نیلوفر در ‫۶ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۴۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴:

با سلام
به نظر می رسد اینجا از اشاره به باد در دست سلیمان منظورش این است که بالاترین حد دولت و پادشاهی که مظهرش سلیمان است هم در کنار عشق بی اهمیت است و امر بی اهمیت و جزئی نشان می دهد این رو که باد در دستان سلیمان بوده است

حسین عارفی در ‫۶ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۰۳ دربارهٔ شیخ بهایی » دیوان اشعار » مقطعات » شمارهٔ ۷:

با تشکر
در مصراع دوم، کلمه ی "را" اضافه است و وزن شعر را خراب کرده. در همین مصراع، احتمالا "دهند" نادرست و مثل بقیه ی مصراع ها، نهند ردیفِ درست باشد.

ضرغام در ‫۶ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۰۷:۵۴ دربارهٔ اوحدی مراغه‌ای » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۸:

احسنت
بسیار زیبا و دلکش با توصیفات فوق العاده و تخیلات چشم گیر

بهرام مشهور در ‫۶ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۰۱:۵۱ دربارهٔ عارف قزوینی » تصنیف‌ها » شمارهٔ ۲۵ - گریه کن:

با سپاس از زحمات "گنجور" لطفاً تصحیح فرمائید :
هر سری که سِری ز عشق داشت می برندش
که اشتباه می بردنش نوشته شده

بهرام مشهور در ‫۶ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۰۱:۴۷ دربارهٔ عارف قزوینی » تصنیف‌ها » شمارهٔ ۳۰:

خدمت دوست گرامی جناب غلامحسین مرادی قره قانی عرض می کنم در صنعت موسیقی ایرانی چیزی به نام بیات ترک وجود ندارد . آنچه که تحت این نام در موسیقی ایرانی وجود دارد بیات زند است .

بهرام مشهور در ‫۶ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۰۱:۴۱ دربارهٔ عارف قزوینی » تصنیف‌ها » شمارهٔ ۷ - دل هوس سبزه و صحرا ندارد:

احسنت . احسنت بر گنجور که سرانجام جسورانه از شاعر ملی ایران عارف دلخون ، مایه آورد و احسنت بر آن دوست نادیده گرامی که این مستندات کمیاب و بلکه نایاب را برای گنجور سوغات آوردند . سپاسگزار هر دو هستیم .

عین. ح در ‫۶ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۰۱:۳۵ دربارهٔ کمال‌الدین اسماعیل » غزلیات » شمارهٔ ۱۰۸:

در بیت دوم به جای «دانة کهر» باید «گرفته‌ام» باشد
در بیت سوم هم «دانة گهر» باید به «دانهٔ کهر» تبدیل شود.

عین. ح در ‫۶ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۰۱:۳۱ دربارهٔ کمال‌الدین اسماعیل » غزلیات » شمارهٔ ۱۰۶:

صورت اصلاح‌شدهٔ غزل تقدیم می‌شود:

گر من ز سوزِ عشقِ تو یک دم برآورم
دود از نهادِ گنبدِ اعظم برآورم
گفتم بنالم از غم عشق تو پیشِ وصل
هجرت رها نکرد که خود دم برآورم
اشک ستاره بر رخِ گردون روان شود
وقت سحر که آهِ دمادم برآورم
از درد دل کند جگرِ روزگار خون
فریادها که نیم‌شب از غم برآورم
گر یک نفس زند دهنم جز به یاد تو
حالی برآرمش در و محکم برآورم
ور جز سوی تو مردم چشمم نظر کند
رویش سیاه کرده به عالم برآورم
گرچه امید وصل تو دورست از خرد
من سر به کوی بی‌خردی هم برآورم
یا بیخِ درد در دلِ غمگین فرو برم
یا شاخِ کام از آن رخِ خرّم برآورم

عین. ح در ‫۶ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۰۱:۲۴ دربارهٔ کمال‌الدین اسماعیل » غزلیات » شمارهٔ ۱۰۵:

صورت پیراستهٔ غزل تقدیم می‌شود:

گشت آشکاره رازِ دلم بر زبانِ اشک
از چشمِ خلق ازآن بفتادم به سانِ اشک
افگنده پاره‌پاره دلم در دهانِ خلق
زان پاره‌پاره می‌نهمش در دهانِ اشک
بردوخته‌ست چشمِ من از خواب تا کشید
در تار سوزنِ مژه از ریسمانِ اشک
زان‌گه که گشت سینۀ من منزلِ غمت
می‌نگسلد ز دامنِ من کاروان اشک
صفراوی است رنگِ رخان در فراق او
از بهر آن همی دهمش ناردانِ اشک
چون ناردانه‌ای که در او استخوان بوَد
پنهان شده‌ست شخصِ من اندر میانِ اشک
زان هر زمان به روی درآید سرشکِ من
کز دستِ اختیار برون شد عنانِ اشک
تا بر رخت بنفشه و گلنار بردمید
می‌بشکفد ز نرگسِ من ارغوانِ اشک
دل در میانِ اشک و تو اندر میانِ دل
پیداست رنگ چهرۀ تو از نهانِ اشک
خون دلم هدر شد، از بس که هر زمان
فتوی دهد به خون دل من زبانِ اشک
هر گوشه‌ای که من بگریزم ز دستِ غم
آرد غم تو پی به سرم بر نشانِ اشک

عین. ح در ‫۶ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۰۱:۱۷ دربارهٔ کمال‌الدین اسماعیل » غزلیات » شمارهٔ ۱۰۵:

در بیت اول «بفتادم»
در بیت دوم «دهان»
و در بیت چهارم «زان‌گه» نادرست نوشته شده است

اشکال‌های تایپی و فاصله‌گذاری‌های نادرست هم کم نیستند

عین. ح در ‫۶ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۰۱:۱۱ دربارهٔ کمال‌الدین اسماعیل » غزلیات » شمارهٔ ۹۴:

در بیت دوم «بی مدد» درست است.

منصور در ‫۶ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۰۰:۵۹ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۴۵:

بسیار بجا و نکته سنج فرمودید جناب بابک

علیرضا ترابی در ‫۶ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۰۰:۵۶ دربارهٔ عنصری » قصاید » شمارهٔ ۱ - در مدح یمین الدوله سلطان محمود:

سلام.
در بیت بیستم، احتمالاً «خدای» بوده به جای «خدا». یک هجا بعد از کلمه ی «خدا» جا افتاده، که با کلمه ی «خدای» درست میشه.
در بیت سی‌ام بین «چو» و «نان» نباید فاصله ای باشه.

عین. ح در ‫۶ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۰۰:۵۵ دربارهٔ کمال‌الدین اسماعیل » غزلیات » شمارهٔ ۹۴:

در بیت ماقبل آخر احتمالا مصراع نخست اینگونه درست باشد: «وا دل زار من ار به گوش تو هر شب»

عین. ح در ‫۶ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۰۰:۴۵ دربارهٔ کمال‌الدین اسماعیل » غزلیات » شمارهٔ ۹۲:

در مصراع نخست «گِردِ گلستان» درست است. البته نابسامانی‌هایی هم در تایپ و فاصله‌گذاری وجود دارد

عین. ح در ‫۶ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۰۰:۴۴ دربارهٔ کمال‌الدین اسماعیل » غزلیات » شمارهٔ ۹۲:

غیر از چند اشتباه تایپی، در مصراع

عین. ح در ‫۶ سال و ۶ ماه قبل، چهارشنبه ۱۵ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۰۰:۳۵ دربارهٔ کمال‌الدین اسماعیل » غزلیات » شمارهٔ ۸۸:

در مصراع دوم «وز جامِ روزگار» درست است

یکی (ودیگر هیچ) در ‫۶ سال و ۶ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۴ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۲۲:۰۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۴:

به نام او
بی شک ما وارثان فرهنگ کهن ایران زمین نیستیم !!
ببینید این فرهنگ التقاطی چه بر سر مردم ما آورده که شعر حافظی را که بر تارک فرهنگ پارسی می درخشد در حد نوحه های کوچه بازاری صد من یه غاز متصور می گردند و پیکرهء فرهنگ کهن ایران زمین را با متوهمات خویش ملوث می گردانند.
صدها بلکه هزاران دریغ و افسوس که این مرز و بوم بدست بیگانه افتاده و شرافت خاکش بدست اهریمنان متجاوز لکه دار گشته است.
بی مایگان و بی شرف ها را بر مسند نشانده اند و بر فرهنگ شریف و اصیل آن سیلاب قاروره گشوده اند.فرهی از افسر یلان میهن رخت بربسته و خیانت و وطن فروشی و لوده گری و گوساله پرستی باب گردیده است !!
آیا نمی بینید!
شرم بر ما !

احمد در ‫۶ سال و ۶ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۴ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۲۰:۱۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۲:

به‌نظر من این غزل بسیار شبیه به غزل‌های مدرن است؛ خصوصا بیت زیر:
در انتظار رویت ما و امیدواری
در عشوه وصالت ما و خیال و خوابی

میثم.ط در ‫۶ سال و ۶ ماه قبل، سه‌شنبه ۱۴ آبان ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۴۵ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۶۶ - قصهٔ هدهد و سلیمان در بیان آنک چون قضا آید چشمهای روشن بسته شود:

سلام و درود بر شما، بانو شهرزاد.
خیر، در زندگی آدم ها چیزی به نام سرنوشت جبر موجود نیست. فرقه جبریون چنین ادعای داشتن، که آن هم می خواستن اشتباه ها و گناهان خود را به خدا نسبت بدن.
قضا و قدر به این معنی نیست که سرنوشت ما نوشته شده، بلکه این است که خدا قضا کرده که نور وقتی از آب می گذرد شکسته شود، و خلاف این هم نیست.
یا قضا زده آتش داغ باشد، قدر برای آن تعیین کرده که هر چقدر آتش بیشتر باشد، داغی آن بیشتر شود.
قضا و قدر این است.
و برخی از فرقه شیعه هم می گویند که تا حدودی تعیین شده که البته استدلال های سستی می آورند و پذیرفتنی نیست. برخی دیگر رویای صادقه را به همان آیه 172 سوره اعراف اشاره می کنند. که البته این هم باطل است. چرا که در آن آیه گفته " مِنْ بَنِی آدَمَ" نگفته " مِنْ آدَمَ". اگر می گفت آدم سخنی دیگر بود، ولی چون گفته فرزندان آدم، بنابراین به این معناست که هر انسانی پیش از به دنیا آمدنش، یک پیمان خداجویی می گیرد که سرشت خدایی دارد، مگر اینکه در زندگی موانع یا کسانی باشند که او را از راه به در کنند.
اگر در برخی از آیات قرآن دقت کنید، سخن از این باب زیاد گفته شده. آمده که هر کاری بکنید، به پای خودتان است.
بدرود.