیدن به خدا لازم دارند از دست ندهند حافظ هم انرژی و قدرت های روحی خاصی داشته که متاسفانه زیاد در نگهداری از این انرژی ها موفق نبوده احتمالا به همین خاطر توبه می کرده تا دفعه بعد با عشق ورزی با خانم ها قدرت هاشو از دست نده، این نکته هم یادآور بشم که انرژی و قدرت های عارفان بزرگ طی دهها سال ریاضت نفس حاصل میشه و گنج بسیار بسیار گرانبهایی است ولی متاسفانه با هم بستری از بدن اون ها خارج میشه به همین خاطر عارفین سعی می کنند از هم بستری فاصله بگیرند
احمد نیکو در ۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۵ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۹:۰۴ دربارهٔ خیام » ترانههای خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » هرچه باداباد [۱۰۰-۷۴] » رباعی ۷۸:
متن بیت اول بدینصورت میباشد:
چون مرده شوم خاک مرا گم سازید
و احوال مرا عبرت مردم سازید
یوسف سهرابی در ۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۵ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۵۳ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب پنجم در عشق و جوانی » حکایت شمارهٔ ۶:
چون گرانی به پیش شمع آمد، خیزش اندر میان جمع بکش
ور شکرخنده ایست شیرین لب، آستینش بگیر و شمع بکش
از آنجاییکه سعدی دارد برای شکستن چراغ و درنتیجه، خاموش کردنِ شمع توجیه میآورد، میتواند بدین سان معنا شود که اگر گران (یارِ نانیکو) پیشِ شمع آمد، برای اینکه چشمت به او نیافتد، هرچه سریعتر شمع را خاموش کن؛ و اگر یاری نیکو پیشِ شمع آمد، آستینش بگیر تا نگریزد و سپس شمع را خاموش کن تا با یکدیگر خلوتی کنید.
یوسف سهرابی در ۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۵ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۸:۱۶ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب چهارم در فواید خاموشی » حکایت شمارهٔ ۱۲:
در کلیات سعدی عباس اقبال آشتیانی، "دشمنِ شوخ چشمِ بیباک" درج شده که از لحاظِ موضوعی نیز با سایر ابیات تطابق بیشتری دارد.
احمد نیکو در ۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۵ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۰۰ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۹۳:
متن صحیح رباعی :
هرگز دل من ز علم محروم نشد
کم ماند ز اسرار که مفهوم نشد
اکنون که به چشم عقل در مینگرم
معلومم شد که هیچ معلوم نشد
احمد نیکو در ۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۵ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۲:۵۲ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۸۳:
رباعی بدین متن هم صحیح می باشد:
کم کن طمع جهان که باشی خرسند
وز نیک و بد زمانه بگسل پیوند
خوشباش چنانکه هست این دورِ فلک
هم بگذرد و نماند این دوری چند
محسن جهان در ۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۵ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۲:۰۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۴۶:
تفسیر بیت ۱:
مولانا در این بیت رازی را فاش میکند.
در مصرع دوم خطاب به بشر میگوید: ای آدمیان آیا اطلاع دارید که همگی در مجلس و محضر پروردگار هستیم ( کنایه از عمر محدود ما در این کره خاکی است) و این عمر ما در حضور او به ودیعه و امانت گذاشته شده است. بنابراین ای جان و اصل من، این اسرار (کنایه از حضور ما در بارگاه الهی) را به افسانه و همانیدگی با این دنیای فانی تلف نکن.
مظفر محمدی الموتی خشکچالی در ۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۵ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۱۰:۴۳ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۵۲:
﷽
حیفم آمد بیت سوم را که بسیار (بسیار، بسیار) عالی است، کمی شرح نکنم؛
و به تبَع آن، باید بگویم که چه ترجمهی گویایی برای آیهی قرآنی است:• میکند گوینده را، دشنام، اول کام تلخ / هر که تندی میکند با خلق، با خود خوب نیست
✍ کسی که به دیگری، دشنام میدهد (یا هر صفت پستی را حوالهی دیگری میکند «البته اگر آدم باشد»)، اول، کام و ذائقهی خودش را، تلخ و ناخواستنی و منفور میکند. هر که با دیگران ترُشرویی و بدخُلقی میکند، باید بداند که نه تنها با خودش خوب نیست، بلکه با اول کسی که دشمن است، خودِ خودش است؛ البته اگر بفهمد.
◀️ آیهی قرآنی که برای همیشهی تاریخ، بر تارک انسانیت خواهد درخشید:
🔹 اِنْ اَحْسَنْتُمْ اَحْسَنْتُمْ لِاَنْفُسِکُمْ وَ اِنْ اَسَاْتُمْ فَلَهَا
🔹 اگر خوبی (و هر زیبایی) کنید، به شخص خودتان کردهاید؛ و اگر بدی (و زشتی) کنید، آن هم، بر علیه خودتان است.
میلاد کمالی در ۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۵ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۰۸:۳۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۰۵:
چرا این شعر با تغییراتی جزئی در این صفحه مجدد اومده؟
میلاد کمالی در ۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۵ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۰۸:۳۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۸۶:
چرا این شعر با تغییراتی جزئی در این صفحه مجدد اومده؟
M. Kalhor در ۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۵ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۰۴:۴۸ در پاسخ به فرزانه دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۲:
واقعا دست مریزاد عجب متنی عجب اطلاعاتی عجب انسان فهیمی ممنون از شما
غافل در ۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۵ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۰۳:۵۰ دربارهٔ اثیر اخسیکتی » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۹:
از روز ازل به قالب آمیخته ای
با درد و قضا مرا برانگیخته ای
میل تو بر آن بود و زمن میل بر این
بر خود بطلب آنچه ز مستی و جنون دوخته ای
امیرحسین اسماعیلی مطلق در ۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۵ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۰۳:۰۸ در پاسخ به محسن حسيني پور دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۵:
با سلام دوست عزیزم
فرمایش حضرتعالی کاملا صحیح است ، چنانچه دقت کرده باشید ، بنده این غزل را در بخش خوانش ها ، قرائت کرده و تقدیم حضور بزرگواران نمودم و در خوانش بیت پنجم ، خودم نیز "چِبوَد " تلفظ کردم ولی در حاشیه ها اشتباه عنوان کردم وگرنه خودم نیز با فرمایش جنابعالی موافق هستم ، بنابراین سعی میکنم حاشیه ام را اصلاح نمایم .
از جنابعالی و کلیه عزیزان تقاضا دارم ، خوانش این غزل که توسط بنده تقدیم شده است را که در قسمت خوانش ها بنام " امیرحسین اسماعیلی " ثبت گردیده ، منت گذاشته و بشنوند و چنانچه تایید فرمودید ، همانجا اعلام نمایید.
سپاس از دقت نظر و توجه حضرتعالی و سایرین
"امیرحسین اسماعیلی "
مصطفی در ۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۵ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۰۰:۴۸ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۴۶ - لیس للماضین هم الموت انما لهم حسرة الفوت:
آقای محمد امین مروتی عزیز
شرح شما بر ابیات فکر و ذکر مولانا را پسندیدم و از شما تشکر میکنم
هادی سلطانینژاد در ۳ سال و ۹ ماه قبل، سهشنبه ۴ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۲۲:۵۳ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » قطعات » شمارهٔ ۱۹۶:
چرا گوش نمیدید ؟ چرا اصلاح نمیکنید؟ بیت چهارم باید «منگر» باشه، به اشتباه نوشتید «نگر»
میر سهراب الدین میری در ۳ سال و ۹ ماه قبل، چهارشنبه ۵ مرداد ۱۴۰۱، ساعت ۲۲:۳۴ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۰: