نسرین در ۵ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۶ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۵۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۹۵:
گروه سپهر در «سپهرخوانی» سه بیت اول را با نام قطعهی «یار شو» اجرا کردهاند.
خسرو در ۵ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۶ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۵۷ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۴۳:
پیرمغان حضرت مسیح است
گفتم این جام جهان بین به تو کی داد حکیم
گفت آن روز که این گنبد مینا میکرد
.
در امثال سلیمان باب 8 مسیح می فرماید
خداوند مرا مبداء طریق خود داشت، قبل از اعمال خویش از ازل.23من از ازل برقرار بودم، از ابتدا پیش از بودن جهان.24هنگامی که لجه هانبود من مولود شدم، وقتی که چشمه های پر ازآب وجود نداشت.25قبل از آنگاه کوهها برپاشود، پیش از تلها مولود گردیدم.26چون زمین وصحراها را هنوز نساخته بود، و نه اول غبار ربع مسکون را.27وقتی که او آسمان را مستحکم ساخت من آنجا بودم، و هنگامی که دایره را برسطح لجه قرار داد.28وقتی که افلاک را بالااستوار کرد، و چشمه های لجه را استوار گردانید.29چون به دریا حد قرار داد، تا آبها از فرمان اوتجاوز نکنند، و زمانی که بنیاد زمین را نهاد.30آنگاه نزد او معمار بودم، و روزبروز شادی مینمودم، و همیشه به حضور او اهتزاز میکردم.31و اهتزاز من در آبادی زمین وی، و شادی من بابنی آدم میبود.
ندا سیفی در ۵ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۶ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۲۹ دربارهٔ انوری » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۱۹۴ - در مدح صدر اجل خواجه مجیرالدین محمد:
"همین میکن که جاویدان مدد باد از توفیقت" غلط خونده و نوشته شده و وزن رو خراب کرده.
مدد بادا ز توفیقت درسته
ع.ر.گوهر در ۵ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۶ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۱:۱۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۹:
امروز که در دست توام مرحمتی کن
فردا که شوم خاک چه سود اشک ندامت
خداوند متعال حضرت مولانا جلال الدین میفرماید:
چو بعد از مرگ خواهی آشتی کرد
همه عمر از غمت در امتحانیم
کنون پندار مردم آشتی کن
که در تسلیم ما چون مردگانیم
چو بر گورم بخواهی بوسه دادن
رخم را بوسه ده کاکنون همانیم
محمد صفاییان در ۵ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۶ دی ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۵۰ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۱۰:
این حکایت اشاره دارد به این سخن پیامبر:
لی مع الله وقت لا یسعنی فیه ملک مقرب ولا نبی مرسل:
مرا با خدا وقتی هست (نه همیشه)که در آن وقت (آن چنان یگانگی وجود دارد که ) فرشته ویژه و پیامبر مرسل در آن نگنجند.
آریان در ۵ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۶ دی ۱۳۹۹، ساعت ۰۹:۴۱ دربارهٔ سعدی » گلستان » باب دوم در اخلاق درویشان » حکایت شمارهٔ ۳۸:
در بیت
گفتم میان عالم و عابدچه فرق بود بی شک بایستی عابد و عالم باشد چراکه عابد مشکل خود حلکند و عالم مشکل دوستان و نیازمندان
فرهود در ۵ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۶ دی ۱۳۹۹، ساعت ۰۵:۲۶ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۱۶۸:
مصراع سوم صحبح نوشته نشده است
امیررضا بیدار در ۵ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۶ دی ۱۳۹۹، ساعت ۰۴:۵۶ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۳۰:
حافظ در بیت دوم میگوید که اگر بمیرم، مزار من بنفشهزار خواهد شد. احتمالا حافظ بنفشه را به علت خمیدگی،به شخصی در حال رکوع تشبیه کرده است و نشان از خواندن نماز میت برای اوست.
از طرفی از لفظ «بنفشهزار» استفاده کرده است که نشاندهندهی کثرت افراد شرکتکننده در ختم ایشان است. دلیل شناس بودنش و این نماز پرجمعیت بر مزارش، همان «داغ»ی است که زلف معشوق بر دلش نهاده است.
البته میتوان غمگین بودن گل بنفشه و سر در گریبان بودنش را به خیل سوگواران عاشقِ درگذشته نسبت داد.
اگر بنده در اشتباهم و این بنفشهزار شدن دلیل دیگری دارد، بسیار باعث شادمانی خواهد بود که این کمین را آگاه بفرمایید.
پ.ن: در این حاشیه، به هیچ وجه سعی در مذهبی نشان دادن حافظ ندارم؛ کما اینکه خود نیز او را مذهبی نمیپندارم.
شمس در ۵ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۶ دی ۱۳۹۹، ساعت ۰۲:۴۹ دربارهٔ مهستی گنجوی » رباعیات » رباعی شمارۀ ۲۳:
کمی تامل شود هیچ اشکالی در وزن نمیتوان یافت
nabavar در ۵ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۶ دی ۱۳۹۹، ساعت ۰۲:۳۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۷۸:
گرامی لئون
قابلی نداشت
در حد بضاعت بود
پایدار باشی
لئون در ۵ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۶ دی ۱۳۹۹، ساعت ۰۱:۱۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۷۸:
بسیار متشکرم از لطف و عنایت شما
مهدی در ۵ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۲۳:۲۳ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۲۰:
در مورد این غزل میشه همین و گفت که غزل درمورد نرگس هستش منم همون نظر دختری زیبا و خوش اندام ک دچار جنون جوانی شده و با همه دمخور شده رو قبول دارم
مهدی شایان در ۵ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۲۱ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ اشعار ترکی » بلالی باش:
سلام خیلی دوست داشتم تا گفته های دوستان رو تکمیل کنم، بیت 16 منظور از تماشای این دنیا، از یک روزنه، همان چشم انسان هستش، زندان روح آدمی، تن و جسم آدمیست، تن و جسم نابود میشود و روح باقی خواهد ماند، وارد بحث روح که خیلی مفصل هست نمیشم، یکی از حواس جسمی انسان، حس بیناییست که با چشمانش تماشا میکند، پس منظور از تماشا همون دیدن دنیا از روزنه چشم آدمیست. ممنون
آریانا در ۵ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۲۱:۲۱ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » غزلیات » شمارهٔ ۳۳۳:
سلام
در بیت هشتم مصراع اول باید اینگونه تصحیح شود .
چون دری نیکو ندانی حک آزادی بجو
علی در ۵ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۱۳ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی لهراسپ » بخش ۹:
لطفا تصحیح شود:
بدو گفت گشتاسپ کری رواست ----> بدو گفت گشتاسپ کآری رواست
بیارید و اسپس سرافراز گرم ----> بیارید و اسپی سرافراز گرم
علی در ۵ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۱۲ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی لهراسپ » بخش ۱۰:
لطفا تصحیح شود:
که میرین شیر آن سرافرازم روم ----> که میرین شیر آن سرافراز روم
پرهام علیدوستی در ۵ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۳۴ دربارهٔ حافظ » اشعار منتسب » شمارهٔ ۲۴ - ساقینامهٔ ۹:
استاد شهرام ناظری بیت پنجم را اینطور خوانده است
ولیکن به شرطی که در مرگ من
ننالد بجز مطرب و چنگ زن
یعنی کلمه بنالد که در گنجور آمده است را ننالد خوانده اند که با کلمه بجز در ادامه مصراع که هدفش استثنا کردن و مجوز دادن به مطرب و چنگ زدن است همخوانی و تناسب کاملی دارد.
saeed ahadkish در ۵ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۲۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲:
عاشقانه بودن ویژگی ثابت غزل هاست. در شعر های بزرگان ما هم اغلب عقل ستیزی دیده میشه(به خاطر اندیشه های تصوف اون زمان) با این حال سعدی حتی در عاشقانه هایش هم عاقلانه رفتار می کنه و در اغب شعر هاش رگه هایی از اندیشه و تفکر دیده میشه . اون دوستی که گفتند شعر های سعدی برای فکر کردن بیش از حد سرخوشانه است رو رجوع میدم به یه مصرع از همین غزل:
صبر باید بر زمستان طالب نوروز را
nabavar در ۵ سال و ۴ ماه قبل، جمعه ۵ دی ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۳۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۹:
گرامی مهدیه
یا وفا یا خبر وصل تو یا مرگ رقیب
بود آیا که فلک زین دو سه کاری بکند
از این سه، دوتایش هم انجام شود، حافظ رضایت دارد
زهرا در ۵ سال و ۴ ماه قبل، شنبه ۶ دی ۱۳۹۹، ساعت ۲۰:۵۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۹: