همایون در ۹ ماه قبل، شنبه ۱۴ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۰۳:۵۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۰۷:
آفتابا سوی مهرویان شدی چرخ را چون ذرهها برهمزدی
مطلعای زیباتر ازاین در غزل نیست
سو هم رو و هم روشنی است
Torgheh در ۹ ماه قبل، شنبه ۱۴ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۰۱:۱۲ دربارهٔ نظامی » خمسه » خسرو و شیرین » بخش ۶۲ - مردن مریم و تعزیتنامهٔ شیرین به خسرو از راه باد افراه:
چرا از اینکه شیرین با زهر، مریم رو مسموم میکنه گذرا رد میشن و حرفی زده نمیشه.
همایون در ۹ ماه قبل، جمعه ۱۳ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۲۱:۴۳ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۹۰۷:
چشمه درون چشمه، آتش بر آتش، سجده در پای سجده، با وجودی باید پیدا شود تا وجود شمس را ببیند که وجودی درون وجود است دینداری بیرون از همه دین ها
بی گمان شمس به تمامی و رسامندی خود را به جلالدین نمایانده است در زندگی و مرگ خود واین کشف و آشکارگی از راه جلالدین به ما رسیده است بی آنکه بخت دیدار این شگفتی شگفت را داشته باشیم
احمد خرمآبادیزاد در ۹ ماه قبل، جمعه ۱۳ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۲۱:۴۲ دربارهٔ ملا احمد نراقی » مثنوی طاقدیس » بخش ۶ - در بیان عهد و پیمان گرفتن شاه از طوطی:
مصرع نخست بیت شماره یک به شکل «گفت از هجرانت اکنون آیه ها» نامفهوم است. شکل درست این مصرع به استناد نسخۀ خطی مجلس به شماره ثبت 5379، عبارت است از «گفت از هجرانت اکنون ای هما».
احمد خرمآبادیزاد در ۹ ماه قبل، جمعه ۱۳ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۲۱:۱۸ دربارهٔ ملا احمد نراقی » مثنوی طاقدیس » بخش ۸ - حدیث:من مات ولم یعرف امام زمانه فقد مات میتة الجاهلیه:
مصرع نخست بیت 12، «خداوند ازل» (به جای «خدا روز ازل») درست است. اصطلاح «خداوند ازل» در بیت 73 قصیده شماره 4 مشتاق اصفهانی نیز آمده است. البته نسخه خطی مجلس به شماره ثبت 5379 نیز آن را تایید میکند.
همایون در ۹ ماه قبل، جمعه ۱۳ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۲۰:۲۴ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۲۲۳:
غزل "تو" غزلی کلیدی در اندیشه و پندار نیک جلالدین
که بنیاد جنبش و سخن نزد اوست، در عرفان و باور های پیشین او این تو در آسمان ها بود اما پس از دوستی با شمس این تو چهرهای زمینی و مردمی یافت و پس از شمس شد صلاحدین و سپس حسامدین
این غزل پیشکش به این دریافت فرخنده است
مهدی خشامن در ۹ ماه قبل، جمعه ۱۳ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۱۶:۰۴ در پاسخ به فرهاد دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۱:
آن باده به جز یکدم دل را نکند بیغم
هرگز نکُشد غم را هرگز نکَنَد کین را
(مولانا)زان می که او سرکه شود زو ترش رویی کی رود
این می مجو آن می بجو کو جام غم کو جام جم
(مولانا)مستی عشق نیست در سر تو
رو که تو مست آب انگوری
(حافظ)نه آن میکه آمد به مذهب حرام
میی کهاصل مذهب بدو شد تمام
(نظامی)می خور که ز دل کثرت و قلت ببرد
و اندیشه هفتاد و دو ملت ببرد
پرهیز مکن ز کیمیایی که از او
یک جرعه خوری هزار علت ببرد
(خیام)
مهدی خشامن در ۹ ماه قبل، جمعه ۱۳ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۱۵:۵۹ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۴۱:
تمنا میکنم تدبر و تفکر کنید:
آن باده به جز یکدم دل را نکند بیغم
هرگز نکُشد غم را هرگز نکَنَد کین را
(مولانا)زان می که او سرکه شود زو ترش رویی کی رود
این می مجو آن می بجو کو جام غم کو جام جم
(مولانا)مستی عشق نیست در سر تو
رو که تو مست آب انگوری
(حافظ)نه آن میکه آمد به مذهب حرام
میی کهاصل مذهب بدو شد تمام
(نظامی)می خور که ز دل کثرت و قلت ببرد
و اندیشه هفتاد و دو ملت ببرد
پرهیز مکن ز کیمیایی که از او
یک جرعه خوری هزار علت ببرد
(خیام)نتیجه شراب و هر گونه مواد مخدر
ضعیف شدن حافظه
سستی و تنبلی و بی تفاوتی
کم شدن اراده
سرد شدن طبع بدن
فرکانس های مغزی به شدت بالا و پایین می شوند و به مرور زمان کنترل اعصاب و گفتار و کردار از بین میرود.
قضاوت با شما
حسن کریمی در ۹ ماه قبل، جمعه ۱۳ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۱۴:۴۱ دربارهٔ ابوالفضل بیهقی » تاریخ بیهقی » باقیماندهٔ مجلد پنجم » بخش ۱ - دیباچهٔ الحاقی:
لطفا فایل صوتی رو اضافه کنید
احمد خرمآبادیزاد در ۹ ماه قبل، جمعه ۱۳ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۱۴:۰۸ دربارهٔ ملا احمد نراقی » مثنوی طاقدیس » بخش ۱۰ - امر الهی به ملائکه به سجده حضرت آدم و معنی عبودیت و وظیفه آن:
مصرع نخست بیت 31 به شکل «آن یکی شد باد را آن بادگان» نامفهوم است. از آنجا که در این مصرع دو بار «آن» به کار برده شده، باید یکی «فرشته یک چیز» و دیگری «فرشتۀ چیز دیگر» باشد؛ دقیقا مانند مصرع دوم همین بیت («بهرام» فرشته نگهدارندۀ مسافر است و «بهمن» یکی از امشاسپندان–نماد خرد و دانایی). خوشبختانه نسخه خطی مجلس به شماره ثبت 5379، این مشکل را برطرف میکند:
«آن یکی شد بادران آن بادگان»
یعنی یکی شد فرشتۀ نگهبان باد (=سروش) و دیگری بادگان (=فرشته خزانهدار)
*امیدوارم این یادداشت سندی باشد برای پیگیری باز هم بیشترِ پژوهشگران.
رسول لطف الهی در ۹ ماه قبل، جمعه ۱۳ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۴۰ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۳۰۹:
قوام آباد از روستاهای اطراف سیوند فارس میباشد.
احمد خرمآبادیزاد در ۹ ماه قبل، جمعه ۱۳ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۳۰ دربارهٔ ملا احمد نراقی » مثنوی طاقدیس » بخش ۱۳ - مناجات با قاضی الحاجات:
به استناد نسخه خطی مجلس، پنج بیت پیش از بیت شماره 2 کنونی وجود دارد:
رفته همراهان و تنها ماندهای/غیر درگاهت ز هر در راندهای
در بیابان تن به مردن دادهای/دل به مرگ خویشتن بنهادهای
بینوایی مبتلایی خستهای/صید در دامی شکار بستهای
پای من لنگ و ره دشوار پیش/بار من سنگین و پشت ناقه ریش
مرکب از دستم عنان بگرفت و رفت/دزد آمد آب و نان بگرفت و رفت
احمد خرمآبادیزاد در ۹ ماه قبل، جمعه ۱۳ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۱۳:۲۱ دربارهٔ ملا احمد نراقی » مثنوی طاقدیس » بخش ۱۵ - قصه ی کودک و ذلت طماع از طمع:
بیتهای 12، 13 و 14، یعنی:
«چون شنید آن گرگ از خر نعل زر/از طمع ابله شد و مفتون خر
پس دوید از حرص تا نزدیک پای/پای خر برداشت با دندان ز جای
تا ز دندان نعل زراندام را/برکند زانجا و یابد کام را»
متعلق به بقیه داستان گرگ و خر هستند و ربطی به این بخش ندارند. نسخه خطی مجلس نیز تایید کنندۀ این موضوع است.
احمدرضا ضیایی در ۹ ماه قبل، جمعه ۱۳ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۱۱:۵۰ دربارهٔ نظامی » خمسه » مخزن الاسرار » بخش ۴۹ - داستان ملکزاده جوان با دشمنان پیر:
با تشکر از شما.
فرزاد آریا در ۹ ماه قبل، جمعه ۱۳ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۱۱:۴۳ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۵۹:
به گمان من حکیم عمر خیام در این رباعی به طالع بینی و پیشگویی های نجومی که در گذشته بسیار رواج داشته و افراد و خصوصا شاهان به آن اعتقاد و التزام داشته اند پرداخته است. در واقع خیام در مصرع دوم کنایه ای به این افراد میزند که با وجود داشتن خرد، به جای استفاده از آن با دیدن اجرام آسمانی و اعتقاد به تاثیر آنها در تصمیماتی که از خرد برخاسته مردد میشوند.
در بیت دوم خیام هشدار میدهد که تصمیمات ما باید بر مبنای خرد باشد چرا که اجرام آسمانی خودشان سرگردانند و نه پیامی برای ما دارند و نه تعیین کننده ی سرنوشت ما هستند.
شاهد دیگر این تفسیر، رباعی دیگر منسوب به خیام هست که میگوید
در گوشِ دلم گفت فلک پنهانی
«حکمی که قضا بُود، ز من میدانی؟»
در گردش خویش اگر مرا دست بُدی
خود را برهاندمی ز سرگردانی
خصوصا باید توجه داشت که خیام به عنوان یک منجم زبردست دارد این هشدار را میدهد.
سمیه شکری در ۹ ماه قبل، جمعه ۱۳ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۰۹:۴۱ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۸۳۸:
مثل قراضه جویان شب و روز خاک بیزی
ز چه خاک میپرستی نه تو قبله دعایی
چه عجب اگر گدایی ز شهی عطا بجوید
عجب این که پادشاهی ز گدا کند گدایی
ببین خدا انسان خاکی رو چقدر دوست داره!!!!
خوش به حال انسان
Delkhaste در ۹ ماه قبل، جمعه ۱۳ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۰۳:۱۲ در پاسخ به شاهان نوذری دربارهٔ فردوسی » هجونامه (منتسب):
خود نظامی عروضی گفته شاه طبرستان به سبب ارادتی که به سلطان محمود داشته است به ازای هر بیت هجونامه، هزار درهم به فردوسی داده و با دستور او هجونامه را از بین بردند و تنها شش بیت باقی ماند.
«فردوسی آن بیتها فرستاد. بفرمود تا بشُستند. فردوسی نیز سواد بشست و آن هجو مندرس گشت و از آن جمله شش بیت بماند :
مرا غمز کردند کان پرسخن
به مهر نبی و علی شد کهن
اگر مهرشان من حکایت کنم
چو محمود را صد حمایت کنم
پرستار زاده نیاید بکار
وگر چند باشد پدر شهریار
از این در سخن چند رانم همی
چو دریا کرانه ندانم همی
به نیکی نبد شاه را دستگاه
وگرنه مرا برنشاندی بگاه
چو اندر تبارش بزرگی نبود
ندانست نام بزرگان شنود»
نظامی عروضی » چهارمقاله » مقالت دوم: در ماهیت علم شعر و صلاحیت شاعر » بخش ۱۱ - حکایت نه - فردوسی
یعنی نظامی عروضی فقط صحت انتساب این شش بیت را تأیید می کند.
فرهود در ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۱۲ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۲۳:۳۴ در پاسخ به مهرناز دربارهٔ نظامی » خمسه » اسکندرنامه - بخش دوم: خردنامه » بخش ۱۱ - افسانهٔ ارشمیدس با کنیزک چینی:
آن غزال زیباچشم چینی، مستی و زیبایی چشمش رفت و آنرا باخت.
فرهود در ۹ ماه قبل، پنجشنبه ۱۲ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۲۲:۴۷ دربارهٔ نظامی » خمسه » مخزن الاسرار » بخش ۱۸ - خلوت دوم در عشرت شبانه:
مجبورم پاسخ این سؤال را به شکل برداشت شخصی بدهم نه میشود گفت که مجلس خیالی است نه رئال. منظورم معنای کلمات (رئال و خیالی) است.
هرکس پس از آشنایی کافی با نظامی میتواند خود به پاسخ برسد که مخاطب کیست و مجلس چیست؛ نظر منه.
همایون در ۹ ماه قبل، شنبه ۱۴ تیر ۱۴۰۴، ساعت ۰۵:۴۰ دربارهٔ مولانا » دیوان شمس » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۶۰: