رسته در ۱۶ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۱ فروردین ۱۳۸۸، ساعت ۱۷:۱۹ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۷۲:
بیت 7
غلط: کاسه
درست: کاسه ی
منبع: نسخه ی فروزانفر
---
پاسخ: با تشکر، مطابق تحقیق شما تصحیح شد.
رسته در ۱۶ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۱ فروردین ۱۳۸۸، ساعت ۱۷:۰۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۷۱:
بیت 5
غلط: شیره
درست : شیره ی
منبع : نسخه ی فروزانفر
---
پاسخ: با تشکر، تصور میکنم «شیرهی» رسمالخط قدیمی برای «شیرهای» باشد، لذا مطابق تحقیق شما به صورت «شیرهای» تصحیح شد.
وحید در ۱۶ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۳۰ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۱۷:۳۷ دربارهٔ رودکی » قصاید و قطعات » شمارهٔ ۱۲۱ - بویِ جویِ مولیان آیَد هَمی:
این ابیات در کتاب ادبیات 2 پیش دانشگاهی انسانی آورده شده
رسته در ۱۶ سال و ۱۱ ماه قبل، جمعه ۳۰ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۱۷:۳۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۸۶:
بیت اول مصرع دوم
غلط : سرواستان
درست : سرو استان
منبع : نسخه ی فروزانفر
---
پاسخ: با تشکر، مطابق تحقیق شما تصحیح شد.
پیام بهرامیان در ۱۶ سال و ۱۱ ماه قبل، سهشنبه ۲۷ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۰۵:۰۲ دربارهٔ عبید زاکانی » موش و گربه:
داستان موش و گـربه اشاره به مسئله ی حاکم کرمان و یزد ( امیرمبارزالدین مظفر) که به سفاکی شهرت دارد و بارها تائب شده بود دارد که در هیبت گربه آمده و از سوی دیگر موش هم حاکم شیراز و تبریز و عراق یعنی شیخ ابو اسحاق اینجو بود که به ادیب نوازی شهرت داشت.
در نهایت در جنگی در حوالی کرمان ابو اسحاق حاکم مورد علاقه ی حافظ شکست خورد و پس از چندی اورا بدستور امیر مبارز الدین مظفر سر بریدند.
به این ابیات دقت کنید :
ناگهان گربه جست بر موشان
چون مبارز به روز میدانا
حافظ هم تاثیرپذیری از عبید هم عصر خود داشته :
ای کبک خوشخرام کجا می روی بایست!
غـره مشو که گربه ی زاهد نماز کرد
علی در ۱۶ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۶ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۲۱:۵۶ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۷۰:
جناب م-س عزیز،
حقیقت این است که با وجود توضیحات جناب عالی و همه -بقول شما- اهل معرفت، سوال خیام همچنان بی جواب است و به قوت خود باقیست!
علی در ۱۶ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۶ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۱۶:۵۶ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۴:
درود بر فرهاد عزیز،
بسیار زیبا معنا کردی.
مروری بر سایر اشعار خیام می تواند تاییدی بر تفسیر فرهاد باشد.
مهرداد در ۱۶ سال و ۱۱ ماه قبل، دوشنبه ۲۶ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۱۶:۴۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳۳:
در بسیاری از نسخه های قدیمی به جای
یا تن رسد به جانان
گفته شده
یا جان رسد به جانان
که با مفاهیم عرفانی به نظر میرسد سازگاری بیشتری داشته باشد.
barmak در ۱۷ سال قبل، پنجشنبه ۲۲ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۱۱:۲۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۹۳:
be nazare haghir 2 kalame bayad sahih gardad shaki be shakaki,va hol shodam be mool shodam...gool shodam,mool shodam sahih mibashad
---
پاسخ: تبدیل «شکی» به پیشنهاد شما باعث خراب شدن وزن میشود، در مورد دیگر تا آنجا که من اطلاع دارم دیوانهای چاپی به همین صورت ضبط کردهاند این شعر را.
نسرین ایرانی در ۱۷ سال قبل، چهارشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۱۳:۴۶ دربارهٔ نظامی » خمسه » خسرو و شیرین » بخش ۴ - آمرزش خواستن:
در بیت 21 شعر حاضر، یا در مصرع اول حرف "م" پس از واژه "گفتار" اضافی است، یا حرف "م" در مصرع دوم پس از "بسیار" جا افتاده است.
---
پاسخ: همین گونه است که میفرمایید. منتظر میمانیم تا دوستانی که به نسخهی چاپی خمسه دسترسی دارند ما را از صورت صحیح مطلع کنند.
نسرین ایرانی در ۱۷ سال قبل، چهارشنبه ۲۱ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۱۳:۳۵ دربارهٔ نظامی » خمسه » خسرو و شیرین » بخش ۳ - در استدلال نظر و توفیق شناخت:
دست مریزاد.
در ثبت مصرع دوم بیت 32 "مگو زارکان پدید آیند مردم ..." ظاهرا اشتباهی رخ داده است، زیرا وزن مصرع درست نیست.
---
پاسخ: «ز ارکان» به معنی «از ارکان» را باید به صورت «زَرکان» بخوانید : «مگو زَرکان پدید آیند مردم». به این صورت وزن مشکلی ندارد و درست است.
هاتف در ۱۷ سال قبل، دوشنبه ۱۹ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۱۸:۱۴ دربارهٔ اوحدی مراغهای » دیوان اشعار » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۶۸:
www.hatef.mihanblog.com
بیاید به این ادرس و در مورد اوحدی بنویسید
محمدرضا رفعتی در ۱۷ سال قبل، دوشنبه ۱۹ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۰۱:۴۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۳۷:
سلام، مصراع دوم بیت اول به اشتباه نگاشته شده
من در دیوان خود اینگونه دیدم:
نه خوابت آن حریفان را جوابست
---
پاسخ: مطابق فرموده «نه خوابست آن حریفان را جوانست» با پیشنهاد شما جایگزین شد. هر چند در مورد «خوابت» شک دارم که منظور شما همان «خوابست» بوده باشد و اشتباه تایپی روی داده باشد.
رسته در ۱۷ سال قبل، یکشنبه ۱۸ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۱۸:۵۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۱۹:
راجع به "سخی شمع و شکر" در مقابل " سخن شمع و شکر" به نظر بنده چون کل غزل بر بنیان نسخه ی فروزانفر است بهتر است مطابق متن فروزانفر تصحیح گردد و نوشته شود " سخی ..."
این استدلال مدرکی . دوم استدلال منطقی که در نوشته پیشین آوردم که در جایی که اصرار و تاکید بر " هیج مگو" است، جه جای شمع و شکر است، تنها می توانی سخن ماه درون را بگویی که سخی است . آنانی که آن را دیده اند گفته اند که حتی همان سخن را نمی توانی به زبان بیاوری، حتی سر نباید جنبانید ( گر چه مولوی قدرت خارق العاده داشته است : "سر بجنبان که بلی، جز که به سر هیچ مگو") باید سکوت مطلق کرد. به قول حافظ : زیر لب دعا هم نمی توان کرد.
---
پاسخ: با تشکر، «سخن» در مصرع دوم بیت اول با «سخی» جایگزین شد.
رسته در ۱۷ سال قبل، یکشنبه ۱۸ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۱۸:۲۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۱۹:
با پوزش ار نا تمامی یادداشت قبلی که به علت کلیک اشتباهی ارسال گردید، اینک کاملتر آن را ادامه می دهم.
