پری در ۵ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۴ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۴۷ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰:
سفری که سعدی در حدود سال 620 تا621 ه.ق آغاز کرده بود، مقارن سال 655 با بازگشت به شیراز پایان یافت . در مراجعت به شیراز سعدی در شمار نزدیکان سعدبن ابی بکر بن سعدبن زنگی درآمد . ولی نه بعنوان یک شاعردرباری ، بلکه بنابر اکثر اقوال ، و همچنانکه در مطالعه درآثار او برمی آید ، در عین انتساب به دربار سلغری و مدح پادشاهان آن سلسله ، و نیز ستایش عده ای از رجال که در شیراز و یا در خارج از شیراز می زیسته اند ، زندگی را به آزادگی و ارشاد و خدمت به خلق در رباط شیخ کبیر شیخ ابوعبدالله خفیف می گذرانیده ، و با حرمت بسیار زندگانی را بسر می برده است .
Fatêh.A در ۵ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۴ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۳۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۳:
"دیو بگریزد از آن قوم که قرآن خوانند"
رندی حافظ در اینجا به نهایت خود میرسد حتی اگر بخواهیم با توجه به معنای کل شعر به مفهوم نزدیکتر راە یابیم، دست آخر آنچیزی که قطعیقین به آن میرسیم دوبارە رندی حافظ است!
یاللعجب ...
اردشیر در ۵ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۴ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۳۴ دربارهٔ باباطاهر » دوبیتیها » دوبیتی شمارهٔ ۶۵:
با درود متن درست شعر همین است که دوستان نوشتند ، بوره یعنی بیا ، میگه بیا و غافل در چشمه ساران به چرا نرو؛ " برو غافل مچر " که معنی نمیده.
مبینا در ۵ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۴ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۱۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۳۷:
آن لقمه که خورده ای درر می گردد. وان صبر که کرده ای گهر می گردد
حسین در ۵ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۴ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۱۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۸۱:
سلام به اهالی شعر و ادب و اساتید گرانقدر
در بیت هفتم مصرع اول من کار خود گر به خدا باز گذاری حافظ شنیدم و البته گر به کرم باز گذاری هم زیاد شنیدم، اساتید اگه لطف کنن وراهنمایی خوشحال میشم. والبته این بیت در رابطه با داستان بشر پرهیزکار هست که بسیار داستان جالبیست
الناز در ۵ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۴ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۰۸ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۰۳:
به به عالی بود
مصیب در ۵ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۴ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۵:۱۲ دربارهٔ خیام » ترانههای خیام به انتخاب و روایت صادق هدایت » دم را دریابیم [۱۴۳-۱۰۸] » رباعی ۱۰۸:
من کتاب خیام رو دارم اما این رباعی و چند رباعی دیگر داخلش نیست
مهدی شجاعی پارسا در ۵ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۴ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۴۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۱۷:
دکلمه ی ابیات اصلا خوب نیست
محمد فهیم نژاد در ۵ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۴ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۴۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۸۸:
با درود بسیار
فکر کنم دکلمه شعر در چند بیت دارای اشتباه است. از جمله گلشکر که لشکر خوانده شده یا خامش که میم با فتحه تلفظ شد در حالی که باید ضمه تلفظ شود به معنای خاموش و ساکت و آرام چون معانی کاملا دچار تغییر میگردد. وقتی که خامش با میم فتحه خوانده شود معنی ناپخته میدهد و به نظرم منظور حضرت خداوندگار خاموش و بی صدا بوده است
حمید ستوده در ۵ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۴ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۲۹ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰:
با عرض سلا و ادب خدمت کلیه افرادیکه مبنای تفکر عقلانی را انتخاب نموده اند
سرورا گرام، هر فردی میتواند در ذهن خود، اشیا، موجودات حتی عوالم خرق عادت را مجسم سازد که هیچگونه قواعد علمی شامل حال این تجسملت ذهنی نمیگردد. مهمترین این تخیلات، که با هیچ دلیل عقلی قابل اثبات نیستند « عرفان» که ذات اصلی آن را میتوان «توهمات صادره از شعور و ذهن انسانها» نامید و تحت هیچگونه قوانین اثبات شده با استغاده از علوم جاری، قابل اثبات نیستند. شما با استفاده از علوم عقلی مانندریاضیات، فیزیک ، و.... قادر به اثبات آین توهمات یا عر فان نیستید. بلکه با استفاده از « نقل» یا استفاده از قراردادهای اجتماعی، مانند علم اخلاق، بطور ذهنی ، اثباتی ارائه دهید. با توجه به اینکه قوانین اجتماعی و اخلاقی، در جوامع مختلف، ممکن است متفاوت باشند، لذا نمیتوانند برای اثبات موضوعی از انها استفاده نمود.
همنطور که یکی از دوستانی که حاشیه بر غزل مطروحه دربحث نگاشته اند، از آیات قرانی و گفتار عرفابرای حقانیت شیخ اجل سعدی درغزل سروده توسط او استفاده کرده اند، فارغ از اینکه سروده شیخ اجل نیز یک راه ارائه شده توسط او برای لذت بردن از زیبائی کلام و گفتار، توسط اهلش، و توصیه پاره ای اخلاقیات میباشد که امروز نیز جاری و ساری در جوامع است،ولی برای آ اخلاق فردا ممکن
است قابل توصیه نباشد. آخرین عرضم اینست که دین، پیامبران و مباحث دینی نیز از مباحثی
هستند که قایل اثبات عقلی نیستند.. ولی معترفم که گفته های شیخ اجل در هرقالبی، در قله بلاغت و زیبائ قرار دارد ، که در گذشته رقابت پذیر نبود، و در آینده نیز بعید بنظر میرسد. با احترام
حمید ستوده
جمشیدی در ۵ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۴ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۳:۲۶ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۷۱:
سهم استاد شجریان در آشنایی مردم با ادبیات خیلی زیاده . استاد شجریان با انتخاب های به جا و مناسب دستگاه و ردیف . در معنی کردن اشعار حین خواندن آنها واقعا به درک شعر کمک کردند . این غزل با صدای استاد در قلب آدم رخنه می کنه .
سامان در ۵ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۴ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۲:۲۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۵:
غیاثالدین اعظمشاه(پادشاه بنگال) همعصر خواجه حافظ شیرازی بود و با این شاعر بزرگ فارسیگوی مکاتبه داشت. دربارهٔ چگونگی آغاز این مکاتبه روایتی در کتاب آیین اکبری اثر ابوالفضل علامی و ریاضالسلاطین آمدهاست. مبنی بر اینکه روزی سلطان به بیماری مهلکی دچار شده بود و به سه تن از زنان حرم به نامهای سرو، گل و لاله دستور داد که پس از مرگ او بدنش را بشویند. چون سلطان از بیماری نجات پیدا کرد به این سه زن محبت بسیار میکرد و این محبت دیگر زنان حرم را به حسادت واداشت؛ چنانکه به ایشان به استهزاء غساله میگفتند. سلطان که از این امر آگاهی یافت بر آن برآمد که با قصیدهای دل ایشان را به دست آورد. پس مصرع «ساقی حدیث سرو و گل و لاله میرود» را سرود، اما در مصرع بعدی ماند. چون هیچیک از شاعران دربار نتوانستند وی را یاری نمایند، سلطان شعر ناتمامش را به همراه دعوتنامهای برای حافظ به شیراز فرستاد. حافظ مصرع ناتمام سلطان را با مصرع «وین بحث با ثلاثه غساله میرود» کامل کرد؛ اما به خاطر کهولت سن* از سفر به بنگال خودداری کرد و در عوض غزلی که در زیر آمده را برای سلطان غیاثالدین هدیه کرد. آمدن نام سلطان غیاثالدین و اشاره به دیدار از بنگال از لحاظ تاریخی این روایت را تأیید میکنند.[از ویکی پدیا فارسی ذیل غیاث الدین اعظم شاه]
همایون در ۵ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۴ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۰:۳۴ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۹۱:
درود
مصراع آخر یک هجا بلند کسر داره
گفت مستم خوانی و بر وعدهٔ من دل نهی
ساده دل مردا که ✅ بر وعدهٔ مستان نهاد
قطعا هم واژه (دل) بوده و از قلم افتاده
ساده دل مردا که دل بر وعده مستان نهاد
پویا در ۵ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۴ دی ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۲۵ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸ - خزان جاودانی:
با سلام
در بیت هفتم مصرع دوم *غم دوست بی خیال از غم روزگار دارد *
صحیح میباشد
آزادبخت در ۵ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۴ دی ۱۳۹۹، ساعت ۰۸:۲۶ دربارهٔ منوچهری » دیوان اشعار » مسمطات » شمارهٔ ۲ - در وصف بهار و مدح ابوحرب بختیار محمد:
وای خدایا توصیف و لطافت شعر و زیبایی واژگان را ببینید چرا با امدن سلجوقیان دیگر خبری از این شعرها و جشنها نیست سلجوقیان ادبیات پارسی و بنیان دانشگرایی را نابود کردند جشنهای مهرگان و سده و تیرگان با امدن اسلام از بین نرفت بلکه با امدن سلجوقیان غز از بین رفت
زنگی در ۵ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۴ دی ۱۳۹۹، ساعت ۰۷:۴۹ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۶:
مصرع اول بیت دهم اصلاح شود.
نشئهٔ صهبا نمیارزد به تشبش خمار
تشویش درست است.
ماه سپید در ۵ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۴ دی ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۰۰ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۳۰۶:
مصرع اول "گل داد هرزه نالی مرغ چمن دهد" صحیح میباشد
کوانتوم در ۵ سال و ۵ ماه قبل، چهارشنبه ۳ دی ۱۳۹۹، ساعت ۲۳:۲۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۲:
من فکر میکنم در ایجا منظور از میکده آن عوالم حضور است که به پرده نفس( زاهد خودبین) از ما پوشیده شده و کلید رسیدن, خواندن و طلب کردن از صاحب جمال است (در بسته به مفتاح دعا بگشایند)
و در انتها حرف از رو شدن خودمان بر خودمان در قیامت است؛ روزی که خرقه(جان اعمال) بر ما عیان شود و زمانش برسد که بدانیم چه از دست دادیم و بهایش چیست؛ هرچند که در آن ساعت من و مکان و ادراک و زمان بی معناست...مخلص کلام همگی نظر شخصی بودند :)
امیرعلی داودپور در ۵ سال و ۵ ماه قبل، چهارشنبه ۳ دی ۱۳۹۹، ساعت ۲۳:۲۲ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۲۱:
تو خواهی که شرحش به دینت کنی؟
خدا را اسیر زمینت کنی؟
خدایی که باشد به هر کهکشان
ستاره یکی بد هزاران نهان
یکی من بگویم که کامل شوی
برون از حجاب و سلاسل شوی
همه گر بگوید که دیگر خداست
خدا چون بخواهد یکی از شماست
غلط میتواند همه در جهان
حقیقت تواند یکی بُد نهان
غلط میتواند یکی بَد شود
جهان میتواند هدایت شود
کیانوش در ۵ سال و ۵ ماه قبل، پنجشنبه ۴ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۸:۳۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۵۹: