محمدرضا فاضل در ۶ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۳۷ دربارهٔ عنصری » قصاید » شمارهٔ ۶۷ - در مدح خواجه ابوالقاسم احمد بن حسن میمندی وزیر:
کسی میتونه بیت اول رو ترجمه کنه
نارگل امینی در ۶ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۸، ساعت ۱۸:۱۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷:
با سلام
بوک به معنی (باشد که ) هست .
در این بیت حالت تمنای هست که در دل عاشق وجود دارد.امید دارد که وفای پیدا شود در دل و در را بکشاید.
مهدی در ۶ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۸، ساعت ۱۷:۲۹ دربارهٔ عرفی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۶:
در چنین جامعه ای آنچنان زندگی کن که مسلمان تورا از خود بداند وتو را با آب زمزم غسل دهد. وهندو نیز تورا از خویش بداند وتو را پس از مرگ بسوزاند ...
کسرا در ۶ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۸، ساعت ۱۵:۴۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۸:
سرکار خانم شاد کهن , هنرمند گرامی ... به دکلمه زیبای شما گوش جان سپاردم ...
حقیقا التذاذی روحی را برای حقیر به ارمغان آورد .
لطفا به هنر خود ادامه دهید و گرت مقدور است صفحه ای در اینستاگرام به همین جهت افتتاح نمایید تا علاقمندان شما را دنبال نمایند .
محمدرضا مرادی در ۶ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۸، ساعت ۱۳:۳۹ دربارهٔ سعدی » مواعظ » قطعات » شمارهٔ ۴۰:
مطمئناً این شعر از انوری است. سبک شعر گواه این امر است.
Jahad۱۰۰z در ۶ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۸، ساعت ۱۲:۵۶ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲:
ع.اردکانی:
وزن ذکر شده صحیح است.
فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)
فرزاد فخریزاده در ۶ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۵۶ دربارهٔ نظامی » خمسه » خسرو و شیرین » بخش ۱ - سرآغاز:
در بیت آخر «بیارای» به معنای آرایشکن اشتباه است. باید بیار اِی کانِ معنی، تا چه داری؟ باشد.
فرزاد فخریزاده در ۶ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۸، ساعت ۱۰:۵۴ دربارهٔ نظامی » خمسه » خسرو و شیرین » بخش ۱ - سرآغاز:
خَلُّخ شهری است که از آن مشک خطایی میآورند.
این چه بوییست که از ساحت خلخ بدمید؟
وین چه بادیست که از جانب یغما برخاست؟
سعدی
ایمان سهیلی در ۶ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۸، ساعت ۰۹:۱۹ دربارهٔ وحشی بافقی » دیوان اشعار » ترکیبات » گلهٔ یار دلآزار:
با سلام.
یکی از دوستان، به دکلمهٔ اشتباه ِ یکی از ابیات این ترکیببند توسط آقای داریوش اقبالی اشاره فرمودند. باید اضافه کرد که جناب داریوش اقبالی، حداقل دو بیت دیگر از این شعر را کاملاً نادرست و غلط خواندهاند.
یک :
واژهٔ «زٙهره» به فتح زاء ، که ایشان با خطایی آشکار، به ضمّ ِ زاء اجرا نمودهاند؛ به طوری که مشخصاً تبدیل به نام دخترانه ٔ «زهره» شده است!
دو :
بیت آخر، که ایشان ترکیب «خاطر وحشی» را، «خاطره ، وحشی» ادا کردهاند؛ که بالکل نادرست است و مفهوم بیت را تخریب کرده است.
با سپاس از سایت یگانه و ارزشمند گنجور.
کیان در ۶ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۸، ساعت ۰۵:۳۴ دربارهٔ اوحدی مراغهای » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۶:
بسیار زیبا. به نظر از غزل 400 خاقانی الهام گرفته
خاقانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۰۰/
فربد در ۶ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۸، ساعت ۰۲:۴۹ دربارهٔ ملکالشعرا بهار » قصاید » شمارهٔ ۱۷۶ - سرود مدرسه:
من اگر وزیر اموزش و پرورش بودم این شعر را کامل در کتاب ادبیات پارسی چاپ می کردم
عباسی-فسا @abbasi۲۱۵۳ در ۶ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۸، ساعت ۰۰:۳۵ دربارهٔ نظامی » خمسه » لیلی و مجنون » بخش ۱۶ - بردن پدر مجنون را به خانهٔ کعبه:
سلام و درود
گوهر به میان زر برآمیخت
چون ریگ بر اهل ریگ میریخت
ریگ اول به همان معنی است که ما استفاده می کنیم و کنایه از بذل و بخشش زیاد است
اما ریگ دوم در واقع ترجمه کلمه بَطحاء است
دشت مکه را بطحاء می گویند اهل ریگ = اهل بطحاء= اهل دشت مکه
در قصیده فرزدق که مدح امام سجاد (ع) است این واژه را می بینید:
هٰذَا الذَّی تَعْرِفُ البْطَحْاءُ وَطْأْتَهُ
وَ الْبَیتُ یَعْرِفُهُ وَ الْحِلُّ وَ الْحَرَمُ
این کسی است که ریگزارهای مکه گام هایش را می شناسند
و خانه خدا و بیرون و درون حرم او را می شناسند
ایام عزت مستدام
دکتر محمد ادیب نیا در ۶ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۹ تیر ۱۳۹۸، ساعت ۲۳:۴۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۷۵:
گفتند خلایق که تویی یوسف ثانی
چون نیک بدیدم به حقیقت بِه از آنی
اصطلاحات و ترکیبات این غزل؛ یوسف ثانی، خسرو خوبان، شیرین زمان، غنچه تنگ دهان، سوسن آزاده، کام ده ی جان ستان، بیمار سخت کمان، حافظ غمدیده، عشق رخت (رخ تو)، و.... حاکی از آنست که این غزل نوعی معاشقه آسمانی و مطایبه دلدادگی و مناجات عرفانی با یک وجود کامل و متعالی است، که در عرفان اسلامی از آن به انسان الهی و کامل تعبیر می شود. و البته در عرفان شیعی این وجود کامل همان وجود کامل و مکملی است که جهان موجود به وجود مقدس او برپاست و آن همان وجود مبارک و نورانی حضرت مهدی (صاحب الزمان عجل الله تعالی فرجه الشریف) می باشد. .... والحمد لله رب العالمین علی کل حال
امیرعباس در ۶ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۹ تیر ۱۳۹۸، ساعت ۲۲:۰۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۱۴:
حافظ استادش سید شریف الدین جرجانی بوده که شیعه هس و بهتره روی سنگ قبر حافظ درست دقت کنید که نوشته "قبر امام هشتم سلطان دین رضا از جان ببوس و بر در ان بارگاه باش" همینطور بیت های دیگش و اشعار دیگه ای که از روی خصومت در بسیاری از تصحیح ها نیومده به تصحیح استاد محمد قدسی مراجعه کنید پاتوقای کتاب دارن تماشاگه راز فک کنم اسمشه
فر_۱ در ۶ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۹ تیر ۱۳۹۸، ساعت ۲۱:۵۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹۴:
آقا حیف که این زیبایی مطلق رو به کسی نسبت میدن. شعر که این و اون، این واقعه اون واقعه نمیفهمه. اونم شعر حضرت حافظ. چرا نسبتش میدید به این جریان اون جریان. زمان حافظ اصلا این داستان ها مطرح نبوده. بابا نگید والا به ادبیات بینظیر ایران ظلمه. شان شعر حافظ رو نگه دارید. تمام دنیارو بگردی یدونه حافظ اومده. تمام شعرای بزرگ دنیا ارادت دارن بهش. شعر حافظ رو معنی نمیشه کرد بابا. به کسی نسبتش نمیدن که.
امیرعباس در ۶ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۹ تیر ۱۳۹۸، ساعت ۲۱:۴۸ دربارهٔ کمالالدین اسماعیل » غزلیات » شمارهٔ ۲:
سنگین دل تو سبوی دلها
.. در ۶ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۹ تیر ۱۳۹۸، ساعت ۲۰:۲۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۱۱:
این دانش من گشته بر دانش تو پرده..
دکتر محمد ادیب نیا در ۶ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۹ تیر ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۰۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۶۷۵:
آری؛ شمس دین هم به معنای حضرت صاحب الزمان(عج) است و هم به بمعنای حضرت رسول (ص) و لذا از نظرگاه شهودی اولیایی چون مولانا تنها عشق به اینها از شنیده ها باعث زندگی و حیات بخشیدن به قالب بی جان ما می شود و با عشق بدانها می توانیم یکی پس از دیگری حجاب ها را کنار بزنیم تا آنجا که مانند بدر منیر نور افشانی می کنیم که ناگهان وجود مقدس آفتاب تابان (امام عصر والزمان عجل الله تعالی فرجه ) بر ما آشکار می شود و بر نور ماه ما غالب می گردد و بعد از آن است که ما می توانیم از اسارت های مادی و معنوی طبیعت (جهان هستی بمعنای جهان خیال و کاذب) بکلی رهایی یابیم و انقطاع الی الله حاصل شود. لذا مولوی آرزو می کند که برای درک این مرحله موفق به دیدار صورت ایمان نیز بشود؛
بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست
بگشای لب که قند فراوانم آرزوست
ای آفتاب حسن برون آ دمی ز ابر
کآن چهره مشعشع تابانم آرزوست
....
گوشم شنید قصه ایمان و مست شد
کو قسم چشم صورت ایمانم آرزوست
(مولوی، دیوان شمس، غزل 441)
داروگ در ۶ سال و ۱۰ ماه قبل، یکشنبه ۹ تیر ۱۳۹۸، ساعت ۱۷:۴۴ دربارهٔ کمال خجندی » غزلیات » شمارهٔ ۳۳۸:
با سلام
متن این غزل مملو از غلطهای املایی ست. متاسفانه در باقی غزلهای کمال خجندی نیز وضع بر همین منوال است. خواهشمند است نسبت به بازبینی کلی و اصلاح این موارد در همه غزلها اقدامی مناسب مبذول فرمایید.
سپاس از مجموعه پرباری که فراهم آورده اید.
فاطمه محمدی در ۶ سال و ۱۰ ماه قبل، دوشنبه ۱۰ تیر ۱۳۹۸، ساعت ۱۹:۴۵ دربارهٔ سعدالدین وراوینی » مرزباننامه » باب اول » بخش ۲ - مفاوضهٔ ملک زاده با دستور: