همیرضا در ۱۷ سال قبل، شنبه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۸۸، ساعت ۱۸:۵۰ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۴:
نظیر همین رباعی را به شهید بلخی نسبت دادهاند با این روایت:
دوشم گذر افتاد به ویرانهی طوس
دیدم جغدی نشسته جای طاووس
گفتم: «چه خبر داری از این ویرانه؟»
گفتا: «خبر این است که: افسوس! افسوس!»
همیرضا در ۱۷ سال قبل، جمعه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۸، ساعت ۱۶:۱۰ دربارهٔ هاتف اصفهانی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۶:
دختر هاتف غزلی در همین وزن و قافیه دارد:
چه شود اگر که بری ز دل همه دردهای نهانیم ...
همیرضا در ۱۷ سال قبل، جمعه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۸، ساعت ۱۶:۰۷ دربارهٔ رشحه » شمارهٔ ۲۵ - غزل چه شود اگر که بری ز دل همه دردهای نهانیم :
این غزل با غزل معروف پدر رشحه (هاتف اصفهانی) با مطلع:
به حریم خلوت خود شبی چه شود نهفته بخوانیم
به کنار من بنشینی و به کنار خود بنشانیم
هموزن و قافیه است و رشحه آن را در استقبال از پدرش سروده.
همیرضا در ۱۷ سال قبل، جمعه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۸، ساعت ۱۶:۰۰ دربارهٔ رشحه » شمارهٔ ۲۳ - غزل جفا و جور تو عمری بدین امید کشیدم :
مصرع اول بیت سوم از لحاظ وزنی مشکل دارد. من در پاورقی یک نسخه از دیوان هاتف این شعر را به همین ترتیب دیدهام. مصرع میتواند به این صورت درست باشد: «اگر چه سست بود عهد نیکوان [همه] اما»
ضمن آن که در مقطع غزل «ضیاء السلطنه» باید «ضیاء سلطنه» خوانده شود تا وزن درست باشد.
همیرضا در ۱۷ سال قبل، جمعه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۸، ساعت ۱۳:۴۴ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۶ - در شکایت روزگار و بیوفایی مردم:
این قصیده در دیوان عبدالواسع جبلی (قصیدهسرای عهد سلجوقی) نیز آمده. مصحح پیرامون این قصیده آورده:
در رسالهای به نام «التحفة البهیّة و الطرفة الشهیة» رسالهای از عبدالواسع جبلی به عربی وجود دارد که در آن پس از حمد و ستایش خداوند مردم هرات را نکوهش نموده و از کردار ناصوابشان چشمپوشی کرده و قصیدهای به عربی از خود در این معنی آورده با این مطلع:
الا یا صاحبی مضا الوفاء
من الدنیا و حال له المضاء
و گفته قصیدهای فارسی در این معنا دارد. این قصیدهی معروف که آن را به سنایی هم نسبت دادهاند همین قصیده است.
همیرضا در ۱۷ سال قبل، جمعه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۸، ساعت ۱۳:۲۶ دربارهٔ سنایی » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ ۷ - در مقام اهل توحید:
مصرع دوم بیت 58 از آن فرخی سیستانی است (این قصیده).
همیرضا در ۱۷ سال قبل، جمعه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۸، ساعت ۱۳:۲۳ دربارهٔ فرخی سیستانی » دیوان اشعار » قصاید » شمارهٔ ۱ - در مدح یمین الدوله سلطان محمود بن ناصر الدین سبکتگین غزنوی:
غلامحسین یوسفی در کتاب «فرخی سیستانی» به نقل از دیوان فرخی چاپ دبیرسیاقی ابیات ابتدایی این قصیده را با چند اختلاف نقل کرده. از آن جمله:
الف) به جای «پیلگون» در اولین مصرع قصیده «قیرگون» آورده.
ب) به جای «رای» در بیت اول «رأی» آورده.
ج) به جای «مغبر» در بیت دهم «مغیر» آورده. البته اولین شاهد کلمهی مغبر در لغتنامهی دهخدا همین بیت است. ضمن آن که نظر به این که من این قصیده را سالها پیش از روی کتاب چاپی رونویسی کردهام، ممکن است این مورد آخر حاصل از این بوده باشد که من کلمه را غلط چاپی تشخیص داده و به ظن خودم تصحیح کردهام.
از این قصیدهی فرخی شاعران زیادی استقبال کردهاند (منبع همان کتاب) که از آن جملهاند:
الف) امیرالشعرا محمد معزی نیشابوری:
بر آمد ساجگون ابری ز روی ساجگون دریا
بخار مرکز خاکی نقاب قبهی خضرا
ب) سنایی غزنوی در قصیدهای که با مصرع «مکن در جسم و جان منزل، که این دون است و آن والا» میشود (این قصیده) و مصرع دوم بیت 58 آن عیناً نقل از فرخی است.
ج) میرزا حبیب قاآنی (1270-1223 ه.ق) در قصیدهای در مدح امام رضا (ع) با این مطلع:
به گردون تیره ابری بامدادان بر شد از دریا
جواهر خیز و گوهرریز و گوهربیز و گوهرزا
د) شمس الشعرا میرزا محمدعلی خان سروش اصفهانی (1285-1228 ه.ق) در قصیدهای در مدح امیرمؤمنان (ع) با این مطلع:
دو ابر بانگزن گشت از دو سوی آسمان پیدا
به هم ناگاه پیوستند و بر شد از دو سو غوغا
همیرضا در ۱۷ سال قبل، جمعه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۸، ساعت ۰۸:۵۲ دربارهٔ حافظ » اشعار منتسب » شمارهٔ ۱۹:
این ابیات بخشی از غزلی هستند که بنابر گفتهی کتاب «میراث فرهنگی و ادبی انجوی شیرازی» صفحهی 118 در برخی از نسخ دیوان حافظ آورده شده. بیت دوم غزل با جستجو در اینترنت یافت شده.
از دوستان اگر کسی متن کامل غزل را در اختیار دارد، لطفاً در حاشیه نقل کند تا متن را کامل کنیم.
همیرضا در ۱۷ سال قبل، جمعه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۸، ساعت ۰۸:۵۱ دربارهٔ حافظ » اشعار منتسب » شمارهٔ ۱۸:
این بیت گویا مقطع غزلی منتسب به حافظ است. بیت از اینجا نقل شده.
از دوستان، هر کس متن کامل غزل را در اختیار دارد لطفاً در حاشیه نقل کند.
همیرضا در ۱۷ سال قبل، جمعه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۸، ساعت ۰۸:۵۰ دربارهٔ حافظ » اشعار منتسب » شمارهٔ ۱۷:
متن این غزل از اینجا نقل شده:
پیوند به وبگاه بیرونی
همیرضا در ۱۷ سال قبل، جمعه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۸، ساعت ۰۸:۴۹ دربارهٔ حافظ » اشعار منتسب » شمارهٔ ۱۶:
متن این غزل از اینجا نقل شده:
پیوند به وبگاه بیرونی
همیرضا در ۱۷ سال قبل، جمعه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۸، ساعت ۰۸:۴۸ دربارهٔ حافظ » اشعار منتسب » شمارهٔ ۱۵:
این مطلع غزلی است که بنابر گفتهی کتاب «میراث فرهنگی و ادبی انجوی شیرازی» صفحهی 118 در برخی از نسخ دیوان حافظ آورده شده.
از دوستان اگر کسی متن کامل غزل را در اختیار دارد، لطفاً در حاشیه نقل کند تا متن را کامل کنیم.
همیرضا در ۱۷ سال قبل، جمعه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۸، ساعت ۰۸:۴۷ دربارهٔ حافظ » اشعار منتسب » شمارهٔ ۱۴:
متن این غزل از اینجا نقل شده:
پیوند به وبگاه بیرونی
همیرضا در ۱۷ سال قبل، جمعه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۸، ساعت ۰۸:۴۵ دربارهٔ حافظ » اشعار منتسب » شمارهٔ ۱۲:
منبع متن این غزل اینجاست:
پیوند به وبگاه بیرونی
همیرضا در ۱۷ سال قبل، جمعه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۸، ساعت ۰۸:۴۴ دربارهٔ حافظ » اشعار منتسب » شمارهٔ ۱۱:
متن این غزل از اینجا نقل شده:
پیوند به وبگاه بیرونی
همیرضا در ۱۷ سال قبل، جمعه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۸، ساعت ۰۸:۴۳ دربارهٔ حافظ » اشعار منتسب » شمارهٔ ۱۰:
این ابیات بخشی از غزلی هستند که بنابر گفتهی کتاب «میراث فرهنگی و ادبی انجوی شیرازی» صفحهی 116 در برخی از نسخ دیوان حافظ آورده شده. ابیات دوم تا چهارم با جستجو در اینترنت یافت شده.
مصرع اول بیت سوم این گونه نقل شده بوده: «کار زلف توست مشکافشانی و ای نظّارگان» که بنا بر حدس به صورت «کار زلف توست مشکافشانی و نظارگان» بازنوشت شد.
از دوستان اگر کسی متن کامل غزل را در اختیار دارد، لطفاً در حاشیه نقل کند تا متن را کامل کنیم.
همیرضا در ۱۷ سال قبل، جمعه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۸، ساعت ۰۸:۴۲ دربارهٔ حافظ » اشعار منتسب » شمارهٔ ۹:
متن غزل از این منبع نقل شده:
پیوند به وبگاه بیرونی
همیرضا در ۱۷ سال قبل، جمعه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۸، ساعت ۰۸:۴۱ دربارهٔ حافظ » اشعار منتسب » شمارهٔ ۸:
این غزل از اینجا نقل شده:
پیوند به وبگاه بیرونی
همیرضا در ۱۷ سال قبل، جمعه ۱۱ اردیبهشت ۱۳۸۸، ساعت ۰۸:۴۰ دربارهٔ حافظ » اشعار منتسب » شمارهٔ ۶:
این مطلع غزلی است که بنابر گفتهی کتاب «میراث فرهنگی و ادبی انجوی شیرازی» صفحهی 118 در برخی از نسخ دیوان حافظ آورده شده.
از دوستان اگر کسی متن کامل غزل را در اختیار دارد، لطفاً در حاشیه نقل کند تا متن را کامل کنیم.
آمیس در ۱۷ سال قبل، یکشنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۸۸، ساعت ۰۹:۰۵ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴: