عرفان ربیعی در ۱ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۶ بهمن ۱۴۰۳، ساعت ۰۰:۱۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۳:
عرض ادب
این بنده حقیر طی جستجو هایی که کردم به این نتیجه رسیدم که:
ضبط این بیت ۶(بیدلی در همه احوال...)در نسخهی قزوینی_غنی و خلخالی به شکل "خدا را" آمده است. در نسخهی نیساری، سایه و خرمشاهی به شکل "خدایا"ضبط شده و در نسخهی خانلری این بیت وجود ندارد. با توجه به معنای بیت اول و دوم این غزل، ضبط "خدایا"مناسبتر است و مستند به آیهی " هو معکم اینما کنتم" و آیهی "نحن اقرب الیه من حبل الورید" است. معنی بیت ناظر بر این نکته است که خدا با کسی و در درون اوست اما او از دور خدا را طلب میکند. الله اعلم بالصواب.
از تیم گنجور خواهشمندم که تجدید نظری درباره این بیت بفرمایند
صدیقه کامور در ۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۵ بهمن ۱۴۰۳، ساعت ۱۸:۰۳ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۴۱:
مصرع اول خزان صحیحه به جای خوان
امین در ۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۵ بهمن ۱۴۰۳، ساعت ۱۷:۳۹ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتیها » دوبیتی شمارهٔ ۳:
اجرای بینظیر اساتید محسن چاووشی و سینا سرلک واقعا مو به تن آدم سیخ میکنه...
سالیزان در ۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۵ بهمن ۱۴۰۳، ساعت ۱۶:۳۳ دربارهٔ فرخی یزدی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۴۰:
درودها بر شما،
خواهشمندم استفاده از هوش مصنوعی در گنجور را متوقف کنید، چراکه تفسیرهای ارائهشده توسط آن، در بسیاری از موارد، از دقت و صحت کافی برخوردار نیستند. پیشنهاد میکنم بستری ایجاد شود که در آن اساتید، صاحبنظران و افرادی که به ادبیات کُهنِ فارسی آگاهی و تسلط دارند، امکان ارائه تفسیرهای خود را داشته باشند، همچون فضایی برای پیشنهاد موسیقی مرتبط با این آثار که فراهم گشته است، گنجور به مرجعی غنیتر و ارزشمندتر برای علاقهمندان تبدیل خواهد شد. امیدوارم این پیشنهاد مورد توجه قرار گیرد و در آینده شاهد تحقق آن باشیم.
با سپاس فراوان.
مریم حدادی در ۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۵ بهمن ۱۴۰۳، ساعت ۱۶:۲۳ دربارهٔ سنایی » حدیقة الحقیقه و شریعة الطریقه » الباب الاوّل: در توحید باری تعالی » بخش ۱ - در توحید باری تعالی:
با سلام
در این مصرع: باد را دفتر سخن کردن
آیا منظور از باد، نفس آدمی است که بدون آن نمیتواند سخن بگوید؟ یا منظور روحی است که خدا در آدمی دمیده(مثل بادی در آدم فوت کرده) که آن روح ناطق و سخنگو است؟
ممنون میشم اگه کسی میدونه توضیح بده.
رحمان رمضانی در ۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۵ بهمن ۱۴۰۳، ساعت ۱۵:۰۸ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۱۲۷:
این غزل رو استاد بنان هم در برنامه ی موسیقی ایرانی اجرا کردن
انوشه روان در ۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۵ بهمن ۱۴۰۳، ساعت ۱۲:۵۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۷۹۲:
امان از بازگردان با هوش مصنوعی. خیلی ضعیف است و اشتباهات فاحش زیادی دارد. به نظرم نیازی به این کار نبود. یا دست کم در این مقطع که هوش مصنوعی به بلوغ نرسیده است نیاز نبود.
هومن ظریف در ۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۵ بهمن ۱۴۰۳، ساعت ۱۲:۱۶ دربارهٔ ایرج میرزا » قطعهها » شمارهٔ ۳۶ - تصویر زن:
متاسفانه نگاه جامعه شناسانه ایرج در مقطع زمانی او، همچنان مصداق تر و تازه دارد!
علیرضا فتح آبادی در ۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۵ بهمن ۱۴۰۳، ساعت ۱۲:۰۱ در پاسخ به سيروس م دربارهٔ ایرج میرزا » قطعهها » شمارهٔ ۳۶ - تصویر زن:
خیر تفاوتی ایجاد نمیکنه در مفهوم. علما چندی غفلت کردند و مردم چون شیر درنده در آن بازه زمانی میجهیدند, چه بسا با وجود واو خوانش بیت بهتر میشود و ......
علی عرفانی در ۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۵ بهمن ۱۴۰۳، ساعت ۱۰:۴۵ دربارهٔ فروغی بسطامی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲:
در بیت سوم شاعر دل خود را به کبوتر و چشم معشوق را به باز (پرنده شکاری) تشبیه کرده و از انس میان کبوتر و باز سخن گفته است. اضافه کردن کسره به کلمه «باز» به صورت «بازِ رمیدهٔ تو را» میتواند به روانخوانی این مصرع کمک نماید.
رضا از کرمان در ۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۵ بهمن ۱۴۰۳، ساعت ۱۰:۲۲ در پاسخ به آشفته آنم دربارهٔ عارف قزوینی » تصنیفها » شمارهٔ ۷ - دل هوس سبزه و صحرا ندارد:
سلام
ایکاش مدیران محترم گنجور به درخواست جناب آشفته آنم در خصوص ایجاد تمهیداتی برای ثبت ودرج آثار سایر شعرای معاصر و گمنام اقدام مینمودند .
رضا از کرمان در ۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۵ بهمن ۱۴۰۳، ساعت ۱۰:۱۵ در پاسخ به مجید سلیمانی دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۴۷:
سلام
بنظرم این معنی را داره :
این حرفها که میزنی باعث نمیشه که من لطف پروردگارم را فراموش کنم
مهدی زارعی در ۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۵ بهمن ۱۴۰۳، ساعت ۰۹:۳۹ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » منوچهر » بخش ۲:
ابر جهن یزداد چندان درود
که آید همی زابر باران فرود
محمد سلماسی زاده در ۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۵ بهمن ۱۴۰۳، ساعت ۰۸:۱۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۹۹:
این غزل گفتگوی ظاهر بینان با معناگرایان است.چیزهایی که چون ظاهر بینان توان درک و فهمش را ندارند دروغ پندارند خود دروغی بزرگ و گسترده است.آنکه عاشق نباشد عشق را فنا داند و گرفتاران خیال بافی هرچیز به جز ظواهر را خیالی بیش ندانند.
کسانی که چون به خدا راه نبردند آن را از اساس دروغ دانستند در حالی که رازداران حریمش ، بی واسطه اسرار او را دریافتند و با وجود سرشت خاکی اشان با اهل آسمان آشنا گشتند و با پر عشق از خاک بر افلاک رسیدند.
چون درک این معنی بر همه کس مقدر و مقدور نیست بباید گفت :
خاموش کن زگفت و گر گویدت کسی
جز حرف و صوت نیست سخن را ادا ، دروغ
در غزل بعد نیز می توان اشارتی یافت به همین معنا :
بس که همراز بلبلان نبود
آنک بیرون بود ز باغ و ز راغ
مهر و ماه در ۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۵ بهمن ۱۴۰۳، ساعت ۰۵:۱۳ در پاسخ به پژمان هزپی دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۷:
نه...
نه اینطور که «کسی» از او و از ما دور است
به سادگی او از ما دور است، او که عقل دارد
ایاه و ایانا...
محمد علیپور در ۱ سال و ۳ ماه قبل، جمعه ۵ بهمن ۱۴۰۳، ساعت ۰۰:۱۲ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی یزدگرد » بخش ۳:
دوستان گرامی سلام
من اکثر حاشیهها را خواندم.
ابیاتی که در نکوهش زن و یا رفتاری که با برخی از افراد و پهلوانان شده و یا بیت مورد انتقاد دوستان " ز شیر شتر خوردن و سوسمار....." اینها که سخن فردوسی نیست. فردوسی از آن داستانهایی که به دستش رسیده ابیات را به صورت نظم درآورده. اگر پادشاهی مثل یزدگرد بزه گر ستم کرد که نباید به حساب فردوسی نهاد و یا اگر انوشیروان کوچ و بلوچ را قتل عام که ربطی به شاعر ندارد. بیت مورد انتقاد " زشیر شتر خوردن....." از سخنان رستم فرخ زاد است که در نامه ای به برادر خود مینویسد. اگر فردوسی این سخنان را در شاهنامه نمیآورد که متهم به سانسور کردن میشد. خواهش میکنم یکبار شاهنامه را با دقت بیشتری بخوانید و هر عملکردی را به پای کنندهی آن نهید.
امین مروتی در ۱ سال و ۳ ماه قبل، پنجشنبه ۴ بهمن ۱۴۰۳، ساعت ۲۲:۲۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۱۴:
قطعه ای از غزل شمارهٔ ۱۹۱۴(مرا چون نی درآوردی به ناله)
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
محمدامین مروتی
در این غزل مولانا خود را به دف و نی و چنگ تشبیه می کند که آوازش خوششان حاصل زخمه و ضربه هایی است که می خورند.
مرا چون نی درآوردی به ناله
چو چنگم خوش بساز و بانوا کن
می گوید ای نوازنده(شمس یا خدا) ناله و نوای من همه از توست.
اگر چه می زنی سیلیم چون دف
که آوازی خوشی داری صدا کن
چو دف تسلیم کردم روی خود را
بزن سیلی و رویم را قفا کن
گویی چون دف به صورتم سیلی می زنی و رویم را برمی گردانی. من هم تسلیم توام که سیلی ام زنی.
همیزاید ز دف و کف یک آواز
اگر یک نیست از همشان جدا کن
این صدا هم از دف است هم از کف. هم از صورت من و هم از دست تو که قابل جدا کردن نیستند.
شدی ای نی، شکر ز افسون آن لب
ز لب ای نیشکر رو شُکرها کن
ای نی تو هم از دمیدن آن لب شیرین، مثل شکر شیرین شده ای و لازم است با آوای خود، شکرگزار این شیرینی باشی.
نه شُکر است این نوای خوش که داری؟
نوای شکرین داری ادا کن
البته خود این نوای خوشت عین شکرگزاری است که ادایش می کنی.
3 بهمن 1403
رضا از کرمان در ۱ سال و ۳ ماه قبل، پنجشنبه ۴ بهمن ۱۴۰۳، ساعت ۲۲:۰۹ در پاسخ به سیاوش دربارهٔ نورعلیشاه » دیوان اشعار » غزلیات » بخش اول » شمارهٔ ۱۹۷:
سلام سیاوش جان
ممنونم که اشتباه بنده را گوشزد فرمودید بنده به جای محقق کرکی اشتباها علامه مجلسی نوشتم که متن خودم را اصلاح مینمایم ضمن اینکه از نقطه نظر تفکرات تند مذهبی وافراطی گری ایشان باهم فرق آنچنانی ندارند .
دکتر مهدی فراهانی منفرد در کتابی با عنوان " مهاجرت علمای شیعی از جبل عامل به ایران در عهد صفوی" به واکاوی، چرایی وتبعات بعدی این مهاجرت جمعی علمای لبنانی به ایران وچگونگی پیوند ایشان با حکام صفوی در ارتباط باقدرتگیری حکومت شیعی صفویه وتقویت مهدویت وموعود گرایی در آن دوره پرداخته است ،که خواندش خالی از لطف نیست .
باز هم از شما ممنونم شاد باشی عزیز
فاطمه زمانی در ۱ سال و ۳ ماه قبل، پنجشنبه ۴ بهمن ۱۴۰۳، ساعت ۲۰:۰۶ در پاسخ به رضا دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۷:
ممنون بابت وقت و دقتی که در تفسیر اشعار میذارین. ما قدردان شماییم
سفید در ۱ سال و ۳ ماه قبل، شنبه ۶ بهمن ۱۴۰۳، ساعت ۰۱:۰۴ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷: