ناشناس در ۱۷ سال قبل، سهشنبه ۱۳ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۱۵:۵۷ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۵ - دستم به دامانت:
تمنای وصالم نیست عشق من مگیر از من
به دردت خو گرفتم نیستم در بند درمانت
لطفا تصحیح بفرمایید!
---
پاسخ: با تشکر، مطابق نظر شما «بگیر» با «مگیر» جایگزین شد.
راد در ۱۷ سال قبل، سهشنبه ۱۳ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۱۰:۱۷ دربارهٔ سعدی » بوستان » باب چهارم در تواضع » بخش ۱۲ - حکایت معروف کرخی و مسافر رنجور:
مکن با بدان نیکی ای نیکبخت
که در "شوره زاران" نشاند درخت
صحیح می باشد.
---
پاسخ: «که در شوره نادان نشاند درخت» هم از نظر معنایی درست به نظر میرسد، فعلاً به استناد نظر شما پیشنهاد شما جایگزین شد.
فرزانه در ۱۷ سال قبل، دوشنبه ۱۲ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۱۴:۲۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۴:
این غزل خیلی بی نظیره
خیلی طول کشید تا حفظش کنم
بی نظیر ترین بیت هم
در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند
که با این درد اگر دربند درمانند درمانند
khalil moetamed در ۱۷ سال قبل، دوشنبه ۱۲ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۰۸:۱۲ دربارهٔ امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مجنون و لیلی » بخش ۲۲ - غنودن نرگس لیلی از بیماری، و مجنون بیخواب را در خواب دیدن، و به نفس تند خویش از جای جستن، و بیرون پریدن، و کمر کوه گرفتن، و مجنون را بر تیغ کوه خراشیده و خسته دریافتن، و دست سلوت بر خستگی او سودن، و مرهم راحت رسانیدن:
بخش 22 بیت های :
11- وان >>>> و آن
13-باستین >>>> به ستین ( به آستین)
15- چوبی زبانان >>> چو بی زبانان
16- زان >>>> ز آن
32- بر وی >>>> بروی ( به روی )
34- گهر بار>>>> گهربار
35- درامد >>>> در آمد
40- ار >>>>> او
42- دران >>>> در آن
62- کاختر >>> که اختر
82- درامده >>> در آمده
---
پاسخ: «باستین» به صورت «به آستین» تصحیح شد. به غیر از «کاختر» در باقی موارد مطابق فرموده عمل شد.
تک در ۱۷ سال قبل، دوشنبه ۱۲ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۰۸:۰۵ دربارهٔ ملکالشعرا بهار » قصاید » شمارهٔ ۷۹ - دماوندیۀ دوم:
از بیت 13 به بعد اینچنین است:
پنهان مکن آتش درون را
زین سوخته جان شنو یکی پند
گر آتش دل نهفته داری
سوزد جانت به جانت سوگند
بر ژرف دهان سخت بندی
بر بسته سپهر نیل پرفند
من بند دهانت بر گشایم
گر بگشایند بندم از بند
از آتش دل برون فرستم
برقی که بسوزد آن دهان بند
من این کنم و بود که آید
نزدیک تواین عمل خوشایند
آزاد شوی و بر خروشی
ماننده ی دیو جسته از بند
هر رای تو افکند زلازل
از نور و کجور تا نهاوند
از برقه تنوره ات بتابد
زالبرز اشعه تا به الوند
ای مادر سر سپید بشنو
این پند سیاه بخت فرزند
از آتش آه خلق مظلوم
وز شعله ی کیفر خداوند
ابری بفرست بر سر ری
بارانش ز هول و بیم و ترفند
بشکن در دوزخ و برون ریز
پادفره کفر کافری چند
زان گونه که بر مدینه عاد
بر سر شرر عدم پراکند
چونان که به شارسار پمپی
ولکان اجل معلق افکند
بفکن ز پی این اساس تزویر
بگسل زهم این نژاد و پیوند
بر کن زبن این بنا که باید
از ریشه بنای ظلم بر کند
زین بی خردان سفله بستان
داد دل مردم خرمند
khalil moetamed در ۱۷ سال قبل، یکشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۲۰:۰۰ دربارهٔ امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مجنون و لیلی » بخش ۲۱ - دل دادن مجنون، سگی را که در کوی دلدار دیده بود، و بازوی خون را طوق گردن او ساختن، و تن استخوان شده را گزند دهان و مزد دندان او کردن و به زبان چربش نواختن:
بخش 21 بیت های :
1- افتاب >>>>> آفتاب
3- تفسیده >>>> تفتیده
19- باستین >>> با ستین ( با آستین )
37- دران >>>> در آن
46- هرکز >>> هر کز
53- ان >>>> آن
60- زان >>> ز آن
---
پاسخ: تفسیده به نظر درست میرسد، «باستین» با «به آستین» جایگزین شد. در باقی موارد مطابق فرموده عمل شد.
khalil moetamed در ۱۷ سال قبل، یکشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۱۹:۴۶ دربارهٔ امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مجنون و لیلی » بخش ۲۰ - عزیمت دوستان جانی سوی مجنون، و او را از دیو لاخ کوه، به افسون، در حلقهٔ مردمان در آوردن، و سایه گرفتن آواز درختان سایهدار، و چون باد سوی باغ دویدن، و آهنگ مرغان باغ کردن، و با بلبل گلبانگ زدن:
بخش 20 بیت های :
47- برشد >>>>> بر شد
49- ان >>>>> آن
54- کازار >>>> که آزار
56- بنشید >>>> بشنید؟
---
پاسخ: با تشکر، مورد آخر احتمالاً «به نشید» باشد. موارد اول و دوم مطابق فرموده جایگزین شد.
khalil moetamed در ۱۷ سال قبل، یکشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۱۹:۳۵ دربارهٔ امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مجنون و لیلی » بخش ۱۹ - جواب نبشتن مجنون مرفوع القلم، از سیاهی آب ناک دیده، جراحت نامه لیلی را، و ریشهای سربسته از نوک قلم خاریدن، و خون سوخته بر ورق چکانیدن، و دهانه جراحت را به کاغذ لیلی بستن:
بیت 47- ت ابستد >>>> تا بستد ؟
دکتر محمود جوادی در ۱۷ سال قبل، یکشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۱۵:۲۷ دربارهٔ شهریار » گزیدهٔ غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۳ - گوهرفروش:
با درود گرم و صمیمانه ! به باور من اگر به جای کلمه ی حسن . علم نوشته می شد شایسته تر بود
سید شکیب در ۱۷ سال قبل، یکشنبه ۱۱ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۱۳:۲۸ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱:
فقط در بیت سوم در مصراع اول فکر کنم امید یک واو اضافه دارد ممنون
---
پاسخ: «امید» به صورت «اومید» هم در متون قدیمی آمده است و میتواند درست باشد.
مهرداد در ۱۷ سال قبل، شنبه ۱۰ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۱۳:۳۱ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۶۶:
در بیت اول نوشته شده :
دلم رمیده لوی وشیست
در حالی که در لغتنامه دهخدا در توضیح ترکیب لولی وش این بیت این گونه نوشته شده:
دلم ربوده لولی وشی ست
---
پاسخ: تصحیح قزوینی-غنی همین است (رمیده) و بدل هم برایش نیاورده.
Z. Raissi در ۱۷ سال قبل، جمعه ۹ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۱۸:۵۱ دربارهٔ فردوسی » شاهنامه » پادشاهی یزدگرد » بخش ۱:
ایا در بیت بیستم واژه بنداز نباید بینداز باشد؟؟
با سپاس،
ز. رییسی
---
پاسخ: با تشکر، مطابق نظر شما «بنداز» با «بینداز» جایگزین شد.
حمیدرضا لبافان در ۱۷ سال قبل، چهارشنبه ۷ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۲۳:۰۴ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۹۳:
سلام
به نظر، در بیت اول «نیالوده ام» از نظر وزنی صحیح تر است.
سربلند باشید.
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.
محمد در ۱۷ سال قبل، چهارشنبه ۷ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۰۹:۴۵ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۱۲۷:
بیت سوم عاشا فی بدن درست است یعنی چه کسی دو روح رادیده است که در یک بدن زندگی کنند
---
پاسخ: مطابق فرموده «عاشقا» با «عاشا» جایگزین شد.
آرش در ۱۷ سال قبل، یکشنبه ۴ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۱۹:۴۱ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۴۰۲:
بیت آخر رو من جایی به این شکل زیر هم دیدم. اما نمیدونم از چه نسخهایه :
سعدی آن به که نباشد اگر او را نپسندی
که نشاید که تو فخر من و من عار تو باشم
ماهرو در ۱۷ سال قبل، پنجشنبه ۱ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۱۸:۳۱ دربارهٔ صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۹۵۰:
با درود
در بیت هفت مصرع دوم فکر میکنم دختر رز درست است که دختر زر نوشته شده است .
و با تشکر از زحمات شما
---
پاسخ: با تشکر، تصحیح شد.
زهرا سادات در ۱۷ سال قبل، پنجشنبه ۱ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۱۶:۱۶ دربارهٔ نظامی » خمسه » لیلی و مجنون » بخش ۳ - برهان قاطع در حدوث آفرینش:
خیلی طولانی است بهتز است که با زبان عامیانه نوشته شود
khakham در ۱۷ سال قبل، پنجشنبه ۱ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۰۰:۵۸ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۳۴:
یک چند ز استادی خود شاد شدیم
---
پاسخ: نسخهی تصحیحی محمدعلی فروغی و قاسم غنی همین است: «به»
khalil moetamed در ۱۷ سال قبل، چهارشنبه ۳۰ بهمن ۱۳۸۷، ساعت ۱۲:۰۸ دربارهٔ امیرخسرو دهلوی » دیوان اشعار » مجنون و لیلی » بخش ۱۹ - جواب نبشتن مجنون مرفوع القلم، از سیاهی آب ناک دیده، جراحت نامه لیلی را، و ریشهای سربسته از نوک قلم خاریدن، و خون سوخته بر ورق چکانیدن، و دهانه جراحت را به کاغذ لیلی بستن:
بخش 19 بیت های :
2- ده ی >>> ده
4- کاین >>> که این
17- بران >>> بر آن
47- ت ابستد؟
---
پاسخ: غیر از «کاین» باقی موارد مطابق فرموده جایگزین شد.
مهدی پورابراهیم در ۱۷ سال قبل، چهارشنبه ۱۴ اسفند ۱۳۸۷، ساعت ۱۴:۵۰ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۵۲۳: