nabavar در ۶ سال قبل، شنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۳۱ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۶:
گرامی 8
نوش جان ، ولی
هُشدار خورش را سَرِ سیری نخوری
کان نیست همان مزه که در هم بخوری
قبل از پلو، گر سوپ بیاید سر سفره
آنگاه چه شاهانه غذا را بخوری
یک بستنی هم آخر سر در پی اش انداز
تا صبح چه خوش خسبی و هم جُم نخوری
تک بیت در ۶ سال قبل، شنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۰۰:۰۳ دربارهٔ عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۷۴:
درود سید موسی الرضا
این از اون بیت هایی هست که اگر جای مصراع اول و دوم عوض بشه درک معنی بسیار راحته
چون لب و دندان جان افزای یار رو دیدی ، واسه چی جان می خوای ؟ انقد پشت دستت رو گاز بگیر تا جانت در بیاد
اوه اوه فکر نمی کردم مولانا هم اینطوری حرف بزنه
مهدی.ف در ۶ سال قبل، جمعه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۲۳:۳۲ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۶:
دوستانی که میگن دو بیت اول در پاسخ به شعر شاه نعمت الله ولی سروده شده باید به بیت چهارم، آنجا که میگوید:
بی معرفت مباش که در من یزید/ عشق اهل نظر معامله با آشنا کنن
توجه داشته باشند که که این اهل نظر با اهل نظر بیت اول یکی است و منظور اولیا الهی است که میتوانند به گوشهی چشمی مس وجود را به طلا تبدیل کنند. البته نوع سخن حافظ همیشه راز آلود است و احتمال برداشتهای مختلف از آن وجود دارد ولی اگر در مقام مقایسه این دو شاعر عارف باشیم سطح مطلب و شعر پایین میآید و درخور شاعر پر آوازه و حکیمی چون حافظ نیست. ارادتمند
۸ در ۶ سال قبل، جمعه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۳۹ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۶:
دوست جان، مهناز گرامی،
نوایی که درین خرگاه پییچیده است به گوش جان شنیده ام ازیرا هماره در اکنون می زیم اما، چون دیگر دوست شما پلو را خالی می خورم که دریغم می اید عطر دلاویز پلو را با پیاز داغ بیامیزم و قد رعنای او را درآب خورش غرق کنم
خورش را به عنوان دسر نوش جان میکنم.!
۸ در ۶ سال قبل، جمعه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۲۲:۲۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۱:
پشمینه پوش تندخو را که بویی از عشق نبرده است، رمز مستی بگشایید تا دست از هشیاری بشوید.
امیر حسین در ۶ سال قبل، جمعه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۹:۳۵ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۶:
البته معذرت می خوام به جای به اضافه باید ضربدر میذاشتم که اشتباه نوشتم معذرت می خوام درست نگارش بنده به این شکل خواهد بود
( 4 × ده ساله )
امیر حسین در ۶ سال قبل، جمعه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۹:۲۸ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۵۶:
با نام خدا
چه کنم درس دگر یاد نداد استادم
این مطلب را از پدرم به خاطر دارم که در مورد می دو ساله و نگار چهارده ساله به بنده این طور توضیح داد
منظور از می دو ساله دو سالی که حضرت محمد به صورت پنهانی پیامبر بود و به پیامبری برگزیده شده بود و منظور از نگار چهارده ساله مضرب 4 در 10 که جمعا می شود 40 (جهار + ده ساله) و اندازه زمان به مبعث رسیدن حضرت محمد می باشد البته همگی می دانیم که حافظ بنابه تحت تاثیر بودن قرآن و اسلام این مسئله رو به این شکل بیان کرده .....
حسین ادهمی در ۶ سال قبل، جمعه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۹:۱۳ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۸:
در خصوص بیت ششم
به نظر بنده باید «یارم» را «میتوانم» معنا کنیم و به این شکل بخوانیم:
بی وفا،
یارم که پیراهن همی درم،
نه پوست
خطاب به معشوق میگوید: ای بی وفا، من توان این را دارم پیراهن خود را پاره کنم. پوست را که نمیتوانم.
بی نشان در ۶ سال قبل، جمعه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۹:۱۲ دربارهٔ خواجوی کرمانی » دیوان اشعار » صنایع الکمال » حضریات » غزلیات » شمارهٔ ۷۷:
دوستان گویند خواجو صبر کن
چون کنم کز جان صبوری مشکلست
السلام علیک یا صاحب الزمان. عجل الله تعالی فرجک.
زینب در ۶ سال قبل، جمعه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۵۳ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۳:
این شعر رو سینا سازگاری خونده ، در قطعه ی نجوای شوریدگان
ک فقط در آهنگیفای پیدا کردم و نتونستم ثبت کنم اون رو
فهیمه در ۶ سال قبل، جمعه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۲۱ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۲۳:
یعنی و خدایا
مهدی در ۶ سال قبل، جمعه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۷:۱۰ دربارهٔ سعدی » مواعظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۶۳ - این غزل در تذکرهٔ مرآت الخیال امیر علیخان سودی به نام شیخ سعدی است:
باقلواست
بابک چندم در ۶ سال قبل، جمعه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۵۹ دربارهٔ حافظ » غزلیات » غزل شمارهٔ ۱۹۱:
مستیش یا مستی اش -> مستی از آن عشق است و نه پشمینه پوشِ تند خوی...
می گوید از مستیِ عشق ( عشق مستی آور است و خود نیز از آن مستی مستِ مست است) برای پشمینه پوش رمزی بگو تا هوش و حواسش را از دست بدهد...
nabavar در ۶ سال قبل، جمعه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۵۷ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۶:
گرامی محسن
انگار که نیستی چو هستی خوش باش
درین ماناست:
گمان کن که مرده ای و دیگر درین دنیا زندگی نمی کنی
ولی حالا که زنده ای خوش باش و با شادی زندگی کن
فریدون الف در ۶ سال قبل، جمعه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۴۲ دربارهٔ اقبال لاهوری » جاویدنامه » بخش ۲۶ - پیغام افغانی با ملت روسیه:
با سلام و سپاس از سایت بسیار ارزشمندتان
و با تبریک ماه مبارک رمضان
لطفا در مصرع دوم بیت:
ذکر ذوق و شوق را دادن ادب
کار جان است این، کار کام و لب
کلمه [نه] نوشته نشده و آهنگ و معنای آن شکسته است.
لطفا آن مصرع را بدین صورت اصلاح کنید:
ذکر ذوق و شوق را دادن ادب
کار جان است این، نه کار کام و لب
متشکرم
م س ل در ۶ سال قبل، جمعه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۶:۳۱ دربارهٔ امیر معزی » غزلیات » شمارهٔ ۳:
بیت هشتم
پیش روی تو همی سجده برد قیصر روم
سید لقمان قریشی در ۶ سال قبل، جمعه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۵:۵۶ دربارهٔ عطار » تذکرة الأولیاء » بخش ۱۴ - ذکر بایزید بسطامی رحمة الله علیه:
با عرض سلام خداوند در قرآن انسان را جانشین خود قرار داده اما چه کسانی !!طبق حدیث پیامبر(ص) جانشین خداوند در زمین :
مَنْ أَمَرَ بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَی عَنِ الْمُنْکَرِ فَهُوَ خَلِیفَةُ اللَّهِ فِی الْأَرْضِ وَ خَلِیفَةُ رَسُولِه
هر کس امر بمعروف و نهی از منکر نماید، جانشین خدا در زمین و جانشین رسول اوست.
مستدرک الوسایل و مستنبط المسایل،یکی از راههای رسیدن به کمالات که خداوند در قرآن بیش از 40بار به آن اشاره فرموده است وشرطش اینست اول خود به آن عمل کنی طبق آیه یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ ﴿2﴾ ای کسانی که ایمان آورده اید چرا چیزی می گویید که انجام نمی دهید (2) کَبُرَ مَقْتًا عِنْدَ اللَّهِ أَنْ تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ ﴿3﴾ نزد خدا سخت ناپسند است که چیزی را بگویید و انجام ندهید پس (با تشکر فراوان از شما که زحمت کشیدین مقاله شیخ بایزید بسطامی را نوشتید)
Yakup Şafak در ۶ سال قبل، جمعه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۵:۴۲ دربارهٔ فیض کاشانی » شوق مهدی » غزلیات » شمارهٔ ۱۴۸:
سلام، این غزل از حافظ شیرازی تراشیده شده، نمره 492.
وزنش هم فعولن فعولن فعولن فعولن است. با عرض احترام.
احمد نیکو در ۶ سال قبل، جمعه ۱۲ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۱۴:۴۵ دربارهٔ خیام » رباعیات » رباعی شمارهٔ ۱۱۶:
تا هشیارم طرب ز من پنهان است
چون مست شوم در خردم نقصان است
حالیست میان مستی و هشیاری
من بنده ی آن ، که زندگانی آن است
بابک چندم در ۶ سال قبل، شنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۳۹۹، ساعت ۰۱:۰۸ دربارهٔ سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ ۸۸: