ارته براتی در ۵ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۳ اردیبهشت ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۰۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲۴:
گرچه در هر نفس از تیغ غمش افگارم
همـــــچنان طالـــب آنــم که دهد آزارم
\
گرچه با خنده اش از هسته دل مشتاقم
چون که بیزاری من کرد ز خود بیزارم
\
پاسبان حرم دل شده ام شب همه شب
تا در این پرده جز اندیشه او نگذارم
/
همه ترسم از این است بخواهد آید
در خواب مرا بیند و من بیدارم
محسن در ۵ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۳ اردیبهشت ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۵۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۷:
این غزل را استاد مهدی نوریان خیلی خوب شرح کردهاند:
پیوند به وبگاه بیرونی/
سروش سروش در ۵ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۳ اردیبهشت ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۳۶ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر دوم » بخش ۱۱۳ - برخاستن مخالفت و عداوت از میان انصار به برکات رسول علیه السلام:
واقعا هنوز بر سر اثبات بودن یا نبودن چیزی بحث میکنید ک چیزی ازش نمیدونین جز اوهامات و درک سطحی انسانی
اگر خدا وجود نداره، پس میخوایی چیرو ثابت کنی؟؟
میدونی وقتی عدم چیزی رو میخوایی ثابت کنی درواقع وجودش رو فریاد میزنی؟
و اگر خدا وجود داره، بازم چ نیازی هست اثباتش کنی؟
و همین اتحادی ک حضرت مولانا فرمودند، یعنی خدا
فارغ از هر علم و یقین و دین و نژاد و زبان و رنگ و...
و اینکه هر کس مسیر و سلوک خودش رو داره و درواقع در مسیر درست خودش هست
سروش سروش در ۵ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۳ اردیبهشت ۱۴۰۰، ساعت ۱۲:۱۲ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۲۲ - سبب حرمان اشقیا از دو جهان کی خسر الدنیا و الآخرة:
گرامی حنیفه نژاد
بحث انسان کامل هست و مرتبه انسان کاملی و ارواحی که به این مقام و مرتبه میرسن
《 هر زمان نو میشود دنیا و ما 》
علاوه بر ماده و اتم و مولکولها ک میمیرن و متولد میشن، روح هم هی بزرگتر میشه
در مسیر سلوک هی روح بزرگتر در کالبد ما میشینه و روح قبلی رو در بطن خودش جا میده تا جایی ک روح کامل خدا (مسیح) در کالبد ما میشینه
و شخصی ک ب مرتبه انسان کاملی میرسه روح کامل خدا در کالبدش حلول میکنه و مسیح میشه، خود مسیح میشه و نگاه مسیحایی پیدا میکنه (همینطور ک در بسیاری موارد حضرت مولانا از کلمه مسیح یا یکی از کالبدهای مسیح با نام عیسی بسیار نام برده)
و مسیح یعنی مسح شده توسط خدای الرحمن یا اهورا
و بعد مسیح شدن ب عالم اهورا وارد میشه و دید اهورایی پیدا میکنه و بعد نگاه دیانا یا الهی
ک اینها مسیر سلوک و ورای سلوک هست
و شخصی ک به اون مراتب میرسه از بُعد دیانا(الله) یا اهورا همه چیز رو میبینه و درواقع جسمش وسیله ارتباطی اون با این عالم هست ولی روح درونش روح کامل خدا هست و سخنانش سخن خدا و دیدش دید الهی
و محمد به مقام انسان کامل رسید
و همینطور مولانا
ذره ذره با ادراک و بزرگتر شدن روح ب اون مراتب رسیدن
پس نه کلام محمد ن مولانا رو نمیشه نقض کرد و ایراداتی اگر باشه از درک و سطح روحی ماست نه کلام ایشان
و البته سخنان آن بزرگان در هر مرتبه ای از رشد روحی ک بودن در مسیر سلوکشون مرتبط هست
تا جایی تسلیم بودن و از نجوم و ستاره ها بهره میبردن و در جایی سلطان کائنات بودن و بر احوالات کل عوالم حکم میکردن
و حتی پیشگویی های انسان کامل حکم هست بر کائنات، و اون پیشگویی نبوده
حسن تقی زاده در ۵ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۳ اردیبهشت ۱۴۰۰، ساعت ۱۱:۲۵ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر ششم » بخش ۱ - تمامت کتاب الموطد الکریم:
چون جمادند و فسرده و تنشگرف
چون جمادند و فسرده تن شگرف
صورت دوم مصرع صحیح است هم به لحاظ وزن و هم معنا
عباسی-فسا @abbasi۲۱۵۳ در ۵ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۳ اردیبهشت ۱۴۰۰، ساعت ۱۰:۳۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۶:
در برنامه گل های 106 که در راک اجرا شده است استاد شجریان این بیت را هم می خوانند
شادی یار پریچهره بده باده ناب
که می لعل، دوای دل غمگین آمد
حتما ایشان به نسخه ای دسترسی داشته اند که این بیت در آن بوده است و اتفاقا بیت ضعیفی هم نیست
میم در ۵ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۳ اردیبهشت ۱۴۰۰، ساعت ۰۹:۵۶ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۳۴:
کامنت های صاحب نظران خیلی بیشتر از اون چیزی که فکرشو میکنید به کار مردم عادی که اشعار رو میخونن میاد...اگر از معنی و مفاهیم ابیات در گنجور آگاهی دارید لطفا بنویسید و حاشیه بگذارید ممنون
ابوالفضل غلامی در ۵ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۳ اردیبهشت ۱۴۰۰، ساعت ۰۸:۵۹ دربارهٔ خاقانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۱:
سلام . بیت دوم «آسمان ترسد» صحیح است
فاضل سوری در ۵ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۳ اردیبهشت ۱۴۰۰، ساعت ۰۴:۵۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹:
با سلام در مورد بیت آخر باید عرض کنم که :
دگران اینجا ب معنای همان مرغ خوشالحان است که بواسطه صوت زیبایی که دارد، مرغان دیگر را صید میکند. املای درست آن دکران است (ب فتح دال و کاف)
محمدحسین مسعودی گاوگانی در ۵ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۳ اردیبهشت ۱۴۰۰، ساعت ۰۳:۴۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۶۳:
جناب ناشناس نوشته:
زو مخفف ز او است و ز او هم معنای ز آن را دارد. جایگاه زو، جایگاه تعلیل برای فریب خوردن است. یعنی چون ترازو نداری، به علت همان(یعنی از او=از آن) است که فریب می خوری.
یک سوال ساده:
اگر معنی زو یعنی از او چرا مولانا نگفته " ترازو گر نداری پس ترا ره می زند هر کس"
که هم وزنش درست است هم معنی مد نظر آقای ناشناس را می دهد. مولانا با یک تیر دو نشان زده اگر زو معنای زود بدهد. یعنی معنای مد نظر ناشناس با قید زود یا سریع و البته آسان اتفاق خواهد افتاد. تنها یک آرایش کافی است تا زود و آسان ، از راه بدر شوی.
@drgavgani
س ش در ۵ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۳ اردیبهشت ۱۴۰۰، ساعت ۰۲:۰۵ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۱۳:
در مصراع دوم از بیت اول:
دیده ی ما درست تر بنظر می رسد...
دانیال در ۵ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۳ اردیبهشت ۱۴۰۰، ساعت ۰۱:۱۱ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی بهرام گور » بخش ۴۴:
سلام گنجور یعنی چی؟
nabavar در ۵ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۳ اردیبهشت ۱۴۰۰، ساعت ۰۰:۴۱ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » قطعات » قطعه شمارهٔ ۱۱:
گرامی محمد
بس ای غلام بدیعالجمال شیرینکار
آری چنین به نظر میرسد که این بدعتِ بدِ کنیز و غلام بارگی از دیگران به ایران رسوخ کرد و هنوز در افغانستان متداول است،
رضا شاه این قانون را ملغی کرد و ممنوع شد
محمد در ۵ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲ اردیبهشت ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۴۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » قطعات » قطعه شمارهٔ ۱۱:
دوستان آیا اینجا غلام منظور پسر بچه هست ؟
یا من اشتباه معنا رو متوجه شدم
زیبا روز در ۵ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲ اردیبهشت ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۲۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵۲:
اوباش تن یعنی تن اوباش مانند .و اوباش مردم پست و فرومایه را می گویند
زیبا روز در ۵ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲ اردیبهشت ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۲۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵۲:
اوباش مردمان پست و فرومایه را می گویند و اوباش تن ،تن ِ اوباش مانند است که چون فرومایگان تنها جانب بد کاری می رود
عباس سلیمانی در ۵ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲ اردیبهشت ۱۴۰۰، ساعت ۲۳:۰۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۲۴:
بجز از خاک درش با که بود بازارم؟؟؟
سجاد در ۵ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲ اردیبهشت ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۵۹ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » رزم کاووس با شاه هاماوران » بخش ۸:
ببخشید، "کآید" درسته.
هنوز اما شان نزول و معنای بیت رو در میانهی داستان نمیفهمم.
سجاد در ۵ سال و ۱ ماه قبل، پنجشنبه ۲ اردیبهشت ۱۴۰۰، ساعت ۲۲:۵۷ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » رزم کاووس با شاه هاماوران » بخش ۸:
درود بر همه.
من متوجه نشدم که نام سیاووش اینجا چرا ناگهان آمده؟ زمانی که تخت کاووس رو عقابها در آمل به زمین میزنن، اون "سیاووش زو خواست کآمد پدید ..." (بیت سوم از آخر این بخش) چرا اومده؟ کسی میتونه منو روشن کنه؟
محسن در ۵ سال و ۱ ماه قبل، جمعه ۳ اردیبهشت ۱۴۰۰، ساعت ۱۳:۳۸ دربارهٔ حافظ » قطعات » قطعه شمارهٔ ۱۸: