ترمه خادم زاده در ‫۴ سال قبل، پنجشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۰۴:۴۸ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۶:

با سلام.

در مصراع دوم از بیت سوم:

بستن منفار ما مهری‌ست بر طومارها

منفار هیچ معنایی ندارد و منقار صحیح است

مصراع اول از بیت چهارم به این شکل آمده است که صحیح نیست:

شوق‌دل ومانده پست و بلند دهر نیست

نیم‌فاصله بین دو واژه شوق و دل بی‌جاست و "الف" واژه وامانده فراموش شده که باید به این شکل اصلاح شود:

شوق دل وامانده‌‌ی پست و بلند دهر نیست

در مصراع اول از بیت پنجم که به این شکل آمده است:

اهل مشرب از زبان طعن مردم فارع است

فارع به معنای بالارونده دور از ذهن به نظر می‌رسد و فارغ به معنای بی‌نیاز به‌جاست

در مصراع اول از بیت هفتم که به این شکل آمده است:

لازم افتاده‌ست واعظ را به اظهارکمال

صحیح است بین دو واژه اظهار و کمال فاصله گذاشته شود.

در مصراع اول بیت هشتم که به این شکل آمده است:

زاهدان‌کوسه را ساز بزرگی ناقص است

بین دو واژه زاهدان و کوسه نیاز به فاصله وجود دارد

در مصراع اول بیت دوازدهم که به این شکل آمده است:

درگلستانی‌که بیدل نوبر تسلیم‌کرد

بین واژگان در، گلستان، که و دو واژه تسلیم و کرد فاصله نیاز است

همچنین در مصراع دوم از این بیت هم که چنین آمده است:

سایه هم یک پایه برتر بود ز دیوارها

"الف" ابتدای "از" فراموش شده است.

مستدعی است مساعدت لازم جهت اصلاح ایرادات ذکر شده را مبذول فرمایید.

سید بهاالدین خادم در ‫۴ سال قبل، پنجشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۰۴:۰۵ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱ - سرآغاز:

باسلام اگر میخواهید با مفهوم عرفانی این شعر آشنایی پیدا کنید به کانال تلگرامی دکتر کاکایی یه سری بزنید حتما مطالب بسیار مفیدی دستگیرتان میشودkakaei@

امید صادقی در ‫۴ سال قبل، پنجشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۰۳:۰۳ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب چهارم در فواید خاموشی » حکایت شمارهٔ ۱۱:

ارتباط این حکایت با فواید خاموشی چیست؟ 

deargoli deargoli@gmail.com در ‫۴ سال قبل، پنجشنبه ۲۵ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۰۱:۲۹ دربارهٔ رودکی » مثنوی‌ها » ابیات به جا مانده از کلیله و دمنه و سندبادنامه » بخش ۴:

کرمک شبتاب ناگاهی بتافت

پشتەی هیزم بر او  برداشتند

دیوان شعر رودکی تصحیح دکتر جعفر شعار، ص17 نشرقطره1382

دکتر مجتبی گلی دانشگاه آزاد مشهد

deargoli@gmail.com

حبیب شاکر در ‫۴ سال قبل، چهارشنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۲۳:۵۷ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۷:

سلام بر دوستان 

آن کس که ز هیچ عالمی بر پا کرد 

وز آتش خود درون سینه جا کرد 

دانی ز چه رو نهاد بر دلها داغ 

خورشید چو سوخت این جهان زیبا کرد 

تشکر از دوستان

عرشیا غلامی در ‫۴ سال قبل، چهارشنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۲۲:۵۰ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۴۴۷:

سلام در بیت دوم واژه راه غلط است و درست آن به آه آورده تیری است و معنای آن به این طریق است که تیری که هنگام شلیک شدنش با آه رها شود(در اصول تیر اندازی نفس در سینه محبوس می گردد تا تیر در دقیق ترین حالت پرتاب شود) باید که خطا برود.

مهدی رضوان در ‫۴ سال قبل، چهارشنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۲۰:۴۹ در پاسخ به باران ... دربارهٔ سلمان ساوجی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۶:

هر دو یک نفر هستند

در واقع سایه تخلص آقای ابتهاج است

بهزاد قربانی در ‫۴ سال قبل، چهارشنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۷:۰۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۰۹۵:

بی شک این یک مکاشفه یا خواب مولانا هست که سعی نمونده به شکل شعر آن را تعریف کند

تمامی عناصر شعر خبر از یک مکاشفه عمیق می دهند که مانند رویای صادقانه در ظاهر بی قانون اما در باطن با معنی هستند 

 

در سکوت در ‫۴ سال قبل، چهارشنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۰۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۵:

این غزل را "در سکوت" بشنوید

مینا احمدی در ‫۴ سال قبل، چهارشنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۴۷ در پاسخ به امین کیخا دربارهٔ ابوسعید ابوالخیر » رباعیات نقل شده از ابوسعید از دیگر شاعران » رباعی شمارهٔ ۱:

طوری صحبت می‌کنید که انگار ابوسعید ابولخیر شخص بیسواد و دزدی بیش نبوده! خیلی نگران نباشید جناب مطمئنا ایشون وقتی شعری رو از کسی نقل میکرده اسم خود شخص رو میاورده. اشکال از کسی هست که به نقل از ابوسعید نوشته همه ی اینها رو.

محمدر رضا نامنی در ‫۴ سال قبل، چهارشنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۳۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۴۷:

با سلام خدمت دوستداران شعر و ادب فارسی بویژه مولانای جان  بنظر حقیر منظور نظر مولوی از این غزل در اصل اهمیت گوهر وجودی انسان است که با نظر و توجه به خویش و درون خود فارغ از زرق و برق بیرونی که گاها لحطه و انی  انسان را غافل میکند به اهمیت ان گوشزد میکند و دریافتن  اکسیر حیات در وجود انسان که همانا باریکه‌ای نور از ذات اقدس خداوند است باعث شادی و ارامش ادمی گردد و اتصالی به منشا و سرچمشمه ازلی و ابدی پیدا میکند و سرخوش از این یافته میشود 

در سکوت در ‫۴ سال قبل، چهارشنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۲۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۴:

این غزل را "در سکوت" بشنوید

محسن جهان در ‫۴ سال قبل، چهارشنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۱۲:۰۳ دربارهٔ جامی » هفت اورنگ » سلامان و ابسال » بخش ۱ - آغاز:

تفسیر ابیات ۱۸ و ۱۹:

خاتم الشعرا در هفت اورنگ خود می‌فرماید:

در بارگاه الهی "دویی" مفهومی ندارد و در این خصوص دیالوگ و یا گفت وگو معنایی ندارد.

از خداوند متعال طلب رهایی از ثنویت (که در این دنیای خاکی دچار آن شده‌ام را داشته) و آرزوی یکی شدن با او را دارم و در مراتب احدیت مرا بپذیرد.

آبتین صفریان در ‫۴ سال قبل، چهارشنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۰۸:۳۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷:

بسیار زیبا و پندآموز 

محمدعلی شرقزده در ‫۴ سال قبل، چهارشنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۰۳:۴۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱:

بیت نظیرهٔ محمد دوم به بیت یکم غزل حافظ شیرازی که مطلعش «اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را» است: اگر آن گبرِ افْرنجی به دست آرد دلِ ما را به خال هندویش بخشم سِتانبول و گلاتا را (گبر افرنجی: گبر فرنگی؛ سِتانبول: شهر استانبول؛ گلاتا: شهر گلاتا)

سعید احسن در ‫۴ سال قبل، چهارشنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۰۳:۳۹ دربارهٔ ازرقی هروی » رباعیات » شمارهٔ ۱۵:

با درود  معمای نهفته در این رباعی چیست؟

علیرضا محمدی در ‫۴ سال قبل، چهارشنبه ۲۴ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۰۰:۴۷ در پاسخ به مستر مهدی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۸:

اقلا گزارش ورود امام رضا به مرو و تغییر لباس عباسیان و در راس اونها مامون از سیاه به سبز رو به نشانه علوی گری و تشیع ببینید بعد این تحلیل عجیب رو مکتوب کنید!

شیدایی در ‫۴ سال قبل، سه‌شنبه ۲۳ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۲۳:۵۸ در پاسخ به رضا ساقی دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸۴:

چطور ممکنه بیشتر از شما یاد گرفت؟

Sepide در ‫۴ سال قبل، سه‌شنبه ۲۳ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۲۳:۳۸ در پاسخ به Mahdi GP دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱۲:

زیبا فرمودید 

آینهٔ صفا در ‫۴ سال و ۱ ماه قبل، سه‌شنبه ۲۳ فروردین ۱۴۰۱، ساعت ۲۳:۱۸ در پاسخ به کوروش دربارهٔ مولانا » فیه ما فیه » فصل چهل و هشتم - شخصی امامت می‌کرد و خواند اَلْاَعْرَابُ اَشَدُّ کُفْراً وَ نِفَاقاً:

به معنی «پس گردنی اصلاح‌ات کرد» است

در این وبسایت فیه ما فیه را با ترجمه و اندکی تفسیر میتوانید بخوانید :)

پیوند به وبگاه بیرونی