این چنین صورت گر از آب و گلست
چون بمعنی بنگری جان و دلست
نرگسش خونخواره ئی بس دلرباست
سنبلش شوریده ئی بس پردلست
هندوی زلفش سیه کاری قویست
زنگی خالش سیاهی مقبلست
هرچه گفتم جز ثنایش ضایعست
هرچه جستم جز رضایش باطلست
تا برفت از چشم من بیرون نرفت
زانک بر آب روانش منزلست
خاطرم با یار و دل با کاروان
دیده بر راه و نظر بر محملست
دل کجا آرام گیرد در برم
چون مرا آرام دل مستعجلست
می روم افتان و خیزان در پیش
گرچه ز آب دیده پایم در گِلست
من میان بحر بی پایان غریق
آنکه عیبم می کند بر ساحلست
دوستان گویند خواجو صبر کن
چون کنم کز جان صبوری مشکلست
با انتخاب متن و لمس متن انتخابی می‌توانید آن را در لغتنامهٔ دهخدا جستجو کنید.
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به توصیف محبوبی می‌پردازد که زیبایی‌اش به حدی است که همه چیز را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد و جز یاد او در دل شاعر جایی ندارد. محبوبی با چشمانی جذاب و زلفانی سیاه، روح و جان شاعر را تسخیر کرده و او را بی‌تاب و بی‌قرار کرده است. شاعر در حالی که در دنیای عشق غرق شده، به حالت پریشانی و ناپایداری خود اعتراف می‌کند، زیرا دائما در تلاش است تا دلش را آرام کند ولی نمی‌تواند. دوستانش به او توصیه می‌کنند که صبر کند، اما او می‌داند که صبر در این وضعیت برایش دشوار است.
هوش مصنوعی: شکل ظاهری انسان از خاک و آب ساخته شده است، اما اگر به عمق وجود او نگاه کنی، جان و روح او بسیار ارزشمندتر است.
هوش مصنوعی: نرگس او زیبا و جذاب است و دل را می‌برد، در حالی که سنبلش هم دیوانه کننده و بسیار بااحساس است.
هوش مصنوعی: موهای او به سیاهی شب است و انحنا و فرهایش قوی و جذاب. زیبایی و جذابیت صورتش نیز به سیاهی خال او افزوده شده است.
هوش مصنوعی: هرچه درباره او بگویم، بیهوده است و هرچه به دنبالش بگردم که او را راضی کنم، بی‌فایده است.
هوش مصنوعی: زمانی که او از جلوی چشم من ناپدید شد، از یاد من هم نمی‌رود؛ زیرا یادش همیشه در دل من زنده است.
هوش مصنوعی: فکر و یاد من همیشه با یارم است، اما دل من در سفر با کاروان است و چشم‌هایم در انتظار هستند و به بار و بنه نگاه می‌کنند.
هوش مصنوعی: دل من چطور می‌تواند آرام بگیرد وقتی که در کنارم کسی است که دلش بی‌تاب و مضطرب است؟
هوش مصنوعی: من به سمت جلو می‌روم، حتی با وجود اینکه پایم در گل است و از اشک‌های چشمانم خیس است.
هوش مصنوعی: من در دریای بی‌پایان غوطه‌ورم، در حالی که کسی که عیب‌هایم را می‌گیرد، بر روی ساحل نشسته است.
هوش مصنوعی: دوستان می‌گویند ای خواجو، صبر کن. اما من چگونه می‌توانم صبر کنم وقتی که تحمل این درد برایم سخت است؟
در حال بارگذاری آرایه‌های ادبی...
پیشنهاد تصاویر مرتبط از منابع اینترنتی
راهنمای نحوهٔ پیشنهاد تصاویر مرتبط از گنجینهٔ گنجور
هیبت این راه کار مشکلست
صد جهان زین سهم پرخون دلست
نورِ نورِ چشم خود نور دلست
نور چشم از نور دل‌ها حاصل‌ست
پادشاه نفس انای دلست
هر چه نی دل خواست کوشش باطلست
کعبه مردان نه از آب و گلست
طالب دل شو که بیت الله دلست
درد او مفتاح ابواب دلست
هر که دارد داغ دردش مقبلست
معرفی ترانه‌هایی که در متن آنها از این شعر استفاده شده است
تا به حال یک حاشیه برای این شعر نوشته شده است. 💬 من حاشیه بگذارم ...
reply thumb_up ۰ thumb_down ۰ flag link
برای حاشیه‌گذاری باید در گنجور نام‌نویسی کنید و با نام کاربری خود از طریق آیکون 👤 گوشهٔ پایین سمت چپ صفحات به آن وارد شوید.