بیت اول، مصرع دوم
در نسخه ی فروزانفر چنین است:
“پیش من جز سخی شمع و شکر هیچ مگو”
“سخی ” با منطق رویت عرفانی در غزل بیشتر هم خوانی دارد. در این جا همه دعوت به سکوت می شوند، تاکید بر ” هیج مگو” است. اگر سخنی هم اجازه داده شده است “سخن گنج ” است. نه شهد ، نه شمع و نه شکر هیچ کدام جزو گنج نیستند.
این غزل رویت و کشف گوهری است که در عرفان به آن “ماه درون” گفته می شود، هرکه آن را دیده است جاودانه گی آن را دریافته و توصیف کرده است.
نمونه آن را در این جا بیابید
مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۲۴۷/
" دی منجم گفت دیدم طالعی داری تو سعد
گفتمش آری ولیک از ماه روزافزون خویش"
حافظ هم جنین رویتی داشته است:
" گفتا برون شدی به تماشای ماه نو
از ماه ابروان منت شرم باد، رو "
غزل کامل آن را در این پیوند بیابید:
حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۰۶/
رسته در ۱۷ سال قبل، یکشنبه ۱۸ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۱۸:۱۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۱۹:
بیت اول، مصرع دوم
در نسخه ی فروزانفر چنین است:
"پیش من جز سخی شمع و شکر هیچ مگو"
"سخی " با منطق رویت عرفانی در غزل بیشتر هم خوانی دارد. در این جا همه دعوت به سکوت می شوند، تاکید بر " هیج مگو" است. اگر سخنی هم اجازه داده شده است "سخن گنج " است. نه شهد ، نه شمع و نه شکر هیچ کدام جزو گنج نیستند.
این غزل رویت و کشف گوهری است که در عرفان به آن "ماه درون" ، هرکه آن را دیده است جاودانه گی آن را دریافته و توصیف کرده است.
---
پاسخ: با تشکر، به استناد تحقیق شما «شمع» بازگردانده شد، در مورد «سخی» به جای «سخن» من شک کردم که نکند غلط املایی در درج حاشیه رخ داده باشد. آیا باید به جای «سخن» «سخی» گذاشته شود؟
رسته در ۱۷ سال قبل، یکشنبه ۱۸ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۰۶:۵۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » ترجیعات » هجدهم:
بند اول این ترجیع در نسخه ی فروزانفر تحت شماره ی 3434 درج شده است ، متن گنجور ( ری را) مشخصا ار منبع دیگری استقباص شده است که با نسخه ی فروزانفر تفاوت اساسی دارد. در متن گنجور غلط های فاحشی وجود دارد که می توان با نسخه ی فروزانفر تصحیح گردد
بیت 6
غلط : هر کسی
درست : هر که
بیت 10
غلط : طب ننگرم
درست : طب به ننگرم
بیت اا
غلط : گلت: « محمد مهین، من به اشارت معین
درست: " گفت محمد امین، من به اشارت مبین
اختلافات زیاد دیگری وجود دارد که لزومی به تصحیح آن ها نیست.
---
پاسخ: با تشکر، غلطهای اشاره شده مطابق تحقیق شما تصحیح شد.
رسته در ۱۷ سال قبل، شنبه ۱۷ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۱۱:۱۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰۸۶:
در پاسخ به خانم پریسا لازم دیدم عرض کنم که بیت دوم مصرع دوم مطابق نسخه ی فروزانفر همچنان است که در گنجور است:
" رها کن خرد و عقل سیر و رهواری"
پریسا در ۱۷ سال قبل، شنبه ۱۷ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۰۰:۳۷ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰۸۶:
ضمن عرض ادب و احترام، لازم دانستم موردی را در این غزل زیبا ذکر نمایم
در بیت دوم : مصرع دوم از همان بیت
رها کند خرد و عقل ، سیر و رهواری
بایستی صحیح باشد.
رسته در ۱۶ سال و ۱۱ ماه قبل، شنبه ۱ فروردین ۱۳۸۸، ساعت ۱۷:۲۶ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۳۷۳: