کرانی ندارد بیابان ما
قراری ندارد دل و جان ما
جهان در جهان نقش و صورت گرفت
کدامست از این نقشها آن ما
چو در ره ببینی بریده سری
که غلتان رود سوی میدان ما
از او پرس از او پرس اسرار ما
کز او بشنوی سر پنهان ما
چه بودی که یک گوش پیدا شدی
حریف زبانهای مرغان ما
چه بودی که یک مرغ پران شدی
برو طوق سر سلیمان ما
چه گویم چه دانم که این داستان
فزونست از حد و امکان ما
چگونه زنم دم که هر دم به دم
پریشانترست این پریشان ما
چه کبکان و بازان ستان میپرند
میان هوای کهستان ما
میان هوایی که هفتم هواست
که بر اوج آنست ایوان ما
از این داستان بگذر از من مپرس
که درهم شکستهست دستان ما
صلاح الحق و دین نماید تو را
جمال شهنشاه و سلطان ما



با انتخاب متن و لمس متن انتخابی میتوانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شعر در مورد ابعاد گسترده و بینهایت هستی و روح انسانی است. شاعر به تنش و عدم آرامش در دل و جان آدمی اشاره میکند و به جستجوی حقیقتی میپردازد که فرای اشکال و ظواهر جهان است. او از وجود یک سر بریده و از راز و رمز زندگی میگوید که در آن، نقشها و نمادهای متنوعی وجود دارند. همچنین به سفر به سمت یک حقیقت پنهان و نیروهای معنوی اشاره میشود. در نهایت، شاعر میگوید که پرسشهای عمیق را نمیتوان به آسانی پاسخ داد و حقیقت، عمیقتر از آن است که درک شود.
هوش مصنوعی: بیابان ما هیچ انتهایی ندارد و دل و جان ما هم هیچ آرامش و قرار ندارد.
هوش مصنوعی: جهان با تمام شکلها و تصاویرش، در خود دنیای دیگری را به تصویر کشیده است و سؤال این است که کدام یک از این تصاویر، حقیقت ما را نشان میدهد.
هوش مصنوعی: اگر در راه، سروی را ببینی که سرش بریده شده و به سمت میدان ما میغلتد، این نشاندهندهٔ حالتی دردناک و از دست رفتن چیزی ارزشمند است که به سوی ما میآید.
هوش مصنوعی: از او بپرس که اسرار ما چیست، زیرا اوست که میتواند دربارهٔ اسرار پنهان ما بگوید.
هوش مصنوعی: چگونه توانستی یکی از ما بشوی و صدای ما را بشنوی، در حالی که گوش تو به ما نزدیک شد؟
هوش مصنوعی: چگونه به یک پرندهای تبدیل شدی که بر فراز آسمانها پرواز میکند و در مقام و منزلت طوق یا گردنبند سلیمان (که نماد قدرت و بزرگی است) قرار گرفتهای؟
هوش مصنوعی: نمیدانم چه بگویم و چه چیزهایی را بدانم، زیرا این داستان بسیار بیشتر از حد و توان ماست.
هوش مصنوعی: چطور میتوانم چیزی بگویم در حالیکه هر لحظه حال ما بدتر و آشفتهتر میشود؟
هوش مصنوعی: پرندگان و بازهای زیبا در هوای کوهستان ما پرواز میکنند.
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به فضایی اشاره میکند که در اوج بلندی و زیبایی قرار دارد و آن را با ایوان خود که در بالاترین مرتبه است، مقایسه میکند. به عبارت دیگر، اوج و بالایی این فضا به معنای یک مکان عالی و دلکش است که ایوان شاعر در آن واقع شده است.
هوش مصنوعی: از این ماجرا عبور کن و از من نپرس که دستان ما چقدر آسیبدیده و خراب است.
هوش مصنوعی: جمال شاه و سلطان ما، به تو نشان میدهد که چه چیزهایی در مسیر درست و حقیقی وجود دارد و این که چه چیزی بر اساس دین و حقیقت است.
در حال بارگذاری آرایههای ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
میخواهید شما بخوانید؟ اینجا را ببینید.
به کوه اندرون گفت: کمکان ما
بیا و بکن، بگسلد جان ما
گر آیی فرود و خوری نان ما
بیفروزی از روی خود جان ما
بگفتند یکسر کی: ای جان ما
خداوند ما، درد و درمان ما
از آنجاست افتادن جان ما
درین تیره گیتی که زندان ما
چنین آرزو خاست در جان ما
برینست جاوید پیمان ما
معرفی ترانههای دیگر
مرتبسازی حاشیهها: محبوبترین | جدیدترین | قدیمیترین
تا به حال ۶ حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیهگذاری باید در گنجور نامنویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.