سفید در ۳ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۲۹ بهمن ۱۴۰۱، ساعت ۰۳:۲۴ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۸۶۲:
به بال کاغذی از بحر آتشین گذرم
حمایت تو اگر پاسبان من باشد...
سفید در ۳ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۲۹ بهمن ۱۴۰۱، ساعت ۰۳:۲۱ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۸۸۸:
دست از طلب مدار که دارد طریق عشق
از پا فتادنی که به منزل برابرست...
سفید در ۳ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۲۹ بهمن ۱۴۰۱، ساعت ۰۳:۰۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷:
خیلی زیباست...
بازآی که بازآید عمرِ شدهی حافظ
هر چند که ناید باز تیری که بشد از شست...
R Nik در ۳ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۲۹ بهمن ۱۴۰۱، ساعت ۰۲:۵۴ دربارهٔ مولانا » مثنوی معنوی » دفتر اول » بخش ۱۶۴ - خدو انداختن خصم در روی امیر المؤمنین علی کرم الله وجهه و انداختن امیرالمؤمنین علی شمشیر از دست:
سلام خدمت دوستان فرهیخته
اگر بخوام نکته ای رو اشاره بکنم که تکراری نباشه به نظرم ابیات ۲۶ و ۲۷ که درست در وسط شعر قرار گرفته یه جورایی مغز این شعر باشکوه جناب مولانا ست.
کاش ما هم جز کشتگان تیغ حلم امیر مؤمنان باشیم چرا که بی شمشیر کشتن کار اوست ...
فاطمه یاوری در ۳ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۲۹ بهمن ۱۴۰۱، ساعت ۰۱:۴۷ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۶۰:
مراد خسرو از شیرین کناری بود و آغوشی
محبت کار فرهاد است و کوه بیستون سفتن:))
فاطمه یاوری در ۳ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۲۹ بهمن ۱۴۰۱، ساعت ۰۱:۳۶ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۵:
بود دایم چون زبان خامه حرف ما یکی
گرچه پیش چشم صورتبین دو تا بودیم ما.....(:
عبدالله مقدمی در ۳ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۲۹ بهمن ۱۴۰۱، ساعت ۰۰:۴۶ در پاسخ به فرحناز دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » کیومرث » بخش ۱ - پادشاهی کیومرث سی سال بود:
ث حرفی است که در زبان فارسی وجود داشته است و به همان شکل عربی اش هم تلفظ می شد.
میم.ر فغان در ۳ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۲۸ بهمن ۱۴۰۱، ساعت ۲۰:۴۲ دربارهٔ پروین اعتصامی » دیوان اشعار » مثنویات، تمثیلات و مقطعات » شمارهٔ ۱۴۲ - مست و هشیار:
چقدر زیبا خانوم اعتصامی در این بیت توضیح دادند که مستی این شخص از مِی و شراب، و اصلا دنیایی نیست.
گفت: می بسیار خوردی، زان چنین بیخود شدی
گفت: ای بیهودهگو، حرف کم و بسیار نیست
ئاسو در ۳ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۲۸ بهمن ۱۴۰۱، ساعت ۱۹:۵۰ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » آغاز کتاب » بخش ۷ - گفتار اندر ستایش پیغمبر:
گرچه داوری در مورد دین و آیین فردوسی در دست شاهنامه پژوهان است و آنان که دانشی برتر و والاتر از دیگر افراد دارند، با اینحال آنچه حقیر بر آن قائلم اینست که باتوجه به اینکه فردوسی دلباختهی فرهنگ پارس بود و جدا از بیتهایی که بر سروده شدنشان توسط فردوسی جای تردید وجود داد، این بزرگوار تنها واژگان را پارسی در اشعار خود به کار برده و تلاش بر جمعآوری هرآنچه از فسون ایران و ایرانیست داشته که گویای ادبیات گسترده، فرهنگ ریشهدار و تبار نژادهی عجم است. او همچنین در شاهنامه از افراد زیادی نام برده که نامشان روشنگر گرایش فردوسی بسوی آیین زرتشت است، که خود آیین آریاییست و از ارمغان عجم. نامهای دیگری هم که از دیگر ملیتها و نژادهاست بجهت سرچشمهی این افسانههاست که به تاریخ برمیگردد و موجب تغییری در ادبیات شکوهمند پارس نمیشود.
درواقع آنچه منجر به زنده ماندن زبان پارسی و یاد عجم میشود، آنهم پس از حمله سهمگین عرب، فردوسی والاگهر است که اگر نبود ایران هم همچون مصر، زبانش را به ناچار زنده بگور میکرد و تسلیم زبان بیگانه میشد.
این برداشت بنده از فردوسی و حماسههایش بود و دلیلی که مرا شیفته سرودههای این بزرگوار میسازد. در آخر جا دارد اضافه کنم که مقصودم نژادپرستی نیست و صرفا بجهت دلبستگی به ادبیات و فرهنگ پارسی است و شگفتی دوام آن در برابر وقایع بیمناک تاریخی آنهم به ارمغان فردوسی.
با سپاس
علی. م. در ۳ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۲۸ بهمن ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۳۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۹۰:
با سلام بر دوستان و دوستداران ادبیات عرفای ایرانی و اسلامی
مسیحی عاشق میگوید: با دیدن مسلمانی حافظ از فردای قیامت میترسم چون باده در دین او حرام و در دین من حلال بوده اما من کجا و شیدایی حافظ کجا؟
علیاکبر مصورفر در ۳ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۲۸ بهمن ۱۴۰۱، ساعت ۱۳:۱۶ در پاسخ به آراد دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۵۳:
این که غزل طبق اصول شعر کلاسیک در قافیه و ردیف اشکال دارد، محرز است ولی این را نمیتوان نقص قافیه به شمار آورد؛ چون مساله این نیست که یک دو قافیه تکرار شده باشد، با حساب این استاد کل غزل از مصراع سوم به بعد دچار نقص قافیه است که قابل قبول نیست و شاعر میتوانست به راحتی قافیههای فراوان با سر و دگر پیدا بکند. نکته اصلی اینجاست که مطمئنا مولانا از اشکال در ردیف و قافیه شعر باخبر بوده ولی برایش اهمیتی نداشته است. او در واقع با این نوع بیاهمیتیها خواسته مقام ردیف و قافیه را در مقابل منویات درونی خودش ناچیز جلوه بدهد. چنانچه دوستان دیگر هم به نوعی به این نکته اشاره کردند.
Erfan Hashemi در ۳ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۲۸ بهمن ۱۴۰۱، ساعت ۱۲:۳۸ دربارهٔ ایرج میرزا » مثنویها » شمارهٔ ۴ - نصیحت به فرزند:
خیلی زیباست
طاهری در ۳ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۲۸ بهمن ۱۴۰۱، ساعت ۱۱:۱۳ دربارهٔ قائم مقام فراهانی » دیوان اشعار » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۸ - این قصیده را قائم مقام در شکست ایران و استیلای روس از روی دل تنگی گفته است:
چرخ بازیگر از این بازیچه ها بسیار دارد
پس: چرخ گردون گر دو روزی بر مراد ما نرفت
چنان نماند و چنین نیز هم نخواهد ماند :)
در عجبم ک چطور هیچ دیدگاه یا خوانشی برای این شعر ثبت نشدست...
پناهنده به هیچستان در ۳ سال و ۲ ماه قبل، جمعه ۲۸ بهمن ۱۴۰۱، ساعت ۰۹:۰۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۷۹۸:
از نظر حقیر در نگاه مولانا مغایرتی بین آن من درون که نورانی ست و حضرت شمس و حضرت حق وجود ندارد ، هر کدام را جایدگذاری کنید به یک معنا میرسید همانطور که در طریق سالک بارها گفته شده شیخ مرید را از خود او بیشترمی شناسد پس چنین برمیداید چه قیاس بین من مادی و من معنوی باشد ، چه بین من مولانا و شمس و چه بین من مولانا و حضرت حق ، ایرادی در مفهوم وارد نمی شود.
کز برای روشنی تو خانه را روشن تری..
Mokoshle در ۳ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۲۷ بهمن ۱۴۰۱، ساعت ۲۲:۵۲ در پاسخ به فرهود دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۱۳:
امیدوارم دکتر نشده باشید که خدا به خیر کنه...
صبغت الله افضلی در ۳ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۲۷ بهمن ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۲۵ دربارهٔ بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۵:
وزن این غزل مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن است
Mokoshle در ۳ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۲۷ بهمن ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۲۵ در پاسخ به دکتر ترابی دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۰۵:
دکتر کم حافظه ای هم هستید
پوپو عدج در ۳ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۲۷ بهمن ۱۴۰۱، ساعت ۱۶:۰۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۳۷:
هر کسی از ظن خود شد یار من
از درون من نجست اسرار من
اول جواب همه رو داده.
بیان معنوی در ۳ سال و ۲ ماه قبل، پنجشنبه ۲۷ بهمن ۱۴۰۱، ساعت ۱۴:۵۶ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۷۶:
سلام علیکم و رحمة الله
.در پاسخ گویمش و گفتم و گویم الی قیام یوم الدین:
.ره مسجد و میخانه غلامیست به درگاهش
گر تکلیف را حق و نتیجه را بسپارد درگاهش
.گر دل بندی به میخانه و مسجد عقب اُفتی
که دگر باز زمان نخواهند داد به درگاهش
فاطمه یاوری در ۳ سال و ۲ ماه قبل، شنبه ۲۹ بهمن ۱۴۰۱، ساعت ۰۴:۲۱ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۰۷: