در این بخش شعرهایی را فهرست کرده‌ایم که در آنها افضل‌الدین کرمانی مصرع یا بیتی از مسعود سعد سلمان را عیناً نقل قول کرده است:
-
افضل‌الدین کرمانی » بدایع الزمان فی وقایع الکرمان » بخش ۳۶ - گفتار در رفتن غلامان مویدی از جیرفت به یزد و آوردن مویدالدین ریحان و اتابک یزد به کرمان و تسخیر دارالملک بردسیر و قتل ایبک و قعود مویدالدین بر وساده اتابکی :: مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۲۸۹ - هم در مدح او و شکوه از تیره بختی
افضل‌الدین کرمانی (بیت ۱۳): حوادث ز من نگسلد زآن که هست - یکی را سر اندر دم دیگری
مسعود سعد سلمان (بیت ۱۶): حوادث ز من نگسلد زانکه هست - یکی را سراندر دم دیگری
در این بخش مجموعه شعرهایی از دو شاعر را که توأماً هموزن و همقافیه هستند در گروه‌های مجزا فهرست کرده‌ایم:
-
افضل‌الدین کرمانی » دیوانچهٔ اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱ - سوگندنامه:شده است قامت چون تیر من ز غم چون تار - ز انده است شده روز روشنم شب تار
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱۰۷ - در مدح علاء الدوله مسعود:ز غزو باز خرامید شاد و برخوردار - علاء دولت مسعود شاه شیر شکار
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱۲۱ - ستایش دیگر از او:نگارخانه چین است یا شکفته بهار - مه دو پنج و چهارست یا بت فرخار
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱۳۶ - هم در ثنای او:مظفر آمد و منصور شاه گیتی دار - که هست یاور ملک و ز عمر برخوردار
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱۴۷ - مدح علاء الدوله مسعود شاه:شکوفه طرب آورد شاخ عشرت بار - که بوی نصرت و فتح آید از نسیم بهار
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱۴۹ - ستایش ظهیرالدوله ابراهیم:ز عز و مملکت و بخت باد برخوردار - سر ملوک جهان خسرو ملوک شکار
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱۵۱ - هم در ثنای آن پادشاه و تهنیت فتح اکره:ایا نسیم سحر فتح نامه ها بردار - به هر ولایت از آن فتح نامه ای بسیار
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱۵۸ - مدح سیف الدوله محمود:چو روز روشن بنمود چهره از شب تار - زدود مهر ز آیینه فلک زنگار
-
افضل‌الدین کرمانی » دیوانچهٔ اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۳۶:چو در میان دو لشگر اجل نهفته کند - به زیر خاک بلا صید سرکشان را دام
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱۹۲ - مدیح سیف الدوله محمود:به پادشاه زمانه زمانه شد پدرام - گرفت شاهی تسکین و خسروی آرام
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۲۰۷ - مدح ملک ارسلان بن مسعود:زبان دولت عالی به بنده داد پیام - که ای تو را دو زبان پارسی و تازی رام
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۲۰۸ - شکایت از زندان و ستایش سلطان:خدایگانا بخرام و با نشاط بخرام - ز بهر نصرت دین و معونت اسلام
-
افضل‌الدین کرمانی » دیوانچهٔ اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۴۰:شاهی که به روز رزم در میدان - زرین فکند به دشمنان پیکان
افضل‌الدین کرمانی » المضاف الی بدایع الازمان فی وقایع کرمان » بخش ۴ - قصه نهضت میمونه پادشاه اسلام:شاهی که به روز رزم در میدان - زرین فگند به دشمنان پیکان
مسعود سعد سلمان » توصیفات » شهرآشوب » شمارهٔ ۷۱ - در حق یار مسافر گوید:یارم به سفر شد ای مسلمانان - دل همره او و همره دل جان
-
افضل‌الدین کرمانی » دیوانچهٔ اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۴۴:ای ز خون یک زمان نشُسته دهن - از تو تابش برد سهیل یمن
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۲۲۸ - مدح سلطان ابراهیم:شب آخر شد از جهان شب من - که نگرددش روز پیرامن
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۲۳۳ - هم در مدح او و تفاخر به فضائل خویش:دوش تا صبحدم همه شب من - عرضه می کرده ام سپاه سخن
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۲۳۶ - ستایش ابونصر منصور:چون نهان گشت چشمه روشن - خاک را تیره گشت پیرامن
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۲۴۷ - وصف لیل و قلم:چون سیه کرد خاک پیرامن - شب کشان کرد بر هوا دامن
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۲۶۱ - مدیح منصوربن سعید:دوش گفتی ز تیرگی شب من - زلف حورست و رای اهریمن
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۲۶۴ - درود بر خواجه احمد بن حسن:شاد باش ای زمانه ریمن - بکن آنچ آید از تو در هر فن
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » مقطعات » شمارهٔ ۱۰۴ - مطایبه:این چنین روز مر حریفان را - پای باید کشید در دامن
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » مقطعات » شمارهٔ ۱۱۱ - وصف ناچخ شاه:ای عجب ناچخ دو مهره او - بوالعجب شد به کینه دشمن
مسعود سعد سلمان » توصیفات » شهرآشوب » شمارهٔ ۶۶ - صفت یار عقیقین دندان:زرد کردی رخم به انده و غم - لعل کردی دهان تنبول تن
مسعود سعد سلمان » توصیفات » شهرآشوب » شمارهٔ ۷۰ - صفت دلبر آهنگر گفت:اگر آهنگریست پیشه تو - با من ای دلربای درده تن
مسعود سعد سلمان » توصیفات » شهرآشوب » شمارهٔ ۷۲ - دل دلدار چو مغناطیس است:ای خجسته بر چو سیم تو را - تیغ بدریده غیبه جوشن
-
افضل‌الدین کرمانی » دیوانچهٔ اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۳:هر روز کشم من از تو آزار دگر - هر روز خورم من از تو تیمار دگر
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۷۱:پیوست فلک با من پیکار دگر - از یک غارم کشید در غار دگر
-
افضل‌الدین کرمانی » دیوانچهٔ اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۶:شو خاک دلی که باد دارد عالم - وز آب خرد کن آتش سودا کم
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۲۵:جان و دل و دین به وصلت ای مهر صنم - عهدی بسته ست و اینت عهدی محکم
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۳۶:همچون قلمم ز بیخ کندی به ستم - کردیم نوان و لاغر و زرد و دژم
-
افضل‌الدین کرمانی » عقد العلی للموقف الاعلی » قسم دوم » بخش ۵ - فصل:شه چو عادل بود ز قحط منال - عدل سلطان به از فراخی سال
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱۸۴ - توصیف اسب و مدح سلطان مسعود:شاد باش ای هیون آخته یال - هیکل کوه کوب و هامون مال
مسعود سعد سلمان » توصیفات » نام روزهای فرس » شمارهٔ ۱۴ - گوش روز:گوش روز ای نگار مشکین خال - گوش بر بط بگیر و نیک بمال
-
افضل‌الدین کرمانی » عقد العلی للموقف الاعلی » قسم دوم » بخش ۵ - فصل:نزدیک منی دست نیارم به تو برد - دردا که در آب تشنه می‌باید مرد
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۹۸:گر باد هوا کوی سرایت سپرد - می دان تو که جان ز دستم ای جان نبرد
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۰۵:ای دیده کشد همی ز بی خوابی درد - از بس که ز هجر تیر پرتابی خورد
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۱۶:گوشم ز تو نشنود بتا جز همه سرد - دل بهره نیافت از تو جز محنت و درد
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۲۰:تا چرخ مرا به چنگ عشق تو سپرد - شمع طربم ز باد اندوه بمرد
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۲۹:آن کوه گذار آهوی دشت نورد - اندر تگ گرم شد به تگ بهر تو سرد
-
افضل‌الدین کرمانی » بدایع الزمان فی وقایع الکرمان » بخش ۱۰ - گفتار در ذکر ملک ارسلان بن طغرل بن محمد که پادشاه دهم است از قاوردیان:آن دل که من از دست غمش بربودم - هرگز به کسی ندادم و ننمودم
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۲۳:ای طبع چو آتش از تو بس خوشنودم - کاندر فکرت همی نمایی دودم
-
افضل‌الدین کرمانی » بدایع الزمان فی وقایع الکرمان » بخش ۱۲ - قصه ملک قطب الدین محمد اتابک بزقش علیه الرحمة:آنها که جهان به کام دل خوش خوردند - بر رقعه عمر چرب دستی کردند
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۸۸:جان و دل و دین دست فراهم کردند - وندر بیعت پشت به پشت آوردند
-
افضل‌الدین کرمانی » بدایع الزمان فی وقایع الکرمان » بخش ۱۳ - گفتار در رفتن اتابک محمد از بردسیر به جانب بم به خدمت ملک ارسلان و آمدن توران‌شاه با لشکر فارس و رفتن بهرام‌شاه به طرف خراسان و آمدن ملک ارسلان از بم و انهزام توران‌شاه و فارسیان:من می‌نکنم خصومت از راه مجاز - من ملک پدر به تیغ می‌جویم باز
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۹۱:چرخ از دم کون برنمی گردد باز - گاهیم به ناز دارد و گه به نیاز
-
افضل‌الدین کرمانی » بدایع الزمان فی وقایع الکرمان » بخش ۱۶ - گفتار در ذکر مصالحه ملک ارسلان و بهرام‌شاه و تسلیم دارالملک گواشیر به ملک ارسلان و رفتن بهرام‌شاه به جانب دارالملک بم و جدا شدن اتابک موید الدین ریحان از بهرام‌شاه و رفتن به یزد و مقیم شدن در آنجا:گر در اجلم مساهلت خواهد بود - روشن کنم این دیده به دیدار تو زود
افضل‌الدین کرمانی » بدایع الزمان فی وقایع الکرمان » بخش ۲۸ - گفتار در آمدن ملک ارسلان به در بردسیر و فروگذاشتن اتابک ایبک و در شدن به شهر و رفتن ایبک از در بردسیر به جانب بم:چون دید مرا بسی بزرگی فرمود - من نیز به پای او در افتادم زود
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۰۸:با من در مهر گرم چون آتش بود - بی من روزش چو دود می بود کبود
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۱۴:دوشم چو شب از بنفشه رویی ننمود - در هجر توام دیده چو نرگس نغنود
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۵۰:تا خط چو دود تو دل از من بربود - گر روی چو آتشت به من روی نمود
-
افضل‌الدین کرمانی » بدایع الزمان فی وقایع الکرمان » بخش ۲۱ - گفتار در ذکر رفتن اتابک محمد به خدمت ملک بهرام‌شاه به دارالملک بم و آوردن او به دارالملک بردسیر:زاین طایفه کار ما نخواهد شد راست - تا چند از این نشست، باید برخاست
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۵۲:گر نور فلک چو طبع ما گردد راست - در مدح تو از طبع سخن نتوان خواست
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۵۶:شد صالح و از همه قیامت برخاست - بارید ز چرخ بر سرم هر چه بلاست
-
افضل‌الدین کرمانی » بدایع الزمان فی وقایع الکرمان » بخش ۲۱ - گفتار در ذکر رفتن اتابک محمد به خدمت ملک بهرام‌شاه به دارالملک بم و آوردن او به دارالملک بردسیر:هم بخت هم‌رفیقش و هم ملک هم‌قرین - هم یسر بر یسارش و هم یمن بر یمین
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۲۵۰ - در مدح سلطان مسعود:ای چرخ ملک و دولت و سلطان داد و دین - مسعود شهریار زمان خسرو زمین
-
افضل‌الدین کرمانی » بدایع الزمان فی وقایع الکرمان » بخش ۲۶ - گفتار در آمدن ملک ارسلان از یزد با اتابک یزد به دارالملک بردسیر و عزم جیرفت کردن و مانع شدن ایبک دراز، دخول ملک را با اتابک یزد و مراجعت اتابک و رفتن ملک به میان حشم کرمان:مجلس خالی و یار سرمست به دست - انصاف دهد که جای هر شادی هست
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۵۹:رنج دل رنج دیده جز دیده نجست - دانی که شد این گناه بر دیده درست
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۷۵:بادام دو چشم تو دلم زار بخست - پسته دهنت جراحتش زود ببست
-
افضل‌الدین کرمانی » بدایع الزمان فی وقایع الکرمان » بخش ۴۷ - گفتار در رفتن محمدشاه به جانب بم و اراده غدر کردن با سابق علی و به هزیمت به گواشیر عود نمودن:اکنون که درآمدی و بنشستی خوش - بگشا کمر و کله بنه موزه بکش
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۱۹۸:تا از من می جهی چو دود از آتش - چون دود بر آتشم من ای دلبر کش
-
افضل‌الدین کرمانی » المضاف الی بدایع الازمان فی وقایع کرمان » بخش ۵ - فصل:با مور کسی تیغ کشد از پی جنگ؟ - بر پشه کسی رها کند تیر خدنگ؟
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۰۳:من همت باز دارم و کبر پلنگ - ز آن روی مرا نشست کوه آمد و تنگ
مسعود سعد سلمان » دیوان اشعار » رباعیات » شمارهٔ ۲۰۴:من چون دل لاله ام تو چون رنگ به رنگ - از من تو چرا باز همی داری چنگ