یزدانپناه عسکری در ‫۳ سال قبل، سه‌شنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۴:۵۴ دربارهٔ میبدی » کشف الاسرار و عدة الابرار » ۵۱- سورة الذاریات‏ » ۱ - النوبة الاولى:

12- الَّذِینَ هُمْ فِی غَمْرَةٍ ساهُونَ (ایشان که در نایافت و بی‌سامانی بازماندگانند.)

***

[یزدانپناه عسکری]

الذاریات : 11-  الَّذینَ هُمْ فی‏ غَمْرَةٍ ساهُون‏

کسانی ‏که اعمال خود را در بستر تعقل  قلب فراموش کرده اند.

[(وَ لا نُکَلِّفُ نَفْساً إِلاَّ وُسْعَها وَ لَدَیْنا کِتابٌ یَنْطِقُ بِالْحَقِّ وَ هُمْ لا یُظْلَمُونَ - المؤمنون /62) ؛ (بَلْ قُلُوبُهُمْ فی‏ غَمْرَةٍ مِنْ هذا وَ لَهُمْ أَعْمالٌ مِنْ دُونِ ذلِکَ هُمْ لَها عامِلُونَ – المؤمنون/63)]

***

[محمدرضا آدینه ‏وند لرستانی]

الذاریات : 11-  الَّذینَ هُمْ فی‏ غَمْرَةٍ ساهُون‏

کسانی‏ که آنها در جهل و غفلت فرو رفته ‏اند. (آدینه‏ وند لرستانی، محمدرضا، کلمة الله العلیا، 6 جلد، اسوه - ایران - تهران، چاپ : 1، 1377 ه.ش. ج 6 ص 189)

یزدانپناه عسکری در ‫۳ سال قبل، سه‌شنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۴:۴۲ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۳۸ - قبول کردن خلیفه هدیه را و عطا فرمودن با کمال بی‌نیازی از آن هدیه و از آن سبو:

48- حاش لله این حکایت نیست هین - نقد حال ما و تست این خوش ببین 

زانک صوفی با کر و با فر بود - هرچ آن ماضیست لا یذکر بود

هم عرب ما هم سبو ما هم ملک - جمله ما یؤفک عنه من افک 

عقل را شو دان و زن این نفس و طمع - این دو ظلمانی و منکر عقل شمع 

بشنو اکنون اصل انکار از چه خاست - زانک کل را گونه‌گونه جزوهاست 

جزو کل نی جزوها نسبت به کل - نی چو بوی گل که باشد جزو گل 

لطف سبزه جزو لطف گل بود - بانگ قمری جزو آن بلبل بود

گر شوم مشغول اشکال و جواب - تشنگان را کی توانم داد آب 

گر تو اشکالی بکلی و حرج - صبر کن الصبر مفتاح الفرج 

احتما کن احتما ز اندیشه‌ها - فکر شیر و گور و دلها بیشه‌ها

 ***

[یزدانپناه عسکری]

50- جمله ما یؤفک عنه من افک 

نیروی حیات و تجربیات زندگی در فرآیند تطهیر

الذاریات : یُؤْفَکُ عَنْهُ مَنْ أُفِک‏ (9) قُتِلَ الْخَرَّاصُون‏ (10)

باز گرداندن (افک) و برچیدن (خرص) و برکندن (قتل) و دور کردنِ (یُؤْفَکُ) اعمال از تداخل با نیروی حیات.

[(قَوْلَ الَّذینَ کَفَرُوا مِنْ قَبْلُ قاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّی یُؤْفَکُونَ - توبه/30)]

***

محمد رضا آدینه وند لرستانی:

الذاریات : یُؤْفَکُ عَنْهُ مَنْ أُفِک‏ (9) قُتِلَ الْخَرَّاصُون‏ (10)

کسانی‏ که از ایمان به آن (روز جزا یا قرآن و رسول) منحرف می ‏شوند که از قبول حقّ سرباز می‏ زنند. کشته شوند دروغگویان. (آدینه‏ وند لرستانی، محمدرضا، کلمة الله العلیا، 6جلد، اسوه - ایران - تهران، چاپ: 1، 1377 ه.ش.ج6ص188و189)

یزدانپناه عسکری در ‫۳ سال قبل، سه‌شنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۴:۲۶ دربارهٔ میبدی » کشف الاسرار و عدة الابرار » ۸۱- سورة التکویر- مکیة » النوبة الاولى:

5- وَ إِذَا الْعِشارُ عُطِّلَتْ (و آن گه که ماده شتران نجویند و نکوشند.)

***

[محمد رضا آدینه وند لرستانی] (1)

التکویر : 4 - وَ إِذَا الْعِشارُ عُطِّلَت‏

و در آن‏ هنگام که باارزش‏ ترین اموال به‏ دست فراموشی سپرده شود. 

***

[یزدانپناه عسکری]

التکویر : 4 - وَ إِذَا الْعِشارُ عُطِّلَت‏

هنگام واگذاری تمامیت خود، تمامیتی که در حیات دنیا رها و به دست فراموشی سپرده بودند.

در حیات دنیا به تمامیت خویش نرسیدند. تفکیک خلط و در هم آمیختگی وَ یَقُولُ یا لَیْتَنی‏ لَمْ أُشْرِکْ بِرَبِّی أَحَدا - الکهف : 42

________

[(هشت هشتم و تمامیت موجودیت خود) ؛ ( شتری که ده ماه یا هشت ماه از بارداریش گذشته باشد. بستانی، فواد افرام، فرهنگ ابجدی - تهران، چاپ: دوم، 1375. ص610) ؛ (العشار، عشر، عَشِیرَة، بمنزله عدد کامل که همان عدد ده (10) است. راغب اصفهانی، حسین بن محمد، مفردات الفاظ قرآن - تهران، چاپ: دوم، 1374. ج2 ص602) ؛ (وَ بِئْرٍ مُعَطَّلَةٍ  - حجّ/45  چاه رها شده‏ و خشک)]

(1) - آدینه ‏وند لرستانی، محمدرضا، کلمة الله العلیا، 6جلد، اسوه - ایران - تهران، چاپ: 1، 1377 ه.ش. ج6ص1009

 

 

یزدانپناه عسکری در ‫۳ سال قبل، سه‌شنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۴:۱۹ دربارهٔ میبدی » کشف الاسرار و عدة الابرار » ۸۲- سورة الانفطار- مکیة » النوبة الاولى:

13- یَعْلَمُونَ ما تَفْعَلُونَ (۱۲) می‌دانند هر چه می‌کنید.

14- إِنَّ الْأَبْرارَ لَفِی نَعِیمٍ (۱۳) نیکان نوازندگان فردا در نازاند و در زید.

***

[یزدانپناه عسکری]

الانفطار: 13 - إِنَّ الْأَبْرارَ لَفی‏ نَعیمٍ‏

المطففین: 22- إِنَّ الْأَبْرارَ لَفی‏ نَعیم‏

پذیرفته شدنِ آری گفتن به وعده حقِ آگاهان مُدرک (ثبت و ضبط کنندگان  اعمال خود) در قبال نِعْمَتی که از خدا دریافت کرده اند و حفظ نیروی حیات در وسعت و گستردگی آگاهی.

[(نِعْمَت ، نَعَمْ) ؛ (فَهَلْ وَجَدْتُمْ ما وَعَدَ رَبُّکُمْ حَقًّا ... اعراف/44)]

آری گفتن به وعده حق با ثبت و ضبط اعمال خود

***

علی اکبر قرشی بنابی:

الانفطار: 13 - إِنَّ الْأَبْرارَ لَفی‏ نَعیمٍ‏

المطففین: 22- إِنَّ الْأَبْرارَ لَفی‏ نَعیم‏

راستی که نیکوکاران در نعمت وسیع می‏ باشند.

حقا که نیکوکاران در نعمت وسیع می‏ باشند. (قرشی بنابی، علی‏اکبر، تفسیر احسن الحدیث، 12جلد، بنیاد بعثت، مرکز چاپ و نشر - ایران - تهران، چاپ: 2، 1375 ه.ش. ج12ص117 ؛ ج12ص136)

یزدانپناه عسکری در ‫۳ سال قبل، سه‌شنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۴:۰۸ دربارهٔ میبدی » کشف الاسرار و عدة الابرار » ۱۳- سورة الرعد- مکیة » ۴ - النوبة الثالثة:

7- و در خبر می‌آید که ایمان هفتاد و اند بابست، کمتر بابی آنست که از نهاد تو همتی سر بر زند که دنیا و عقبی را بپشت پای از یک سو اندازی، چون این خاشاک از پیش قدم تو بر داشتند جمال ایمان آن گه بر دل تو تجلّی کند که: «وَ الْباقِیاتُ الصَّالِحاتُ خَیْرٌ عِنْدَ رَبِّکَ ثَواباً وَ خَیْرٌ أَمَلًا» همانست که آن جوانمرد گفته:

8- جمال حضرت قرآن نقاب آن گه براندازد - که دار الملک ایمان را مجرّد بیند از غوغا

9- «الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ طُوبی‌ لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآبٍ» می‌گوید آن مؤمنان و جوانمردان که صفت ایشان اینست خوشا عیشا که عیش ایشانست، امروز طوبی و زلفی در دل ایشان است و فردا طوبی و حسنی نزل ایشانست، امروز ذوق معرفت و انس محبّت بهره ایشانست و فردا سماع و شراب و دیدار حاصل ایشانست، طوبی ایشان وقتست و بهشت ایشان نقد است و راحت ایشان در درد است. ای جوانمرد هفت کشور آراسته بطلعت خداوندان درد است، ملک هشت بهشت یک شاخ از درخت در دست، اگر یک ذره از آن درد و اندوه که در دلهای صدیقان و عارفانست، بر کلّ کائنات آشکارا گردد، اهل آفرینش از نشاط آن ذره عین طرب شوند، خارستان همه بوستان گردد، زنّارها کمر عشق دین شود، اگر هرگز طلعت خویش نماید، آن ساعت نماید که واجدان در وجد باشند.

***

[یزدانپناه عسکری]

الرعد : 29 - الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ طُوبی‏ لَهُمْ وَ حُسْنُ مَآب‏

امنیتِ بازگشت به حسن، در ساحت کوره طوبی است به عدل اعمال و تقوی به دَین و أَداء به حق.

 ساحت کوره طوبی و تطهیر

یزدانپناه عسکری در ‫۳ سال قبل، سه‌شنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۳:۵۶ دربارهٔ میبدی » کشف الاسرار و عدة الابرار » ۶- سورة الانعام‏ » ۶ - النوبة الاولى:

2- بل إیاه تدعون نخوانید بلکه الله را خوانید فیکشف و باز برد از شما ما تدعون إلیه آنچه وی را با آن میخوانید که باز برد إن شاء اگر خواهد و تنسون و گذارید و فراموش کنید ما تشرکون هر چه انباز میخوانید.

***

[یزدانپناه عسکری]

الأنعام : 41 -  بَلْ إِیَّاهُ تَدْعُونَ فَیَکْشِفُ ما تَدْعُونَ إِلَیْهِ إِنْ شاءَ وَ تَنْسَوْنَ ما تُشْرِکُونَ‏

مدرکات خود را  با نیروی حیات یکی کرده اید، بر طرف می کند فراموشی و شرک شما را با اخذ نیروی حیات.

ساعت مرگ و بار اعمال بر دوش

[(وَ هُمْ یَحْمِلُونَ أَوْزارَهُمْ عَلی‏ ظُهُورِهِم‏ - 31/ الأنعام) ؛ (إِیَّاهُ، ملازمه آیه و درک ؛ باطن و ظاهر) ؛ (تَدْعُونَ، از آن خود دانستن) ؛ (یَسْئَلُونَکَ عَنِ السَّاعَةِ- 117/ اعراف) ؛ (وَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ- 24/ لقمان) ؛( أَوْ أَتَتْکُمُ السَّاعَة – 40/ الأنعام) ؛ (ساعت مرگ)]

یزدانپناه عسکری در ‫۳ سال قبل، سه‌شنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۳:۴۶ دربارهٔ میبدی » کشف الاسرار و عدة الابرار » ۷- سورة الاعراف‏ » ۵ - النوبة الاولى:

9- زندگانی این جهان ایشان را بفرهیفت و مشغول داشت فالیوم ننساهم امروز آن روز است که ایشان را فرو گذاریم در آتش چون فراموش کردگان کما نسوا لقاء یومهم هذا چنان که ایشان فراموش کردند دیدار این روز که ایشان را بود فراموش و ما کانوا بآیاتنا یجحدون.

***

[یزدانپناه عسکری]

الأعراف : 51 - الَّذینَ اتَّخَذُوا دینَهُمْ لَهْواً وَ لَعِباً وَ غَرَّتْهُمُ الْحَیاةُ الدُّنْیا فَالْیَوْمَ نَنْساهُمْ کَما نَسُوا لِقاءَ یَوْمِهِمْ هذا وَ ما کانُوا بِآیاتِنا یَجْحَدُونَ‏

پیوند می‌زنند دین خود را به  مجموعه تجربیات زیسته دنیا در غفلت و ناآگاهی و امروز در بازگشت و مواجهه ، تجربیات خود را احصاء  نکرده‌اند تا در مقابل نعمت آیات و اسماء و حفظ نیروی حیات ارائه دهند.

احصاء تجربیات زندگی

[(اتَّخَذُوا ، حیازت ، متحیزا ، حوز ، به هم پیوستن و ضمیمه شدن ، أَوْ مُتَحَیِّزاً إِلی‏ فِئَةٍ - 16/ انفال) ؛ (دَین ، دیِن ، جزای فرد بدهکار پرداخت کامل وامش است) ؛ (دانَه أقرَضَهُ فَهو مَدین، و مَدیون؛ دانَ هو- استقرض فهو دائنٌ – بر او وامی است. کلمه دانَ  و دائن مشترک است بین قرض دادن و قرض گرفتن – رازی، مختار الصحاح ص 218و217 ؛ زبانشناسی توحیدی، نظریه و تطبیق، دکتر محمدعلی الحسینی، ترجمه دکتر سیّد حسین سیّدی- انتشارات دانشگاه فردوسی مشهد 1386 . ص 150) ؛ (الکیّس من دان نفسه و عمل لما بعد الموت‏) ؛ (زندگی پس از مرگ پر از امور عملی در این دنیاست و آرمان‌گرایانه نیست) ، (من أحصاها دخل الجنّة) ؛ (لقاء ؛ لقی ، اللِّقَاء ، لقاءَ کذا ، در مقابل و بدل از آن)]

یزدانپناه عسکری در ‫۳ سال قبل، سه‌شنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۳:۳۵ دربارهٔ میبدی » کشف الاسرار و عدة الابرار » ۴۰- سورة المؤمن- مکیة » ۳ - النوبة الاولى:

20- و ما یستوی الأعمی و البصیر هرگز چون هم نبود نابینا از حق و بینا بحق و الذین آمنوا و عملوا الصالحات و لا المسی ء و هرگز چون هم نبود گرویدگان نیکوکار و بدکار قلیلا ما تتذکرون.

***

[قرآن کریم]

غافر : 58 - وَ ما یَسْتَوِی الْأَعْمی‏ وَ الْبَصیرُ وَ الَّذینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ لاَ الْمُسی‏ءُ قَلیلاً ما تَتَذَکَّرُون‏

[یزدانپناه عسکری]

ناآگاهان بر ما وقع خود و آگاهان به اعتدال بر گذشته خود مساوی نیستند، مومن و مصلح بودند با تفقه قلب و درنیامیختند تاریکی اعمالشان را با نور آگاهی و از مشفقین نیستند اما کم اند به یاد آورندگان خود .

مجرمین مشفقین

[(وَ لَهُمْ أَعْیُنٌ لا یُبْصِرُونَ بِها – الأعراف/179) ؛ (وَ آخَرُونَ اعْتَرَفُوا بِذُنُوبِهِمْ خَلَطُوا عَمَلاً صالِحاً وَ آخَرَ سَیِّئاً عَسَی اللَّهُ أَنْ یَتُوبَ عَلَیْهِمْ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحیم‏ - التوبة/102) ؛  (مَثَلُ الْفَریقَیْنِ کَالْأَعْمی‏ وَ الْأَصَمِّ وَ الْبَصیرِ وَ السَّمیعِ هَلْ یَسْتَوِیانِ مَثَلاً أَ فَلا تَذَکَّرُونَ – هود/24) ؛ (لَقَدْ کُنْتَ فی‏ غَفْلَةٍ مِنْ هذا فَکَشَفْنا عَنْکَ غِطاءَکَ فَبَصَرُکَ الْیَوْمَ حَدیدٌ – ق/22)  ؛ (وَ قالَ قَرینُهُ هذا ما لَدَیَّ عَتیدٌ – ق/23) ؛ (فَاسْتَوی‏ عَلی‏ سُوقِهِ‏ - فتح/ 29 ؛ ساق و اعتدال) ؛ (الْمُسی‏ءُ ، مسو ؛ فَسُبْحانَ اللَّهِ حِینَ‏ تُمْسُونَ‏ وَ حِینَ تُصْبِحُونَ‏ - روم/17)]

برگ بی برگی در ‫۳ سال قبل، سه‌شنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۱:۳۸ در پاسخ به m.q دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۶:

با درود و سپاس فراوان، بدونِ شک شعر و شرابِ حافظ برای همه انسان‌ها ست ( نه فقط متخصصین ) و چه خوب که در اوج جوانی با حافظ مأنوس شده اید ، به میخانه اش خوش آمدید.

شروین پاداش‌پور در ‫۳ سال قبل، سه‌شنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۱:۱۰ دربارهٔ عطار » پندنامه » بخش ۲۰ - در بیان علامتهای ابلهی:

با سلام 

 آقای مسعود در تاریخ۲۱مهر سال۱۳۹۱، مطلبی در حاشیه نوشتند اما نه ویرایش انجام شده و نه پاسخی به ایشان داده شده. 

من سعی کردم در بخش ویرایش، این تصحیح را که باعث ایجاد افت وزنی در شعر بود را انجام بدهم. امیدوارم صحیح باشد و البته لحاظ شده باشد. 

چون«گنجور» برای علاقمندان به شعر، منبعی مورد اعتماد و معتبر است، لطفابه حاشیه‌ها  رسیدگی شود. 

با مهر و احترام

سید محسن در ‫۳ سال قبل، سه‌شنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۰:۵۳ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۰۱:

اسمان را چون زمین در حقه کرد---ارزوی حقه لعلی تو------درست به نظرم رسید

سید محسن در ‫۳ سال قبل، سه‌شنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۰:۴۳ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۹۸:

یافت هندوان لقب بر خوان چرخ-----درست تر به نظر میرسد

سید محسن در ‫۳ سال قبل، سه‌شنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۰:۳۹ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۹۷:

بیت چهارم-----نیابد----درست و با معنی کل بیت هماهنگ است---

سید محسن در ‫۳ سال قبل، سه‌شنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۰:۳۶ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۹۶:

در بیت پنجم--پیشنهاد می کنم----دست دار از روی.......انتخاب شود--

سید محسن در ‫۳ سال قبل، سه‌شنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۰:۳۳ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۹۴:

بیت اول---مصرع دوم---خون برانی تو از معنا دور است---لطفا صحیح آن را عزیزان پیشنهاد بفرمایند

سید محسن در ‫۳ سال قبل، سه‌شنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۰:۳۰ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۹۳:

درود بر ادیبان عزیز---لطفا به نکات حاشیه عنایت بفرمائید------

ره به کار تو -----درست است

سید محسن در ‫۳ سال قبل، سه‌شنبه ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۰۰:۲۷ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۹۲:

درود بر ادیبان--نتوانستم با ویرایش مشکل را منعکس نمایم--با عرض معذرت در حاشیه می نویسم و خواهش می کنم کار با گزینه ویرایش را آموزش دهید ..

در بیت ششم غلط=دریع-----درست=دریغ

فاطمه یاوری در ‫۳ سال قبل، دوشنبه ۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۲۳:۵۲ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴:

هنوز با همه دردم امید درمانست

که آخری بود آخر شبان یلدا را....!

پویان ساعدی در ‫۳ سال قبل، دوشنبه ۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۲۲:۳۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۳۲:

درود. باتوجه به نظمِ آوایی، ایهام و پرمحتوا بودنِ اشعارِ سعدی، مصرعِ یکم‌ بیشتر احتمال می‌ره که بصورت «هرکه سودای تو دارد چه غم از هرکه جهانش» باشه.

از لحاظ آوایی: هرکه ..... هرکه

ایهام: هرکه جهانش دو معنی می‌تونه داشته باشه؛ ۱- هرکسی که جهان از آنِ او باشد ۲- هرکسی که او را بجهانی و طرد کنی.

در کل هرکدام از عبارات فوق را استفاده کنیم، چیزی زیبایی‌های این شعر عوض نمی‌شه.

سید محسن در ‫۳ سال قبل، دوشنبه ۱۸ اردیبهشت ۱۴۰۲، ساعت ۲۱:۱۸ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۷۶:

در بیت یازدهم می فرماید دم به دم آفرینش نو می شود که این خود تفسیر آیات زیادی از قران هست.یعنی کل جهان هستی در یک لحظه نابود می شود و در لحظه بعد افریده می شود.حالا طول زمانی این لحظه هستی چه میزان زمان رمینی هست برای من مشخص نیست.اخیرا آقای ابلفضل بهرام پور نیز در تفسیر آیه ایی که نمی دانم کدام بود همین مطلب را بیان داشت.