بخش ۱ - پند ناپایداری جهان و نکوهش آز: بسندگی به خوردن و پوشیدن و گستردن: جهان چون به زاری برآید همی

بخش ۲ - بازگشت ننگین افراسیاب به خلخ شورای جنگ و گسیل شیده به خوارزم و پیران به ایران: دل شاه ترکان چنان کم شنود

بخش ۳ - آگاهی از لشکر افراسیاب بسیج کیخسرو و گسیل چهار سپاه به جنگ توران: پس آگاهی آمد به پیروز شاه

بخش ۴ - پیام گودرز به پیران از زبان گیو رد شرط‌ها به فرمان افراسیاب و صف‌آرایی در کنابد: بی آزار لشکر به فرمان شاه

بخش ۵ - گزارش گیو از بی‌آشتی پیران آرایش دو سپاه و سه شبانه‌روز ایستادن بی‌نبرد: چو گیو اندر آمد به پیش پدر

بخش ۶ - شکایت بیژن از درنگ گودرز اندرز گیو به پسر و پذیرش رای نیا: به روز چهارم ز پیش سپاه

بخش ۷ - گفتگوی هومان و پیران: شتاب جنگ هشدار از گودرز و کوه و پیمان رزم سپیده‌دم: وز آن لشکر ترک هومان دلیر

بخش ۸ - رجزخوانی هومان با رهام و فریبرز و گودرز افکندن چهار روزبان و شرمساری سپهبد: نشست از بر زین سپیده‌دمان

بخش ۹ - پافشاری بیژن بر نبرد با هومان ستاندن درع سیاوش و پیمان جنگ بامدادی: خبر شد به بیژن که هومان چو شیر

بخش ۱۰ - نبرد تن‌به‌تن بیژن و هومان کشتن هومان و آوردن سر و سلیح او به پیش گودرز: وزآن جایگه روی برگاشتند

بخش ۱۱ - شبیخون سپیده‌دم نستیهن کشته شدنش به گرز بیژن و سوگ پیران بر برادر: دو بهره چو از تیره شب درگذشت

بخش ۱۲ - نامه گودرز به کیخسرو از حال سپاه و تهدید افراسیاب رسیدن هجیر نواخت و نیایش شاه: نویسنده نامه را خواند و گفت

بخش ۱۳ - پاسخ نامه کیخسرو به گودرز گسیل طوس و آراستن سپاه و چاره‌جویی پیران: دبیر خردمند را پیش خواند

بخش ۱۴ - نامه آشتی‌جوی پیران به گودرز پیشنهاد بخشش مرزها و پاسخ کینه‌توز گودرز: یکی نامه فرمود پس تا دبیر

بخش ۱۵ - پاسخ نامه گودرز به پیران: نکوهش فریب رد آشتی و استوار کردن کین سیاوش: سر نامه کرد آفرین از نخست

بخش ۱۶ - پیام پیران به افراسیاب: گزارش مرگ هومان و نستیهن و درخواست آمدن شاه به کین: از اسبان گله هرچ شایسته بود

بخش ۱۷ - پیغام افراسیاب به پیران: سوگند کشتن کیخسرو فرمان کشتار گودرز و زاری نهانی پیران: به شبگیر چون تاج بر سر نهاد

بخش ۱۸ - نبرد خونین گودرز و پیران پیمان شبانه رزم تن‌به‌تن و آرایش دوباره دو سپاه: دو رویه ز لشکر برآمد خروش

بخش ۱۹ - پیشنهاد پیران به گودرز برای نبرد تن‌به‌تن یاد کین سیاوش و پذیرش جنگ بی‌سپاه: پر از کینه سالار توران سپاه

بخش ۲۰ - گزینش ده سوار ایران و توران جفت شدن رزم‌خواهان سوگند کین و آغاز کارزار خونین: سپهدار ترکان برآراست کار

بخش ۲۱ - نبرد فریبرز با کلباد ویسه: ناکامی تیر دو نیم کردن تن و بستن او بر باره: نخستین فریبرز نیو دلیر

بخش ۲۲ - نبرد گیو با گروی زره: فروکوفتن دست‌بستن و بردن او زنده به پیش خسرو: و دیگر گروی زره دیو نیو

بخش ۲۳ - هماوردی گرازه و سیامک تورانی کشتن سیامک و بازگشت پیروزمند با درفش: سه دیگر سیامک ز توران سپاه

بخش ۲۴ - نبرد چهارم: کشتن زنگله به تیر فروهل بریدن سر و افراشتن درفش پیروزی: چهارم فروهل بد و زنگله

بخش ۲۵ - رخ پنجم: نبرد رهام با بارمان کشتن او به نیزه و بردنش به کین سیاوش: به پنجم چو رهام گودرز بود

بخش ۲۶ - نبرد ششم: کشتن رویین به عمود بیژن بستن پیکرش بر اسب و بازگشت پیروزمند: ششم بیژن گیو و رویین دمان

بخش ۲۷ - رخ هفتم: نبرد هجیر با سپهرم کشتن او به تیغ و بستن پیکرش بر زین: برون تاخت هفتم ز گردان هجیر

بخش ۲۸ - رزم هشتم گردان: نبرد زنگه شاوران با اوخواست آسودن از تف دشت و اسیر کردن حریف: به هشتم ز گردان ناماوران

بخش ۲۹ - نبرد گرگین و اندریمان: شکستن نیزه باریدن تیر بریدن سر و برافراشتن درفش: برون رفت گرگین نهم کینه‌خواه

بخش ۳۰ - نبرد برته با کهرم دو نیم گشتن او تا سینه و خالی ماندن پهن‌دشت از ترکان: دهم برته با کهرم تیغ‌زن

بخش ۳۱ - نبرد گودرز و پیران گریز پیران به کوه کشته شدنش و بازگشت با پیکر او: سپهدار ایران و توران دژم

بخش ۳۲ - خبر کشته‌شدن پیران و ده دلاور سوگ لهاک و فرشیدورد و رای سپاه توران به زنهار: چو نزدیک بنگاه و لشکر شدند

بخش ۳۳ - گریز لهاک و فرشیدورد از چنگ طلایه داوطلبی گستهم و پافشاری بیژن بر یاری او: چو لشکر چنین پاسخ آراستند

بخش ۳۴ - خفتن لهاک و فرشیدورد در بیشه کشته شدنشان به دست گستهم و نیایش زخمی بر سر چشمه: چو از دور لهاک و فرشیدورد

بخش ۳۵ - یافتن گستهم خسته در مرغزار بستن زخم‌ها و بردن او با پیکر لهاک و فرشیدورد نزد شاه: همه شب بنالید تا روز پاک

بخش ۳۶ - دیدار خسرو با سپاه پس از پیروزی سوگ بر پیران و کشتن گروی زره: چو از روز نه ساعت اندر گذشت

بخش ۳۷ - پوزش و زنهارخواهی سپاه توران نزد کیخسرو بخشایش شاه و سوگند ترکان به بندگی: فرستاده آمد به نزدیک شاه

بخش ۳۸ - بازگشت بیژن با کشته لهاک و فرشیدورد و خسته گستهم درمان او به مهره شاه: از آن پس خروش آمد از دیده‌گاه